V SA/Wa 2639/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Asesor WSA - Joanna Gierak – Podsiadły, Protokolant - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2008 r. sprawy ze skargi M. M. na uchwałę Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym oraz określenia wysokości zobowiązania z tytułu zaległości w opłacaniu składki członkowskiej; oddala skargę. Przedmiotem skargi z dnia 28 sierpnia 2008 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez M. M. jest uchwała Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] lipca 2007 r. utrzymująca w mocy uchwałę Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Ł. z dnia [...] czerwca 2007 r. Utrzymaną w mocy uchwałą Prezydium uznano zarzut M. M. w sprawie egzekucji zobowiązania pieniężnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] stycznia 2007 r. w części przekraczającej [...] zł oraz określono wysokość zobowiązania z tytułu zaległości w opłacaniu składki członkowskiej na kwotę [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami. Zaskarżona uchwała została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] stycznia 2007 r. Okręgowa Izba Lekarska w Ł. wystawiła tytuł egzekucyjny o nr [...] określając zobowiązanego lekarza M. M. oraz należność z tytułu niezapłaconych składek członkowskich za następujące okresy : od [...] w kwocie [...] zł. W piśmie z dnia [...] marca 2007 r. M. M. zgłosił zarzuty wobec prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Podniósł, iż ma ustalone prawo do renty od 1999 r., że złożył pismo wyjaśniające w tej sprawie oraz zaświadczenie o częściowej niezdolności do pracy i pułapie osiąganych miesięcznie dochodów. Uchwałą z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...] Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Ł. postanowiło uznać zgłoszone zarzuty za bezzasadne. Zdaniem Okręgowej Rady Lekarskiej zobowiązany nie złożył decyzji właściwego organu przyznającej prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy po dniu [...] stycznia 2003 r. i w związku z tym zobowiązany jest do opłacania składki członkowskiej w wysokości [...] zł miesięcznie. Następnie Naczelna Rada Lekarska uchwałą z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] uchyliła uchwałę nr [...] i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ocenie Naczelnej Rady Lekarskiej podjęte przez Okręgową Radę Lekarską w Ł. rozstrzygnięcie budziło wątpliwości, gdyż argumentacja zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie znajdowała odzwierciedlenia w materiale dowodowym. Należało bowiem wskazać, że w aktach sprawy znajduje się zaświadczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. nr [...] z dnia [...] marca 2007 r., z którego wynika, iż M. M. pobiera rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy przyznaną w okresie od dnia [...] stycznia 1999 r. do dnia [...] stycznia 2007 r. Pomimo tego, że powyższe zaświadczenie znajdowało się w aktach sprawy przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, Okręgowa Rada Lekarska nie odniosła się w żaden sposób do tego dowodu, który mógł mieć wpływ na wysokość ustalenia składki członkowskiej. Uchwałą Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Ł. z dnia [...] czerwca 2007 r. [...] uznano zarzut M. M. w sprawie egzekucji zobowiązania pieniężnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] stycznia 2007 r. w części przekraczającej [...] zł oraz określono wysokość zobowiązania z tytułu zaległości w opłacaniu składki członkowskiej na kwotę [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami. Zaskarżoną uchwałą z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] Naczelna Rada Lekarska utrzymała w mocy ww. uchwałę Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Ł. z dnia [...] czerwca 2007 r. W uzasadnieniu Naczelna Rada Lekarska wskazała, że Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Ł. uwzględniło zaświadczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2007 r. potwierdzające pobieranie przez M. M. renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy przyznanej na okres od dnia [...] stycznia 1999 r. do dnia [...] stycznia 2007 r. Na tej podstawie zasadnie uznało, że lekarz uzyskał prawo obniżenia składki członkowskiej do kwoty [...] zł miesięcznie. Ponadto Naczelna Rada Lekarska wskazała, iż nie ma kompetencji do rozpatrzenia wniosku w przedmiocie umorzenia składek członkowskich. W skardze na powyższą uchwałę M. M. wniósł o umorzenie składek członkowskich w całości. W odpowiedzi na skargę Naczelna Rada Lekarska wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w zaskarżonej uchwale. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., koncentrują się na kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja (uchwała) odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Badając sprawę zgodnie z powyższymi kryteriami Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż zaskarżona uchwała jest prawidłowa i w konsekwencji skarga na nie jest zasadna. Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich (Dz.U. z 1989 r., Nr 30, poz. 158) prezydium okręgowej rady lekarskiej działa w imieniu rady w sprawach określonych uchwałą rady. Zgodnie natomiast z art. 35 ust. 1 pkt 8 i 9 powoływanej ustawy Naczelna Rada Lekarska uchwala zasady gospodarki finansowej samorządu lekarzy i określa wysokość składki członkowskiej. Na podstawie ww. art. 35 ust. 1 pkt 9 Naczelna Rada Lekarska wydała w dniu [...] grudnia 2003 r. uchwałę nr [...] w sprawie wysokości składki członkowskiej. Z § 1 tejże uchwały wynika, że miesięczna składka członka okręgowej izby lekarskiej wynosi 10 zł dla lekarza stażysty, lekarza stomatologa stażysty oraz emeryta (rencisty) wykonującego zawód lekarza lub lekarza stomatologa. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarżący wykonuje zawód lekarza, jest bowiem zatrudniony w [...] w Ł. w [...] na [...] etatu. W uchwale z dnia [...] czerwca 2007 r. Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Ł. zasadnie uznało, że przedstawione przez skarżącego zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych potwierdza, że jest on częściowo niezdolny do pracy i pobiera z tego tytułu rentę. Wobec tego za prawidłowe należy uznać obniżenie skarżącemu składki członkowskiej do [...] zł miesięcznie. W konsekwencji należy uznać, że Naczelna Rada Lekarska utrzymując w mocy uchwałę Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Ł. działała zgodnie z prawem. Należy jednocześnie zauważyć, że Naczelna Rada Lekarska nie jest upoważniona do umarzania zaległych składek członkowskich o co wnosi skarżący. Zgodnie bowiem z § 9 uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] w sprawie zasad gospodarki finansowej samorządu lekarzy, wydanej na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 8 ustawy o izbach lekarskich, umarzanie należności następuje na podstawie uchwały właściwej rady lekarskiej lub działającej z jej upoważnienia prezydium tej rady. Zgodnie natomiast z uchwałą Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Ł. z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] wydaną na podstawie § 9 uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] upoważniono Komisję Bytową do występowania do Prezydium Okręgowej Rady Lekarskiej w Ł. z wnioskami o umorzenie składek członkowskich należnych od lekarzy. W uchwale tej określono również, że umorzenie składek jest możliwe wobec lekarzy, których roczne dochody z zatrudnienia nie przekroczyły kwoty przeciętnego, miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce w danym roku. W związku z tym o umorzenie składki skarżący powinien zwrócić się do Komisji Bytowej, a nie do Naczelnej Rady Lekarskiej, która nie posiada kompetencji do umarzania składek członkowskich. Wobec powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę jako niezasadną w oparciu o art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.