V SA/Wa 2602/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), , Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na informację Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę Przedmiotem skargi z 20 listopada 2012r. (data nadania) złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Gminę [...] (zwaną dalej: Skarżącą) jest informacja Ministra Rozwoju Regionalnego z [...] listopada 2012 r. nr [...] w sprawie negatywnego rozstrzygnięcia odwołania, dotyczącego protestu w przedmiocie oceny projektu. Zaskarżone pismo zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Skarżąca w odpowiedzi na konkurs zamknięty nr 3/POKL/9.1.1/2012 dla Priorytetu IX "Rozwój wykształcenia i kompetencji w regionach", Działania 9.1 "Wyrównywanie szans edukacyjnych i zapewnienie wysokiej jakości usług edukacyjnych świadczonych w systemie oświaty", Poddziałania 9.1.1 "Zmniejszenie nierówności w stopniu upowszechniania edukacji przedszkolnej" złożyła wniosek, pod tytułem "[...]". Wniosek został zarejestrowany pod nr [...]. Powyższy wniosek został poddany ocenie formalnej, a następnie ocenie merytorycznej. Pismem z 5 sierpnia 2012r., Nr [...] Instytucja Organizująca Konkurs (Urząd Marszałkowski Województwa [...]) poinformowała Skarżącą, że złożony wniosek nie spełnia wymogów minimalnych, aby uzyskał dofinansowanie. Wskazano, że projekt nie spełnia kryterium horyzontalnego, gdyż projekt jest niezgodny z zapisami Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013. W wyniku rozpoznania złożonego protestu, pismem z [...] września 2012 r., Nr [...] Instytucja Organizująca Konkurs (IOK) podtrzymała stanowisko wyrażone w piśmie informującym o wyniku oceny i stwierdziła brak przesłanek do uznania zasadności protestu. Minister Rozwoju Regionalnego (Instytucja Zarządzająca), w wyniku rozpoznania odwołania, zaskarżonym pismem z [...] listopada 2012 r. poinformował, że odwołanie zostało rozpatrzone negatywnie. W uzasadnieniu wskazał, że celem konkursu wynikającym z Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013 (dalej SzOP PO KL) jest: wsparcie istniejących przedszkoli (w tym również funkcjonujących innych form wychowania przedszkolnego) w zakresie wygenerowania dodatkowych miejsc przedszkolnych, przyczyniające się do wzrostu całkowitej liczby miejsc w przedszkolach i/lub innych formach wychowania przedszkolnego podlegających pod jeden organ prowadzący i umiejscowionych na terenie danej gminy. Instytucja Zarządzająca wskazała, że zgodnie z informacjami ujętymi we wniosku o dofinansowanie projektu Skarżąca zamierzała utworzyć 35 dodatkowych miejsc przedszkolnych w trzech oddziałach przedszkolnych. Jednocześnie jednak opisuje, że w poprzednio realizowanym projekcie w Poddziałaniu 9.1.1 "[...]" utworzyła 109 miejsc, a zgodnie ze stanem na dzień złożenia wniosku może utrzymać z własnych środków jedynie 75 miejsc przedszkolnych. W związku z powyższym Minister Rozwoju Regionalnego stwierdził, że w oparciu o zapisy wniosku nie jest możliwe jednoznaczne stwierdzenie, że projekt jest zgodny z SZOP PO KL oraz że jest prawdopodobne, że realizacja przedsięwzięcia stanowi kontynuację projektu poprzedniego, co nie jest dozwolone w ww. konkursie. Dodatkowo wyjaśnił, że celem Poddziałania 9.1.1 jest objęcie wsparciem jak największej liczby dzieci, które nie korzystały z nauki przedszkolnej poprzez wzrost całkowitej liczby miejsc w przedszkolach lub innych formach przedszkolnych prowadzonych przez daną jednostkę. Dlatego też podstawowym warunkiem determinującym możliwość utworzenia nowych miejsc w ośrodkach wychowania przedszkolnego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) jest zwiększenie liczby miejsc podlegających pod konkretny organ je prowadzący, który ubiega się o dofinansowanie w stosunku do danych z roku poprzedzającego rok rozpoczęcia realizacji projektu. Tym samym organ prowadzący w momencie składania wniosku o dofinansowanie jest zobowiązany do zachowania posiadanych już miejsc przedszkolnych, natomiast w wyniku realizacji projektu ta liczba musi się zwiększyć. Nie ma zatem możliwości, aby we wniosku o dofinansowanie organ prowadzący opisał, że planuje zlikwidować posiadane miejsca przedszkolne i w ich miejsce utworzyć nowe, gdyż nie doprowadzi to de facto do wzrostu stopnia upowszechnienia edukacji przedszkolnej. Minister Rozwoju Regionalnego potwierdził tym samym opinię wyrażoną przez Instytucję Organizującą Konkurs, że z opisu zawartego we wniosku o dofinansowane wynika, że działanie zakładane w projekcie jako cel, czyli utworzenie dodatkowych 35 miejsc będzie przedłużeniem poprzedniego projektu, ale nie spowoduje realnego wzrostu liczby miejsc przedszkolnych w porównaniu z okresem poprzedzającym rozpoczęcie projektu. Ponadto Instytucja Zarządzająca wyjaśniła że zgodnie z zasadą dodatkowości wsparcia funduszy strukturalnych zawartą w art. 15 ust. 1 rozporządzenia 1083/2006/WE, wkład funduszy strukturalnych nie zastępuje publicznych lub równoważnych wydatków strukturalnych ponoszonych przez państwo członkowskie korzystające z pomocy polityki spójności Unii Europejskiej. Tym samym wszystkie działania finansowane z EFS powinny być skoncentrowane na tworzeniu i utrzymaniu dodatkowych miejsc w ośrodkach wychowania przedszkolnego, prowadzących do zwiększenia odsetka dzieci uczestniczących w edukacji przedszkolnej, a nie zastępowaniu finansowania miejsc istniejących środkami EFS. Na informację zawartą w piśmie Ministra Rozwoju Regionalnego z 2 listopada 2012r. zawierającą negatywne rozstrzygnięcie odwołania Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc m.in. o jej uchylenie i przekazanie Instytucji Zarządzającej do ponownego rozpoznania, względnie o nakazanie Instytucji Zarządzającej udzielenia wnioskodawcy środków zgodnie ze zgłoszonym wnioskiem. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie: 1) art. 15 rozporządzenia 1083/2006/WE a także zasad określonych w SzOP PO KL, poprzez błędną interpretację ww. przepisów polegającą na uznaniu, że gmina posiadała 109 miejsc przedszkolnych, przy jednoczesnym pominięciu faktu, że z tej liczby 34 miejsca gmina posiadała wyłącznie dzięki wsparciu z PO KL, co doprowadziło do niezgodnego ze stanem faktycznym wniosku, że realizacja projektu nie spowoduje zwiększenia liczby tych miejsc oraz do negatywnego rozpatrzenia odwołania 2) art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a. poprzez pominięcie części dowodów wnioskowanych w niniejszym postępowaniu W uzasadnieniu skargi Gmina podniosła, że Instytucja Zarządzająca dokonała błędnej oceny wniosku pod kątem jego zgodności z wytycznymi SzOP PO KL, jak również z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Wyjaśniła, że założenia konkursowe na dofinansowanie złożonych wniosków przewidywały między innymi wygenerowanie dodatkowych miejsc przedszkolnych, przyczyniające się do wzrostu całkowitej liczby miejsc w przedszkolach i/lub innych formach wychowania przedszkolnego podlegających pod jeden organ prowadzący i umiejscowionych na terenie danej gminy. Wniosek Gminy [...] spełnia to kryterium, gdyż przewiduje wzrost liczby miejsc przedszkolnych o 35 ponad 75 - liczbę miejsc przedszkolnych finansowanych przez Gminę. Liczba ta nie jest mniejsza w stosunku do roku poprzedniego, a zatem nieprawdziwym są twierdzenia Instytucji Zarządzającej, że wnioskodawca zlikwidował miejsca przedszkolne w celu takim, aby wykazać wzrost we wniosku o dofinansowanie. Miejsca przedszkolne w ubiegłych latach, tj. w okresie wrzesień 2009 r. - czerwciec 2012 r. ponad te finansowane przez wnioskodawcę, utrzymywane były z puli pieniędzy Europejskiego Fundusz Społecznego Unii Europejskiej, a nie z pieniędzy organu prowadzącego przedszkola. Dofinansowanie z EFS-u skończyło się w czerwcu 2012 r., co spowodowało wymuszone zmniejszenie, nie spowodowane działaniami wnioskodawcy zmniejszenie liczby miejsc przedszkolnych. Wnioskodawca nie był zobowiązany warunkami dofinansowania utrzymaniem miejsc w kolejnych latach. Nie byłoby to także możliwe z powodów budżetowych Gminy [...]. Tym samym błędny jest zarzut kontynuacji utrzymywania miejsc przedszkolnych, skoro wygenerowanie tych 35 miejsc przedszkolnych miało jedynie charakter czasowy i zakończyło się w czerwcu 2012 r., nie istnieje zatem żadna kontynuacja, iż owe 35 miejsc od września tego roku nie istnieje. Zdaniem Skarżącej niewłaściwie także powiązano art. 15 ust. 1 rozporządzenia 1083/2006/WE "wkłady funduszy strukturalnych nie zastępują publicznych lub równoważnych wydatków strukturalnych ponoszonych przez państwo członkowskie" z sytuacją wnioskodawcy, gdyż Instytucja Zarządzająca dokonała nieuzasadniającej interpretacji rozszerzającej przepisu i błędnego jego przyporządkowania do wniosku. Skarżąca wyjaśniła, że rozporządzenie nie zawiera nigdzie wyjaśnienia pojęcia "zastępowanie". Zatem należy się odwołać do znaczenia językowego tego słowa. We wniosku Gmina wskazała, że finansuje od kilku lat 75 miejsc przedszkolnych i taka sama sytuacja będzie miała również miejsce od 1 września 2012 r. Zdaniem Skarżącej aby można było mówić o zastępowaniu to musi istnieć materia, która może być zastąpiona. W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacja, gdyż 35 miejsc które będą efektem dofinansowania EFS od 1 września 2012 r. nie jest utrzymywane z budżetu wnioskodawcy. Skarżąca gmina wskazuje również, że niewłaściwe jest stanowisko instytucji zarządzającej które odmawia uwzględniania przy rozpatrywaniu sprawy analizy innych dokumentów, jak tylko wniosku i dołączonych do niego załączników. W ten sposób instytucja zarządzająca wypacza zasadę prawdy obiektywnej. Minister Rozwoju Regionalnego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe argumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwarzył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Materialnoprawną podstawę rozpoznania skargi stanowią w niniejszej sprawie przepisy powołanej wyżej ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r, Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej u.z.p.p.r. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Jednocześnie w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., w związku z art. 30e u.z.p.p.r., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Instytucją Zarządzającą Programem Operacyjnym Kapitał Ludzki 2007-2013 jest Minister Rozwoju Regionalnego, zaś Urząd Marszałkowski Województwa [...], pełni rolę Instytucji Pośredniczącej dla komponentu regionalnego Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, tj. Priorytetów VIII-IX. W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, że ustalony stan faktyczny jest bezsporny i wynika z niego, że Gmina [...] realizowała w okresie wrzesień 2009 do czerwiec 2012r. projekt "[...]", w efekcie, którego finansowała 109 miejsc przedszkolnych. Jak Skarżąca stwierdziła finansowała w całości 75 miejsc przedszkolnych, natomiast na pozostałe otrzymała dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Społecznego. Następnie w dniu 15 czerwca 2012r. złożyła wniosek w ramach konkursu zamkniętego Działania 9.1.1. z projektem pt. "[...]", w którym zadeklarowała utworzenie dodatkowych 35 miejsc przedszkolnych. Przechodząc do oceny stanowiska Skarżącej należy zauważyć, że zgodnie ze Szczegółowym Opisem Priorytetów Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013 w zakresie Poddziałania 9.1.1 "Zmniejszenie nierówności w stopniu upowszechniania edukacji przedszkolnej", typ realizowanych operacji (projektów) obejmuje m.in. wsparcie istniejących przedszkoli (w tym również funkcjonujących innych form wychowania przedszkolnego) w zakresie wygenerowania dodatkowych miejsc przedszkolnych, przyczyniające się do wzrostu całkowitej liczby miejsc w przedszkolach i/lub innych formach wychowania przedszkolnego podlegających pod jeden organ prowadzący i umiejscowionych na terenie danej gminy. Mając na uwadze stan faktyczny sprawy należy zauważyć, że zasadnie uznano, iż projekt nie wpisuje się w założenia SZOP PO KL. Trzeba bowiem podkreślić, że z jej wniosku wynika, że w czerwcu 2012 roku posiadała 109 miejsc przedszkolnych i w związku z tym chcąc utworzyć kolejnych 35 miejsc to winna ich posiadać 144, a nie jak twierdzi 110 miejsc. Argumentacja Skarżącej różnicująca sposób finansowania miejsc w przedszkolu (75 z budżetu gminy, 34 – ze środków EFS) nie mogła doprowadzić do innego niż zaskarżone stanowisko. Trzeba bowiem wskazać, że dla rozpatrzenia niniejszej sprawy nie ma znaczenia, kto finansuje miejsca w przedszkolu, czy są one w całości finansowane ze środków własnych, czy też innych. Podejście Skarżącej, która rozróżnia miejsca finansowane ze środków własnych i projektowych i tylko te pierwsze wykazuje jako posiadane nie znajduje oparcia zarówno w przepisach prawa jak i rzeczywistości. Zatem należy uznać, że dla wykonania dyspozycji zwiększenia liczby miejsc w przedszkolu liczy się jedynie cel i efekt, który polega na rzeczywistym zwiększeniu miejsc w przedszkolu, a nie defacto utrzymaniu już istniejących. Zgodzić się w tym miejscu trzeba z Instytucją Zarządzającą, że kryterium wynikające z zapisów SzOP PO KL nie różnicuje, że zwiększenie miejsc przedszkolnych, przyczyniające się do wzrostu całkowitej liczby miejsc w przedszkolach dotyczy tylko tych finansowanych ze środków własnych gminy. Zarówno zapisy dokumentacji konkursowej, jak i SzOP PO KL wskazywały jednoznacznie, że efektem wsparcia w ramach przedmiotowego konkursu mogą być projekty prowadzące do zwiększenia liczby miejsc przedszkolnych podlegających pod jeden organ prowadzący. Dlatego też należy stwierdzić, że projekt Skarżącej nie spełniał tego wymogu. Bez znaczenia jest forma finansowania poszczególnych miejsc przedszkolnych w Skarżącej Gminie, gdyż w momencie składania wniosku o dofinansowanie (15 czerwca) jako organ prowadzący dysponowała 109 miejscami w przedszkolach na swoim terenie. Dlatego, też aby wypełnić kryterium z SZOP POKL Skarżąca miała obowiązek zachować dotychczasowe miejsca przedszkolne (109) i utworzyć kolejne w liczbie uzasadnionej potrzebami rynku lokalnego. Natomiast nie do zaakceptowania jest likwidacja z końcem czerwca miejsc w przedszkolu i ponowne ich utworzenie we wrześniu z dofinansowania uzyskanego w kolejnym konkursie. Takie działanie nie powoduje realnego wzrostu liczby miejsc przedszkolnych w porównaniu z okresem poprzedzającym rozpoczęcie projektu. Zgodzić się należy z Instytucja Zarządzająca, że powyższe działanie Skarżącej stanowiłoby naruszenie art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.Urz. UE L Nr 210, s. 25), który stanowi, że wkłady funduszy strukturalnych nie zastępują publicznych lub równoważnych wydatków strukturalnych ponoszonych przez państwo członkowskie. Powyższe oznacza, że środki EFS nie zastępują publicznych wydatków, które ponosi państwo członkowskie, ale umożliwiają zwiększenie zakresu np. zwiększenie liczby miejsc przedszkolnych ponad liczbę dotychczas posiadanych. Skarżąca do końca czerwca 2012 roku posiadała 109 miejsc przedszkolnych i nie miało przy tym znaczenia, że część tych miejsce, o czym była mowa wyżej, była finansowana ze środków nie pochodzących z budżetu gminy. Należy podkreślić również, że w ramach dofinansowania ze środków unijnych funkcjonuje zasada trwałości projektu, która oznacza, że realizacja projektu ma prowadzić do stworzenia trwałych struktur lub długookresowych rozwiązań. Mimo, że Skarżąca wywiązała się z obowiązków wynikających z poprzedniego konkursu tzn. utrzymał do czerwca 2012 roku, to jednak obowiązkiem gminy było tak gospodarowanie budżetem własnym aby uzyskać efekt stały polegający na zapewnieniu miejsc przedszkolnych także po tym okresie, na które otrzymała dofinansowanie. W przeciwnym wypadku składając wniosek 15 czerwca 2012r., a więc w okresie kiedy dysponowała 109 miejscami przedszkolnymi naraziła się na zasadny zarzut niezgodności złożonego projekt z kryteriami zawartymi w SzOP PO KL. Bezzasadny jest również zarzut naruszenia art. 77 k.p.a., gdyż nie ma on w sprawie zastosowania. Zgodnie z art. 37 u.z.p.p.r. do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Dlatego też przepis ten nie mógł zostać naruszony. Należy także podkreślić, że przystępując do niniejszego konkursu Skarżąca zgodziła się na warunki na jakich jest on organizowany. Na podstawie art. 26 ust 1 pkt 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Instytucja Zarządzająca tj. Minister Rozwoju Regionalnego opracowała system realizacji programu operacyjnego, którego elementem są zasady dokonywania wyboru projektów. Zarówno w zasadach dokonywania wyboru projektów jak i dokumentacji konkursowej wskazano sposób organizacji konkursu i procedurę odwoławczą. Z zawartych tam zapisów jednoznacznie wynika, że ocena projektu dokonywana jest jedynie w oparciu o informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie. Dla przykładu w dokumentacji konkursowej w zakresie protestu jasno wskazano, że nie może on służyć uzupełnianiu treści wniosku o dofinansowanie projektu i powinien odnosić się on do treści zawartych we wniosku lub uwag dotyczących procedury oceny wniosku. Ewentualne dodatkowe informacje niewynikające z treści wniosku , a zawarte w proteście nie są brane pod uwagę przez IOK przy jego rozpatrywaniu, jako mające wpływ na dokonaną ocenę wniosku (...). W zakresie odwołania natomiast wskazano, że służy ono co do zasady ponownemu rozpatrzeniu kwestii będących uprzednio przedmiotem protestu. Oznacza to, iż zakres przedmiotowy odwołania jest zdeterminowany zakresem wcześniej złożonego protestu. W związku z powyższym Instytucja Organizująca Konkurs i Instytucja Zarządzająca nie miały podstaw do uwzględnienia innych dokumentów poza wnioskiem i załączonymi do niego dokumentami. W tym zakresie nie mają znaczenia podnoszone przez Skarżącą argumenty dotyczące sformalizowanego charakteru wniosku o dofinansowanie. Skarżąca przystępując do konkursu miała obowiązek zapoznać się z dokumentacją konkursową i do niej się zastosować. Dodatkowo należy zauważyć, że zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z 2 marca 2011r. sygn. akt II GSK 177/11 (orzeczenia.nsa.gov.pl), który Sąd orzekający w całości aprobuje "wydane przez instytucję zarządzającą akty dotyczące ocen i wymogów dokumentacji konkursowej odnoszące się do kryteriów dokonywanej przez tę instytucję oceny wniosków (tj. Regulamin konkursu, kryteria wyborów projektów) nie są przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Ich zadaniem jest osiągnięcie wskazanych wyżej celów ustawowych, tj. sprawne i rzetelne przeprowadzenie konkursu. Zgodnie bowiem z art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1 (...), powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Tak określone cele ustawowe mogą być prawidłowo zrealizowane, gdy ocena zgłoszonego projektu będzie wnikliwym badaniem danych zawartych w regulaminie konkursu i we wniosku o dofinansowanie oraz w załącznikach do tego wniosku. Wówczas dopiero przeprowadzona ocena projektu będzie oceną zgodną z prawem, gdyż ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju uprawnia instytucję zarządzającą do określenia systemu realizacji programu operacyjnego oraz ustalania treści informacji o konkursie". Trzeba także podkreślić, że wymagania określone w aktach wydanych przez instytucję zarządzającą muszą być zgodne z wymogami ustawowymi i muszą być z tymi wymogami ustawowymi konfrontowane w procesie sprawdzania projektu. W związku z powyższym Skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Reasumując należy podkreślić, że zarówno zapisy dokumentacji konkursowej, jak i SzOP PO KL wskazywały jednoznacznie, że efektem wsparcia w ramach przedmiotowego konkursu mogą być projekty prowadzące do zwiększenia liczby miejsc przedszkolnych podlegających pod jeden organ prowadzący. Dlatego też należy stwierdzić, że projekt Skarżącej nie spełniał tego wymogu. Bez znaczenia jest forma finansowania poszczególnych miejsc przedszkolnych w Skarżącej Gminie, gdyż w momencie składania wniosku o dofinansowanie jako organ prowadzący dysponowała 109 miejscami w przedszkolach na swoim terenie. Dlatego, też aby wypełnić kryterium z SzOP PO KL Skarżąca miała obowiązek zachować dotychczasowe miejsca przedszkolne (109 miejsc) i utworzyć kolejne w liczbie uzasadnionej potrzebami rynku lokalnego. Natomiast nie do zaakceptowania jest zamiar Skarżącej, aby z końcem projektu "Przedszkolaki z Nadgoplańskiej Paki" zlikwidować utworzone w jego ramach miejsca przedszkolne i ponownie na ich utworzenie i utrzymanie otrzymać wsparcie z EFS w kolejnym konkursie. Takie działanie nie powoduje realnego wzrostu liczby miejsc przedszkolnych w porównaniu z okresem poprzedzającym rozpoczęcie projektu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.