V SA/Wa 269/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-03-12

Skład orzekający: sędzia WSA Małgorzata Rysz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak znajomości języka polskiego i polskiego prawa przez cudzoziemca, a także nierzetelność jego pełnomocnika, stanowią podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że brak znajomości języka polskiego i polskiego prawa przez cudzoziemca, a także nierzetelność jego pełnomocnika, nie stanowią przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Stronę reprezentowaną przez pełnomocnika obciążają skutki jego działań lub zaniechań, a nierzetelność pełnomocnika może być podstawą do dochodzenia odszkodowania na drodze cywilnej, ale nie uzasadnia przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Stan faktyczny
A. A., cudzoziemiec, wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżący argumentował, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, ponieważ jako cudzoziemiec nie znał wystarczająco języka polskiego i prawa, a jego pełnomocnik, któremu zaufał, nie wniósł skargi w terminie.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... września 2011 r. Nr ... w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W dniu ... grudnia 2011 r. (data nadania w placówce pocztowej) A. A. wniósł skargę na opisaną w komparycji decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wyjaśnił, iż w dniu ... września 2011 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wydał decyzję nr ... utrzymującą w mocy decyzję Wojewody M. z dnia ... lutego 2011 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącego Pani K. C. Ta jednak mimo obietnic nie wniosła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, o czym Skarżący dowiedział się ... grudnia 2011 r. Skarżący podkreślił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Skarżący jest cudzoziemcem, obywatelem R. T. Nie zna wystarczająco języka polskiego, nie zna i nie rozumie prawa polskiego, dlatego zdecydował się na zatrudnienie pełnomocnika i powierzenie mu prowadzenia jego sprawy. Jako cudzoziemiec, tj. osoba bardziej podatna na naruszenie jej praw poprzez pobyt w obcym kraju, nieznajomość miejscowego języka i prawa, obdarzył pełnomocnika pełnym zaufaniem, jak się okazało niesłusznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – dalej: ustawy p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie niespornym jest, że Skarżący nie zachował terminu do wniesienia skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... września 2011 r., która została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w postępowaniu administracyjnym w dniu ... września 2011 r. W ocenie Sądu Skarżący nie wykazał, że uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej [v. wyrok NSA z 13 sierpnia 1998 r. sygn. akt III SA 7432/98]. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej [v. wyrok NSA z 13 10 1999 r. IV SA 1656/97]. Przesłanka braku winy jest spełniona tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminowi zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Z przytoczonych przez Skarżącego okoliczności nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. W szczególności wskazać należy, iż nie stanowią nadzwyczajnych przeszkód o charakterze zewnętrznym i obiektywnym brak znajomości języka polskiego i polskiego prawa, jak również fakt zatrudnienia pełnomocnika, który nie wywiązał się rzetelnie z powierzonej mu sprawy. Stronę reprezentowaną przez pełnomocnika obciążają skutki działań i zaniechań tego pełnomocnika. Nierzetelność pełnomocnika może stanowić podstawę do dochodzenia powstałej z tego tytułu szkody przed sądem cywilnym, nie spełnia jednakże kryterium braku winy w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tej sytuacji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło