V SA/Wa 2606/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie – Z. G. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż posiada nieruchomość rolną o pow. 1,5 ha (łąka, bagno). Wnioskodawca nie wypełnił rubryki nr 6 wniosku, zaś w rubryce nr 10 wskazał, iż osiąga dochód w wysokości 300 zł z tytułu renty. Dodatkowo oświadczył, iż leczy się, pozostaje pod opieką gminnego ośrodka pomocy społecznej, a nadto posiada kredyty i pożyczki. W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 27 lipca 2015 r. wezwano go do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów. Pismo sporządzone w wykonaniu powyższego zarządzenia zostało doręczone do rąk dorosłego domownika skarżącego w dniu 11 sierpnia 2015 r. (potwierdzenie na k. 22 akt sądowych), mimo tego w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie nie zostało złożone. W dniu 21 sierpnia 2015 r. do Sądu wpłynęła korespondencja obejmująca kopertę, w której przesłano wezwanie do złożenia dodatkowego oświadczenia, zgodnie z zarządzeniem z dnia 27 lipca 2015 r., na której odręcznie dopisano "W tej chwili teścia nie ma w domu, przebywa w sanatorium". Postanowieniem z dnia 2 września 2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, uzasadniając swoje rozstrzygnięcie niemożnością dokonania oceny spełnienia przez skarżącego ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z. G. wniósł w ustawowym terminie sprzeciw od powyższego postanowienia, oświadczając, że jest samotnym wdowcem, rencistą, pozostającym pod opieką GOPS i "stale przebywa na leczeniu i rehabilitacji". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustawodawca użył w tym przepisie określenia "gdy wykaże", co oznacza, że wnioskodawca ma obowiązek udowodnić i przekonać Sąd, że znajduje się w sytuacji określonej w art. 246 § 1 i 2 p.p.s.a. (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym – komentarz" ; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; wydanie II – Kantor Wydawniczy ZAKAMYCZE 2006; str. 554). W niniejszej sprawie treść oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu byłą niewystarczająca do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej. Zawarte we wniosku oświadczenia były bardzo skąpe i ograniczały się wskazania jako źródła dochodu renty w wysokości 300 zł. oraz wskazania, że skarżący pozostaje pod opieką GOPS. Skarżącego wezwano zatem do udokumentowania stanu majątkowego przedstawionego we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zakres żądanych dokumentów i informacji miał bowiem istotne znaczenie dla oceny jego zasadności. Skarżący nie odebrał powyższego wezwania osobiście, zostało ono do Sądu odesłane, a żądane informacje nie zostały nadesłane. Pomimo odmowy przyznania prawa pomocy z tej właśnie przyczyny, co wynikało z doręczonego skarżącemu postanowienia referendarza sądowego, przy wniesionym sprzeciwie skarżący nie przedstawił żadnej dokumentacji dotyczącej swojej sytuacji majątkowej, nie wskazał kosztów utrzymania, a informacje o samotnym prowadzeniu gospodarstwa domowego stoją w sprzeczności z okolicznościami faktycznymi wynikającymi z dotychczasowego przebiegu sprawy. W takim stanie sprawy, zdaniem Sądu, wniosek skarżącego nie może zostać pozytywnie rozpatrzony. Skarżący nie uzupełnił brakujących danych, a złożone oświadczenia nie pozwalają na jakąkolwiek ocenę jego rzeczywistych możliwości płatniczych. Sąd natomiast nie jest zobowiązany do prowadzenia z urzędu dochodzeń w tej materii, w sytuacji, gdy wnioskodawca uchyla się od złożenia stosownych dokumentów w tym przedmiocie. Z tych względów, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 p.p.s.a. i art. 255 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.