V SA/Wa 262/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant sekretarz sąd. - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2012 r. sprawy ze skargi H.-V. S.A. w G. na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...]stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. H.-V. S.A. w G.(dalej "skarżąca", "spółka") złożyła w T. Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. (RIF) wniosek o dofinansowanie realizacji projektu "[...]". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013; Priorytet 1 – Badanie i rozwój nowoczesnych technologii; Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych. Po usunięciu braków formalnych wniosku przez skarżącą, RIF przekazał wniosek do Komisji Konkursowej działającej przy Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, celem przeprowadzenia oceny merytorycznej. Pismem z [...] sierpnia 2011 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, dalej: PARP, poinformowała skarżącą, że jej wniosek został oceniony pozytywnie i uzyskał 84,33 pkt. Ze względu na wyczerpanie środków finansowych przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach rundy aplikacyjnej, podpisanie umowy wsparcia ze skarżąca spółką jest niemożliwe. PARP zaznaczyła, że do dofinansowania zostały zatwierdzone projekty, które otrzymały minimum 93 punkty, a lista projektów zatwierdzonych do dofinansowania znajduje się na stronie www.parp.gov.pl. Skarżąca w odpowiedzi na pismo PARP złożyła protest od merytorycznej oceny wniosku o dofinansowanie, wnosząc o wyznaczenie terminu podpisania umowy wsparcia ze względu na brak negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie. W ocenie skarżącej, wskazana przez PARP przyczyna uniemożliwiająca podpisanie umowy nie została przewidziana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Spółka nie zgodziła się z opinią eksperta nr 1 dotyczącą produktu, którego dotyczy wniosek tj. braku nowych funkcjonalności i zaspokajania nowych potrzeb. Oprotestowała również arkusz oceny merytorycznej projektu dokonanej przez eksperta nr 1 w zakresie kryteriów obligatoryjnych o numerach: 1, 6, 8, 9. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, dalej "NRBC", poinformowało skarżącą, że jej protest nie został uwzględniony. NRBC poinformował skarżącą, że podstawą wydania rozstrzygnięcia była opinia Eksperta zewnętrznego powołanego w celu dokonania rzetelnego i bezstronnego rozstrzygnięcia zarzutów podniesionych w proteście w procesie rozpatrywania protestu. Odnosząc się do kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1: Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych, Instytucja Pośrednicząca przychyliła się do opinii Eksperta zewnętrznego, uwzględniła zarzut skarżącej i przyznała większą liczbę punktów. Organ ponownie ocenił oprotestowane kryteria i w zakresie: Kryterium merytoryczne fakultatywne nr 1 Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo rozwojowych przyznał projektowi 40 punktów. W konsekwencji w wyniku oceny projekt uzyskał 90 punktów. Ponieważ ostatni projekt umieszczony w pierwotnej Liście rankingowej projektów rekomendowanych do dofinansowania uzyskał 93 punkty projekt skarżącej został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania. W związku z nieuwzględnieniem protestu skarżąca w dniu [...] lutego 2012 r. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na pismo Narodowe Centrum Badań i Rozwoju z [...] stycznia 2012 r. Pismu zarzuciła naruszenie art. 26 ust.2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, z póżn. zm.); dalej: "ustawa z.p.p.r." poprzez jego niezastosowanie polegające na niezastosowaniu zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach rundy aplikacyjnej programu i bezzasadnym zastosowaniu zróżnicowania sytuacji podmiotów posiadających status małych i średnich przedsiębiorców oraz pozostałych podmiotów składających wnioski o dofinansowanie, poprzez przyznanie tym pierwszym 10 dodatkowych punktów za spełnienie kryterium merytorycznego fakultatywnego ("Wnioskodawca jest MSP"), co skutkowało nieumieszczeniem Projektu skarżącej na liście rankingowej projektów rekomendowanych do dofinansowania, w sytuacji gdy ocena punktowa projektu wyniosła 90 punktów na 90 punktów możliwych do uzyskania dla przedsiębiorstwa spoza MSP i w istocie przewyższała merytorycznie wszystkie projekty MSP, które uzyskały dofinansowanie dzięki punktacji pomiędzy 93 punktami i 99 punktami, przy uwzględnieniu dodatkowych punktów - swoistej "premii" w wysokości 10 punktów za przynależność do kategorii MSP, a które to projekty przy równym traktowaniu wszystkich Wnioskodawców, uzyskałyby w istocie odpowiednio 83 punkty (zamiast 93) i 89 punkty (zamiast 99), a zatem mniej niż projekt skarżącej. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 31 ust. 1 ustawy z.p.p.r. oraz § 7 ust. 2 pkt 4 Regulaminu Przeprowadzania Konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka poprzez jego niezastosowanie i niedokonanie rzetelnej oceny merytorycznej wniosków o dofinansowanie projektów, umieszczonych na liście rankingowej projektów rekomendowanych do dofinansowania, wskutek czego ocena punktowa projektów rekomendowanych została zawyżona, w następstwie czego projekt skarżącej nie został umieszczony na liście rankingowej projektów rekomendowanych do dofinansowania. Ponadto zarzuciła naruszenie § 9 ust. 1 Załącznika 4.4. do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 z dnia 1 kwietnia 2011 roku poprzez jego niezastosowanie i nierozpatrzenie protestu skarżącej w terminie 70 dni roboczych od dnia wpływu protestu do instytucji informującej o wyniku oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu oraz rozpatrzenie protestu zostały przeprowadzone w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję pośredniczącą. Ponadto wniosła o dokonanie weryfikacji oceny wniosków umieszczonych na liście projektów rekomendowanych do dofinansowania przez niezależnych ekspertów zewnętrznych, bądź zobowiązanie strony przeciwnej do potwierdzenia, że wszystkie projekty rekomendowane do dofinansowania w wyniku ocen dokonanych przez niezależnych ekspertów zewnętrznych uzyskały punktację jak na arkuszach ocen merytorycznych. Wniosła również o zobowiązanie organu do umieszczenia projektu skarżącej na liście projektów rekomendowanych do dofinansowania i zawarcia ze skarżącą umowy wsparcia, gdyż zgodnie ze Szczegółowym Opisem Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.2007-2013 (str.8), w ramach działania 1.4. "Wsparcie projektów celowych" należy zapewnić przeznaczenie 60% środków zaalokowanych na bezpośrednie wsparcie dla przedsiębiorstw w ramach PO IG dla beneficjentów z sektora MSP, wobec czego wnioskując a contrario przyjąć należy, że 40 % środków winno zostać przeznaczonych dla beneficjentów spoza MSP. W odpowiedzi na skargę Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dodać należy, iż art. 37 ustawy z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b ustawy z.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję Zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury. Poddając rozstrzygnięcia Instytucji Zarządzającej lub Instytucji Pośredniczącej (której powierzono określone zadania) kontroli sądowej, ustawodawca w art. 30c i 30d ustanowił również szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 30e zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Priorytet 1: Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych. Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007 r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.). W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba ustawę z.p.p.r., rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 153, poz. 956, z późn. zm.) oraz Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (tj. dokument zwany dalej uszczegółowieniem opracowany na podstawie PO IG, lata 2007-2013). W Załączniku 4.4 do wymienionego uszczegółowienia uregulowano procedurę odwoławczą w ramach PO IG, w tym w ramach systemu instytucjonalnego (dotyczącego tzw. postępowania przesądowego). Ponadto, sposób przeprowadzenia konkursu jest unormowany w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dla Priorytetu 1, Działania 1.4), stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Regulamin przeprowadzenia konkursu stanowił załącznik do ogłoszenia o konkursie opublikowanego zgodnie z art. 29 ustawy przez Instytucję Wdrażającą – Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości na jej stronie internetowej. Dodatkowo jako załączniki do ogłoszenia o konkursie zostały umieszczone "Kryteria wyboru projektów", "Wzór wniosku o dofinansowanie projektu" i "Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie". Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, co prowadzi do zachowania zasad: równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. W ocenie skarżącej Spółki, nieuzględnienie przez Instytucję Zarządzającą zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach rundy aplikacyjnej i bezzasadne zastosowanie zróżnicowania podmiotów posiadających status małych i średnich przedsiębiorców oraz pozostałych podmiotów składających wnioski o dofinansowanie, poprzez przyznanie tym pierwszym 10 dodatkowych punktów za spełnienie kryterium merytorycznego fakultatywnego ("Wnioskodawca jest MSP"), stanowiło naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy z.p.p.r. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Powyższy zarzut należy uznać za bezzasadny. W zakresie ww. kryterium w dokumentach regulujących kwestię przyznawania pomocy wskazano co następuje: W Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007- 2013 wskazano, iż kryterium uznaje się za spełnione, jeżeli wnioskodawca lub ubiegający się o wsparcie partner należy do sektora MSP zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogóle rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych). Ponadto, w Regulaminie przeprowadzania konkursu w § 4 ust. 5 wskazano, że wnioskodawcy i partnerzy ubiegający się o dofinansowanie (w przypadku projektów partnerskich) oraz projekty muszą spełniać kryteria obowiązujące dla Działania, zatwierdzone przez Komitet Monitorujący POIG, zawarte w Szczegółowym opisie priorytetów POIG w załączniku 4.6 Kryteria wyboru finansowanych operacji oraz w ogłoszeniu o konkursie. Sąd podziela stanowisko organu, że w świetle powyższych zapisów przyjąć należy, iż skarżący składając dokumentację aplikacyjną miał świadomość co do tego, że jednym z kryteriów merytorycznych fakultatywnych jest kryterium "Wnioskodawca jest MSP", za które można było w ramach przedmiotowego konkursu uzyskać 10 pkt. Tak więc skarżący już w momencie składania wniosku o dofinansowanie wiedział, że jego projekt otrzyma zero punktów w ramach omawianego kryterium. Podkreślenia wymaga przy tym, że zastosowanie spornego kryterium jest zgodne z założeniami POIG, w którego zapisach wskazano na potrzebę przeznaczenia co najmniej 65% środków zaalokowanych na bezpośrednie wsparcie dla przedsiębiorstw z sektora MSP. Przyjęte kryterium należy zatem uznać za zgodne z celami i założeniami Programu. W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki, brak jest podstaw do uznania, iż ocena punktowa projektów rekomendowanych została zawyżona. Stwierdzenia takiego nie może uzasadniać wykazana przez Spółkę rozbieżność w ocenach ekspertów oceniających sporny projekt. Powyższe wskazanie w żaden sposób nie dowodzi bowiem, iż ocena projektów konkurencyjnych została dokonana w sposób nierzetelny. W odniesieniu do zarzutu przekroczenia terminu rozpatrzenia protestu skarżącej należy zauważyć, iż z uwagi na instrukcyjny charakter spornego terminu jego przekroczenie nie może stanowić wystarczającej przesłanki do stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Z tych względów sąd uznał, że ocena wniosku nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Instytucji Pośredniczącej i na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z.p.p.r. orzekł, jak w sentencji wyroku.