V SA/Wa 2637/13
PostanowienieWSA w Warszawie2014-09-25
Skład orzekający: Irena Jakubiec-Kudiura
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli strona wykazała brak winy w niedochowaniu terminu z powodu trudności w komunikacji i przebywania za granicą?Ratio decidendi
Sąd uznał, że przedstawione przez skarżącą argumenty przemawiają za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Kryterium braku winy wymaga stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć, a obiektywny miernik staranności nie został naruszony.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej, która została złożona przez M. G. bez podpisu skarżącej. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego poprzez podpisanie skargi w terminie 7 dni. Skarżąca złożyła podpisany egzemplarz skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, wskazując na trudności w komunikacji i przebywanie za granicą (USA).Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi przez skarżącą.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi przez skarżącą
Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2014 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi złożonej w jej imieniu przez M. G. poprzez podpisanie jej przez skarżącą w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r.,poz. 270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a.. Wezwanie zostało doręczono skarżącej w dniu 4 lutego 2014 r. (k-20 akt sądowych), a więc termin do uzupełnienia braku formalnego minął z dniem 11 lutego 2014 r.
Skarżąca w dniu 14 lutego 2014 r. złożyła osobiście podpisaną skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków.
Pismem z dnia 11 marca 2014 r. zwrócono się do skarżącej w przedmiocie złożonego przez nią wniosku i jednocześnie poinformowano skarżącą, iż M. G. nie może być jej pełnomocnikiem w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W dniu 15 marca 2014 r. wpłynęło pismo skarżącej, w którym wskazała, iż przebywa od wielu lat, ze względów zawodowych i osobistych poza Polską, obecnie przebywa w USA i Ameryce Środkowej i kontakt z nią jest wybitnie utrudniony, gdyż wiele tygodni z powodów zawodowych spędza poza zasięgiem sieci telefonicznych i internetowych. Wskazała, iż korespondencję w Polsce odbierają jej rodzice i bez zbędnej zwłoki wysyłają mailem scany na jej skrzynkę pocztową. Podniosła, że realizuje z mężem zlecenia w rejonach świata, w których uruchamiana jest dopiero nowoczesna łączność. Wskazała, iż nawet jak jest w stanie odczytać przesłaną pocztę, to w tych rejonach, w których pracuję nie istnieje "poczta kurierska".
Podkreśliła, iż z tego powodu polecenia sądu może wykonać dopiero po powrocie do Los Angeles w Kalifornii, USA. Zaznaczyła, iż w każdym kraju, w którym pracowała ma ustanowionego pełnomocnika w sprawach zawodowych.
Wskazała, iż po wykonaniu polecenia sądu pismo wysłała pełnomocnikowi aby je złożył w sądzie. Podkreśliła, iż czas od momentu, w którym miała możliwość podpisania pisma - skargi i dostarczenia go do Polski jest zawsze dużo dłuższy niż określone przez sąd 7 dni. Z tych też powodów wniosła o przywrócenie terminu na doręczenie podpisanej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).
Sąd badając wniosek o przywrócenie terminu bada czy wnioskodawca wniósł go w terminie 7 dniowym przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a..
Sąd uznał, iż wnioskodawczyni zachowała termin o którym była mowa powyżej.
Rozpatrując niniejszy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi przez skarżącą Sąd uznał, iż przedstawione w nim argumenty przemawiają za jego uwzględnieniem.
Na marginesie sąd zauważa, iż z skarżąca ze względu na prowadzoną działalność zawodową w kraju jak i za granicą w sytuacji gdy toczą się postępowania sądowe z uwagi na złożone przez nią skargi powinna rozważyć ustanowienie pełnomocnika np. rodziców, którzy jak wynika z wniosku pośredniczą w przekazywaniu korespondencji lub osoby spełniającej wymogi z art. 35 p.p.s.a., czyli może to być adwokat lub radca prawny, rodzic, małżonek, rodzeństwo lub zstępny strony oraz osoba pozostającą ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inna osoba, jeżeli przewidują to przepisy szczególne - w niniejszej sprawie może to być doradca podatkowy.
Ponadto skoro skarżąca wskazała w skardze jako miejsce zamieszkania Polskę nie można w tej sytuacji uznać, że sytuacja zawodowa skarżącej każdorazowo będzie usprawiedliwiać uchybianie przez nią terminów związanych z dokonaniem pojawiających się w sprawie terminów czynności procesowych.
Mając na powyższe orzeczono jak sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło