V SA/Wa 2620/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia ... lipca 2014 r. nr ... w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez odmowę zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił G. Sp. z o.o. w W. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 3 kwietnia 2015 r. wpłynął do Sądu sprzeciw G. Sp. z o.o. w W.(zwanego dalej skarżącą spółką) od ww. postanowienia. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a. w brzmieniu przed 15 sierpnia 2015 r.) postanowienie to straciło moc i sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 p.p.s.a., Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Skarżąca spółka złożyła na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o majątku i dochodach wskazała, iż kapitał zakładowy wynosi ... zł. Skarżąca nie wskazała wartości środków trwałych, wyniku finansowego za ostatni rok obrotowy według bilansu oraz stanu rachunków bankowych. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wyjaśniła, że nie posiada dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Do wniosku Skarżąca załączyła bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2012 r., rachunek zysków i strat za 2012 r., uzupełniające dane o przychodach, kosztach i wyniku finansowym za lata 2011-2012 oraz historię rachunku bankowego od 12 kwietnia 2015 r. do 12 maja 2015 r. Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego dnia 27 maja 2015 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia złożonego wniosku poprzez przedstawienie dodatkowych dokumentów tj.: 1. zeznań podatkowych CIT-8 za lata 2013 – 2014, 2. deklaracji VAT-7 złożonych w 2015 r., 3. aktualnego wykazu środków trwałych, 4. pełnych wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych oraz kont i lokat dewizowych - z okresu od 1 lutego 2015 r. do dnia otrzymania wezwania, 5. odpisów: aktualnego bilansu oraz rachunku zysków i strat, 6. sprawozdania finansowego za 2014 r., 7. informacji o posiadanych lub zbytych w ostatnich dwóch latach nieruchomościach i ruchomościach o wartości ponad ... zł, innych dokumentów oraz informacji, wskazujących na brak możliwości uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, który w sprawie wynosi ... zł. Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie. Natomiast we wniesionym sprzeciwie skarżąca spółka podniosła, że na podstawie złożonych przez nią dokumentów wraz z formularzem wykazała dostatecznie, że znajduje się w rudnej sytuacji ekonomicznej i kwalifikuje się do przyznania praw pomocy ponieważ nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania. Rozpatrując przedmiotowy wniosek merytorycznie należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku skarżącej spółki. Zdaniem Sądu złożone przez skarżącą spółkę dokumenty nie pozwalają na pełna ocenę jej sytuacji finansowej ponieważ dotyczą one jedynie sytuacji spółki w 2011 i 2012 r. Spółka nie przedstawiła żadnych dokumentów dotyczących roku 2014 i 2015 r., które by potwierdzałyby jej ciężka sytuację finansową. Wskazać należy, że skarżąca spółka mająca wiedzę o brakach przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa pomocy na podstawie treści wezwania z dnia 27 maja 2015 r. oraz postanowienia z dnia 25 czerwca 2015 r. mogła je uzupełnić wraz z wniesieniem sprzeciwu, czego jednak nie uczyniła. Oddalając wniosek kierowano się tym, iż skarżąca spółka jest podmiotem prowadzącym nadal, pomimo wskazywanych trudności finansowych, działalność gospodarczą. Z aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (pobranego ze strony https://em.ms.gov.pl) według stanu na dzień 12 października 2015 r. wynika, iż skarżąca spółka nie znajduje się w stanie likwidacji. Uznać więc należy, iż skarżąca spółka nie wykazała, że ustawowa przesłanka przyznania prawa pomocy wystąpiła, a tym samym przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów postępowania nie jest zasadne. Na marginesie należy wspomnieć, iż we wniesionym sprzeciwie pełnomocnik skarżącej spółki podniósł kwestię błędnego podania sygnatury sprawy, organu oraz przedmiotu sprawy, co jego zdaniem budzi wątpliwość, czy postanowienie zostało wydane w niniejszej sprawie. Odpowiadając na te wątpliwości pełnomocnika strony skarżącej należy jeszcze raz wyjaśnić, że ze względu na wniesiony sprzeciw zgodnie z art. 260 ustawy p.p.s.a. ww. postanowienie straciło moc i Sąd rozpoznaje sprawę na nowo. Podnieść należy, że wskazane błędy mają charakter omyłki pisarskiej, które nie wpływają na wydane rozstrzygnięcie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.