V SA/Wa 2651/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... października 2011 r., nr ... w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; oddala skargę; Przedmiotem skargi wniesionej przez M. Ł. (zwanej dalej Skarżącą) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Nr [...] z [...] października 2011 r. utrzymująca w mocy decyzję własną Nr [...] z [...] lipca 2011r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym: Decyzją Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (zwanego dalej Kierownikiem Biura ARiMR) z [...] listopada 2009r. przyznano - M. Ł. na jej wniosek - płatności na rok 2009 w wysokości 5446,46 zł, w tym: 3853,04 zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz 1593,42 zł z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych. Płatność przyznana przedmiotową decyzją została w dniu 20 stycznia 2010 r. przekazana na rachunek bankowy. W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] decyzją z [...] lutego 2010 r., uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Kierownika Biura ARiMR. Następnie po przeprowadzonej w dniach 10-11 marca 2010 r. w gospodarstwie rolnym Skarżącej kontroli na miejscu, Kierownik Biura ARiMR decyzja z [...] kwietnia 2010r. przyznał Skarżącej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 w wysokości 3794,11 zł, w tym: 2681,92 zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz 1112,19 zł z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych. W uzasadnieniu wskazał, że podczas kontroli stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku na rok 2009. W związku z brakiem dobrowolnego zwrotu nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2009 zawiadomieniem z [...] czerwca 2011 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwany dalej Prezesem ARiMR) poinformował Skarżącą o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych, przyznanych na mocy decyzji Kierownika Biura ARiMR z [...] listopada 2009 r. Decyzją z [...] lipca 2011 r. Prezes ARiMR ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w wysokości 1652,35 zł powiększoną o odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Prezes ARiMR, w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zaskarżoną decyzją z [...] października 2011r. utrzymał w mocy decyzję własną z [...] lipca 2011r. W uzasadnieniu decyzji Prezes ARiMR wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ( Dz. U. Nr 98 poz. 634, ze zm.) zwanej dalej "ustawą o Agencji", Prezes ARiMR ustala, w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków: 1. pochodzących z funduszy Unii Europejskiej; 2. krajowych, przeznaczonych na: a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej. Organ zauważył, że decyzją z [...] listopada 2009 r. Kierownika Biura ARiMR przyznał Skarżącej w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 w wysokości 5446,46 zł. Płatności te zostały przekazane na rachunek w dniu 20 stycznia 2010 r. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, na skutek uchylenia decyzji przez Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...], Kierownik Biura ARiMR decyzją z [...] kwietnia 2010r. przyznał Skarżącej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 w pomniejszonej wysokości tj. w kwocie w 3794,11 zł, w tym: 2681,92 zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz 1112,19 zł z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych. W związku z powyższym organ stanął na stanowisku, że kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą płatności przekazaną na rachunek strony w dniu 20 stycznia 2010 r. na mocy pierwotnej decyzji Kierownika Biura z [...] listopada 2009 r., a sumą tych płatności przyznanych w ostatecznej decyzji z [...] kwietnia 2010 r., stanowi płatności pobrane nienależnie i wynosi łącznie 1652,35 zł, w tym: 1171,12 zł z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej i 481,23 zł z tytułu Uzupełniającej Płatności Obszarowej. Organ zwrócił uwagę, że w sprawie nie zachodzą okoliczności określone w art. 40 ustawy z 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051, ze zm.), zwanej dalej ustawą o płatnościach, gdyż kwota nienależnie pobranych płatności przekracza 100 euro (100 euro przeliczonej na złote według stosownego kursu euro wynosi 422,95 zł). Odnosząc się do podnoszonych we wniosku zarzutów Prezes ARiMR stwierdził, że kwestie poruszane przez Skarżącą dotyczące prawidłowości przeprowadzonych czynności kontrolnych, mogły być przedmiotem postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a nie postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych. W związku z tym uznał, iż zarzuty Skarżącej należy traktować jako wyjaśnione, niemieszczące się w zakresie rozpoznania przez Prezesa ARiMR w obecnym postępowaniu, a tym samym niemające wpływu na wynik postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Podobnie Prezes ARiMR ocenił również zarzuty dotyczące ustaleń kontrolni przeprowadzonej na miejscu w dniu 26 styczniu 2011 r. i wskazał, że przedmiotowa kontrola dotyczyła wniosku o przyznanie płatności na rok 2010, a ponadto została przeprowadzona już po zakończeniu postępowania w sprawie przyznania Skarżącej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009. Organ odwoławczy wyjaśnił także, że zwrot płatności uznanej za nienależną ulega przedawnieniu, jeżeli okres między datą płatności pomocy a datą pierwszego powiadomienia beneficjenta przez właściwe władze o nieuzasadnionym charakterze danej płatności jest dłuższy niż dziesięć lat. Okres ten ogranicza się do czterech lat, jeżeli beneficjent działał w dobrej wierze (art. 73 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004, str. 18, ze zm. - zwanego dalej rozporządzeniem Komisji (WE) nr 796/2004). Podał, iż wypłata płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2009, uznanych następnie za nienależnie pobrane, nastąpiła w dniu 20 stycznia 2010 r., natomiast decyzja Prezesa ARiMR z [...] lipca 2011 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2009 (którą uznano za pierwsze powiadomienie beneficjenta przez właściwe władze o nieuzasadnionym charakterze danej płatności) została doręczona w dniu 8 lipca 2011 r., a więc przed upływem czterech lat od daty płatności. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, skutkujące brakiem obowiązku zwrotu przez stronę skarżącą nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Pismem z 25 listopada 2011r. M. Ł. złożyła skargę na decyzję Prezesa ARiMR z [...] października 2011 r. W uzasadnieniu skargi podniosła zarzuty dotyczące przeprowadzonej w jej gospodarstwie kontroli i dokonanych pomiarów działek rolnych. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Przybyły na rozprawę pełnomocnik Skarżącej podniósł, że decyzja Kierownika Biura ARiMR z [...] kwietnia 2010r. będąca podstawą wydania decyzji o zwrocie nienależnych płatności nie jest decyzją ostateczną, gdyż Skarżąca złożyła pismo z 7 maja 2010r., które błędnie nie zostało uznane przez organ jako odwołanie. Pełnomocnik wskazał, że 21 sierpnia 2012r. Skarżąca złożyła zażalenie na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania jej odwołania z 7 maja 2010r. Dodatkowo podniósł zarzut błędnej interpretacji organu w odniesieniu do art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004. Przy piśmie procesowym z 17 września 2012r. organ przesłał odpowiedź na zarzuty dotyczące niepotaktowania pisma Skarżącej z 7 maja 2010r. za odwołanie i wyjaśnił, że pismem z 11 czerwca 2010r. zwrócono się do Skarżącej o sprecyzowanie charakteru jej pisma. W odpowiedzi na powyższe Skarżąca przy piśmie z 23 czerwca 2010r. wskazała, że jej pisma z 7 maja 2010r. nie należy tratować jako odwołanie tylko jako wniosek o ponowny pomiar działek, na który to wniosek Skarżąca pismem z 1 lipca 2010r. otrzymała odpowiedź. Pismem procesowym z 29 listopada 2012r. pełnomocnik Skarżącej podtrzymał zarzuty dotyczące nieostateczności decyzji Kierownika Biura ARiMR z [...] kwietnia 2010r. Dodatkowo zwrócił się o rozważenie przez Sąd, czy w sprawie nie zachodzą przesłanki zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270); dalej: "p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo też przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosując przewidziane ustawą p.p.s.a. środki, w szczególności przepis art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie nie wskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę. W tym miejscu wskazać należy - co podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 22 października 2007 r. - iż rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę (por. postanowienie NSA z 23 października 2007 r., sygn. akt I GSK 2218/06). Wobec powyższego zaznaczyć na wstępie trzeba, iż przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa ARiMR z [...] października 2011 r. oraz poprzedzająca ją decyzja z [...] lipca 2011 r., mocą których ustalono wysokość nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009. Sąd oceniał również działania organu administracyjnego podejmowane w toku postępowania zakończonego zaskarżonym orzeczeniem. Innymi słowy, kontrola sądowa ograniczała się do tych czynności, które podjęto od wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych należności, tj. od dnia powiadomienia strony o tym postępowaniu pismem z 15 czerwca 2011 r., do dnia wydania decyzji w drugiej instancji, tj. [...] października 2011r. Wobec powyższego zaznaczyć należy, iż nie mogło być przedmiotem rozważań Sądu postępowanie, w wyniku którego wydano decyzję Kierownika Biura ARiMR z [...] kwietnia 2010 r. oraz przyznano płatności na 2009 rok w pomniejszonej wysokości. Postępowanie to było bowiem postępowaniem odrębnym, opartym na odrębnych przesłankach faktycznych i prawnych. Zmierzało ono do ustalenia prawidłowej wysokości przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009 rok. Natomiast drugie postępowanie było już tylko następstwem stwierdzenia, iż część przyznanych płatności za 2009 r. nie były należne, zaś jego przedmiotem było wyłącznie ustalenie kwoty nienależnie pobranych środków pieniężnych. Zaznaczyć przy tym należy, iż w decyzji z [...] kwietnia 2010 r. podjętej w przedmiocie uprawnienia do płatności na 2009 rok w pomniejszonej wysokości strona została prawidłowo pouczona o możliwości wniesienia odwołania do organu II instancji. Jak wynika z akt sprawy oraz dodatkowych pism nadesłanych na etapie postępowania sądowego, z możliwości tej nie skorzystała, gdyż jej pismo, na które obecnie powołuje się Skarżąca, zostało zakwalifikowane na wezwanie organu, przez samą Stronę nie jako odwołanie tylko wniosek o ponowny pomiar działek (pismo Skarżącej z 23 czerwca 2010r.). W związku z powyższym bezzasadne są zarzuty Skarżącej wskazujące, że decyzja Kierownika Biura ARiMR z [...] kwietnia 2010r. nie jest decyzją ostateczną, gdyż złożono od niej odwołanie. Sąd w tym miejscu stwierdza, że organ prawidłowo postąpił zwracając się do Skarżącej o kwalifikację prawną jej pisma z 7 maja 2010r. i dopiero na jej wyraźną odpowiedź dokonał klasyfikacji zgodnie z jej wyraźnym żądaniem. Należy podkreślić, że to nie organ dokonał samodzielnie klasyfikacji pisma Skarżącej, tylko dokonała tego sama Skarżąca i w związku z powyższym nie może obecnie podnosić, że pismo jej z 7 maja 2010r. stanowiło w istocie odwołanie, gdyż w odpowiedzi na pismo organu wyraźnie wskazała swoje żądanie. W tym stanie rzeczy Sąd nie jest uprawniony do kontroli legalności decyzji z [...] kwietnia 2010 r. W konsekwencji Skarżąca nie może skutecznie podnosić argumentów przeciwko decyzji przyznającej jej płatności w pomniejszonej wysokości w niniejszym postępowaniu, którego przedmiotem jest decyzja ustalająca z [...] października 2012 r. Natomiast złożona skarga ma taki właśnie cel, tj. zawiera zarzuty odnoszące się przede wszystkim do kwestii związanych z zasadnością przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości. Te zarzuty Skarżącej nie mogły być uwzględnione, bowiem nie odnoszą się do decyzji będącej przedmiotem kontroli Sądu, tj. decyzji wskazanej przez nią samą w skardze datowanej na 25 listopada 2011r. Z tej przyczyny nie można było uznać zarzutów skargi za zasadne. W tym miejscu należy zauważyć, że Sąd z urzędu (wobec braku stosownego wniosku Skarżącej) nie widział podstaw do zawieszenia toczącego się postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż zdaniem Sądu postępowanie przed WSA w Rzeszowie nie będzie miało wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Biorąc pod uwagę zarzuty podniesione w skardze Sąd, korzystając z uprawnienia zawartego w art. 134 § 1 p.p.s.a., tj. nie będąc związany wnioskami skargi, nie stwierdził naruszenia przepisów prawa, które dawałoby podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Wobec tego, iż decyzja z [...] kwietnia 2010 r. przyznająca płatności na 2009 rok w pomniejszonej wysokości stała się ostateczna, obowiązkiem organu stało się wypełnienie dyspozycji zawartej w art. 73 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z 21 kwietnia 2004 r., zgodnie z którym w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki obliczone zgodnie z ust. 3. Odsetki obliczane są za okres między powiadomieniem a obowiązkiem rolnika do zwrotu oraz zwrotem lub potrąceniem (art. 73 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004). Dla ustalenia prawidłowości kontrolowanej decyzji decydujące znaczenie ma zatem ustalenie, czy uzyskane przez Skarżącą płatności są "nienależne". Wobec tego wskazać należy, iż decyzja z [...] listopada 2009 r., na mocy której stronie przyznano powyższe płatności w ustalonej kwocie została, w wyniku złożonego odwołania, uchylona decyzją Dyrektora Oddziału ARIMR z [...] lutego 2010r. i następnie Kierownika Biura ARiMR z [...] kwietnia 2010 r. przyznał wnioskodawczyni płatności na 2009 rok w pomniejszonej wysokości. W tym stanie prawnym, kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą płatności przekazaną na rachunek strony w dniu 20 stycznia 2010 r. na mocy pierwotnej decyzji Kierownika Biura z [...] listopada 2009 r., a sumą tych płatności przyznanych w ostatecznej decyzji z [...] kwietnia 2010 r., stanowi płatności pobrane nienależnie. Ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności również nastąpiło w sposób prawidłowy. Zgodnie bowiem z art. 40 ust. 1 ustawy o płatnościach, Prezes Agencji odstępuje od ustalenia kwot nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności obszarowych, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub płatności do krów i owiec, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa , w przypadku gdy kwota każdej z tych płatności nie jest wyższa od kwoty stanowiącej równowartość 100 euro przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 3 rozporządzenia nr 1913/2006. Prawidłowo Prezes ARiMR ustalił, że równowartość kwoty 100 euro wynosiła 422,95 zł. Dlatego też Prezes ARiMR ustalił nienależnie pobrane płatności zarówno dla jednolitej płatność obszarowej w wysokości 1171,12 zł oraz uzupełniającej płatność obszarowej w wysokości 481,23 zł., gdyż kwoty te przekroczyły 100 euro. Z powyższych względów stwierdzić należy, iż ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2009 rok nastąpiło w sposób prawidłowy a decyzja administracyjna w tym zakresie odpowiada prawu. Za prawidłowe uznać należy również obciążenie Skarżącej strony odsetkami za zwłokę od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Jak to już wyżej wskazano, zgodnie z art. 73 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, rolnik zwraca kwotę powiększoną o odsetki obliczane za okres między powiadomieniem o konieczności zwrotu a zwrotem lub potrąceniem. Stopa odsetek jest obliczana zgodnie z przepisami prawa krajowego. Przepisy krajowe w tym zakresie zawarte zostały - w myśl dyspozycji art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - w Dziale III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 należy wskazać, że jest on bezzasadny. Zgodnie z art. art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 obowiązek zwrotu określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika. Jednakże w przypadku gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem danej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli o decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od płatności. Sąd orzekający w niniejszej sprawie zgadza się z poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądowym, w szczególności wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2010r. w sprawie sygn. akt II GSK 609/09, że o pomyłce organu można mówić wówczas, gdy na podstawie niespornych okoliczności faktycznych wyliczył on kwotę płatności przy zastosowaniu błędnych stawek lub z powodu błędów rachunkowych. Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. W ww. wyroku NSA podkreślił także, że za rzetelność danych we wniosku o przyznanie każdej płatności, a tym również płatności bezpośrednich do gruntów rolnych odpowiada występujący z nim rolnik. Z uwagi na powtarzalność i liczbę tych wniosków, z których korzystają wszyscy rolnicy każdego roku skrupulatna, uprzednia kontrola każdego z nich nie jest możliwa. W tym wypadku kontrola taka została przeprowadzona już po wypłaceniu dopłat i stwierdziła nieprawidłowości we wniosku. Nie zaistniała zatem w przedmiotowej sprawie okoliczność skutkująca brakiem obowiązku zwrotu przez Skarżącą nienależnie pobranych płatności. Tym samym zdaniem Sądu właściwa władza nie popełniła pomyłki, o której mowa w art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004. Należy także zauważyć, że nawet uznając, iż właściwa władza popełniła błąd, to trzeba podkreślić, że błąd ten mógł zostać wykryty przez Skarżącą. Podnieść należy bowiem, że rolnik ubiegający się o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ma obowiązek dokonać ewentualnych zmian danych na formularzu spersonalizowanym w przypadku, kiedy stwierdzi, że jakakolwiek informacja tam zawarta jest błędna, bądź jest jej brak. Rolnik ma zatem obowiązek i możliwość korekty (bądź naniesienia swojej powierzchni w wypadku braku wskazanej przez organ powierzchni) wyznaczonego przez ARiMR maksymalnego kwalifikowalnego obszaru w ramach poszczególnych działek ewidencyjnych, jeżeli uzna, że nie znajduje on potwierdzenia w oparciu o aktualny stan faktyczny. Zatem zarówno we wniosku o przyznanie płatności, jak i na załączniku graficznym, rolnik powinien zadeklarować kwalifikujące się do objęcia płatnościami grunty spełniające kryteria, o których mowa w art. 124 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009, obejmując m.in. grunty orne, trwałe użytki zielone, uprawy trwałe oraz ogródki przydomowe. Mając na uwadze powyższe, nie można uznać, że zostały spełnione przesłanki wykluczające obowiązek zwrotu przez Skarżącą nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2009, określone w art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. W zaskarżonej decyzji z 5 lipca 2011 r. Prezes ARiMR zasadnie ustalił Skarżącej kwotę nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2009 w wysokości 1652,35 zł Kontrolowane decyzje zawierają rozstrzygnięcia, jak również prawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji odwoławczej jest szczegółowe i oparte na wyczerpująco zebranym materiale dowodowym. Organ wskazał w nim fakty, które uznał za udowodnione oraz powołał dowody, na których się oparł. Decyzja zawiera również uzasadnienie prawne z przytoczonymi przepisami oraz wyjaśnieniem podstawy prawnej orzeczenia. Sąd nie dopatrzył się ponadto innych naruszeń, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik postępowania a tylko takie uchybienia, stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., stanowią podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.