V SA/Wa 2602/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant: sekr. sąd. - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi Gminy L. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa dotacji celowej; oddala skargę. Na podstawie umowy dotacji z 29 sierpnia 2014 r. nr ZKI.32.2014 (dalej: Umowa) zawartej na podstawie art. 150 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.; dalej: "u.f.p.") udzielono Gminie L. (dalej: "Gmina", "Strona", "Skarżąca") dotacji na realizację zadania pn. "Przebudowa drogi gminnej ul. L. w miejscowości K. w km od 0+000 do 0+500" w kwocie 242.577 zł. Dotacja została udzielona z rezerwy celowej budżetu państwa, w związku z decyzją Wojewody [...] nr [...] z [...] lipca 2014 r. w sprawie zmian w planie wydatków budżetu Wojewody [...] na 2014 rok na dofinansowanie zadania związanego z usuwaniem skutków powodzi z 2010 r. W myśl § 2 ust. 1 umowy, Gmina L. zobowiązała się do wykonania przedmiotowego zadania w terminie do dnia 3 września 2014 r. Z kolei w myśl § 6 ust. 1 umowy Gmina zobowiązała się wykorzystać udzieloną dotację w terminie do 17 września 2014 r., tj. w terminie 14 dni od określonego terminu wykonania zadania, tj. od 3 września 2014 r. Dodatkowo w umowie zaznaczono, iż przez wykorzystanie dotacji rozumie się zapłatę za zrealizowane zadanie, na które dotacja została udzielona. Natomiast zgodnie z § 6 ust. 4 umowy Gmina zobowiązała się do zwrotu niewykorzystanej kwoty dotacji na rachunek bankowy Wojewody [...] w terminie 15 dni od określonego w § 2 ust. 1 tej umowy dnia wykonania zadania, tj. do 18 września 2014 r. Ponadto w myśl § 6 ust. 5 umowy, Gmina zobowiązana była naliczyć od kwot dotacji zwróconych po terminie określonym w ust. 4 tegoż paragrafu odsetki, w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, począwszy od dnia następującego po dniu w którym upłynął termin zwrotu dotacji. Realizując postanowienia § 7 umowy Gmina przedłożyła rozliczenie końcowe (z dnia 22 września 2014 r.) dotyczące udzielonej dotacji. Do rozliczenia dołączono protokół wykonania robót, protokół rzeczowo-finansowy końcowego odbioru zadania, fakturę VAT nr [...] z dnia [...] września 2014 r. wystawioną przez wykonawcę zadania P.H.U. [...] w H. oraz polecenie przelewu z dnia 22 września 2014 r. kwoty w wysokości 247.730,83 zł na rzecz wykonawcy zadania. Z powyższych dokumentów wynikało, że Gmina dokonała zapłaty za zrealizowane zadanie w wysokości 247.730,83 zł po terminie określonym w Umowie. W związku z tym naruszeniem postanowień Umowy poinformowano Gminę o konieczności zwrotu dotacji wraz należnymi ustawowymi odsetkami. W odpowiedzi na powyższe Wójt Gminy wniósł o odstąpienie od zwrotu dotacji z uwagi na trudną sytuację finansową Gminy. W związku z brakiem zwrotu na rachunek Wojewody [...] przedmiotowej dotacji celowej wraz z należnymi odsetkami, Wojewoda poinformował Gminę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie określenia do zwrotu do budżetu państwa dotacji celowej. W odpowiedzi na powyższe Wójt Gminy wskazał, iż bezspornym jest, że dotacja w pełnej wysokości została wykorzystana na cel na który została przeznaczona, tj. na zadanie związane z usuwaniem skutków powodzi z 2010 r. Zadanie zostało wykonane w terminie określonym w umowie, tj. do 3 września 2014 r. bez jakichkolwiek zastrzeżeń. Na wystawionej przez wykonawcę fakturze za wykonane prace, którą Gmina otrzymała 4 września 2014 r., widniał 30-dniowy termin płatności. Zatem termin płatności za wykonane zadanie mijał 4 października 2014 r. Ponadto zgodnie z § 10 umowy wykorzystanie dotacji powinno nastąpić nie później niż do 31 grudnia 2014 r. Z kolei, jak wskazała Gmina L., zgodnie z § 6 umowy, zobowiązała się do wykorzystania dotacji w terminie 14 dni, licząc od określonego w § 2 ust. 1 dnia wykonania zadania. Jednocześnie Gmina zaznaczyła, że zapłata za wykonane zadanie nastąpiła 22 września 2014 r., tj. długo przed terminem płatności wykonawcy za wykonaną usługę, jak również przed 31 grudnia 2014 r. Zdaniem strony dotacja nie została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, gdyż jej przeznaczeniem było dofinansowanie zadania związanego z usuwaniem skutków powodzi z 2010 r., ponadto dotacja nie została pobrana nienależnie, ani też nie została pobrana w nadmiernej wysokości. Decyzją z [...] stycznia 2015 r. nr [...] Wojewoda [...], w oparciu o art. 61 ust. 1 pkt 1, art. 169 ust. 6 w związku z art. 150 pkt 3 i pkt 5 u.f.p., art. 53 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późniejszymi zmianami; dalej: o.p.) w związku z art. 67 u.f.p. określił Gminie L. do zwrotu dotację celową niewykorzystaną w terminie w kwocie 242.577 zł oraz określił termin naliczania odsetek od ww. kwoty w wysokości jak dla zaległości podatkowych, liczonych, od dnia następującego po dniu, w którym upłynął termin zwrotu dotacji, tj. od dnia 19 września 2014 r. do dnia zwrotu do budżetu państwa niewykorzystanej dotacji. W uzasadnieniu Wojewoda podkreślił, że zgodnie z treścią art. 169 ust. 6 u.f.p. w przypadku niedokonania zwrotu dotacji w terminie, o którym mowa między innymi w art. 150 pkt 5 u.f.p., organ lub inny dysponent części budżetowej, który udzielił dotacji, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. Jednocześnie podkreślono, że decydujące znaczenie w przedmiotowej sprawie ma treść zawartej Umowy. Z niej bowiem wynika, jakie zadanie powierzono dotowanemu podmiotowi i jaką kwotę mógł on wydatkować na jego wykonanie i w jakim terminie. Treść Umowy wskazywała, iż niedopuszczalne było wykorzystanie dotacji (rozumiane jako zapłata za zrealizowane zadanie) po terminie, do którego Gmina zobowiązała się wykorzystać udzieloną dotację, tj. po 17 września 2014 r. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że otrzymaną dotację Gmina wykorzystała 22 września 2014 r. poprzez zapłatę w wyżej wskazanym terminie za przedmiotowe zadanie. Stało się to z przekroczeniem wskazanego w Umowie terminu. Jednocześnie Gmina zobowiązana była do dokonania zwrotu niewykorzystanej kwoty dotacji na rachunek bankowy Wojewody [...] w terminie 15 dni od określonego w § 2 ust. 1 tej umowy dnia wykonania zadania, co w analizowanej sprawie powinno nastąpić do 18 września 2014 r. Organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 169 ust. 6 u.f.p. w przypadku niedokonania zwrotu dotacji w terminie, o którym mowa między innymi w art. 150 pkt 5 u.f.p., organ lub inny dysponent części budżetowej, który udzielił dotacji, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. Zatem w ustalonym stanie faktycznym, co do którego Strona zasadniczo nie oponuje, nie ma w związku z kategorycznym brzmieniem przepisów u.f.p. innej możliwości jak wydanie przedmiotowej decyzji, w szczególności nie jest możliwe samoistne odstąpienie od żądania zwrotu dotacji niewykorzystanej w terminie. Od wyżej wymienionej decyzji Gmina złożyła odwołanie, w którym wniosła o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołania Gmina podniosła, że: 1) w przedmiotowej decyzji brak jest wskazania podstawy prawnej, czy jakiegokolwiek odniesienia do ustawowej przesłanki, której zaistnienie pozwala na wydanie decyzji o obowiązku zwrotu dotacji". 2) "podstawą wydania decyzji określającej Gminie zwrot dotacji celowej jest niewykorzystanie dotacji w terminie wskazanym w § 6, a nie przypadki określone wart. 169 u.f.p. Zdaniem Strony: "Ustawodawca w w/w artykule wymieniającym wszystkie przypadki kwalifikujące do zwrotu dotacji nie wymienia przypadku niewykorzystania dotacji w terminie"; 3) zadanie, na które zostały przyznane środki zostało wykonane w terminie przewidzianym w umowie, tj. do dnia 3 września 2014 r., a przedsięwzięcie na którego dofinansowanie dotacja została przeznaczona zostało wykonane w sposób prawidłowy. Ponadto, na fakturze, którą wystawił wykonawca za wykonaną pracę widniał 30-dniowy termin płatności, który mijał w dniu 4 października 2014 r., Gmina natomiast dokonała przelewu w dniu 22 września 2014 r., a zatem przed terminem płatności za usługę, określonym w fakturze; 4) Wojewoda Śląski "przyjął bezzasadnie, iż jedynym możliwym terminem wykorzystania dotacji był termin określony w § 6 umowy tj. w ciągu 14 dni od dnia określonego w § 2 ust. 1 umowy, tj. od dnia 3 września 2014 r.". W ocenie Gminy, zawarte w § 6 umowy odesłanie do § 10 umowy, wskazuje, że wykorzystanie dotacji nastąpi maksymalnie do dnia 31 grudnia 2014 r. i "w odniesieniu do tej daty dalej jest mowa, iż przez wykorzystanie dotacji rozumie się zapłatę za zrealizowane zadanie"; 5) "zgodnie z obowiązującym orzecznictwem wykorzystanie dotacji następuje nie tylko przez zapłatę za wykonanie zadania, ale także przez osiągnięcie celów" a w przedmiotowej sprawie cel, na który dotacja była przeznaczona został osiągnięty. W ocenie Gminy, wykorzystać to nie znaczy dokonać ostatecznej zapłaty, ale zrealizować zadanie w zakresie rzeczowym, dokonać odbioru czy uruchomienia technicznego. Za takim rozumieniem wykorzystania dotacji, zdaniem Gminy, przemawia także treść art. 168 u.f.p. W związku z powyższym Gmina stwierdziła, że przedmiotowa dotacja nie została pobrana nienależnie ani też nie została pobrana w nadmiernej wysokości "nie można też mówić o wykorzystaniu dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, gdyż została ona w całości wykorzystana na zapłatę za zadanie, na które została przeznaczona, a zadanie zostało wykonane prawidłowo, w terminie przewidzianym w umowie oraz bez zastrzeżeń". Minister Finansów decyzją z [...] kwietnia 2015 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2016 r. poz. 23; dalej: "k.p.a.") oraz art. 61 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 169 ust. 6 i art. 150 pkt 5 u.f.p. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Minister w pierwszej kolejności przytoczył treść art. 150 u.f.p., wedle którego dysponent części budżetowej lub dysponent środków, o których mowa w art. 127 ust. 2, udzielając dotacji celowej, w tym jednostce sektora finansów publicznych, w przypadku gdy odrębne przepisy lub umowa międzynarodowa nie określają trybu i zasad udzielania lub rozliczania tej dotacji zawiera umowę, która wskazuje w szczególności: 1) szczegółowy opis zadania, w tym cel na jaki dotacja została przyznana i termin jego wykonania, 2) wysokość udzielonej dotacji, 3) termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy iż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego, 4) termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji, 5) termin zwrotu niewykorzystanej dotacji, nie dłuższy niż 15 dni od określonego w umowie dnia wykonania zadania, a w przypadku zadania realizowanego za granicą - 30 dni od określonego w umowie dnia jego wykonania, 6) tryb kontroli wykonania zadania. Jednocześnie podkreślono, że zgodnie z art. 126 u.f.p. dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środków z budżetu państwa. Stosownie do art. 168 ust. 4 u.f.p. wykorzystanie dotacji następuje przez zapłatę za zrealizowane zadanie, na które dotacja była udzielona (co znajduje również potwierdzenie w postanowieniach zawartej umowy). Zwrotowi do budżetu podlega niewykorzystana część dotacji. Przez wykorzystanie dotacji rozumieć należy zapłatę za zadania, na które dotacja została udzielona. Po upływie wyznaczonego terminu nie ma podstaw do dokonania z dotacji określonego wydatku, bowiem środki publiczne stanowiące dotację celową nie pozostają już w dyspozycji jednostki, która ją otrzymała. W zaistniałym stanie faktycznym Gmina nie zastosowała się do terminów wynikających z zawartej Umowy. W takim przypadku powinna zgodnie z art. 150 pkt 5 w zw. z pkt 3 tego przepisu u.f.p. i dokonać zwrotu niewykorzystanej dotacji. Stoi to w sprzeczności z twierdzeniem Strony, jakoby brak było ustawowo określonego terminu zwrotu dotacji. Ponadto za nieistotną w sprawie uznano okoliczność 30-dniowego terminu zapłaty faktury wystawionej przez wykonawcę zadania. Kwestia ta była przedmiotem ustaleń pomiędzy wykonawcą a Stroną i pozostawały bez wpływu na treść Umowy zawartej pomiędzy Gminą a Wojewodą. Minister nie podzielił stanowiska Strony, iż "w umowie łączącej strony w przedmiocie udzielenia dotacji jest rozbieżność co do terminów wykorzystania dotacji" oraz że "Wojewoda [...] w zaskarżonej decyzji przyjął bezzasadnie, iż jedynym możliwym terminem wykorzystania dotacji był termin określony w § 6 umowy tj. w ciągu 14 dni od dnia określonego w § 2 ust. 1 umowy, tj. od dnia 3 września 2014 r.". W jego ocenie terminem, który zobowiązywał Gminę do wykorzystania w sposób prawidłowy i zgodny z zapisami umowy dotacyjnej był termin określony w § 6 ust. 1 umowy. Zaś ustalenie zawarte w § 10 umowy, że wykorzystanie dotacji z dnia 29 sierpnia 2014 r nastąpi nie później niż do dnia 31 grudnia 2014 r. odnosiło się do sytuacji na wypadek przesunięcia terminu wykonania zadania na szybszy. Termin wykorzystania dotacji mógłby być krótszy, ale w żadnym przypadku nie dłuższy niż termin 14-dniowy od dnia wykonania zadania. Biorąc pod uwagę zaistniały stan faktyczny, Minister Finansów jako prawidłowe ocenił postępowanie Wojewody [...] zarówno w zakresie określenia kwoty przypadającą do zwrotu jak i terminu, od którego nalicza się odsetki, a także okoliczności, iż dotację nie została wykorzystana w terminie określonym w umowie. Podkreślono również, że decyzje wydawane w trybie art. 169 ust. 6 u.f.p. nie mają charakteru uznaniowego. Decyzja Ministra Finansów stała się przedmiotem skargi Gminy L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której domagała się ona jej uchylenia. W skardze wskazano następujące zarzuty: 1) "w przedmiotowej decyzji brak jest wskazania podstawy prawnej, czy jakiegokolwiek odniesienia do ustawowej przesłanki, której zaistnienie pozwala na wydanie decyzji o obowiązku zwrotu dotacji", 2) "podstawą wydania decyzji określającej Gminie zwrot dotacji celowej jest niewykorzystanie dotacji w terminie wskazanym w § 6, a nie przypadki określone w art. 169 u.f.p." a "Ustawodawca w w/w artykule wymieniającym wszystkie przypadki kwalifikujące do zwrotu dotacji nie wymienia przypadku niewykorzystania dotacji w terminie", 3) Wojewoda [...] oraz Minister Finansów w zaskarżonej decyzji "przyjął bezzasadnie, iż jedynym możliwym terminem wykorzystania dotacji był termin określony w § 6 umowy tj. w ciągu 14 dni od dnia określonego w § 2 ust. 1 umowy, tj. od dnia 3 września 2014 r. Jednakże § 10 umowy stanowi, iż wykorzystanie dotacji nastąpi nie później niż do 31 grudnia 2014 r.". Ponadto, zdaniem Skarżącego organ odwoławczy bezpodstawnie uznał, że zapis ten (§ 10) stanowi zastrzeżenie zawarte na wypadek przesunięcia terminu wykonania zadania. W związku z tym, Skarżąca podniosła, że wydanie decyzji w przedmiocie nakazania Gminie L. zwrotu otrzymanej dotacji z powodu niewykorzystania w terminie wobec wskazania w umowie dwóch terminów wykorzystania dotacji oraz uznania, iż tylko jeden z tych terminów był wiążący, a drugi był wskazany wyłącznie na wypadek zastrzeżenia zmiany terminu wykonania zadania (co absolutnie nie wynika z łączącej strony umowy), jest wydane bezpodstawnie przy braku zaistnienia ustawowej przesłanki wymienionej w art. 169 u.f.p. i powołania się na nią w decyzji nie znajduje uzasadnienia w zaistniałym stanie faktycznym. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zdaniem Sądu złożona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny sprawy jest bezsporny i został przedstawiony we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia. Stanowisko organu wynikające z uzasadnienia zaskarżonej decyzji jest słuszne i nie można zgodzić się z zarzutem skargi braku wskazania podstawy prawnej, czy jakiegokolwiek odniesienia do ustawowej przesłanki, której zaistnienie pozwala na wydanie decyzji o obowiązku zwrotu dotacji. Należy bowiem wskazać, że zgodnie z art. 169 ust. 6 u.f.p., w przypadku niedokonania zwrotu dotacji w terminie, o którym mowa w ust. 1 oraz w art. 150 pkt 5, art. 151 ust. 2 pkt 6, art. 168 ust. 1 i 2, organ lub inny dysponent części budżetowej, który udzielił dotacji, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. Ponadto, w myśl art. 150 u.f.p., dysponent części budżetowej lub dysponent środków, o których mowa w art. 127 ust. 2, udzielając dotacji celowej, w tym jednostce sektora finansów publicznych, w przypadku gdy odrębne przepisy lub umowa międzynarodowa nie określają trybu i zasad udzielania lub rozliczania tej dotacji zawiera umowę, która wskazuje w szczególności: 1. szczegółowy opis zadania, w tym cel na jaki dotacja została przyznana i termin jego wykonania, 2. wysokość udzielonej dotacji, 3. termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy iż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego, 4. termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji, 5. termin zwrotu niewykorzystanej dotacji, nie dłuższy niż 15 dni od określonego w umowie dnia wykonania zadania, a w przypadku zadania realizowanego za granicą - 30 dni od określonego w umowie dnia jego wykonania, 6. tryb kontroli wykonania zadania. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 6 ust. 1 umowy dotacji z dnia 29 sierpnia 2014 r.. Gmina L. zobowiązała się do wykorzystania otrzymanej dotacji w terminie 14 dni od określonego w § 2 ust. 1 umowy terminu wykonania zadania, z zastrzeżeniem § 10. Ponadto, stosownie do § 6 ust. 4 umowy, Gmina zobowiązała się do zwrotu niewykorzystanej kwoty dotacji na rachunek bankowy Wojewody [...] w terminie 15 dni od określonego w § 2 ust. 1 umowy terminu wykonania zadania. Zgodnie z § 6 ust. 5 ww. umowy, od dotacji zwróconych po terminie określonym w ust. 4 tego paragrafu zostaną naliczone odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, począwszy od dnia następującego po dniu w którym upłynął termin zwrotu dotacji. W przepisie § 10 umowy dotacji zawarto zapis, że wykorzystanie dotacji nastąpi nie później niż do 31 grudnia 2014 r., a przez wykorzystanie dotacji rozumie się zapłatę za zrealizowane zadanie, na które dotacja została udzielona. Jak to wskazał Minister Finansów, tym samym treść przedmiotowej umowy wskazywała, iż niedopuszczalne było wykorzystanie dotacji (rozumiane, jako zapłata za zrealizowane zadanie) po terminie, do którego Gmina zobowiązała się wykorzystać udzieloną dotację. Rację ma Minister Finansów, iż w niniejszej sprawie Gmina L. dokonała zapłaty za przedmiotowe zadanie w kwocie 247.730,83 zł w dniu 22 września 2014 r., czyli po terminie określonym w umowie dotacji. Zgodnie z postanowieniami umowy, w ww. terminie Gmina nie miała już podstaw do korzystania ze środków pochodzących z dotacji. Stosownie zatem do brzmienia art. 150 pkt 5 w związku z punktem 3 tego przepisu ustawy o finansach publicznych i postanowień zawartej umowy Gmina L. powinna była dokonać zwrotu niewykorzystanej dotacji. Wobec jego braku organ słusznie powołał, jako podstawę prawną wydanej decyzji z dnia 14 stycznia 2015 r. art. 169 ust. 6 w związku z art. 150 pkt 3 i 5 u.f.p. Ustawodawca przewidział obowiązek zwrotu dotacji w przypadku niewykorzystania jej w terminie określonym - zgodnie z art. 150 pkt 3 i 5 ustawy o finansach publicznych - w umowie dotacji zawartej na podstawie ww. przepisu. Kwestię tą reguluje art. 169 ust. 6 u.f.p., który odwołuje się nie tylko do dotacji określonych wart. 169 ust. 1 u.f.p. (wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem, pobranych nienależnie lub w nadmiernej wysokości), lecz również do dotacji niewykorzystanych do końca roku budżetowego (zgodnie z art. 168 ust. 1 u.f.p.) oraz do dotacji niewykorzystanych i niezwróconych w terminach określonych w umowie dotacji (zgodnie z art. 150 pkt 5 w związku z punktem 3 ustawy o finansach publicznych). Sąd również zgodził się stanowiskiem organu, że zgodnie z postanowieniami § 10 tej umowy dotacji wykorzystanie dotacji udzielonej w dniu 29 sierpnia 2014 r. nastąpi nie później niż do dnia 31 grudnia 2014 r. Przez wykorzystanie dotacji rozumie się zapłatę za zrealizowane zadanie, na które dotacja jest udzielona. Powyższe, zawarte w § 6 ust. 1 umowy dotacji z dnia 29 sierpnia 2014 r., zastrzeżenie nie oznacza, że wykorzystanie dotacji było możliwe po upływie określonego w tym przepisie terminu, zatem po upływie 14 dni od daty wykonania zadania. Zastrzeżenie to zostało zawarte w umowie na wypadek ewentualnego przesunięcia terminu jego wykonania, co w tym przypadku nie miało miejsca. Termin wykorzystania dotacji mógłby być krótszy, ale w żadnym przypadku nie dłuższy niż termin 14-dniowy, określony w § 6 ust. 1 umowy dotacji, liczony od dnia wykonania zadania, maksymalnie do dnia 31 grudnia 2014 r. W ocenie Sądu organy zasadnie zatem uznały, że w przedmiotowej sprawie terminem, który zobowiązywał Gminę L. do wykorzystania w sposób prawidłowy i zgodny z zapisami umowy dotacyjnej był termin określony w § 6 ust. 1 umowy z dnia 29 sierpnia 2014 r. Na marginesie należy wskazać, iż na etapie postepowania sądowego Minister Finansów poinformował Sąd, iż wobec Strony została wydana decyzja umarzająca sporną należność z tytułu zwrotu dotacji celowej wraz z należnymi odsetkami. Zdaniem Sądu umarzane, rozkładane na raty bądź odraczane mogą być należności wymagane określone przez organy zgodnie z obowiązujące prawem. Tym samym Gmina L. występując do Wojewody [...] o umorzenie spornej kwoty dotacji do zwrotu de facto potwierdziła prawidłowość zaskarżonych decyzji. Mając na uwadze powyższe, stosownie do art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.