V SA/Wa 266/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-02-14
Skład orzekający: Krystyna Madalińska-Urbaniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Wykonanie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, w sytuacji gdy skarżący wskazuje na znaczną łączną wysokość zobowiązań podatkowych, brak środków na ich pokrycie, konieczność sprzedaży majątku nieruchomego oraz obciążenia rodzinne i kredytowe, może spowodować trudną sytuację materialną i nieodwracalne konsekwencje. W związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 PPSA, sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.Stan faktyczny
Skarżący T. C. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W ramach skargi wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na znaczną łączną wysokość zobowiązań podatkowych, trudną sytuację materialną rodziny i brak możliwości ich pokrycia bez sprzedaży majątku nieruchomego.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] listopada 2013r. wydanej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym skarżący T. C. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie wystarczy więc samo powtórzenie przez stronę treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wręcz uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. szerzej na ten temat B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 i nast.).
Skarżący we wniosku o wstrzymanie wskazał, że zaskarżona decyzja opiewa na zobowiązanie podatkowe w kwocie 6.000,00 zł. Podniósł, że wobec niego toczy się jeszcze wiele innych postępowań w przedmiocie podatku akcyzowego. Wszystkie sprawy są przedmiotowo tożsame i dotyczą kwestii prawidłowej kwalifikacji pojazdów na gruncie CN. Podkreślił, że z decyzji ostatecznych wydanych do dnia wniesienia wniosku w rozpoznawanej sprawie wynika kwota zaległości podatkowych w wysokości 17.217 zł plus należne odsetki za zwłokę oraz, że kilka kolejnych postępowań jest w toku. Wskazał, że w chwili obecnej otrzymuje wynagrodzenie wynikające ze stosunku pracy w wysokości ok. 5.000 zł (netto). Natomiast działania organów celnych doprowadziły do zaprzestania prowadzenia przez niego działalności w zakresie sprzedaży samochodów, zatem dochód z tego tytułu nie występuje. Skarżący obciążony jest spłatą kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe w łącznej wysokości ok. 2.500 zł miesięcznie. Podniósł, iż jego rodzina składa się z pięciu osób w tym trojga małoletnich dzieci. Skarżący nie posiada oszczędności mogących służyć zaspokojeniu istniejących należności. Stwierdził, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, biorąc pod uwagę łączną wysokość określonych mu zobowiązań podatkowych w akcyzie, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, gdyż wiązałoby się z koniecznością sprzedaży posiadanego przeze niego majątku nieruchomego. Dodatkowo wskazał, że w celu zabezpieczenia interesu Skarbu Państwa istnieje możliwość dokonania wpisu hipoteki przymusowej na posiadanym majątku – nieruchomościach z numerami ksiąg wieczystych.
W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącej, w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Konsekwencją wykonania decyzji jest, w ocenie Sądu, możliwość spowodowania trudnej sytuacji materialnej, a ponadto wykonanie decyzji może spowodować ciężkie nieodwracalne konsekwencje, których w większości skarżący nie będzie mógł odwrócić nawet w sytuacji uwzględnienia skargi. Argumentacja skarżącego jest słuszna i w ocenie Sądu stanowi przesłankę umożliwiającą zastosowanie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło