V SA/Wa 2640/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 czerwca 2025 r., nr 550000/71/102/2025/RED/RM w przedmiocie oddalenia zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę. W dniu 1 sierpnia 2025 r. (data stempla pocztowego) A. M. (dalej: skarżący, strona), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 11 czerwca 2025 r., nr 550000/71/102/2025/RED/RM. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zaskarżonego postanowienia została zwrócona do nadawcy (ZUS) z adnotacją umieszczoną kopercie "zwrot nie podjęto w terminie" po dwukrotnej awizacji w dniach 16 czerwca 2025 r. i 24 października 2025 r. Pismem z 29 września 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie wysłana na adres wskazany w skardze, była dwukrotnie awizowana. Pierwsze awizo pozostawiono w skrzynce oddawczej w dniu 3 października 2025 r., a drugie w dniu 13 października 2025 r. po czym w dniu 18 października 2025 r. zwrócono nieodebraną przesyłkę sądowi. Pismo zostało uznane za skutecznie doręczone w trybie art. 73 § 1- 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w dniu 17 października 2025 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem wraz z dniem 24 października 2025 r. Skarżący nie odpowiedział na to wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy, korespondencja zawierająca odpis zaskarżonego postanowienia została doręczona skarżącemu w trybie zastępczym, regulowanym treścią art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.; dalej k.p.a.). Art. 44 k.p.a., kluczowy dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi, formułuje precyzyjnie przesłanki, pozwalające na zastosowanie fikcji doręczenia przez awizo. Stanowi bowiem, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a., poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę lub też pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Z adnotacji umieszczonych na zwrocie korespondencji zawierającej odpis zaskarżonego postanowienia wynika, że jej awizacja została przeprowadzona w dniu 16 czerwca 2025 r. i 24 czerwca 2025 r., a zwrot do nadawcy nastąpił w dniu 1 lipca 2025 r. Należało więc uznać przesyłkę za doręczoną w trybie zastępczym w dniu 30 czerwca 2025 r. Wobec powyższego ostatnim dniem ustawowego trzydziestodniowego terminu zakreślonego dla skutecznego wniesienia skargi był dzień 30 lipca 2025 r. Skarżący wniósł skargę w dniu 1 sierpnia 2025 r. (data nadania pisma na poczcie, k. 6 akt sądowych), co nastąpiło z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Zatem skargę, jako wniesioną po upływie terminu, należało odrzucić. Niezależnie od powyższego, Sąd wskazuje, że wniesiona skarga zawierała brak formalny, ponieważ skarżący nie wskazał numeru PESEL. Wobec tego skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia barków formalnych skargi doręczono skarżącemu w trybie zastępczym, określonym w art. 73 p.p.s.a. Zostało wysłane na adres podany przez skarżącego w skardze. Z powodu niemożności doręczenia przesyłki adresatowi lub pełnoletniemu domownikowi, zarządcy domu lub dozorcy, pismo pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w placówce pocztowej. Przedmiotowa przesyłka była dwukrotnie awizowana - pierwsze awizo miało miejsce 3 października 2025 r., zaś awizo powtórne - w dniu 13 października 2025 r. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu 18 października 2025 r. Powyższe oznacza, że spełnione zostały wszystkie wymogi doręczenia zastępczego przewidziane w art. 73 p.p.s.a., a zatem wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w tym trybie ze skutkiem na dzień 17 października 2025 r., tj. z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu przechowywania pisma przez placówkę pocztową. Termin do nadesłania numeru PESEL upływał zatem z dniem 24 października 2025 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie uzupełniono braków formalnych skargi. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.