V SA/Wa 2671/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzeniem z 22 listopada 2010 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka obejmująca odpis powyższego zarządzenia została doręczona w dniu 29 grudnia 2010 r. (k. 26 akt sadowych). W dniu 13 grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 grudnia 2010 r., znak O II L. dz. 132/10, za którym przekazano zgodnie z właściwością korespondencję nadaną przez skarżącą w urzędzie pocztowym w dniu 6 grudnia 2010 r., obejmującą m. in. pismo z 6 grudnia 2010 r. zatytułowane "Zażalenie" oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy sporządzony na formularzu PPF w dniu 6 grudnia 2010 r. (k. 27-48 akt sądowych. Postanowieniem z 11 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z uwagi na to, iż w ustawowym terminie 7 dni do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca nie uiściła należnej opłaty. Jednocześnie podkreślono, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych został złożony po terminie 7 dni do uiszczenia wpisu, wobec czego uznać należało, że skarga podlega odrzuceniu. Jednocześnie, referendarz sądowy rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy i postanowieniem z 2 lutego 2011 r. zwolnił skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił pełnomocnika z urzędu. W tym samym dniu, tj. 2 lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo skarżącej z 1 lutego 2011 r., którym wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazała, iż utrzymuje się z pomocy socjalnej w ośrodku dla cudzoziemców. Wyjaśniła, iż gdy otrzymała wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, pracownik socjalny z ośrodka pomógł jej wypełnić wniosek o prawo pomocy oraz wysłał go do Sądu, jednakże przez pomyłkę zaadresował przesyłkę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż cudzoziemka – nie władająca językiem polskim – skorzystała z pomocy pracownika socjalnego ośrodka dla cudzoziemców, który wypełnił urzędowy formularz PPF oraz zaadresował przesyłkę, co w ocenie Sądu uprawdopodabnia brak jej winy w uchybieniu terminu. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż Sąd nie mógł uwzględnić wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o prawo pomocy, bowiem czynność ta nie jest ograniczona terminem, zatem nie sposób uchybić terminowi, który nie istnieje. Taki wniosek byłby niedopuszczalny i podlegał odrzuceniu, wobec czego należało potraktować wniosek skarżącej jako wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej obwarowanej ustawowym terminem. Wobec tego, że skarżąca złożyła wniosek o prawo pomocy, który został uwzględniony w całości, przywrócenie terminu niniejszym postanowieniem powoduje to, iż przyjąć należy, że została ona zwolniona od kosztów sądowych na wniosek złożony w terminie do uiszczenia wpisu sądowego. W konsekwencji oznacza to, iż żadne koszty sądowe nie ciąża na skarżącej w sprawie, której można nadać dalszy bieg. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., mając na uwadze zastosowanie się skarżącej do treści art. 87 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.