V SA/Wa 2654/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. sp. z o. o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia ... sierpnia 2016 r. nr ... w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzenie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę H. sp. z o. o. w W. (dalej: Skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia. Zarządzeniem z dnia 14 października 2016 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie ... złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 3 listopada 2016 r. do Sądu wpłynęło "Pismo w przedmiocie wypowiedzenia pełnomocnictwa" datowane na 25 października 2016 r. , w którym pełnomocnik Skarżącej poinformował, że w dniu 3 października 2016 r. złożył oświadczenie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa. Zarządzeniem z dnia 4 listopada 2016 r. Sad uwzględnił fakt wygaśnięcia pełnomocnictwa w korespondencji od dnia 18 listopada 2016 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 21 października 2016 r. (k-53 akt sądowych), a więc termin do uiszczenia wpisu mijał z dniem 28 października 2016 r. Jak wynika informacji z Rejestru Opłat Sądowych tutejszego sądu (k. 51 akt sądowych), nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W terminie zakreślonym przez Sąd, nie został uiszczony wpis od skargi, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.