V SA/Wa 261/16

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... stycznia 2016 r. nr ... w przedmiocie: odmowy umorzenia nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego p o s t a n a w i a: - przyznać Skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym tj.: 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. P. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, ale opiekuje się nim siostra. Do majątku zaliczył dom (92 m.kw.), dwa budynki gospodarcze, nieruchomość rolną (5,5 ha), trzy krowy i dwie jałówki. Skarżący nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, a podstawę jego utrzymania stanowi dochód w wysokości 700 zł z tytułu produkcji mleka. W uzasadnieniu wniosku przedstawił swoją sytuację życiową i majątkową, podnosząc w szczególności, że jest osobą chorą, niepełnosprawną, spłaca kredyt bankowy. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718) - dalej "p.p.s.a." - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których Skarżący byłby zobowiązany składają się wpis od skargi kasacyjnej (100 zł) oraz ewentualne wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna Skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Biorąc pod uwagę złożone przez Skarżącego oświadczenia przyjąć należało, iż sytuacja majątkowa w jakiej się znalazł jest trudna, uzyskiwane dochody są niewielkie (700 zł z tytułu produkcji mleka) i w całości pożytkowane na zaspokojenie niezbędnych i podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący nie jest w stanie opłacić jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.