V SA/Wa 2666/14

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi B. Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na rzecz radcy prawnego M. D. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług - kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 26 listopada 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej B. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym w zakresie ustanowienia radcy prawnego, którym wyznaczony został M. D. Pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym z dnia 9 marca 2015 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym również kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Wyrokiem z dnia 11 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Rozpoznając wniosek należało zwarzyć co następuje: Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 490). Wobec tego, iż w niniejszej sprawie zaskarżone zostało postanowienie Ministra Finansów z dnia (...) lipca 2014 r. nr (...) odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, przyjąć należało dla wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego stawkę minimalną określoną w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. 240 zł. Jednocześnie stosowanie do treści § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia, kwota wynagrodzenia podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Biorąc pod uwagę powyższe na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.