V SA/Wa 2707/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zwrocie odsetek wyrównawczych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz D. sp. z o.o. w W. kwotę 3.671 zł (trzy tysiące sześćset siedemdziesiąt jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 4 lipca 2014 r. D. sp. z o.o. w W. (dalej jako: "skarżąca"), zastępowana przez pełnomocnika – r. pr. B. J., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] uchylającą decyzję tegoż organu z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] i orzekającą o zwrocie odsetek wyrównawczych w kwocie 20.273,60 zł bez odsetek od zwracanych należności. Powyższa decyzja została zaskarżona w części odmowy zwrotu odsetek od zwróconych odsetek wyrównawczych. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy wypłaty odsetek od zwróconych należności i orzekł o zwrocie odsetek od zwróconych odsetek wyrównawczych, uwzględniając tym samym w całości żądanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przedmiotowej sprawie po wniesieniu skargi organ wyeliminował z obrotu prawnego decyzję z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w zaskarżonej części (tj. w zakresie odmowy wypłaty odsetek od zwróconych należności), uwzględniając tym samym żądanie skarżącej. Wobec powyższego dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w rozpatrywanej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze prowadzenie postępowania w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Koszty postępowania w niniejszym przypadku obejmują wpis sądowy, wynagrodzenie radcy prawnego oraz uiszczoną opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa. Wynagrodzenie radcy prawnego, który reprezentował stronę skarżącą należy ustalić na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Zgodnie z § 6 pkt 5 ww. rozporządzenia stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy określonej na kwotę 41.775 zł wynosi 2.400 zł. W niniejszej sprawie skarżąca uiściła wpis sądowy w wysokości 1254 zł oraz opłatę od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł i te kwoty również składają się na poniesione przez nią koszty postępowania podlegające zwrotowi od organu administracji. Dodatkowo Sąd zauważa, że pismem z dnia 4 września 2014 r., przesłanym wraz z aktami administracyjnymi sprawy, pełnomocnik skarżącej poinformował, że nie będzie wnosił skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 oraz art. 200 w zw. z art. 201 § 1 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.