V SA/Wa 2626/14
WyrokWSA w Warszawie2015-04-17
Skład orzekający: Andrzej Kania, Izabella Janson, Anna Falkiewicz - Kluj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy naruszenie przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych przy wyborze koordynatora projektu oraz podwójne finansowanie wynagrodzenia koordynatora stanowi podstawę do żądania zwrotu środków Unii Europejskiej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że naruszenie przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych przy wyborze koordynatora projektu, wynikające z przekroczenia progu wartości zamówienia bez zastosowania procedury przetargowej, stanowi podstawę do zwrotu środków. Podobnie, przyznanie dodatku zadaniowego za te same czynności, za które wypłacono wynagrodzenie zasadnicze, uznano za podwójne finansowanie, co również uzasadnia zwrot środków. Sąd podkreślił, że naliczanie odsetek jest niezależne od faktycznego dysponowania środkami przez beneficjenta.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy o zwrocie środków Unii Europejskiej przez beneficjenta. Zwrot był uzasadniony naruszeniem ustawy Prawo zamówień publicznych przy wyborze koordynatora projektu oraz podwójnym finansowaniem jego wynagrodzenia. Beneficjent kwestionował te ustalenia, argumentując, że projekt miał charakter badawczy, a podział zamówienia na etapy pozwalał na nie stosowanie przepisów Pzp, a dodatek zadaniowy był należny za dodatkowe czynności. Skarżący podnosił również zarzuty dotyczące sposobu naliczania odsetek.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Anna Falkiewicz - Kluj (spr.), Protokolant - ref. staż. Małgorzata Skomiał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi I. w P. "O." z siedzibą w W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu oddala skargę
Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] , którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...]. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] , wydaną na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 61 oraz art. 207 ust. 9 i ust. 11 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. 2013, poz. 885 ze zm.), dalej u.f.p., w której zobowiązano I. w P. "O.", dalej "O., Skarżący, Beneficjent do zwrotu środków wykorzystanych z naruszeniem procedur, w kwocie [...] zł, wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych.
Powyższe było wynikiem następujących ustaleń i ocen organu.
Decyzją Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Z. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] , zobowiązano "O." do zwrotu środków wykorzystanych z naruszeniem procedur w kwocie [...] zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych. Na należność składa się kwota [...] zł w związku z wyłonieniem koordynatora ds. badań i testowania, niezgodnie z ustawą z dnia 29 stycznia 2004 r. prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2013 r, poz. 907 ze zm.), dalej p.z.p. i kwota [...] zł z tytułu wypłaty dodatku zadaniowego koordynatorowi ds. badań i testowania w miesiącu styczniu 2011 r.
Skarżący odwołał się od tej decyzji wskazując na wadliwe uznanie tych wydatków za niekwalifikowanych, poprzez błędne przyjęcie tezy o konieczności stosowania ustawy Prawo zamówień publicznych w odniesieniu do wydatku w kwocie [...] zł, błędne uznanie za niekwalifikowanego wydatku dotyczącego dodatku zadaniowego wypłaconemu koordynatorowi ds. badań i testowania wypłaconego w styczniu 2011 r, nieprawidłowe ustalenie okresów w których Beneficjent ma obowiązek płacenia odsetek.
Ponownie rozpoznając sprawę Minister Infrastruktury i Rozwoju utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że:
1. Skarżący realizował projekt innowacyjny pt. "Pracownik 45+ Przełamywanie barier na rynku pracy" na podstawie umowy o dofinansowanie nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. o okresie realizacji od 01.10.2010 do 31.12.2012, przedłużonym do 31.12.2013 r.
2. W dniach 22-25 października 2013r. WUP przeprowadził kontrolę projektu i sporządził zalecenia pokontrolne.
3. W ramach projektu Skarżący zlecił A.Z.w okresie od 1 marca do 31 sierpnia 2011 r pełnienie czynności koordynatora ds. badań i testowania bez zastosowania przepisów ustawy p.z.p., podczas gdy zgodnie z zatwierdzonym budżetem projektu koszt wynagrodzenia koordynatora zaplanowano w kwocie przekraczającej próg 14 tys. Euro netto, obligujący podmiot do stosowaniu tej ustawy przy zlecaniu usług. Organ uznał, że ponieważ przedmiotem umowy był nadzór nad przygotowywaniem i prowadzeniem procesów badawczych, monitorowanie oraz bieżąca ewaluacja zmian w przebiegu prac, w związku z tym nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania wyłączenie z art. 4 pkt 3 lit a p.z.p. Zgodnie z tym przepisem ustawy p.z.p. nie stosuje się do zamówień, których przedmiotem są usługi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenie usług badawczych, które nie są w całości opłacane przez zamawiającego lub których rezultaty nie stanowią wyłącznie jego własności.
4. Wartość zamówienia przekraczała 14 tys. euro netto. Fakt podzielenia projektu na dwa etapy z których I dotyczył przygotowania i założenia strategii (etap obowiązkowy), etap przejściowy polegający na ocenie i uzgodnieniu strategii i etap II- wdrażania strategii. Budżet projektu nie został podzielony na etapy i poz. 27 przewidywała że na wynagrodzenie koordynatora ds. badań i testowania w całym okresie realizacji projektu wyniesie 121 500 zł.
5. Jeżeli ze względów organizacyjnych zamówienia nie mogły być udzielane jednorazowo np. z powodu podziału projektu na etapy to i tak do ustalenia wartości poszczególnych części stosować się będzie art. 32 ust. 4 p.z.p.. Nie jest zatem możliwe podzielenie zamówienia na części i oszacowanie ich wartości odrębnie dla każdej z nich. Dlatego do ustalenia wartości zamówienia wzięto kwotę 121 500 zł. pomniejszając ją o kwotę 22 500 zł, ponieważ w pierwszym etapie realizacji projektu Beneficjent zlecił wykonanie tej usługi swym pracownikom wypłacając wynagrodzenie w takiej wysokości. Ostatecznie pozostała więc kwota 99 000 zł, która została uznana jako wydatek niekwalifkowalny.
6. W związku z tym organ uznał, że Beneficjent naruszył art. 3 ust. 1 p.z.p., co stanowi jednocześnie naruszenie § 30 umowy o dofinansowanie projektu, podrozdziału 3.1. pkt 1 lit k Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL, do stosowania których Beneficjent zobowiązał się na mocy § 3 ust. 2 umowy. Naruszenie ustawy p.z.p. oznacza naruszenie procedury z art. 187 ust. 1 u.f.p. i stanowi podstawę do zwrotu środków, o której mowa w art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. Na mocy § 21 umowy o dofinansowanie uprawnione stało się dokonanie korekty finansowej ponieważ zostało stwierdzone naruszenie przepisów p.z.p. zgodnie z dokumentem pt. Wymierzanie korekt finansowych za naruszenia prawa zamówień publicznych związane z realizację projektów współfinansowanych ze środków funduszy UE w wysokości 25 % wydatków w ramach zamówienia.
7. Beneficjent naruszył nadto Wytyczne (podrozdział 3.1.2 – zakaz podwójnego finansowania) z powodu przyznania [...].dodatku zadaniowego za miesiąc styczeń 2011r. podczas gdy jednocześnie z tego samego tytułu tj. za pełnienie czynności koordynatora ds. badań i testowania wypłacił Jej wynagrodzenie zasadnicze. Dyrektor Instytutu w dniu 31 grudnia 2010 r. oddelegował [...]. do obsługi projektu jako koordynatora ds. badań i testowania na ¼ etatu z wynagrodzeniem w wysokości [...] zł. W tym samym dniu przyznał jej dodatek zadaniowy w wysokości [...] zł, również za pełnienie funkcji koordynatora ds. badań i testowania. Oba tytuły wypłaty wynagrodzenia były takie same: praca jako koordynatora ds. badań i testowania, co stanowi o naruszenie Wytycznych w zakresie zakazu podwójnego finansowania.
8. Organ II instancji uznał za niezasadny zarzut Beneficjenta dt. wadliwego naliczenia odsetek. Zdaniem Skarżącego odsetki powinny być naliczone za okres w którym dysponował środkami dofinansowania. W okresie od 1 czerwca do 25 listopada 2011 r. doszło do zamrożenia projektu oraz od 1 lutego do 27 grudnia 2012 r. do zawieszenia projektu i nie było możliwe wydatkowanie przyznanych Beneficjentowi środków. Dlatego w ocenie Skarżącego nie można mówić o dysponowaniu środkami a tylko taka sytuacja mogłoby uzasadniać żądanie odsetek za ten okres.
9. Organ wskazał, że zgodnie z art. 207 ust. 1 u.f.p. naliczanie odsetek nie jest uzależnione od dysponowania środkami ale od przekazania środków i stosowanie wykładni funkcjonalnej w sytuacji gdy treść przepisu nie budzi wątpliwości jest niedopuszczalne.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiódł skarżący zaskarżając decyzje obu instancji w całości i wnosząc o ich uchylenie.
Zarzucił:
-naruszenie art. 4 ust. 3 p.z.p. poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że Skarżący naruszył art. 3 ust. 1 p.z.p. gdyż miał obowiązek wyłonienia koordynatora ds. badań i testowania z uwzględnieniem przepisów p.z.p. w sytuacji gdy z uwagi na charakter badawczy projektu do wyboru członków zespołu badawczego w tym koordynatora nie stosuje się przepisów tej ustawy, co w konsekwencji doprowadziło organ do błędnego uznania, że Skarżący obowiązany jest do zwrotu kwoty [...] zł;
-błędne uznanie za niekwalifikowalne wydatku w kwocie [...] zł tytułem wypłaty dodatku zadaniowego w sytuacji gdy w/w dodatek nie naruszał przepisów prawa w tym Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków i spełniał wszystkie warunki kwalifikowalności;
-nieprawidłowe ustalenie okresów za jakie organ żąda odsetek.
W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął zarzuty wskazując, że projekt miał charakter projektu badawczego, który nie był w całości opłacany przez zamawiającego oraz którego rezultaty nie stanowiły wyłącznie własności Beneficjenta. Usługi jakie w ramach umowy zlecenia miała pełnić osoba będąca koordynatorem były usługami z zakresu usług badawczych, koordynator był członkiem zespołu badawczego, którego praca wraz z innymi członkami projektu służyła przeprowadzeniu badania prowadzącego do powstania nowych zjawisk, mechanizmów i faktów. Koordynacja nie jest zadaniem zewnętrznym lecz jednym z elementów które składają się na całość opracowania badawczego. Bez znaczenia pozostaje fakt, że A.Z. nie była pracownikiem naukowym Instytutu. Także wartość zamówienia nie przekraczała 14 000 euro netto ponieważ projekt był podzielony na dwa etapy i do oszacowania wartości zamówienia beneficjent mógł przyjąć tylko wartości przeznaczone na sfinansowanie wynagrodzenia koordynatora do końca I etapu. Potwierdzają to zapisy "Poradnika dla oceniających projekty innowacyjne i projekty współpracy ponadnarodowej PO KL" oraz "Projekty innowacyjne Poradnik dla projektodawców programu operacyjnego Kapitał Ludzki" Etapowość tego rodzaju projektów powoduje to, że w razie odrzucenia strategii za kwalifikowane zostaną wszystkie koszty dotyczące prawidłowo zrealizowanej części projektu. Co do uznania za niekwalifikowalne wydatków w kwocie [...] zł, Skarżący podniósł, że dodatek ten został przyznany zgodnie z obowiązującymi u Beneficjenta przepisami wewnętrznymi w związku z faktem, że czynności koordynatora wykraczały poza zakres obowiązków wynikających ze stosunku pracy (sekretarza naukowego) i wymagały dodatkowych kompetencji. Dodatek nie miał charakteru stałego, stanowił uzupełnienie podstawy wynagrodzenia w związku z powierzeniem zadań poza jego podstawowymi obowiązkami. Zgodnie z zasadami finansowania Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki zadania w których realizację zaangażowany jest dany pracownik powinny być uregulowane w ramach umowy o pracę. Oznacza to zakaz zatrudniania własnych pracowników na podstawie umów cywilnoprawnych. Jeżeli beneficjent chce zaangażować dotychczasowego pracownika będącego personelem projektu do realizacji innych zadań w ramach projektu powinien mu zmienić zakres obowiązków w ramach umowy o pracę. Może także przyznać mu dodatek gdy wykonuje zadania nie mieszczące się w zakresie zadań dotychczas wykonywanych. W związku z tym dodatek przyznany [...] nie naruszał przepisów prawa, w tym wytycznych i spełniał wszystkie warunki kwalifikowalności wydatku.
Odnośnie nieprawidłowego ustalenia okresów płatności odsetek Skarżący powołał argumenty jak w odwołaniu tj w zakresie możliwości ich naliczenia jedynie za okres dysponowania środkami.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Zgodnie z art.134§1 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami skargi. Sąd rozpoznając skargę korzysta ze wszystkich dowodów zebranych w toku postępowania administracyjnego, gdyż rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.).
Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że nie narusza ona prawa w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.
Sąd w pełni podziela ustalenia i ocenę zaprezentowaną przez organ przyjmując ją jak własną.
Spór w niniejsze sprawie sprowadza się do ustalenia w pierwszej kolejności czy w Beneficjent miał obowiązek stosowania przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych do wyboru koordynatora ds. badań i testowania.
Zgodnie z art. 4 pkt 3e p.z.p. przepisów ustawy nie stosuje się do zamówień których przedmiotem są "usługi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenie usług badawczych, które nie są w całości opłacane przez zamawiającego, lub z których korzyści nie przypadają wyłącznie zamawiającemu dla potrzeb jego własnej działalności". Na gruncie ustawy nie zostało zdefiniowanie pojęcie "usług w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych" czy "usług badawczych".
Definicję tę zawiera ustawa z 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. Nr 238, poz. 2390 ze zm.). Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy badaniami naukowymi są badania podstawowe obejmujące działalność badawczą-eksperymentalną lub teoretyczną – podejmowaną w celu zdobycia nowej wiedzy o zjawiskach i faktach, nakierunkowaną na bezpośrednie zastosowanie w praktyce; badania stosowane, obejmujące działalność badawczą, podejmowaną w celu zdobycia nowej wiedzy, ukierunkowaną na zastosowanie w praktyce. Prace rozwojowe (art. 2 pkt 3 tej ustawy) to prace wykorzystujące dotychczasową wiedzą uzyskaną w wyniku działalności badawczej lub doświadczeń praktycznych, prowadzone w celu wytworzenia nowych lub udoskonalenia istniejących materiałów, wyrobów, urządzeń, usług, procesów lub metod. W potocznym znaczeniu badania naukowe to "prace podejmowane przez badacza lub zespół badaczy w celu osiągnięcia postępu wiedzy naukowej, ustalenia nowych twierdzeń naukowych, tez, aksjomatów, uogólnień i definicji. W każdej z tych definicji chodzi więc o działania mające na celu osiągnięcie postępu w zakresie danej dziedziny wiedzy i konkretną działalność badawczą, wdrożeniową, innowacyjną. Na badania składają się czynności związane z gromadzeniem materiału naukowego i jego oceną natomiast nie miesząc się w tym pojęciu inne czynności takie jak pisanie pracy czy inne czynności techniczne. Badania wdrożeniowe "polegają na opracowaniu metod i technik zastosowania wyników badań w produkcji; są końcowym etapem cyklu badawczego od odkrycia wynalazku do praktycznego jego zastosowania; obejmują one przeniesienie wyników badania naukowych stosowanych z laboratoriów do przemysłu, z fazy modeli i prototypów do fazy produkcji masowej; rezultaty tych badań nazywa się innowacjami; badania naukowe wdrożeniowe wiążą się ściśle z pracami rozwojowymi, polegającymi na adaptacji metod i osiągnięć badań wdrożeniowych do warunków produkcji w danym kraju i w danym zakładzie oraz na dostosowaniu produktu do wymogów odbiorcy tego kraju i jego rynku". Są to więc czynności kreatywne, które mogą, choć nie muszą, doprowadzić do postępu naukowego a więc podjęte w konkretnym, określonym celu zdobycia nowej wiedzy.
Zdaniem Sądu, organ w sposób prawidłowy dokonał wykładni art. 4 ust. 3 e p.z.p. i przyjął, że skoro [...] zostały powierzone czynności o charakterze organizacyjnym tj. nadzorowanie, monitorowanie i bieżąca ewaluacja zmian w przebiegu prac, to nie są to czynności badawcze ale koordynacyjne. [...] nie wykonywała prac, których efektem, mógłby być postęp w danej dziedzinie. Nie zmienia tej oceny to, że jednocześnie była ona członkiem projektu. Sąd w pełni podziela poglądy organu o ścieśniającej wykładni przepisu p.z.p. w zakresie możliwości odstąpienia od stosowania procedury zamówień publicznych.
Przepisy UE określają minimalne ujednolicone zasady, które zapewniają równe warunki działania wszystkim firmom w całej Europie. Zasady te zostały przeniesione do ustawodawstwa krajowego i stosuje się je do ofert, których wartość pieniężna przekraczała 14 000 euro netto. Oferty, których wartość przekracza ustalony próg (tzw. zamówienia ponadprogowe), mogą być interesujące dla oferentów z innego kraju. Innymi słowy, wartość oferty powinna być wystarczająco duża, aby firmie zza granicy opłacało się wziąć udział w przetargu. Ustalenie wartości zamówienia ma na celu zachęcenie dużych przedsiębiorców do inwestowania w danym kraju Unii Europejskiej. W dacie w której nastąpił wybór koordynatora, budżet przewidziany na to wynagrodzenie nie był podzielony i obejmował cały okres realizacji programu i wynosił 121 500 zł na działania koordynatora ds. badań i testowania. Kwota ta w całości przewyższała 14. 000 euro. To, że doszło do podzielenia przez Beneficjenta wynagrodzenia na 2 etapy nie zmienia zasad funkcjonowania tego budżetu, który był przewidziany dla całego projektu.
Ustawodawca krajowy w przepisie art. 32 p.z.p. sprecyzował mechanizmy ustalania wartości zamówienia. Zgodnie z ust. 1, podstawą ustalenia tej wartości jest całkowite szacunkowe wynagrodzenie wykonawcy, bez podatku od towarów i usług, ustalone przez zamawiającego z należytą staranności. Jak to się wskazuje w doktrynie (por. komentarz do ustawy prawo zamówień publicznych, Paweł Granecki, wyd. C.H. Beck, Warszawa 2007 str. 131), oszacowanie wartości zamówienia jest obowiązkiem zamawiającego a w sytuacji gdy jest to utrudnione zamawiający powinien te koszty oszacować przy pomocy podmiotów wyspecjalizowanych w tym zakresie. W związku z tym nie zasługują na aprobatę Sądu twierdzenia skarżącego co do braku możliwości oszacowania wynagrodzenia ponieważ obowiązek oszacowania jest jedną z przesłanek do prawidłowego ustalenia wartości zamówienia.
Podstawą ustalenia wartości zamówienia jest więc całkowite szacunkowe wynagrodzenie wykonawcy a zamawiający nie może w celu uniknięcia stosowania przepisów p.z.p. dzielić zamówienia na części lub zaniżać jego wartości ( art. 32 ust. 2 p.z.p.). Nawet w sytuacji gdy zamawiający dopuszcza możliwość składania ofert częściowych albo udziela zamówienia w częściach, z których każdy stanowi przedmiot odrębnego postępowania, wartością zamówienia jest łączna wartość poszczególnych części zamówienia (ust. 4).
W związku z tym Sąd uznał za niezasadny zarzut naruszenia art. 4 ust. 3 e i 4 ust. 8 p.z.p. w zakresie wadliwego przyjęcia, że skarżący powinien zastosować przepisy p.z.p. do wyboru koordynatora i przekroczył limitu wartości 14 000 euro do której to wartości zamówienia nie stosuje się przepisów ustawy prawo zamówień publicznych.
Odnośnie uznania za niekwalifikowany wydatku w kwocie 2 870 zł wypłaconego tytułem dodatku zadaniowego Sąd w pełni podziela zaprezentowaną przez organy ocenę prawną. Jak wynika z ustaleń organu [...]. została oddelegowana do pracy przy obsłudze projektu "Pracownik 45+ Przełamywanie barier na rynku pracy" w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2012 r. na stanowisku koordynatora ds. badań i testowania w wymiarze ¼ etatu i wynagrodzeniem w wysokości [...] zł miesięcznie. Jednocześnie przyznano Jej dodatek zadaniowy w wysokości [...] zł w dniu 31 grudnia 2010 r. na okres 2 lat. Z zakresu jej obowiązków wynikało, że miała sprawować nadzór nad przygotowaniem i prowadzeniem prac badawczych oraz zajmować się monitorowaniem i bieżącą ewaluacją zmian w przebiegu prac. Ostatecznie, jak to wynikało z listy płac, otrzymała wynagrodzenie za styczeń 2011 r. w wysokości [...] zł w tym [...] - płaca zasadnicza, [...] zł - dodatek stażowy i [...] zł. - dodatek zadaniowy.
Oceniając prawidłowość tego wydatku wskazać należy, że dopuszczalne jest przyznanie dodatku do wynagrodzenia osobie która jest zaangażowana do projektu na podstawie stosunku pracy ale za realizację zadań dodatkowych o ile jest to zgodne z obowiązującymi przepisami prawa pracy, gdy charakter czynności za które przyznawany jest dodatek nie ma charakteru stałego i dlatego nie może zostać włączony do podstawowych obowiązków danej osoby. Nie jest to jednak możliwe gdy w ramach stosunku pracy pracownik wykonuje te same czynności za które otrzymuje dodatek zadaniowy. Organ niewadliwie ustalił, że [...] otrzymywała dodatek zadaniowy za to samo co było przedmiotem wynagrodzenia (pełnienie funkcji koordynatora ds. badań i testowania). Oba tytuły były takie same, wynagrodzenie i dodatek były wypłacone za identyczne czynności tj. za wykonywanie prac koordynacyjnych przy projekcie więc nie są zasadne twierdzenia skarżonego, że dodatek został wypłacony za czynności inne niż wynikające z zakresu czynności wykonywanych w ramach umowy na ¼ etatu. Biorąc pod uwagę fakt, że dodatek miał być wypłacany przez 2 lata nieuprawnione są także wywody skargi, że nie miał on charakteru stałego.
Prawidłowo organ ustalił zatem, że doszło w tym zakresie do podwójnego finansowania wydatku (naruszenie Wytycznych podrozdział 3.1.2. Zakaz podwójnego finansowania).
Sąd nie znalazł także podstaw do zakwestionowania sposobu liczenia odsetek. Przepis art. 207 ust. 1 ustawy o finansach publicznych określa terminy liczenia odsetek ustalając, że są one naliczane od dnia przekazania środków. Przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący a przyjęcie koncepcji możliwości naliczenia odsetek jedynie za okres dysponowania tymi środkami (w tym wypadku z wyłączeniem wskazywanego przez Skarżącego okresu zamrożenia projektu i jego zawieszenia) stanowiłoby obejście prawa czyli art. 207 ust. 1 pkt 3 tiret, co jest niedopuszczalne.
W związku z tym Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem ponieważ Skarżący poniósł koszty niezgodne z obowiązującymi Wytycznymi, do których stosowania zobowiązał się w § 3 pkt 4 Umowy o dofinansowanie i umową.
Naruszenie Wytycznych o Umowy stanowi naruszenie procedur obowiązujących przy wydatkowaniu środków pochodzących z budżetu unijnego. Art. 184 ust. 1 u.f.p. odsyła w zakresie dokonywania wydatków związanych z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz bezzwrotnej pomocy udzielanej przez państwa członkowskie EFTA do procedur określonych w odrębnych aktach w tym umowie międzynarodowej. Zasady wydatkowania tych środków określone są ponadto w regulacjach prawa unijnego i krajowego. Przez "inne procedury obowiązujące przy wykorzystaniu środków europejskich" należy rozumieć postanowienia umowy o dofinansowanie, naruszenie których aktualizuje obowiązek zwrotu przyznanych środków )NSA w wyroku z 9 stycznia 2014 r., sygn.. akt II GSK 1546/12 w Lex nr 1457654). Procedurą są więc procedury określone w ustawodawstwie krajowym w tym ustawie Prawo zamówień publicznych.
W związku z tym z uwagi na naruszone procedury organ prawidłowo ustalił, że wydatki w łącznej wysokości [...] zł spełniają przesłanki nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 7 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. Przez nieprawidłowości należy rozumieć wszelkiego rodzaju naruszenia przepisów prawa wspólnotowego i krajowego które wynikają z działania lub zaniechania Beneficjenta a które powodują lub mogłyby spowodować uszczerbek w ogólnym budżecie Unii. Uszczerbek ten może mieć także charakter hipotetyczny.
Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które powinien brać pod uwagę z urzędu a których istnienie powodowałoby konieczność wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego.
Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło