V SA/Wa 260/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2015r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skierowanej do tut. Sądu skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] listopada 2015r. nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności pieniężnej, A.K. (dalej jako "Skarżąca") zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja odmawiająca umorzenia należności z tytułu kar pieniężnych nałożonych za zajęcie części pasa drogowego, a z taką decyzją mamy do czynienia w sprawie, w ocenie Sądu nie nadaje się do wykonania. Zaskarżona decyzja nie nakłada bowiem na jej adresatkę żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Należy wyjaśnić, że wstrzymanie wykonania orzeczeń organów administracji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest instytucją, którą można zastosować do wszystkich aktów wydawanych przez organy administracji. W świetle poglądów wyrażanych w doktrynie możliwość wstrzymania wykonania wykluczono, gdy zaskarżonym aktom nie można nadać w postępowaniu administracyjnym rygoru natychmiastowej wykonalności (por. Z. Kmieciak Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Państwo i Prawo 2003/5/18). Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Wstrzymanie wykonania może zatem dotyczyć wyłącznie aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. W doktrynie stwierdza się też, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 217). Zatem decyzja odmawiająca umorzenia z [...] listopada 2015r. nie nakłada na Stronę żadnych obowiązków, bo takie obowiązki wynikają z decyzji Prezydenta [...] z [...] lutego 2012r. nr [...] oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] maja 2012r. nr [...] określających kary pieniężne za zajęcie, poprzez umieszczenie reklamy zamontowanej na zaparkowanej przyczepie samochodowej, pasa drogowego Alei J. w rejonie ul. [...] w kwocie 68.982,80 zł oraz wjazdu na kampus S. w kwocie 70.386,00 zł. Tym samym nie można uznać, że ww. decyzja z [...] listopada 2015r., może spowodować u skarżącej wystąpienie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku tego rodzaju aktu nie mają bowiem zastosowania ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie ochrony tymczasowej. Skoro zaskarżona decyzja nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.