V SA/Wa 269/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. G. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 27 listopada 2024 r. nr BP257.65500.6.2024 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz Ł. G. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Ł. G. (dalej: "skarżący"), zastępowany przez adwokata, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR") z 27 listopada 2024 r. nr BP257.65500.6.2024 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej. W skardze zawarł wniosek o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik ARiMR wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Pełnomocnik wyjaśnił, iż w wyniku przeprowadzonej z urzędu analizy ARiMR poinformowała skarżącego, iż jego wniosek został przywrócony na drogę dalszej oceny. Przywrócenie wniosku o przyznanie pomocy do dalszej weryfikacji powoduje, iż zaskarżony akt został uchylony, w konsekwencji czego, postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargą stało się bezprzedmiotowe. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo ARiMR z 16 stycznia 2025 r. nr DDP-WO-65500.128.2024.2025.DM informujące stronę o przywróceniu wniosku o przyznanie pomocy do dalszej oceny w wyniku uwzględnienia argumentacji zawartej w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Mając na uwadze, iż organ uwzględnił złożoną przez skarżącego skargę wskutek czego uchylono rozstrzygnięcie z 27 listopada 2024 r. i przywrócono jego wniosek do ponownej oceny (ww. pismo z 16 stycznia 2025 r.) uznać należy, iż wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone rozstrzygnięcie, a zatem zostało zrealizowane żądanie skargi. W ocenie Sądu dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w punkcie 1 sentencji. Stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z powodu skorzystania przez organ z trybu autokontroli (art. 201 § 1 p.p.s.a.). Skarżącego zastępował w postępowaniu sądowym pełnomocnik będący adwokatem, więc zastosowanie znajduje art. 205 § 2 p.p.s.a. stanowiący, iż do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r., poz. 1964 ze zm.) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, stawka minimalna na zastępstwo adwokata wynosi 480 zł. Skarżącemu należny jest zatem zwrot kosztów postępowania w wysokości 697 zł, na które składają się koszty sądowe w postaci wpisu od skargi w wysokości 200 zł (należność wpisana do rejestru opłat sądowych w dniu 18 grudnia 2024 r. pod pozycją 42062), wynagrodzenie adwokata, który sporządził skuteczną skargę, w wysokości 480 zł oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (potwierdzenie uiszczenia należności – k. 7 akt sądowych). Z tego względu, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji.