V SA/Wa 2610/11

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego kredytowanego p o s t a n a w i a: - przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy A. W.(dalej: "skarżący" lub "strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia skarżącego o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z babcią, a podstawą utrzymania rodziny jest emerytura babci w wysokości 1500 zł (miesięcznie). Skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 42 m.kw. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą bezrobotną i nie ma prawa do pobierania zasiłku. Ze względu na trudny rynek pracy nie może naleźć zatrudnienia. Pozostaje na utrzymaniu babci W związku z tym, iż złożone oświadczenie okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem z 31 stycznia 2012 r. wezwano go do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów. Odpowiadając na wezwanie skarżący nadesłał do Sądu zaświadczenie urzędu skarbowego stwierdzające, że nie deklarował żadnego dochodu do opodatkowania za 2010 r. oraz zaświadczenie urzędu pracy stwierdzające, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Skarżący wyjaśnił, że po zakończeniu studiów nie może znaleźć pracy, nie korzysta z jakichkolwiek form pomocy społecznej oraz nie współuczestniczy w kosztach bieżącego utrzymania ze względu na brak dochodów. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej " p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 pkt 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powołane regulacje prawne, jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy, poprzez jej zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Zgodnie z oświadczeniem złożonym przez skarżącego podstawę utrzymania dwuosobowego gospodarstwa domowego stanowi emerytura babci skarżącego. Skarżący nie pracuje, nie może znaleźć pracy i nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych. Nie współuczestniczy w kosztach bieżącego utrzymania rodziny i pozostaje na utrzymaniu babci. Mając na uwadze powyższe, zasadne jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.