V SA/Wa 2706/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2016r. nr [...] w przedmiocie wymierzenie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry M.C.(dalej jako: "skarżący") złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku jego autor wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje w jego mieniu niepowetowaną stratę, bowiem w dniu [...] lutego 2016r. Dyrektor Izby Celnej w W. wydał wobec skarżącego trzy inne ostateczne decyzje o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł każda, na łączną sumę 48.000 zł. Kolejną decyzją z [...] marca 2016r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. nałożył na skarżącego karę w wysokości 48.000 zł. Nadto, jak wyjaśnił wnioskodawca, Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wydał kolejne decyzje o nr [...], o nałożeniu kar pieniężnych. Skarżący wskazał, że w dniu [...] lutego 2015 r. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wydał decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł, a w dniu [...] marca 2015r. o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł. Zaznaczył, że kwota nałożonych kar administracyjnych to 180.000 zł, a łącznie z niniejszą sprawą – 216.000 zł. Wnioskodawca podkreślił, że uiszczenie powyższych kwot naraziłoby skarżącego na znaczną szkodę, sięgającą niemal całości jego dochodów w 2015r., a także niemożliwe do odwrócenia skutki, albowiem wymagałoby sprzedaży majątku osobistego skarżącego i pozbawienia jego oraz jego najbliższej rodziny (żony, dziecka) środków pozwalających na ich bieżące utrzymanie. Do wniosku skarżący załączył kopię zeznań (PIT-36L) o wysokości osiągniętego dochodu w 2015 r. wraz z załącznikiem PIT/B oraz kopię zeznań (PIT-37) o wysokości osiągniętego dochodu w 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.")., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt: GZ 138/04 (dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA). Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (por. postanowienie NSA z 13 września 2005 r., sygn. akt: II OZ 750/05, dostępne w CBOSA). Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący uprawdopodobnił bowiem w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Dlatego też należy zwrócić uwagę na oświadczenie skarżącego w którym wskazano, że skarżący ma do zapłaty kary administracyjne w łącznej kwocie 216.000 zł i nadal toczy się wobec niego szereg postępowań w tym przedmiocie, a wysokość nałożonych kar stanowi niemal całość dochodów skarżącego za 2015 r., zgodnie z załączonymi do wniosku zeznaniami podatku PIT-36 L i PIT-37. Nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. W ocenie Sądu, nie można jednak skutków wykonania decyzji rozpatrywać w oderwaniu od wysokości kary, która w okolicznościach konkretnego przypadku, w połączeniu z ilością spraw tego rodzaju rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi, może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej. W rozpatrywanej sprawie skarżącemu została wymierzona kara pieniężna w wysokości 36.000 zł. Mając to na uwadze oraz oświadczenie skarżącego o łącznej wysokości kar pieniężnych, Sąd uznał argumentację strony skarżącej i przyjął, że wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy ppsa. (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 136/04, dostępne w CBOSA). Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy ppsa., orzekł jak w sentencji.