V SA/Wa 2655/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant: starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2013 r. sprawy ze skargi B. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej o odmowie przyznania płatności bezpośrednich; oddala skargę. Przedmiotem skargi B. M. (zwanego dalej skarżącym) jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dnia [...] października 2012 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. o odmowie uchylenia decyzji tego organu z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] o odmowie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych) na rok 2005. Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. B. M. złożył w dniu w dniu 29 marca 2012 r. podanie do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...], w którym zwrócił się w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 Kpa o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną, wydaną przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. W sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 wydana została przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] decyzja Nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r., odmawiająca B. M. przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych). Od przedmiotowej decyzji skarżący złożył odwołanie do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...], który decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Następnie na powyższą decyzję B. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, który wyrokiem z dnia 24 czerwca 2009 r. oddalił skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. Po rozpatrzeniu wniosku B. M. z dnia 22 marca 2012 r. o wznowienie postępowania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] wydał postanowienie Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. o wznowieniu postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...]. Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] odmówił uchylenia decyzji tego organu z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...]. Organ wyjaśnił, iż skarżący jako przesłankę wznowienia postepowania sądowego wskazał art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Skarżący jako nowy dowód w sprawie wskazał na fakt prawdopodobnego świadomego zatajenia przez pracowników organu I instancji, rzeczywistej powierzchni ukazanej na zdjęciu nr 12 z kontroli na miejscu z dnia [...] października 2005 r. Organ wyjaśnił, że zdjęcie nr 12 dotyczy działki rolnej oznaczonej we wniosku o przyznanie płatności identyfikatorem "[...]". Zgodnie z decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z/s w [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] zakwalifikowana do objęcia płatnością bezpośrednią powierzchnia działki rolnej "[...]" wyniosła 6,88 ha (vide: tabela zamieszczona na stronach 20-21 decyzji Nr [...]). Wskazał, że powierzchnia tej działki została ustalona przez organ w oparciu o protokół z czynności kontrolnych nr [...], sporządzony na podstawie przeprowadzonej w dniu [...] października 2005 r. kontroli na miejscu w gospodarstwie skarżącego. Zakwalifikowana do dopłat powierzchnia działki rolnej [...] wynika wprost z zapisów protokołu nr [...], w którym zapisano, że: ,,Działka rolna [...] skoszona (użytkowana) na powierzchni 6,88 ha". Organ podkreślił, że skarżący brał udział w przeprowadzanych w dniu [...] października 2005 r. czynności kontrolnych, a pomiary działek rolnych wykonywane były wg jego wskazań (jak dowód na ten fakt organ wskazał: str. 4/9 protokołu, uwagi inspektora terenowego i producenta rolnego). Organ zauważył, iż skarżący złożył podpis na wszystkich stronach protokołu z kontroli nr [...], a także otrzymał jego kopię w dniu kontroli. Nie wnosił on żadnych uwag do sporządzonego protokołu, natomiast dołączył wyjaśnienia sporządzone dnia [...] października 2005 r., które w żaden sposób nie kwestionują zapisów zawartych w protokole, lecz dotyczą wskazania powodów powstania uchybień. Organ wyjaśnił, że wykonane w trakcie czynności zdjęcia działek rolnych, wykonane zostały jedynie celem potwierdzenia stanu upraw znajdujących się na zadeklarowanych działkach rolnych. Podkreślił, że nie jest technicznie możliwe określenie powierzchni działki rolnej na podstawie samego zdjęcia, wykonanego podczas kontroli metodą inspekcji terenowej, natomiast ustalenie powierzchni działek rolnych wykonywane jest za pomocą urządzenia GPS. W związku z powyższym organ stwierdził, iż wysuwany przez skarżącego zarzut dotyczący prawdopodobnego świadomego zatajania powierzchni działki rolnej [...] jest całkowicie chybiony. Odnosząc się natomiast do treści postanowienia nr [...] z dnia [...] marca 2012 r., w tym do treści zacytowanego przez skarżącego zdania: Podkreślić należy, iż ww. dowody były znane B. M. już na etapie prowadzonego postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z/s w [...], w sprawie złożonego wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2005 " organ wskazał, iż w żaden sposób przedmiotowe postanowienie nie potwierdza, że na jaw wyszła nowa okoliczność, nie znana organowi w dniu wydania decyzji nr [...], polegająca zdaniem skarżącego na tym, iż: "Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] S. S. i pracownik tego biura E. S. przekraczając swoje uprawnienia i nie dopełniając obowiązków, działali na szkodę interesu "Agencji" i prywatnego (skarżącego), poprzez prawdopodobne świadome zatajenie faktu, że powierzchnia ukazana na zdjęciu numer 12 z kontroli na miejscu z dnia [...] października 2005 r. jest o wiele większa niż powierzchnia 6,88 ha i 0,65 ha i zaniechaniu oraz zaniedbaniu obowiązku pomierzenia powierzchni ukazanej na zdjęciu numer 12 mającej wpływ na ustalenie prawidłowych powierzchni do dopłat bezpośrednich mimo, że ,,Agencja" dysponuje precyzyjnymi środkami mogącymi pomierzyć tę powierzchnię do dzisiaj". Organ podniósł, iż użytkowana powierzchnia działki rolnej [...] została zmierzona w dniu kontroli, tj. w dniu 18 października 2005 r., a wynik pomiaru został przekazany skarżącemu przy protokole z czynności kontrolnych nr [...] organ podkreślił, że treść postanowienia nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. w żaden sposób nie wskazuje, że kierownik i pracownik organu I instancji zataili wielkość użytkowanej powierzchni działki rolnej E. Odnosząc się do stwierdzenia skarżącego, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim ustalił w wyroku sygn. akt II SA/Go 162/09 i postanowieniach towarzyszących, że "nie jest znana i pomierzona powierzchnia ukazana na zdjęciu nr 12" organ podkreślił, iż treść wyroku i postanowień towarzyszących nie zawiera takiego stwierdzenia. Takiego stwierdzenia nie zawiera również treść Decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2012 r. znak [...], która odnośnie działki ukazanej na zdjęciu nr 12 wskazuje, iż: "Sąd nie rozstrzygał o powierzchni gruntów ukazanych na zdjęciu numer 12". W związku z powyższymi ustaleniami organ odmówił wznowienia postępowania administracyjnego. Od powyższej decyzji odwołał się B. M.. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją dnia [...] października 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ przedstawił ustalenia co do stanu faktycznego i prawnego dokonane przez organ I instancji. Po analizie ww. materiału dowodowego stwierdził, że w jego ocenie nie zaistniały przesłanki uzasadniające uchylenie decyzji organu I instancji z dnia [...] czerwca 2012 r. Organ odwoławczy stwierdził, iż wskazane przez B. M. przesłanki do wznowienia postępowania nie mogą stanowić podstawy do uchylenia ww. decyzji. Organ II instancji wyjaśnił, iż przedstawione przez skarżącego dowody były znane Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w [...] jak i Dyrektorowi [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] w trakcie postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 i zostały one wzięte pod uwagę przy podejmowaniu rozstrzygnięcia przez te organy zarówno w postępowaniu przed organem I instancji jak również w postępowaniu odwoławczym. Organ podniósł, iż dowody te były również znane skarżącemu. Na potwierdzenie tego faktu organ wskazał na kopię protokołu z kontroli na miejscu z dnia [...] października 2005 r., która została doręczona skarżącemu w dniu 18 października 2005 r., Wskazał, iż także kopia zdjęcia nr 12 przekazana została skarżącemu w dniu 7 sierpnia 2006 r. Organ podniósł, że o zapoznaniu się z ww. fotografią przez skarżącego świadczy także jego pismo z dnia 1 października 2006 r., na którym naniesiona została niego przedmiotowa fotografia. Zdaniem organu nie stanowi też nowych okoliczności faktycznych, ani nowego dowodu postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Organ podkreślił, iż treść tego postanowienia w żaden sposób nie wskazuje, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] – S. S. oraz pracownik tego biura E. S. zataili wielkość użytkowanej powierzchni działki rolnej oznaczonej we wniosku jako [...]. Organ odnosząc się do argumentu zawartego w odwołaniu, " Żądam uchylenie wadliwej decyzji ARiMR, LOR w [...], Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 roku i ja poprzedzające, które zostały wydane z rażącym naruszeniem, bo nie ustalają, co miałem w od 29 marca 2005 roku do 18 października 2005 roku czy trwałe użytki zielone czy ugory lub nieużytki na działkach wymienionych w uzasadnieniu" wyjaśnił, że protokół z kontroli na miejscu z dnia [...] października 2005 roku oraz zdjęcie nr 12 były znane w dniu wydawania decyzji przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] jak i Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005. Organ odwoławczy wskazał również, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem nie stwierdził, aby decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. wydana została z naruszeniem prawa warunkującym jej uchylenie bądź stwierdzenie nieważności na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Podniesiono, iż w uzasadnieniu wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim wskazał, że zarówno Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] jak i Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] prawidłowo określili przepisy prawa stanowiące podstawę wydanych decyzji oraz przeprowadzonego w sprawie postępowania. Ponadto sąd wskazał, że wbrew zarzutom skarżącego w toku całego postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie decyzji przez organ odwoławczy nie doszło do takich uchybień procesowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył B. M. wnosząc o: - uchylenie przez Sąd decyzji ARiMR w Warszawie, nr [...] ([...]) z dnia [...] października 2012 roku i wymienionych w niej decyzji ją poprzedzających oraz o: - zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, zwrotu kosztu wpisu sądowego w tym przypadku ustanowienia pełnomocnika również obejmujących koszt zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1/ przepisów postępowania, które miało wpływ na treść decyzji, tj. 156 § 1 pkt 3 Kpa. po przez nie zbadanie, że sprawa była już poprzednio rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną; 2/ art. 2 pkt 2 rozporządzenia nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników gdzie "Trwałe użytki zielone": oznaczają ziemię przeznaczoną do uprawy trawy lub innych upraw zielonych zasianych naturalnie lub uprawianych (zasianych), nie włączone do systemu płodozmianu gospodarstwa przez okres pięciu lat lub dłużej" po przez nie zbadanie, że w ostatecznej decyzji w sprawie płatności bezpośrednich na rok 2004 na tych samych działkach n/w miałem uprawę łąki i pastwiska. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł oddalenie skargi. W piśmie z dnia 11 lutego 2013 r. skarżący uzupełnił skargę podnosząc, iż zaskarżona decyzja narusza art. 44 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 roku i art. 68 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 roku poprzez nie ustalenie, że powierzchnie wszystkich działek ewidencyjnych, powierzchnie działek rolnych oraz uprawy skarżący wpisał na podstawie opracowanego Planu działalności rolnośrodowiskowej wraz z mapą z dnia [...] czerwca 2005 roku wykonanego przez doradcę rolnośrodowiskowego H. I. z [...] Ośrodka Doradztwa Rolniczego w [...] oraz aktów prawnych będących w obiegu prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec, czego skarga podlega oddaleniu. Należy zauważyć, iż wznowienie postępowania administracyjnego jest trybem nadzwyczajnym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznej, a więc takiej decyzji która na mocy art. 16 § 1 Kpa jest objęta zasadą trwałości decyzji ostatecznych. Z tego też względu wznowienie postępowania obwarowane jest szczególnymi wymogami formalnymi. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 148 § 1 Kpa. jednym z takich wymogów jest złożenie podania o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Wskazać należy, iż przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie czy wniosek taki oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 Kpa. oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów wymienionych w art. 148 Kpa. Jeżeli przekroczono termin do jego złożenia, lub wniosek nie wskazuje przesłanek do wznowienia postępowania organ administracji wyda decyzję odmawiającą wznowienia postępowania. W niniejsze sprawie skarżący oparł żądanie wznowienia postępowania w sprawie na przesłance określonej w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, tj. ujawnienia istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który tę decyzję wydał. Skarżący wskazał w swoim wniosku na fakt prawdopodobnego świadomego zatajenia przez pracowników organu I instancji, rzeczywistej powierzchni działki rolnej [...]. Należy stwierdzić, iż ww. przesłanka nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Organom I i II instancji prowadzącym postępowanie w sprawie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005, jak i skarżącemu była znana powierzchnia działki rolnej "E", która wyniosła 6,88 ha. Wynika to z treści samej decyzji z [...] listopada 2008 r. nr [...] (tabela zamieszczona na stronach 20-21). Powierzchnia tej działki została ustalona przez organ w oparciu o protokół z czynności kontrolnych nr [...], sporządzony na podstawie przeprowadzonej w dniu [...] października 2005 r. kontroli na miejscu w gospodarstwie skarżącego. Zakwalifikowana do dopłat powierzchnia działki rolnej [...] wynika wprost z zapisów protokołu nr [...], w którym zapisano, że: ,,Działka rolna [...] skoszona (użytkowana) na powierzchni 6,88 ha". Należy zauważyć, iż skarżący brał udział w przeprowadzanych w dniu [...] października 2005 r. czynnościach kontrolnych, a pomiary działek rolnych wykonywane były wg jego wskazań (str. 4/9 protokołu, uwagi inspektora terenowego i producenta rolnego). Skarżący złożył podpis na wszystkich stronach protokołu z kontroli nr [...], a także otrzymał jego kopię w dniu kontroli. Jak wynika z protokołu skarżący nie wniósł żadnych uwag do niego, natomiast dołączył wyjaśnienia sporządzone dnia [...] października 2005 r., które w żaden sposób nie kwestionowały zapisów zawartych w protokole, lecz dotyczyły wskazania powodów powstania uchybień. Także zdjęcia działek rolnych, które zostały wykonane podczas kontroli nie potwierdzają powierzchni działek ponieważ jest to technicznie nie możliwe. Zdjęcia te zostały wykonane celem potwierdzenia stanu upraw znajdujących się na zadeklarowanych działkach rolnych. Należy w tym miejscu wyjaśnić, iż ustalenie powierzchni działek rolnych wykonywane jest za pomocą urządzenia GPS. W związku z powyższym należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła przesłanka wznowienia określona w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, a zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Należy wskazać, iż po wznowieniu postępowania organ orzekający prowadzi potęgowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy i wydaje następnie decyzję na podstawie z art. 151 § 1 Kpa. Przepis ten przewiduje tylko dwa możliwe sposoby zakończenia wznowionego postępowania. W przypadku braku podstawy wznowienia określonej w art. 145 § 1 Kpa organ odmawia uchylenia dotychczasowej decyzji wydanej w postępowaniu zwyczajnym, a gdy podstawy te są - uchyla dotychczasową decyzję i wydaje nową rozstrzygającą co do istoty sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi należy uznać je za bezzasadne. Podkreślenia wymaga, że płatności za kolejne lata są przyznawane odrębnymi decyzjami. Tym samym wydanie decyzji w sprawie płatności za 2004 r. nie jest tożsame z rozstrzygnięciem dotyczącym płatności za 2005 r. W związku z powyższym brak jest uzasadnienia dla twierdzenia, że skoro istnieje w obrocie prawnym decyzja przyznająca płatności za 2004 r. to organ nie może wydać rozstrzygnięcia w trybie nadzwyczajnym w sprawie decyzji dotyczącej roku 2005 r. Takie rozstrzygnięcie, wbrew temu co twierdzi skarżący nie dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Należy również wyjaśnić, iż w niniejszej sprawie nie miały zastosowania przepisy Rozporządzenia 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. oraz Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 roku ponieważ postępowanie w niniejszej sprawie było ograniczone jedynie do zbadania czy w sprawie zachodziła przesłanka wznowienia, określona w art. 145 § 1 Kpa. Także wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na który powołał się skarżący w uzasadnieniu skargi sygn. akt II SA/Go 162/09 potwierdza, iż przeprowadzona kontrola na miejscu z dnia [...] października 2005 r. była prawidłowa oraz, że działka [...] użytkowana jest na powierzchni 6,88 ha. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu i rozstrzygnięciach organów administracji, które mogłyby doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji i z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2003 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 tekst jednolity ze zm.) orzekł jak w sentencji. ----------------------- 9