V SA/Wa 2622/11

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi T. N. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji o wydaleniu z terytorium RP w sprawie o nadanie statusu uchodźcy; postanawia: - przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. T. N. wnosząc skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] października 2011r. wystąpiła na urzędowym formularzu PPF z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż mieszka w Ośrodku dla Cudzoziemców, gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z czworgiem małoletnich dzieci. Oświadczyła, że utrzymuje się z pomocy socjalnej otrzymywanej od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w łącznej wysokości 1.160 złotych miesięcznie. Wyjaśniła, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi. Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemka nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym. Już sama okoliczność, iż otrzymuje pomoc od państwa polskiego świadczy o jej trudnej sytuacji materialnej. Jednocześnie podnieść należy, iż owa pomoc pożytkowana jest na wydatki związane z koniecznym utrzymaniem, zaś jej wysokość nie pozwala na czynienie oszczędności przeznaczonych na koszty sądowe. Ponadto przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę, iż skarżąca nie posiada nieruchomości, ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.