V SA/Wa 266/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant sekretarz - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na informację zawartą w piśmie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. Przedmiotem skargi "A." S.A. z siedzibą w W. (dalej jako: "skarżąca", "strona" lub "spółka") jest rozstrzygnięcie Ministra Inwestycji i Rozwoju (dalej jako: "Instytucja Zarządzająca", "IZ", "Minister" lub "organ"), zawarte w piśmie z [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: skarżąca w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój, Oś IV "Innowacje społeczne i współpraca ponadnarodowa", w konkursie nr (...) złożyła wniosek dotyczący realizacji projektu pod nazwą "[...]". Projekt otrzymał numer [...]. Pismem z [...] grudnia 2018 r. poinformowano stronę o negatywnym wyniku oceny merytorycznej projektu. Załącznikami do ww. pisma były dwie Karty Oceny Merytorycznej, w których oceniający projekt zawarli przyznaną ocenę wraz z jej uzasadnieniem. Wniosek o dofinansowanie został negatywnie oceniony na etapie oceny merytorycznej ze względu na: - negatywną ocenę kryterium horyzontalnego nr 2 Czy projekt jest zgodny z zasadą równości szans kobiet i mężczyzn (na podstawie standardu minimum)?, (dalej jako: "kryterium horyzontalne") - stanowisko Oceniającego nr 1, oraz - nieuzyskanie minimalnej wymaganej liczby punktów w zakresie następujących kryteriów merytorycznych: - kryterium nr 1 Adekwatność doboru grupy docelowej w kontekście wsparcia, które ma być udzielane w ramach projektu, w tym opis: - podejścia do zróżnicowania grupy docelowej; - istotnych cech uczestników, którzy zostaną objęci wsparciem; - potrzeb i oczekiwań uczestników projektu; - sposobu rekrutacji uczestników projektu, w tym kryteriów rekrutacji, (dalej jako: "kryterium nr 1"). Minimalna wymagana liczba punktów wynosi 9 pkt, przy czym obaj oceniający przyznali po 7 pkt, - kryterium nr 2 Adekwatność i kompleksowość koncepcji programu nabycia kompetencji niezbędnych do podjęcia pracy w charakterze programisty, odnoszącej się m.in. do następujących kwestii: - metod i narzędzi wsparcia uczestnika do nabycia kompetencji i przygotowania do podjęcia pracy w charakterze programisty; - zróżnicowania form wsparcia; - sposobu potwierdzenia kwalifikacji osiągniętych przez uczestnika po zakończeniu udziału w projekcie, (dalej jako: "kryterium nr 2"). Minimalna wymagana liczba punktów wynosi 15 pkt, oceniający nr 1 przyznał 11 pkt a oceniający nr 2 przyznał 21 pkt, - kryterium nr 5 Spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu tych zadań, w tym opis: - uzasadnienia potrzeby realizacji zadań; - planowanego sposobu realizacji zadań; - wartości wskaźników realizacji właściwego celu szczegółowego PO WER lub innych wskaźników określonych we wniosku o dofinansowanie, które zostaną osiągnięte w ramach zadań; - uzasadnienia wyboru partnerów do realizacji i poszczególnych zadań (o ile dotyczy), (dalej jako: "kryterium nr 5"). Minimalna wymagana liczba punktów wynosi 6 pkt, przy czym oceniający nr 1 przyznał 6 pkt a oceniający nr 2 przyznał 5 pkt. Pismem z [...] stycznia 2018 r. skarżąca złożyła protest od oceny merytorycznej wniosku w zakresie oceny ww. kryteriów. Ponadto strona zarzuciła nieprzyznanie przez oceniających pięciu punktów za spełnienie warunku opisanego w kryterium premiującym: wnioskodawca przewidział w ramach rekrutacji preferencję dla udziału kobiet w projekcie, (dalej jako: "kryterium premiujące"). W wyniku rozpatrzenia powyższego protestu Instytucja Zarządzająca pismem z [...] lutego 2018 r. poinformowała stronę o jego nieuwzględnieniu. W zakresie kryterium horyzontalnego Minister wyjaśnił, że projekt został oceniony negatywnie w zakresie dwóch z pięciu pytań dotyczących kryteriów Standardu minimum, tj.: - kryterium nr 2 Standardu - Wniosek o dofinansowanie projektu zawiera działania odpowiadające na zidentyfikowane bariery równościowe w obszarze tematycznym interwencji i/lub zasięgu oddziaływania projektu, - pytanie nr 4 Standardu - Wskaźniki realizacji projektu zostały podane w podziale na płeć (...), zaś w proteście przedstawiono wyłącznie zastrzeżenia dotyczące uwag zgłoszonych przez oceniającego w odniesieniu do kryterium nr 2 Standardu. Zdaniem IZ wniosek o dofinansowanie spełnia kryterium nr 2 standardu minimum, powinien tym samym otrzymać 1 punkt, przez co jego ocena pod kątem spełniania minimalnych wymagań określonych w standardzie powinna być pozytywna - wniosek uzyskałby w sumie 3 pkt. Wskazał, że z wyjaśnień przedstawionych w proteście wynika, że liczebność grupy kobiet w projekcie oraz wskazany wskaźnik procentowy (11,76% - zdaniem IZ powinien on być zaokrąglony w górę do pełnej liczby, tj. 12%) dotyczy kobiet, które nabędą kwalifikacje do wykonywania zawodu programisty. Tym samym przyjęte założenia projektowe podwajają procentowy poziom reprezentacji kobiet w tej grupie zawodowej - z 5% na 12%. Jednocześnie podkreślił, że w przypadku projektów, w których chodzi o przełamywanie stereotypów płci i segregacji poziomej na rynku pracy, należy założyć lekko wyższy niż przeciętnie w danej branży udział kobiet we wsparciu projektowym. Rozwiązanie takie powinno zostać wprowadzone do projektu na etapie negocjacji, pod warunkiem uzyskania przez wniosek o dofinansowanie wymaganego minimum punktowego w zakresie obowiązujących w konkursie kryteriów merytorycznych. W odniesieniu do oceny kryterium premiującego Minister przypomniał, że kryterium to zakładało możliwość otrzymania dodatkowej premii punktowej, jeżeli "Wnioskodawca przewidział w ramach rekrutacji preferencję dla udziału kobiet w projekcie". Zauważył, że strona uznała warunek za spełniony bowiem – "Wnioskodawca zdecydował się na zwiększenie we wsparciu udziału grupy niedoreprezentowanej (12% programistek zamiast 5%). W ten sposób Wnioskodawca przewidział w projekcie, w procesie rekrutacji, preferencję dla udziału kobiet". Zdaniem Instytucji Zarządzającej ocena wniosku w ww. zakresie została przeprowadzona prawidłowo. Organ wskazał, że w projekcie nie zostały przyjęte rozwiązania wprowadzające preferencje dla kobiet, a przyjęta struktura grupy docelowej - 12% kobiet, stanowi odzwierciedlenie sytuacji na rynku pracy w branży IT, zgodnie z danymi zaprezentowanymi przez spółkę. Podkreślił, że w Regulaminie konkursu na makro-innowacje "PROGRAMUJ Z PO WER" konkurs nr (...) z dnia (...) października 2017 r. (dalej jako: "Regulamin") wskazano, że kryterium to zostało wprowadzone z uwagi na "wciąż niski odsetek kobiet w branży IT". Nie można było zatem, w ocenie IZ uznać, że odzwierciedlenie w projekcie proporcji udziału kobiet i mężczyzn w grupie zatrudnionych w branży IT stanowi spełnienie opisanego powyżej kryterium premiującego. Analizując protest w zakresie kryteriów merytorycznych, IZ przytoczyła zarzuty do projektu stawiane przez Oceniającego nr 1 i Oceniającego nr 2 zamieszczone w Kartach Oceny Merytorycznej, argumentację skarżącej zawartą w proteście oraz swoje stanowisko w sprawie. Przytaczając treść zarzutu nr 1 podała, że Oceniający nr 1 wskazał, iż w części 3.2 wniosku o dofinansowanie wyróżniono 3 grupy docelowe: 1) uczestników projektu, 2) organizatorów szkoleń oraz 3) użytkowników modelu - przy czym zarówno opis barier, potrzeb i oczekiwań odnosi się wyłącznie do grupy wskazanej w pkt 1 powyżej, tj. do uczestników projektu. Organ podkreślił, że w proteście strona zaznaczyła, że opis m.in. potrzeb, oczekiwań i barier zamieszczony w części 3.2 wniosku dotyczy uczestników projektu (grupy nr 1), co zgodne jest z wymaganiami opisanymi w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020, wersja 1.5 z 8 maja 2017 r., będącej załącznikiem nr 2 do Regulaminu (dalej jako: "Instrukcja"). Zdaniem IZ uwagę oceniającego należy traktować, jako uwagę o charakterze porządkowym, która nie miała wpływu na obniżenie możliwej do uzyskania liczby punktów w ramach omawianego kryterium. Potwierdza to również komentarz samego oceniającego, który wyraźnie zaznaczył, że "mało precyzyjny opis kluczowej grupy docelowej uczestników projektu przeważa o negatywnej ocenie tego kryterium oceny merytorycznej". Podkreślił, że w części 3.2 wniosku zamieszczono opis dotyczący uczestników projektu, co zgodne jest z wymaganiami określonymi w Instrukcji. W pozostałym zakresie, podmioty o których mowa, nie otrzymują bezpośredniego wsparcia finansowanego ze środków projektu. IZ wskazała dalej, że Oceniający nr 1 zarzucił stronie (zarzut nr 2): "brak szczegółowego opisu istotnych cech przedstawicieli grup docelowych (szczególnie grupy 1)". Skarżąca zaznaczyła natomiast, że opis grupy docelowej spełnia wymogi określone w Instrukcji - grupa docelowa została scharakteryzowana z punktu widzenia cech istotnych dla zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu. W ocenie Instytucji Zarządzającej opis grupy docelowej jest bardzo ogólny, w zasadzie ogranicza się on do powtórzenia cech charakterystycznych dla grupy docelowej, które zostały wskazane w Regulaminie - warunków kwalifikowalności uczestników. Wyjaśniła, że spółka w projekcie hasłowo wskazała na cechy grupy docelowej - co jest zgodne z wymaganiami opisanymi w Instrukcji, nie opisała ich jednocześnie w kontekście specyfiki wsparcia oferowanego w projekcie. Podała, że grupa docelowa powinna zostać również scharakteryzowana i sprofilowana pod kątem posiadanych i pożądanych kompetencji miękkich - kwestia ta została całkowicie pominięta w opisie grupy docelowej. Powyższe braki, zdaniem IZ, uzasadniały obniżenie możliwej do uzyskania liczby punktów w ramach omawianego kryterium merytorycznego. Ponadto wskazała, że informacje o sposobie sporządzenia opisu grupy docelowej, w zakresie na który wskazano w stanowisku oceniającego zostały przedstawione zarówno w Instrukcji, jak i w Regulaminie. Przechodząc do kolejnego zarzutu (nr 3) organ przypomniał, że Oceniający nr 2 wskazał, iż strona "nie precyzuje konkretnej grupy i nie dokonuje sprofilowania pod kątem konkretnych luk kompetencyjnych, wieku uczestników etc. Wnioskodawca wskazuje przedział wiekowy, ale nie wskazuje potrzeb konkretnych grup wiekowych, nie dokonuje rozróżnienia - inne potrzeby i cechy, jak również style uczenia się mają osoby w wieku 25 lat a inne w wieku 40 lat". Zdaniem skarżącej uwaga oceniającego mówiąca o braku sprofilowania grupy docelowej pod kątem luk kompetencyjnych jest "absurdalna". Zaznaczyła przy tym, że celem konkursu jest przetestowanie modelu kształcenia osób, które nie posiadają wykształcenia informatycznego i nie pracowały w zawodzie programisty. Podkreśliła również, że zgodnie z obowiązującą w Polsce Sektorową Ramą Kwalifikacji IT (dokument został opracowany na zlecenie Instytutu Badań Edukacji przez Wnioskodawcę) "począwszy od poziomu IV, osoby które są grupą docelową projektu nie mają kompetencji (luka całkowita) niezbędnych do pracy w zawodzie programisty". W odniesieniu do powyższego zarzutu organ wskazał, iż jego stanowisko dotyczące opisu grupy docelowej zostało przedstawione w odniesieniu do analogicznego zarzutu zgłoszonego przez Oceniającego nr 1 (zarzut nr 2). Przyjęto jednocześnie wyjaśnienia strony dotyczące luk kompetencyjnych uczestników projektu, które dotyczą obszaru IT. Organ wskazał następnie, iż Oceniający nr 2 zarzucił stronie (zarzut nr 4), że "Wnioskodawca opisuje bariery, na które napotykają uczestnicy jednakże nie definiuje potrzeb i oczekiwań w sposób szczegółowy, wskazując jedynie na potrzeby wysokiej jakości wsparcia (...)". Wnioskodawca nie zgodził się z tą uwagą i wyjaśnił, że opis potrzeb i barier został przedstawiony we wniosku o dofinansowanie, na potwierdzenie czego wskazał w proteście odpowiednie informacje odwołując się do treści wniosku. Odnosząc się do powyższego zarzutu organ zauważył, że opis barier, potrzeb i oczekiwań uczestników projektu zamieszczony we wniosku składa się niejako z dwóch elementów, tj. ogólnego opisu oraz barier i wskazania konkretnych oczekiwań i potrzeb osób, które potencjalnie mogą stanowić grupę docelową w projekcie. Zdaniem IZ opis ten nie może być uznany za prawidłowy. Wyjaśnił, że strona założyła, że wsparcie w projekcie zostanie skierowane do niejednorodnej grupy uczestników, którzy ze względów np. na wiek, czy też wykształcenie będą wymagały zastosowania odmiennych rozwiązań, w szczególności w zakresie przekazywania wiedzy specjalistycznej, co jest szczególnie istotne z punktu widzenia celu niniejszego konkursu. Podkreślił, że opis barier, potrzeb i oczekiwań nie uwzględnia tych różnic. Zdaniem IZ jest on generalny i wspólny dla wszystkich uczestników, a zatem nie może on zostać uznany za trafny. Podsumowując analizę ocen dokonanych w zakresie kryterium nr 1, w ocenie Instytucji Zarządzającej należało stwierdzić, że w związku z częściowym przychyleniem się do argumentacji skarżącej przyznana punktacja powinna ulec zwiększeniu o 1 pkt w zakresie oceny dokonanej przez Oceniającego nr 2. W zakresie kryterium nr 2 organ przytoczył na początku zarzuty Oceniającego nr 1, który stwierdził (zarzut nr 1), że: "Wnioskodawca zakłada realizację projektu z wykorzystaniem jednego modelu kształcenia. Przeczy to zapisom wniosku o dofinansowanie w zakresie różnych potrzeb i stylów uczenia się w zależności od wieku UP. Wnioskodawca w opisie grupy docelowej wyróżnił dwie grupy wiekowe - UP do 25 lat oraz w wieku 25 - 40 lat motywując podział na te dwie grupy innymi stylami uczenia się. Jednakże model kształcenia i nabywania kompetencji nie odnosi się do specyficznych potrzeb tych dwóch grup wiekowych i ich różnych stylów uczenia się". Oceniający nr 1 zwrócił również uwagę (zarzut nr 2), że "opis procesu nabycia kompetencji jest poprawny. Brakuje jednak próby zróżnicowania tego procesu ze względu na wiek, wykształcenie, czy dotychczasowe doświadczenie zawodowe UP". Ponadto IZ zwróciła uwagę na fakt, że uwagę dotyczącą ww. kwestii zgłosił również Oceniający nr 2 wskazując, że "dużym minusem opisanej ścieżki jest brak sprofilowania grupy docelowej". W proteście spółka podniosła, iż zgodnie z Regulaminem celem konkursu jest przetestowanie modelu, a nie jak wskazuje oceniający kilku modeli. Zaznaczyła również, że przewidziany w Koncepcji model kształcenia uwzględnia dopasowanie wsparcia do indywidualnych cech uczestników projektu. Korzystają oni m.in. z indywidualnej opieki mentora, zadań realizowanych grupowo i indywidualnie, a przede wszystkim dla każdego z uczestników zostanie opracowany Indywidulany Plan Rozwoju Podkreśliła ponadto, że przyjęcie indywidualnego podejścia (zróżnicowanego) nie oznacza, że dla każdej grupy trzeba tworzyć oddzielny model nauczania". Instytucja Zarządzająca nie znalazła jednak podstaw do zakwestionowania stanowiska przedstawionego przez Oceniającego nr 1 podzielając jego zastrzeżenia. Organ wyjaśnił, że w sytuacji, gdy spółka wyraźnie zaznaczyła, że obejmowana wsparciem grupa docelowa może wykazywać odmienne tendencje w zakresie sposobów uczenia się powinno to zostać odzwierciedlone we Wniosku i Koncepcji. Podkreśliła, że strona przewidziała działania mające na celu indywidualizację wsparcia w postaci Indywidualnych Planów Rozwoju, niemniej jednak narzędzie to zostało opisane w Koncepcji w sposób skrótowy, ogólny i hasłowy - jest to generalna uwaga, która dotyczy również sposobu przygotowania wniosku o dofinasowanie. Patrząc na założenia konkursu organ stwierdził, że wsparcie oferowane w projekcie kierowane będzie do osób o odmiennej sytuacji na rynku pracy, które poza wsparciem umożliwiającym zdobycie kompetencji związanych z wykonywaniem zawodu programisty, powinny zostać objęte również "usługami towarzyszącymi", takimi jak np. doradztwo zawodowe, pośrednictwo pracy, szkolenia z kompetencji miękkich. Dodał, iż w tym zakresie informacje przedstawione w Koncepcji są również bardzo ogólne - w projekcie przewidziano - jako jeden z modułów, szkolenie z kompetencji podstawowych, tj. 1) komunikacji, 2) pracy w zespole, 3) technik i sposobów samorozwoju (pracy własnej dokształcania się). Opisując zarzut nr 3 organ wskazał, iż Oceniający nr 1 wyraził wątpliwość, "czy opisany model kształcenia i potwierdzania kompetencji zawodowych jest wystarczający pod względem merytorycznym do zdobycia kompetencji programisty. Nie jest możliwe, aby osoby w różnym wieku, zróżnicowanym wykształceniu i stylach uczenia się nabywały i potwierdzały kompetencje zawodowe w ten sam sposób". Skarżąca sprzeciwiła się powyższemu stwierdzeniu. Zaznaczyła, że zarówno wniosek o dofinansowanie, jak również opis Koncepcji zostały opracowane bazując na wynikach wieloletnich doświadczeń w realizacji projektów szkoleniowych zarówno w obszarze IT, jak i poza nim. Natomiast stwierdzenie, że "modelu nie da się testować dla różnych grup wiekowych" nie zostało, w ocenie strony, poparte odpowiednią analizą i stanowi "niczym nieuzasadnione wątpliwości oceniającego" Zdaniem IZ Oceniający nr 1, uwzględniając uchybienia w konstrukcji Wniosku i Koncepcji, które dotyczą opisu uczestników projektu, ich potrzeb, barier i oczekiwań, mógł sfomułować przedmiotową uwagę. Dodała, iż stwierdzenie przez skarżącą w opisie grupy docelowej, że uczestnicy projektu ze względu m in. na różnice w wieku posiadają odmienne style uczenia się oznacza, iż uczestnicy projektu będą wymagali zastosowania różnych sprofilowanych pod ich potrzeby rozwiązań szkoleniowych. Organ podkreślił, że kwestie te zostały całkowicie pominięte we wniosku o dofinansowanie, natomiast Koncepcja zagadnienia te opisuje w sposób bardzo skrótowy. Stwierdza jedynie, że dla każdego uczestnika zostanie przygotowany IPR. Podsumowując IZ stwierdziła, że nie znajduje podstaw do zmiany przyznanej przez Oceniającego nr 1 liczby punktów w zakresie sposobu oceny kryterium nr 2. Dodała, że punktacja przyznana przez oceniającego nr 2 pozostaje również bez zmian. W dalszej części uzasadnienia zaskarżonej informacji organ wskazał pięć zarzutów Oceniającego nr 2 w zakresie kryterium nr 5. IZ przytoczyła m.in. fragment oceny Oceniającego nr 2 (zarzut nr 1) gdzie zaznaczył on, że "(...) celem projektu jest przetestowanie a nie opracowanie koncepcji w związku z tym należałoby skorygować tytuł zadania". Zdaniem strony powyższa uwaga jest niezasadna, bowiem projekt oprócz testowania modelu musi uwzględniać również etap jego opracowania. Organ stanął zaś na stanowisku, że uwaga oceniającego pomimo tego, że odpowiada literalnie zapisom Regulaminu nie powinna stanowić podstawy do obniżania możliwej do uzyskania w ramach omawianego kryterium liczby punktów. Wyjaśnił, że zgodnie z Regulaminem realizacja projektu została podzielona na 3 etapy. W etapie nr 1, który ma trwać trzy miesiące przewidziano m.in. operacjonalizację koncepcji. Zdaniem IZ powyższe powinno oznaczać, że na tym etapie spółka dokonuje opracowania pewnych założeń modelu, który po wypracowaniu zostanie poddany testowaniu. Odnośnie do zarzutów: nr 2 - "cel projektu został określny w sposób mało precyzyjny i lakoniczny" oraz nr 3 – "Nie uwzględnia informacji o instrumencie pomocy zwrotnej i jego roli w projekcie" strona podkreśliła, że cel główny projektu został sformułowany prawidłowo, spełnia kryteria SMART. Jest "skonkretyzowany (...), mierzalny (...), osiągalny bo realizowany przez podmiot mający największe w Polsce doświadczenie i historię w prowadzeniu procesów rozwoju kompetencji IT, istotny, bo stanowiący nową nieistniejącą wartość dla procesów kształcenia w zakresie kompetencji IT w Polsce, i określony w czasie (...)". Dodała, że cel główny projektu odpowiada celowi konkursu określonemu w Regulaminie. Nie uwzględnia on również informacji o instrumencie zwrotnym, mówi on natomiast o konieczności przetestowania modelu. Zdaniem IZ zarzut nr 2 i nr 3 powinny być traktowane jako jeden zarzut (zarzut nr 3 jest doprecyzowaniem stanowiska oceniającego). Organ podkreślił, że Oceniający nr 2 nie powinien formułować uwag niejasnych i nieprecyzyjnych. Wskazał, że stwierdzenie "cel projektu jest mało precyzyjny i lakoniczny" nie pozwala na zidentyfikowanie błędów w jego konstrukcji. Odnosząc się do braku informacji o mechanizmach zwrotnych, IZ nie podzieliła również zastrzeżeń Oceniającego nr 2. W ocenie organu strona słusznie zauważyła, że celem głównym projektu jest przetestowanie modelu nabywania kompetencji, którego elementem zgodnie z wymaganiami określonymi w Regulaminie jest udzielenie uczestnikom wsparcia zwrotnego. Zdaniem IZ odniesienie się do tego działania powinno mieć miejsce na poziomie wskaźników produktów - co w przypadku niniejszego wniosku nie ma miejsca. Organ wskazał następnie, że zdaniem Oceniającego nr 2 "w opisie sposobu pomiaru wskaźnika produktu należy wykreślić słowo opracowanie gdyż realizacja projektu nie polega na opracowaniu koncepcji, ale jej przetestowaniu (bez upowszechnienia). Generalnie całość opisu wskaźnika jest niejasna" (zarzut nr 4). Skarżąca w proteście odniosła się wyłącznie do stwierdzenia oceniającego mówiącego o tym, że "całość opisu wskaźnika jest niejasna". Zdaniem strony tak sformułowana uwaga uniemożliwia odniesienie się do niej - jest nieprecyzyjna i niejasna. W ocenie Instytucji Zarządzającej zarówno wskaźnik produktu, jak i źródło pomiaru danych wskaźnika zostały wskazane prawidłowo. Dodała, że opis, do którego nawiązał oceniający, a który zamieszczono we wniosku, jest zbędny i nie ma znaczenia dla prawidłowości sporządzenia założeń projektowych. Co do zarzutu nr 5 sformułowanego przez Oceniającego nr 2, tj. stwierdzenia "dla klarowności projektu niezbędne wydają się dodatkowe wskaźniki realizacji celu, np. "liczba osób, które poniosły kompetencje, czy też liczba osób, które zostały objęte wsparciem w projekcie", strona podniosła, że wniosek o dofinansowanie spełnia wymagania w tym zakresie określone w Regulaminie, Instrukcji, jak również Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych PO WER. Organ podzielił zastrzeżenia Oceniającego nr 2. Zauważył, że skarżąca przewidziała we wniosku o dofinansowanie wyłącznie wskaźniki obligatoryjne, które zostały narzucone przez IOK. Wobec powyższego, zdaniem IZ, projekt w zakresie omawianego kryterium nie powinien otrzymać więcej niż minimalna liczba punktów warunkująca pozytywną ocenę kryterium. Dodała, iż w projekcie powinny zostać sformułowane dodatkowe wskaźniki, na postawie których możliwa będzie ocena szerokiego wachlarza działań w nim przewidzianych. Jednym z takich wskaźników powinien być wskaźnik odnoszący się np. oferowanego w projekcie instrumentu zwrotnego. Podsumowując analizę ocen dokonanych w zakresie kryterium nr 5 organ stwierdził, że w związku z przychyleniem się do argumentacji strony przyznana punktacja powinna ulec zwiększeniu o 1 pkt w zakresie oceny dokonanej przez Oceniającego nr 2. Instytucja Zarządzająca wskazała na zakończenie, że w efekcie rozpatrzenia protestu projekt skarżącej otrzymał łącznie 70,5 pkt (średnia arytmetyczna), nie uzyskując wymaganego minimum 60% punktów w ramach oceny kryterium nr 1 i 2. W związku z tym protest został rozpatrzony negatywnie. Pismem z [...] lutego 2018 r. skarżąca wniosła skargę na informację IZ o nieuwzględnieniu protestu skarżąc ją w części dotyczącej rozpatrzenia protestu w zakresie nieuzyskania minimalnej wymaganej liczby punktów w zakresie kryterium nr 1 oraz kryterium nr 2 oraz nie przyznania punktów za kryterium premiujące. Instytucji Zarządzającej strona zarzuciła naruszenie: 1. Pkt. 8.3.1. - Kryteria oceny merytorycznej Regulaminu: a) w zakresie kryterium nr 1 - poprzez podzielenie co do zasady przez IZ stanowiska obu oceniających, iż projekt wnioskodawcy spełnia kryterium nr 1 w stopniu niskim, podczas, gdy treść wniosku o dofinansowanie uzasadnia uznanie ww. kryterium oceny merytorycznej za spełnione na znacznie wyższym poziomie (co najmniej 60% pkt), a ocena dokonana przez IZ jest niespójna; b) w zakresie kryterium nr 2 - poprzez uznanie przez IZ za zasadne stanowiska Oceniającego nr 1, iż projekt wnioskodawcy spełnia kryterium nr 2 w stopniu niskim, podczas, gdy treść wniosku o dofinansowanie uzasadnia uznanie ww. kryterium oceny merytorycznej za spełnione na znacznie wyższym poziomie (co najmniej 60% pkt), co potwierdza również ocena tego kryterium dokonana przez Oceniającego nr 2 (21 na 25 pkt); c) w zakresie kryterium premiującego - poprzez podtrzymanie stanowiska oceniających i nieprzyznanie pięciu punktów w ramach kryterium premiującego podczas, gdy treść wniosku o dofinansowanie uzasadnia uznanie ww. kryterium za spełnione, a podana w zaskarżeniu informacja świadczy o myleniu pojęć z zakresu stanowisk w branży informatycznej; 2. Rozdziału 4 ust. 1 litera b) rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 6 marca 2017 r. w sprawie Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014- 2020 (dalej jako: "Wytyczne"), poprzez nieprzestrzeganie podczas oceny przedmiotowego wniosku zasady rzetelności przejawiające się faktem, iż eksperci formułowali uzasadnienie swoich tez jako przypuszczenia lub wątpliwości bez odniesienia się do dokumentów źródłowych bądź podstaw prawnych stawianych hipotez; 3. art. 37 ust. 2 i 5 Ustawy wdrożeniowej w zw. z Rozdziałem 5 pkt 14 Wytycznych poprzez dokonanie oceny merytorycznej Projektu w sposób niezgodny z zasadami wynikającymi z dokumentacji konkursowej, przejawiające się w szczególności wymaganiem od wnioskodawcy uwzględnienia w treści wniosku o dofinansowanie okoliczności, które nie zostały wskazane w Instrukcji jako podlegające ocenie i niezbędne do wypełnienia w treści wniosku, a w konsekwencji dokonanie oceny projektu w sposób wykraczający poza ustalone procedury określone w Regulaminie oraz Instrukcji; 4. art. 37 ust. 1 Ustawy wdrożeniowej oraz art. 125 ust. 3 lit. a podpunkt II Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego I Rady (UE) NR 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 oraz punktu 1 lit. b rozdziału 4 Wytycznych poprzez niezapewnienie bezstronnej, obiektywnej i przejrzystej oceny Projektu oraz poprzez rozpoznanie protestu i dokonanie oceny projektu w sposób sprzeczny z zasadą przejrzystości, w sposób nierzetelny. W oparciu o zawarte w skardze zarzuty spółka wniosła o: a) uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena Projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia, b) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości dwukrotności stawki minimalnej. W uzasadnieniu skargi strona przedstawiła szeroką argumentację do złożonych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i Sąd nie podziela zarzutów strony zawartych w skardze. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że nie podziela zarzutów skarżącego dotyczących pkt 1 skargi, odnoszących się do naruszenia treści zapisów pkt 8.3.1 Regulaminu w zakresie Kryteriów oceny merytorycznej w odniesieniu do oceny uznanych ostatecznie za niespełnione kryteriów nr 1 2 oraz kryterium premiującego. W odniesieniu do przedmiotowego zarzutu należy stwierdzić, że w zakresie kryterium nr 1 obydwaj oceniający wskazując na powody dokonanej oceny uznali, że możliwe jest przyznanie za przedmiotowe kryterium jedynie po 7 pkt. Przypomnienia wymaga, że ocena dokonywana jest na podstawie złożonego wniosku wraz z załącznikami przede wszystkim Koncepcją, przy czym z treści opisu sposobu oceny tego kryterium w Regulaminie wyraźnie wskazano, że odbywać się ona będzie na podstawie zapisów wniosku w pkt 3.2 i Koncepcji. Skarżący nie zgodził się z dokonaną punktacją uznając ją za zaniżoną oraz z jej uzasadnieniem, czemu dał wyraz w proteście od oceny wniosku. IZ dokonując analizy złożonego protestu i zawartych w nim zarzutów przytoczyła złożone zarzuty i odniosła się do każdego z nich, co doprowadziło do uznania, że w zakresie oceny dokonanej przez Oceniającego nr 2 należy podnieść ocenę z 7 na 8 pkt. Zaznaczyć przy tym należy, że przystępując do oceny protestu IZ jednoznacznie wskazała na wstępie, że "Jednocześnie należy wyjaśnić, że IZ PO WER każdorazowo w przypadku uwzględnienia zarzutów Wnioskodawcy przedstawionych w proteście szacuje ich wpływ na punktację przyznaną przez konkretną osobę oceniającą projekt zgłaszającą uwagę. W procesie tym wypowiedź oceniającego, której dotyczą zarzuty jest zestawiana z pozostałymi uwagami oceniającego, tak aby możliwe było ustalenie, jaki ma ona wpływ na przyznaną punktację. Oznacza to, że uznanie zarzutu nie powoduje automatycznie zwiększenia punktacji w zakresie danego kryterium merytorycznego." Nadto IZ wyjaśniła, że "W sytuacji, gdy rozpatrując protest uznano, że zarzuty są zasadne, bądź uznano, że nie miały one istotnego wpływu na ocenę, liczba punktów wykazana w kolumnie IV tabeli pozostaje bez zmian (jest równa wynikowi pierwotnej oceny, czyli wartości z kol. III). Jeśli w ramach rozpatrzenia protestu dochodzi do zmiany punktacji, w ostatniej kolumnie (IV) wykazywana jest ocena podwyższona w wyniku rozstrzygnięcia protestu, stanowiąca sumę liczby punktów z kolumny III oraz liczby dodatkowo przyznanych punktów w ramach rozpatrzenia protestu.". W konsekwencji kierując się tymi wskazaniami IZ wskazała dlaczego uznała za nie mające znaczenia dla ostatecznej oceny zarzutów skarżącego w zakresie oceny kryterium nr 1, dokonanej przez Oceniającego nr 1 oraz dlaczego, mimo że uwzględniła pewne uwagi skarżącego w odniesieniu do oceny dokonanej przez Oceniającego nr 2 to w świetle zapisów Regulaminu i Instrukcji uznała, że zasadne jest jej podwyższenie jedynie o 1 pkt. Sąd oceniając stanowisko IZ w zakresie podważanych kryteriów w świetle zarzutów skargi uznał, że jest ono prawidłowe, dokonane z poszanowaniem obowiązujących reguł postępowania określonych głównie w Regulaminie i Instrukcji. W dalszym ciągu oceniając zasadność zarzutów skargi w zakresie kryterium nr 1 dokonanej przez Oceniającego nr 1 Sąd wskazuje, że podziela stanowisko IZ przedstawione w rozstrzygnięciu protestu w tym zakresie. Oceniający w uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że opis grupy docelowej zawiera uchybienia wskazując, że wnioskodawca wskazał 3 grupy docelowe, w tym "1) Uczestników projektu, 2.Organizatorów szkolenia, 3) Użytkowników modelu. Opis potrzeb, oczekiwań i barier dotyczy tylko grupy nr 1. " Podkreślił w związku z tym, że " w ramach - grupy 1 - wnioskodawca profiluje 2 podgrupy ze względu na wiek tj. osoby poniżej 25 r. oraz w przedziale 25 - 40 lat motywując to różnymi stylami uczenia się tych osób. Wzmiankuje także, że osoby te posiadają wykształcenie wyższe lub średnie. W opisie potrzeb, oczekiwań i barier nie uwzględniono specyfiki obu tych grup co podważa zasadność tego podziału. Brak szczegółowego opisu istotnych cech przedstawicieli grup docelowych (szczególnie grupy nr 1). Z własnej inicjatywy wprowadza jedynie podział na dwie grupy wiekowe, który nie jest racjonalnie opisany w kontekście różnych potrzeb, oczekiwań i barier przedstawicieli. Wnioskodawca de facto przepisuje zapisy Regulaminu konkursu określające minimalne kwalifikowalności uczestnika projektu". Dalej Oceniający wskazał, że "Co prawda Wnioskodawca zaplanował IPR jako formę wsparcia i dość schematycznie opisał ją w koncepcji programu nabycia kompetencji programisty (str.1-2), to działania te są niewystarczające aby wskazać systemowe rozwiązanie pozwalające na dopasowanie potrzeb zróżnicowanych ze względu na wiek, wykształcenie grupy docelowej." I dalej "Tym samym już sam fakt mało precyzyjnego opisu kluczowej grupy docelowej Uczestników Projektu przeważa o negatywnej ocenie tego kryterium oceny merytorycznej". IZ w świetle zarzutów protestu strony uznała, że uwaga oceniającego dotycząca faktu wymienienia trzech grup docelowych (co w ocenie IZ, nie było zgodne z Instrukcją), przy wskazaniu, że opis zawarty we wniosku dotyczy tylko grupy nr 1 - Uczestników Projektu, miała jedynie charakter uwagi porządkowej i nie miała wpływu na dokonaną przez niego ocenę tego kryterium. Skarżący w skardze podważa to stanowisko IZ. Zdaniem Sądu stanowisko skarżącego w zakresie oceny tego kryterium jest bezzasadne. IZ w rozstrzygnięciu protestu trafnie zwróciła uwagę na to, że zgodnie z Instrukcją pkt 3.2 wniosku, opis tej pozycji dotyczy Uczestników projektu, pozostałe zaś grupy, które w nim uczestniczą, nie otrzymują wsparcia. Prawidłowo zatem IZ uznała, że zastrzeżenia oceniającego w zakresie zapisów wniosku i Koncepcji, odnoszące się wyłącznie do Uczestników Projektu (grupa 1) zadecydowały o punktacji tego kryterium. Sąd wskazuje, że biorąc pod uwagę całość zastrzeżeń oceniającego w tym zakresie, stanowisko IZ jest całkowicie uprawnione w świetle zapisów Instrukcji w związku z czym je podziela. Zatem uwaga oceniającego, że opis potrzeb, oczekiwań i barier dotyczy tylko grupy nr 1, nie może być odczytywana jako zarzut braku takiego opisu do pozostałych, wymienionych we wniosku grup, a tym bardziej jako rzutująca na ocenę, co powinno doprowadzić do zwiększenia punktacji o 2-3 pkt jak wskazuje skarżący. Zdaniem Sądu stanowisko oceniającego w tym zakresie jest czytelne i IZ prawidłowo wskazała, że o punktacji zdecydował brak szczegółowego opisu grupy docelowej, a informacje na jej temat stanowią powielenie zapisów Regulaminu (grupa nr 1). Brak jest również podstaw ażeby uznać za zasadny zarzut skargi dotyczący tego, że wbrew stanowisku organu wniosek spełnia wszelkie wymagania dotyczące opisu grupy docelowej, które zostały ustanowione w Instrukcji i Regulaminie. Odnosząc się do tej okoliczności należy wskazać, że IZ wskazała, że opis grupy docelowej zamieszczony we wniosku o dofinansowanie ogranicza się jedynie do przedstawienia cech charakterystycznych dla grupy docelowej, które zostały wskazane w Regulaminie jako warunki kwalifikowalności uczestników. Natomiast grupę docelową, co wynika z Instrukcji i Regulaminu, należało "opisać z punktu widzenia istotnych dla zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu cech". Organ wskazując na zapisy Regulaminu, które przytoczył podkreślił, że dokument ten "wskazuje ogólny profil uczestnika projektu, niemniej w grupie tej znajdują się osoby o różnym poziomie i rodzaju wykształcenia, wieku, doświadczeniu zawodowym, które mogą wymagać różnego podejścia tak w zakresie stosowanych narzędzi przekwalifikowania, jak i zakresu merytorycznego adresowanego do nich programu. Wnioskodawca powinien wziąć te kwestie pod uwagę, odpowiednio uwzględnić w opisie samej grupy docelowej oraz opisie koncepcji i już na etapie składania wniosku o dofinansowanie zaproponować wstępne sprofilowanie uczestników (w etapie 1 realizacji projektu możliwe będzie zweryfikowanie tych założeń). Będzie to przedmiotem oceny w ramach jednego z kryteriów merytorycznych". Ostatecznie organ uznał, że skarżący nie spełnił przedmiotowych wymagań jak również zwrócił uwagę na zapis Regulaminu, że "wskazując istotne cechy uczestników, wnioskodawca powinien zwrócić szczególną uwagę na analizę tego, czy możliwość przekwalifikowania do podjęcia pracy w charakterze programisty dotyczy szerokiego grona osób zdefiniowanych ogólnie w konkursie jako grupa docelowa, czy też konieczne jest dodatkowe sprofilowanie i wskazanie dodatkowych wymogów, mających na względzie np. minimalne predyspozycje konieczne do podjęcia pracy z wykorzystaniem poszczególnych języków programowania". W związku z tymi zapisami organ uznał, że grupa docelowa powinna zostać scharakteryzowana pod kątem posiadanych i pożądanych kompetencji miękkich. Stanowisko organu w tym zakresie Sąd całkowicie podziela ponieważ odnosi się ono i odwołuje wyłącznie do zapisów dokumentów programowych, których treść strona powinna we właściwy sposób uwzględnić składając Projekt. W ocenie Sądu organ w sposób jasny i przekonujący wyjaśnił również dlaczego uznaje za prawidłowe stanowisko Oceniającego nr 1 w zakresie oceny zarzutu 1 i 2 dotyczące faktu, że w związku z wyodrębnieniem w ramach Uczestników projektu dwóch podgrup, konieczne jest szczegółowe przedstawienie koncepcji nabywania przez nich kompetencji, co nie zostało przez stronę wystarczająco opisane, mimo wskazania przez nią, że każdy z uczestników będzie posiadał opracowany dla niego Indywidualny Plan Rozwoju (IPR). Organ wskazał mianowicie, że narzędzie to zostało opisane w Koncepcji w sposób skrótowy, ogólny i hasłowy i jest to generalna uwaga, która dotyczy również sposobu przygotowania wniosku o dofinansowanie. Organ podkreślił, że "patrząc na założenia konkursu należy stwierdzić, że wsparcie oferowane w projekcie kierowane będzie do osób o odmiennej sytuacji na rynku pracy, które poza wsparciem umożliwiającym zdobycie kompetencji związanych z wykonywaniem zawodu programisty, powinny zostać objęte również usługami towarzyszącymi, takimi jak np. doradztwo zawodowe, pośrednictwo pracy, szkolenia z kompetencji miękkich". Organ stwierdził również, że wymóg operacjonalizacji Koncepcji, o której mowa w Regulaminie oraz wynikająca z tego możliwość modyfikacji jej założeń, nie zwalnia podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie od opracowania wniosku o dofinansowanie zgodnie z wymaganiami ustanowionymi w Instrukcji oraz w Regulaminie, i że skoro w opisie grupy docelowej zamieszczonym we wniosku wskazano, że osoby w różnym wieku mają odmienne sposoby uczenia się to kwestia ta powinna zostać uwzględniona jako jeden z czynników różnicujących opis potrzeb, barier i oczekiwań uczestników projektu, który należało przedstawić we wniosku o dofinansowanie. Zdaniem Sądu skarżący nie podważył w sposób skuteczny zasadności tego stanowiska organu w związku z czym zarzuty skargi w tym zakresie Sąd uznał za nietrafne. Sąd uznaje także, że w zakresie prawidłowości oceny przez Oceniającego nr 1 kryterium nr 2, bez znaczenie pozostaje fakt, że Oceniający nr 2 przyznał 21 punktów zaś Oceniający nr 1 - 11 punktów. W związku z tym zarzutem skargi należy wskazać, że ocena musi zostać dokonana przez każdego oceniającego przy uwzględnieniu zapisów dotyczących oceny poszczególnych kryteriów oraz w ramach możliwej punktacji przy uwzględnieniu zapisów Regulaminu, który w zakresie rozbieżności punktowej w ramach konkretnych kryteriów, nie przewidywał możliwości dokonywania ich korekty np. przez trzeciego eksperta. Możliwość taka jest przewidziana tylko w ściśle określonych sytuacjach mających związek z rozbieżnościami określonymi w sposobie ustalania wyników oceny merytorycznej. Wystąpienie nawet tak znaczącej różnicy w punktowaniu określonego kryterium jest zatem uznane za dopuszczalne w Regulaminie. Sąd podkreśla ponadto, że przedmiotem oceny jest prawidłowość oceny spornego kryterium nr 2 przez Oceniającego nr 1, a nie prawidłowość tej oceny jako takiej poprzez pryzmat oceny jej prawidłowości dokonanej przez drugiego z ekspertów. Jeśli chodzi o zarzuty skarżącego odnoszące się do oceny dokonanej przez Oceniającego nr 2 w zakresie oceny kryterium nr 1 i nieprawidłowego zdaniem strony stanowiska IZ w tym przedmiocie, Sąd uznaje je za bezzasadne, uznając je za polemikę ze stanowiskiem organu. Sąd zwraca uwagę w tym zakresie na to, że organ w sposób bardzo szczegółowy i wnikliwy wskazał dlaczego uznał za możliwe podwyższyć przedmiotową ocenę jedynie o 1 pkt tj. do 8 punktów. Wyjaśnienia organu w zakresie zajętego stanowiska są logiczne, odnoszą się do zapisów wniosku jak i dokumentów mających zastosowanie w sprawie oraz dowodzą wnikliwej analizy zarzutów. Sąd nie dostrzega błędów tej oceny, która pozwoliłaby na jej podważenie. Brak jest zwłaszcza odstaw do tego ażeby uznać za zasadne dodatkowe zarzuty do tej oceny, które zostały zawarte w skardze (k.13 skargi), a które dotyczą bezzasadnych jak uznaje strona, wymogów narzuconych przez Oceniającego nr 2 dotyczących koniecznych zapisów we wniosku w zakresie tego kryterium, które nie są wymagane przez dokumenty konkursowe. Należy zauważyć bowiem, że zgodnie z art. 54 ust. 1 wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 45 ust. 4 przy czym zgodnie z ust. 2. protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera: 4) wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem; 5) wskazanie zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce, wraz z uzasadnieniem. Zgodnie zaś z art. 57 akapit pierwszy właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 21 dni, licząc od dnia jego otrzymania. Tym samym niezależnie od tego, czy skarżący miałby rację co do zgłoszonych zastrzeżeń, nie mogą one odnieść skutku, ponieważ nie zostały one zgłoszone w proteście i nie były przedmiotem rozstrzygnięcia organu zatem należy uznać je za spóźnione. Sąd uznaje również za bezzasadne stanowisko strony dotyczące nieprawidłowej oceny oceniających, dotyczącej przyznania dodatkowej premii w postaci 5 punktów za kryterium -"wnioskodawca przewidział w ramach rekrutacji preferencję dla udziału kobiet w projekcie". Sąd jest zdania, że sam fakt, że biorąc pod uwagę sytuację na rynku pracy w zakresie rynku IT i udział w tym rynku kobiet, okoliczność, że wnioskodawca przewidział dla kobiet 60 miejsc ( 12%) na 510 , nie dowodzi preferencji dla kobiet, ponieważ jest to tylko decyzja skarżącego, że tyle właśnie miejsc zaoferuje kobietom w ramach szkoleń celem zdobycia przez nie zawodu programisty. Oczywiście jest to proporcjonalnie wyższa ich ilość niż dotychczas – bo tylko 5% kobiet obecnie według analizy strony posiada takie umiejętności i wykonuje ten zawód, ale nie dowodzi to tego, że skarżący przewidział preferencje dla kobiet. Z treści wniosku nie wynika bowiem w żaden sposób ażeby skarżący przewidział dla kobiet jakiekolwiek dodatkowe ułatwienia czy możliwości w warunkach udziału w Projekcie. Tym samym stanowisko obydwu oceniających należy uznać w tej części za prawidłowe, a co za tym idzie również stanowisko IZ. Ostatecznie IZ wskazała, że nie zostały spełnione kryteria nr 1 i 2 ponieważ nie uzyskały one co najmniej 60% możliwych do zdobycia punktów natomiast w związku z podwyższeniem punktacji o 2 pkt średnia ogólnie zdobytych punktów wyniosła 70,5 pkt na 100 możliwych do uzyskania. Tym samym protest nie został uwzględniony, a zatem pozostała jako wiążąca negatywna ocena wniosku na etapie oceny merytorycznej. Sąd uznał stanowisko IZ za prawidłowe uznając, że zarzuty skargi, w tym te o jakich jest mowa w pkt 2 - 4 skargi, nie są zasadne. Jeśli chodzi o przedmiotowe zarzuty Sąd jest zdania, że wniosek został oceniony w sposób prawidłowy i rzetelny. Oceniający przedstawili punktację, jak również wyjaśnili swoje stanowisko w tym zakresie, wskazując jakie wymogi mające wpływ na ocenę, nie zostały spełnione przez stronę. W takich okolicznościach brak jest podstaw do uznania, że zostały naruszone zapisy Wytycznych jak również treść art. 37 ust. 2 i 5 ustawy z 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm.) oraz art. 125 ust.3 a podpunkt II rozporządzenia nr 1303/2013. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oddalił skargę.