V SA/Wa 2625/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 grudnia 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 2625/16 w sprawie ze skargi Wojewody Mazowieckiego na uchwałę Rady Miasta Otwocka z dnia 5 października 2015r. nr XIII/128/15 w przedmiocie przedłużenia czasu obowiązywania dotychczasowych taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z 5 grudnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że uchwała opisana w komparycji postanowienia została wydana z naruszeniem prawa. Pismem z 17 stycznia 2017r. pełnomocnik Gminy Otwock reprezentowanej przez Prezydenta Miasta Otwocka wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Zarządzeniem z 30 stycznia 2017r. pełnomocnik organu został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu określającego umocowanie Prezydenta Miasta Otwocka do udzielenia pełnomocnictwa procesowego do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 5 grudnia 2016r. w imieniu organu tj. Rady Miasta Otwocka, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pismem z 7 lutego 2017r., pełnomocnik Gminy Otwock reprezentowanej przez Prezydenta Miasta Otwocka wyjaśnił, że Prezydent Miasta Otwocka udzielając pełnomocnictwa radcy prawnemu kierował się zasadą ogólną wynikająca z tezy uchwały NSA z 13 listopada 2012 r. sygn. akt I OPS 3/12 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzecznictwo.nsa.gov.pl), działając jako organ wykonawczy Gminy Otwock, który gospodarując mieniem komunalnym, w tym Spółki O. Sp. z o.o. w O. odpowiada za prawidłową gospodarkę finansową Gminy. W załączeniu, pełnomocnik organu przedłożył poświadczone za zgodność z oryginałem zaświadczenie z 2 grudnia 2014r. o wyborze Z.J. na Prezydenta Miasta Otwocka. Zarządzeniem z 9 marca 2017r., Sąd wezwał pełnomocnika organu do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, przez złożenie uchwały o wniesieniu skargi kasacyjnej. Sąd poinformował jednocześnie, że Prezydent Miasta Otwocka był uprawniony jedynie do udzielenia odpowiedzi na skargę. Zdaniem Sądu, powoływanie się na zasady ogólne wynikające z tezy uchwały NSA z 13 listopada 2012 r. sygn. akt I OPS 3/12 jest niewystarczające do wykazania uprawnienia do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z 17 marca 2017r. Gmina Otwock reprezentowana przez Przewodniczącego Rady Miasta Otwocka wniosła o wycofanie skargi kasacyjnej. Jak wyjaśniono, w niniejszej sprawie zachodzi istotny konflikt interesów (pomiędzy organem wykonawczym a stanowiąco-kontrolnym gminy) w postępowaniu dotyczącym uchwał Rady Miasta Otwocka: nr LVII/568/14 z 30 września 2014r. w sprawie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków oraz nr XIII/128/14 z 5 października 2015r. przedłużającej czas obowiązywania taryf przyjętych uchwałą nr LVII/568/14. W ocenie autora pisma Prezydent Miasta Otwocka składając niniejszą skargę kasacyjną działał wbrew stanowisku Rady Miasta Otwocka wyrażonym uchwałą nr XVII/152/15 z 17 grudnia 2015r., uznającym zasadność wniosku Wojewody Mazowieckiego o stwierdzenie przez Sąd niezgodności z prawem uchwały Rady Miasta Otwocka nr LVII/568/14 z 30 września 2014r. oraz nr XIII/128/15 z 5 października 2015r. Ponadto, jak wyjaśniono w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności szczególne, uzasadniające przyznanie Radzie Miasta Otwocka zdolności procesowej, których nieuwzględnienie mogłoby prowadzić do pozbawienia rady gminy prawa do ochrony sądowej. Jednocześnie, w ocenie Rady Miasta Otwocka brak jest podstaw do uznania, że Sąd wydając zaskarżony wyrok dopuścił się naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie albo naruszenia przepisów postępowania w zakresie mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 3 ustawy z 8 marca 1990 r. (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 446, dalej "u.s.g."), w przypadku rozstrzygnięć nadzorczych wobec gminy, organem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest rada gminy której interes prawny, uprawnienie lub kompetencja zostały naruszone. Co więcej, zgodnie z art. 31 u.s.g. wójt jedynie kieruje bieżącymi sprawami gminy i reprezentuje ją na zewnątrz. Biorąc pod uwagę powyższe, niedopuszczalnym byłoby uznanie, że prezydent miasta posiada samoistną legitymację do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu administracyjnego w sprawie ze skargi organu nadzoru na uchwałę rady gminy (miasta). W niniejszej sprawie pełnomocnik organu został wezwany ponownie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej zostało doręczone organowi w dniu 17 marca 2017 r. W ustawowym terminie, tj. do dnia 24 marca 2017 r. pełnomocnik organu nie ustosunkował się do wezwania, a pismem z 17 marca 2017r. (złożonym w siedzibie Sądu w dniu 6 kwietnia 2017r.) wniósł o wycofanie skargi kasacyjnej, motywując to istotnym konfliktem interesów pomiędzy organem wykonawczym Gminy (Prezydent Miasta Otwocka) a organem stanowiąco-kontrolnym Gminy (Rada Miasta Otwocka). Należy zauważyć, że cofniecie skargi kasacyjnej wywołuje skutek w sytuacji, kiedy skarga kasacyjna podlegałaby rozpoznaniu, czyli została wniesiona z zachowaniem wszelkich reguł przewidzianych ustawą. Jednak nie złożono uchwały o wniesieniu skargi kasacyjnej czyli skarga kasacyjna zawiera brak uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu. Skoro zatem pełnomocnik organu – pomimo wezwania – nie usunął braku formalnego skargi kasacyjnej, tj. nie nadesłał uchwały o wniesieniu skargi kasacyjnej, to na podstawie art. 178 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.