V SA/Wa 2617/14

WyrokWSA w Warszawie2015-03-12

Skład orzekający: Beata Krajewska, Anna Falkiewicz – Kluj, Joanna Zabłocka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dotacja pobrana przez fundację na dzieci uczestniczące w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych, które przekroczyły wiek 25 lat lub nie realizowały obowiązku szkolnego, stanowi dotację pobraną w nadmiernej wysokości podlegającą zwrotowi?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wiek dzieci nie przesądza o tym, czy ich uczestnictwo w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych było nieuprawnione i czy dotacja została pobrana w nadmiernej wysokości. Kluczowe jest posiadanie orzeczenia o potrzebie takich zajęć. Ponadto, uczestnictwo w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych do końca roku szkolnego, nawet po przekroczeniu 25. roku życia, jest zgodne z przepisami ustawy o systemie oświaty.
Stan faktyczny
Fundacja prowadząca szkołę specjalną została zobowiązana do zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. Organy uznały, że dotacja została zawyżona z powodu wykazywania jako uczniów dzieci, które nie realizowały obowiązku szkolnego lub przekroczyły 25. rok życia, a także wychowanki, która ukończyła 25 lat. Fundacja kwestionowała te ustalenia, argumentując, że dzieci te uczestniczyły w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych zgodnie z orzeczeniami i przepisami.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdził, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, i zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Fundacji koszty postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Anna Falkiewicz – Kluj, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant: sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2015 r. sprawy ze skargi Fundacji "[...]" w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji przypadającej do zwrotu 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że zaskarżona decyjza nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz Fundacji "[...]" w [...] kwotę 5.117,00 zł (pięć tysięcy stosiedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu odwołania z dnia 28 marca 2014 r. Fundacji "[...]" w [...] od decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2014 r., Nr [...], ustalającej wysokość należności przypadającej do zwrotu do Budżetu Powiatu [...] przez Fundację "[...]" z tytułu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w okresie od stycznia 2013 roku do września 2013 roku, w kwocie 54 358,01 zł wraz z odsetkami, w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, naliczanymi od dnia 19 grudnia 2013 r. do dnia zwrotu tych środków finansowych - orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pełni podzieliło ustalenia organu I instancji tak co do stanu faktycznego jak i rozstrzygnięcia sprawy. Organy odwołały się do wyników przeprowadzonej w siedzibie Społecznej Szkoły Podstawowej Specjalnej "[...]" w [...] kontroli obejmującej sprawdzenie prawidłowości przekazywanych danych o liczbie uczniów i stopniu ich niepełnosprawności w informacjach miesięcznych stanowiących podstawę obliczania wysokości dotacji udzielanej z budżetu Powiatu [...] w okresie styczeń - wrzesień 2013 roku. Kontrola ta wykazała, iż organ prowadzący szkołę w przedkładanych informacjach miesięcznych nieprawidłowo wykazywał liczbę uczniów, tj. w tabeli zawartej w pkt 6 informacji miesięcznej przy liczbie wykazywanych uczniów nie zamieszczał informacji, iż 3 dzieci (J. P., A. J. i O. W.) nie realizowało obowiązku szkolnego. W przedkładanych informacjach miesięcznych w okresie styczeń - sierpień 2013 r. wykazywano również wychowankę zajęć rewalidacyjno - wychowawczych, która ukończyła 25 rok życia już w styczniu 2013 r. Z uwagi na to, iż organ dotujący nie został poinformowany o tym, że 3 dzieci uczęszczających do szkoły nie posiadało "statusu" ucznia oraz na skutek wykazywania wychowanki zajęć rewalidacyjno - wychowawczych mimo ukończenia przez nią 25 roku życia Społeczna Szkoła Podstawowa Specjalna "[...]" w [...] otrzymała zawyżone kwoty dotacji. Z tytułu wykazywania: - J. P. ur. [...] maja 2007 r. jako ucznia; dotacja za okres styczeń - sierpień 2013 roku została przekazana w kwocie zawyżonej o 21 894,80 zł., co wynikało z uzyskania na to dziecko dodatkowej wagi przeliczeniowej P5); - A. J. ur. [...] grudnia 2008 r. jako ucznia z upośledzeniem w stopniu znacznym; dotacja za miesiąc styczeń 2013 roku została przekazana w kwocie zawyżonej o 252,64 zł., co wynikało z uzyskania to dziecko dodatkowej wagi przeliczeniowej P4); - O. W. ur. [...] maja 2006 r. jako ucznia z upośledzeniem w stopniu znacznym; dotacja za miesiąc styczeń 2013 roku została przekazana w kwocie zawyżonej o 1 263,15 zł., co wynikało z uzyskania na to dziecko dodatkowej wagi przeliczeniowej P5); - A. D. jako wychowanki zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, mimo ukończenia przez nią 25 roku życia w styczniu 2013 r.; dotacja za okres luty - sierpień 2013 roku została przekazana w kwocie zawyżonej o 30 947,42 zł. W ocenie organu przekazywana Społecznej Szkole Specjalnej "[...]" w [...] z budżetu Powiatu [...] w okresie od stycznia 2013 roku do września 2013 roku w części dotyczącej kwoty 54 358,01 zł stanowi dotację pobraną w nadmiernej wysokości w rozumieniu art. 252 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885 z późn. zm.) i na podstawie art. 252 ust. 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy podlega zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia pobrania dotacji w nadmiernej wysokości. Organ II instancji nie uwzględnił stanowiska Fundacji, które zawarła w odwołaniu od decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2014 r., i w którym wywodziła, iż w 2013 r. składała miesięczne informacje o liczbie dzieci prawidłowo bo: - na druku "Informacja miesięczna" stanowiącym załącznik nr 2 do Uchwały Nr [...] Rady Powiatu z dn. 19.12.2012r. zmienionej Uchwałą Nr [...] Rady Powiatu z dn. 27.02.2013r., - zgodnie z tabelami SIO, - zgodnie z orzeczeniami dzieci, - w informacji miesięcznej przekazując także dane dodatkowe i zamieszczając je poza tabelami druku, jeżeli wynikało to z orzeczenia dziecka lub mogło być ważne. Zdaniem Fundacji - z punktu widzenia orzeczeń o podleganiu zajęciom rewalidacyjno - wychowawczym wiek nie jest istotny. Osoba posiadająca orzeczenie kwalifikujące do zajęć rewalidacyjno - wychowawczych ma prawo w nich uczestniczyć od 3 do 25 roku. W informacjach miesięcznych za miesiące styczeń - sierpień 2013r. J. P. był wykazywany prawidłowo w pozycji z upośledzeniem w stopniu głębokim, ponieważ tylko tam mógł być wykazany. W SIO wg stanu na dzień 30 września 2012 r. był wykazany prawidłowo w tabeli NP 5 "Dzieci i młodzież w wieku 3-25 lat z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim, uczestniczący w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych" i przyporządkowany prawidłowo do wagi P5, bo tylko ta tabela go dotyczyła. A. J. w styczniu 2013 r. posiadał orzeczenie nr [...] o potrzebie zajęć rewalidacyjno - wychowawczych indywidualnych wydane na okres 5 lat ze względu na upośledzenie w stopniu znacznym. Na podstawie tego orzeczenia miał zorganizowane indywidualne zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze. Po zmianie orzeczenia, od września 2013 r., przestał być uczniem Szkoły i nie był wykazywany w następnych miesiącach. Za okres, kiedy był uczestnikiem zajęć rewalidacyjno - wychowawczych, wykazywany był prawidłowo. Nie był objęty wychowaniem przedszkolnym i dlatego nie można zastosować wagi jak dla przedszkola. O. W. był uczestnikiem zajęć rewalidacyjno - wychowawczych na podstawie orzeczenia nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. ze względu na upośledzenie znaczne i autyzm. Uczestnicy zajęć rewalidacyjno - wychowawczych w wieku 3 - 25 lat wykazywani są w zakładce "Szkoła", co wynika z instrukcji merytorycznej SIO opracowanej przez Departament Analiz i Prognoz MEN na dzień 30 września 2012r., str. 12: "W tabeli należy wykazać dzieci lub młodzież w wieku 3-25 lat z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim, dla których w danej szkole lub placówce na podstawie orzeczenia poradni psychologiczno-pedagogicznej prowadzi się zajęcia rewalidacyjno wychowawcze. ( ... ) Osób tych nie należy wykazywać w tabelach dotyczących liczby uczniów szkoły, w której prowadzone są te zajęcia. Osoby te nie są uczniami." Fundacja "[...]" wyjaśniła, iż zgodnie z tym zapisem, dzieci i młodzież z głębokim upośledzeniem umysłowym nie mają "statusu" ucznia czy przedszkolaka i nigdy, w świetle obowiązujących przepisów, nie będą go miały. Od 3 do 25 roku są wychowankami lub uczestnikami zajęć rewalidacyjno - wychowawczych, powołała przy tym rozporządzenie MEN z dnia 30 stycznia 1997 r. w sprawie zasad organizowania zajęć rewalidacyjno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim (Dz. U. Nr 14, poz. 76) oraz obecnie obowiązujące rozporządzenie MEN z dnia 3 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania zajęć rewalidacyjno - wychowawczych dla dzieci i młodzieży upośledzonych w stopniu głębokim (Dz.U. 2013, poz. 529) . A. D. urodzona w dniu 15 stycznia 1988 r. zgodnie z prawem rozpoczęła rok szkolny we wrześniu 2012 r. w wieku 24 lat i w ocenie Fundacji miała prawo uczęszczać do szkoły do 31 sierpnia 2013 r. Uczennica nie musiała kończyć zajęć rewalidacyjno - wychowawczych w trakcie trwania roku szkolnego, ponieważ zgodnie z art. 63 ustawy o systemie oświaty rok szkolny rozpoczyna się 1 września a kończy się 31 sierpnia następnego roku. W swej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyznało, iż Fundacja "[...]" jako organ prowadzący Społeczną Szkołę Podstawową Specjalną "[...]" składała informacje miesięczne na obowiązujących w okresie od stycznia 2013 r. do września 2013 r. drukach, w których nie zostały przewidziane rubryki dla dzieci. W składnych informacjach wykazywała liczbę uczniów niepełnosprawnych w szkołach specjalnych. Z przekazanych przez Starostę [...] uwierzytelnionych kopii informacji miesięcznych wynika, iż w informacjach tych zawarte są odręczne notatki. Niemniej jednak, przeprowadzona w Szkole kontrola wykazała nieprawidłowości w wykazywanej liczbie uczniów. W przedmiotowej sprawie dotacja obliczana jest według miesięcznej kwoty dotacji na jednego ucznia/wychowanka, a kwota ta została ustalona uchwałą Nr [...] Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie wysokości dotacji na jednego ucznia (wychowanka) w publicznych oraz niepublicznych szkołach i placówkach oświatowych dotowanych z budżetu Powiatu [...], zaś dla dzieci z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym, znacznym lub głębokim będących wychowankami zespołu przedszkolnego - w uchwale Nr [...] Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] maja 2012 r. w sprawie wysokości dotacji na jednego ucznia (wychowanka) w publicznych oraz niepublicznych szkołach i placówkach oświatowych dotowanych z budżetu Powiatu [...] Zarząd Powiatu [...] zróżnicował miesięczne kwoty dotacji dla "uczniów" oraz "dzieci" posiadających orzeczenie poradni psychologiczno - pedagogicznej. Starosta [...] przekazywał dotację obliczoną wg danych o liczbie uczniów wykazywanych przez Fundację w rubrykach wg niepełnosprawności wynikającej z orzeczeń, o jakich mowa w art. 71 b ust. 3 ustawy oraz według kwoty miesięcznej dotacji na jednego ucznia. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], prawidłowe jest stanowisko Starosty [...], zgodnie z którym dla dzieci pięcioletnich i młodszych, które nie realizują obowiązku szkolnego nie stosuje się wagi P5. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w przepisach rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2013 (Dz. U. z 2012 r., poz. 1541). Co do A. D., która posiadała orzeczenie kwalifikacyjne Nr [...] z dnia [...] grudnia 1993 r. jako uczeń niepełnosprawny, u którego stwierdzono głęboki niedorozwój umysłowy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podziela stanowisko organu pierwszej instancji, iż Starosta [...] nie był zobowiązany do dotowania A. D. po ukończeniu przez nią 25 roku życia. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w przepisach ustawy o systemie oświaty - art. 15 ust. 2, według którego obowiązek szkolny trwa do ukończenia gimnazjum, nie dłużej jednak niż do ukończenia 18 roku życia oraz przepisów, obowiązującego do końca 2013 r. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 stycznia 1997 r. w sprawie zasad organizowania zajęć rewalidacyjno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim (Dz. U. z 1997 r., Nr 14, poz. 76). Zgodnie z § 2 tego rozporządzenia zajęcia rewalidacyjne - wychowawcze dla dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim organizuje się w wieku od 3 do 25 lat. W skardze z dnia 18 sierpnia 2014 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], Fundacja "[...]" w Sulejówku wniosła o jej uchylenie wraz z zasądzeniem kosztów postępowania zarzucając: - błędną interpretację przepisów prawa materialnego – ust. 2 pkt 4 Załącznika do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie sposobu podziału subwencji oświatowych dla jednostek samorządu terytorialnego w 2013 r. (Dz.U. 2012, poz. 1541) w związku z art. 71b ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. 2004, Nr. 256, poz. 2572, ze zm.) oraz § 6 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 20 lutego 2004 r. w sprawie warunków i trybu przyjmowania uczniów do szkół publicznych ...(Dz.U. Nr 26, poz. 232 ze zm.) – poprzez przyjęcie niesłusznego poglądu, że uczniowie J. P., A. J. i O. W. powinni zostać objęci wychowaniem przedszkolnym, podczas gdy należało uznać , iż powinni oni uczestniczyć w zajęciach rewalidacyjno – wychowawczych; - błędną interpretację przepisów prawa materialnego - § 2 rozporządzenia MEN z dnia 30 stycznia 1997 r. w sprawie zasad organizowania zajęć rewalidacyjno - wychowawczych dla dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim (Dz. U. Nr 14, poz. 76) w związku z art. 63 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. 2004, Nr. 256, poz. 2572, ze zm.) – poprzez nieprzyjęcie prawidłowej interpretacji tych przepisów, iż A. D. była uprawniona do uczestniczenia w zajęciach rewalidacyjno – wychowawczych do zakończenia roku szkolnego 2012/2013. W uzasadnieniu skargi Fundacja "[...]" powtórzyła swoje argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2014 r. ustalającej wysokość należności przypadającej do zwrotu z tytułu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie zajmując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych W oparciu o art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy stosują środki określone w ustawie. Regulacje te określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania, którą jest sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając argumenty przedstawione w skardze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że są one trafne, co w konsekwencji prowadziło do uznania skargi za zasadną. Przede wszystkim Sąd wskazuje, iż stan faktyczny sprawy w zakresie wieku dzieci, stopnia ich upośledzenia, posiadanych orzeczeń o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych wydanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych - został przez organ ustalony prawidłowo i jest niesporny. Niesporny, bo przyznany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest fakt, iż Fundacja "[...]" - jako organ prowadzący Społeczną Szkołę Podstawową Specjalną "[...]" - składała informacje miesięczne na obowiązujących w okresie od stycznia 2013 r. do września 2013 r. drukach, a informacje te były uzupełniane w formie odręcznych notatek, co do danych nieprzewidzianych w druku. W ocenie Sądu należy przyjąć, iż organ posiadał pełne dane dotyczące każdego dziecka, na które przekazywana była dotacja. Sąd podziela stanowisko Skarżącej, iż tak w dacie kontroli jak i obecnie na bazie obowiązujących w tym przedmiocie przepisów, tj. : 1. art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. Nr 111, poz. 535, ze zmianami), 2. art. 16 ust. 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, ze zmianami), 3. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 stycznia 1997 r. w sprawie zasad organizowania zajęć rewalidacyjno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim (Dz. U. Nr 14, poz. 76) lub rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania zajęć rewalidacyjno - wychowawczych dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim (Dz. U.2013, poz. 529) – nie wynika nierozerwalne związanie miejsca prowadzenia zajęć (przedszkole, szkoła) z wiekiem dziecka lub osoby do 25 roku życia. Zajęcia rewalidacyjno - wychowawcze prowadzone są bowiem w oparciu o indywidualny program opracowany przez prowadzącego zajęcia nauczyciela we współpracy z psychologiem, na podstawie wskazań zawartych w orzeczeniu o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, wydawanym na okres do 5 lat. Zajęcia te organizuje się dla dzieci i młodzieży w wieku od 3 do 25 lat, mogą być organizowane w zespołach lub indywidualnie. Zajęcia organizuje się w szczególności w przedszkolach, w szkołach i placówkach, w tym specjalnych, publicznych niepublicznych, położonych najbliżej miejsca zamieszkania lub pobytu dziecka a nawet w domach rodzinnych. Dana placówka kontynuuje zajęcia niezależnie od wieku ich uczestnika. Sąd wskazuje, iż ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz.U. 2011, Nr 231, poz. 1375) w art. 7 ust.1 wymienia podmioty uprawnione do organizowania nauki i zajęć rewalidacyjno – wychowawczych dla upośledzonych umysłowo dzieci i młodzieży, wskazując tylko w szczególności na przedszkola, szkoły placówki opiekuńczo-wychowawcze, ośrodki rehabilitacyjno-wychowawcze, domy pomocy społecznej, podmioty lecznicze, domy rodzinne. W ust. 5 art. 7 przewidziano bowiem, że zajęcia rewalidacyjno – wychowawcze mogą organizować także podmioty wymienione w art. 1 ust. 2 tej ustawy, tzn. "...stowarzyszenia i inne organizacje społeczne, fundacje, samorządy zawodowe, kościoły i inne związki wyznaniowe oraz grupy samopomocy pacjentów i ich rodzin, a także inne osoby fizyczne i prawne. Celem nadrzędnym regulacji organizowania zajęć rewalidacyjno – wychowawczych dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim jest (nie przypisanie dziecka do danej placówki zgodnie z jego wiekiem), jak zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, zapewnienie jakości i dostępności tych zajęć. Istotą i celem uczestniczenia w tych zajęciach jest bowiem wspomaganie rozwoju dzieci i młodzieży, rozwijanie zainteresowania otoczeniem, oraz uzyskanie niezależności od innych osób w funkcjonowaniu w codziennym życiu, przy czym dla uzyskania tego celu nie wyodrębnia się etapów edukacyjnych, uczestnicy zajęć nie podlegają przepisom w sprawie oceniania, klasyfikowania i promowania, nie otrzymują świadectw, nie obowiązuje ich żadna podstawa programowa. Nie można zatem podzielić stanowiska organu, iż wiek chłopców przesądzał o tym, że ich uczestnictwo w zajęciach rewalidacyjno – wychowawczych prowadzonych w szkole Skarżącej było nieuprawnione, nieprawidłowo wykazywane i niewłaściwie przypisane do wagi P5. W rozpoznawanej sprawie chłopcy J. P., A. J. i O. W. nie mieli orzeczonego wychowania i "kształcenia specjalnego w przedszkolu" ani w oddziale przedszkolnym w szkole podstawowej, o których mowa w P 31 = 4,000 w Załączniku – Algorytmie podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego na rok 2013 do Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie sposobu podziału subwencji oświatowych dla jednostek samorządu terytorialnego w 2013 r. W orzeczeniach obowiązujących w spornym okresie: J. P. nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., A. J. z dnia [...] października 2012 r. (uchylone [...] stycznia 2013 r. orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego) i O. W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. (uchylone [...] marca 2013 r. orzeczeniem stwierdzającym potrzebę kształcenia specjalnego) – mieli orzeczoną potrzebę uczestniczenia w zajęciach rewalidacyjno – wychowawczych. Dla nich zasadnie Skarżąca stosowała zatem wagę P4 i P5, która odnosi się do dzieci z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim realizujących naukę poprzez uczestnictwo w zajęciach rewalidacyjno – wychowawczych, na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3 ustawy o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. i którymi wszyscy chłopcy się wówczas legitymowali. Sąd podzielił także stanowisko Skarżącej co do prawidłowości przyjętej przez nią wykładni § 2 rozporządzenia MEN z dnia 30 stycznia 1997 r. w sprawie zasad organizowania zajęć rewalidacyjno - wychowawczych dla dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim w związku z art. 63 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty i uznania, iż urodzona w styczniu 1988 r. A. D. była uprawniona do uczestniczenia w zajęciach rewalidacyjno – wychowawczych do zakończenia roku szkolnego 2012/2013. Pogląd organu, nie uzasadniony względami społecznymi i wychowawczymi pozostawał nadto w sprzeczności z zapisem art. 63 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, zgodnie z którym rok szkolny we wszystkich szkołach i placówkach rozpoczyna się z dniem 1 września każdego roku, a kończy z dniem 31 sierpnia następnego roku. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania zajęć rewalidacyjno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim (Dz. U. poz. 529), które weszło w życie z dniem 8 maja 2013 r. nie stworzyło nowej regulacji prawnej a jedynie w § 1 pkt 2 doprecyzowało i uporządkowało stan prawny, nie zostawiając już miejsca na dowolną wykładnię. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 200 i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło