V SA/Wa 27/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Beata Blankiewicz – Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. G. na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi Pismem z [...] grudnia 2010 r. (data nadania pocztowego) skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. G. (zwany dalej: skarżącym) wniósł skargę na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] sierpnia 2010 r. znak: [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych, która to skarga przy piśmie z [...] grudnia 2010 r. (data nadania pocztowego) została przekazana przez WSA w Warszawie Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa tj. organowi, za pośrednictwem którego powinna być wniesiona skarga do Sądu. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę W. G. na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu określonego w art. 53 p.p.s.a. Pismem procesowym z dnia 14 lutego 2011 r. (data nadania pocztowego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że do sporządzenia skargi zaangażowane zostały dodatkowe osoby, które miały pismo to przygotować i złożyć we właściwym do jego rozpatrzenia organie. Skarżący podkreślił, że z uwagi na fakt, iż miejsce zamieszkania osób przygotowujących skargę oraz Jego miejsce zamieszkania dzieli duża odległość oraz z uwagi na panujące wówczas warunki na drogach i w komunikacji międzymiastowej (panowała wówczas w Polsce duża śnieżyca i warunki na drogach zagrażały bezpieczeństwu osób korzystających z nich na dużych odległościach), otrzymał skargę wraz z załącznikami przy pomocy urządzeń komunikacji na odległość. Skarżący wyjaśnił, że po dodatkowym, dokładnym przeczytaniu pism, podpisał je, a następnie przekazał osobie, którą zatrudnia do ich wysyłania. Osoba, która korespondencją tą zajęła się nie posiada wykształcenia prawniczego i z uwagi na niezrozumienie znaczenia pouczenia, jakie zostało zawarte w piśmie ARiMR z dnia 28 października 2010 r. oraz z uwagi na wcześniej dokonaną opłatę za skargę, jaką należało wnieść do sądu, skargę wysłała bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 lutego 2011 r. o sygn. akt V SA/Wa 27/11 nie uwzględnił wniosku W. G. i odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Na powyższe postanowienie W. G. wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Oceniając powyższy wniosek należy uznać, iż zasługuje on na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu wnosząc go do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uwagi na brak winy po stronie skarżącej w uchybieniu terminu. Uwzględniając okoliczności tej sprawy a w szczególności wyjątkowo trudne warunki atmosferyczne panujące wówczas w kraju i spowodowane tym ograniczenia komunikacyjne trudno przypisać stronie skarżącej świadome i celowe działanie zmierzające do przekroczenia terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że została spełniona przesłanka do przywrócenia terminu, określona w art. 87 § 2 p.p.s.a. i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.