V SA/Wa 2613/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Izabella Janson (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. Ś. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odroczenie terminu zapłaty zobowiązania z tytułu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 rok p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Powiat [...]., dalej: "Skarżący" lub "Powiat" pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. wniósł skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2016 r. nr odraczającą termin zapłaty zobowiązania z tytułu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 rok. W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji w zaskarżonej części, ponieważ wykonanie decyzji byłoby nieuzasadnionym uszczerbkiem dla realizacji innych ustawowych zadań Powiatu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji lub postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz aktów terenowych organów administracji rządowej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zauważyć należy, że w rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Finansów z dnia r. na podstawie której Skarżącemu odroczono termin zapłaty zobowiązania z tytułu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 rok. Decyzja na podstawie której Powiatowi odroczono termin zwrotu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 rok określonej w decyzji Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] została wydana w związku z wnioskiem Skarżącego z r. We wniosku Powiat wniósł o odroczenie terminu płatności nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za lata 2009-2010 oraz 2013 do czasu rozstrzygnięcia przez sądy administracyjne złożonych przez Powiat skarg na decyzje określające obowiązek zwrotu części subwencji ogólnej za wskazane lata. Sprawa ze skargi na decyzję Ministra Finansów z dnia, nr wydaną w przedmiocie zwrotu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010 została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt V SA/Wa 4272/15. W dniu [...] października 2016 r. po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi na wskazaną decyzję dotyczącą subwencji ogólnej za rok 2010 tut. Sąd skargę Powiatu oddalił. Stanowiąca przedmiot niniejszej sprawy decyzja Ministra Finansów z dnia odracza termin zwrotu kwoty zł uzyskanej nienależnie subwencji ogólnej za 2010 rok do r. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji odraczającej obowiązek zwrotu środków pieniężnych wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Oznacza to, że instytucja ta jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd wyrokiem uwzględniającym skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Stąd jej zastosowanie, jako wyjątek od zasady wykonalności aktu, powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami wskazującymi na istnienie realnego zagrożenia wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja odracza termin płatności, a więc opłata, którą Skarżący zobowiązany został do uiszczenia na podstawie decyzji określającej zwrot nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010 nie jest wymagalna. Termin zapłaty określony przez organy upłynie w dniu 30 czerwca 2017r., a więc zasadne jest stwierdzenie, że do tego terminu nie istnienie niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na marginesie wskazać należy, że stosownie do art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że w tej sprawie brak jest potrzeby udzielania Powiatowi ochrony tymczasowej określonej powyżej zacytowanymi przepisami p.p.s.a. i na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.