V SA/Wa 262/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska, , Protokolant, po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy potwierdzenia represjonowania za działalność polityczną p o s t a n a w i a odrzucić skargę Skarżąca K. N. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...]. W skardze wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 21 kwietnia 2004 r. została wezwana do uzupełnienia braków wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych przez złożenie go na urzędowym formularzu PPF, stanowiącym załącznik wezwania, po rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie wróciło do Sądu nie odebrane przez adresata. W dniu 19 maja 2004 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącej, które Sąd potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku i wezwał skarżącą do dokonania uchybionej czynności (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 31 akt sądowych). Wobec nie uzupełnienia braków wniosku, postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2004 r. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku został odrzucony, a następnie postanowieniem z dnia 10 listopada 2004 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiony bez rozpoznania. Pismem z dnia 8 grudnia 2004 r. skarżąca został zobowiązana przez Sąd do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 13 grudnia 2005 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 46 akt sądowych). W zakreślonym terminie brak formalny skargi, w zakresie opłaty, nie został usunięty. W tej sytuacji na podstawie art. 220 §3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.