V SA/Wa 2715/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wypłaty pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odrzucić skargę W dniu 29 czerwca 2014 r. została zawarta miedzy skarżącym, a Agencją umowa cywilnoprawna o dofinansowanie realizacji zgłoszonego przez stronę projektu finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstwa rolnych". W dniu 10 czerwca 2013 r. strona skierowała do Agencji wniosek o płatność. Pismem z dnia 28 lutego 2014 r. organ odmówił wypłaty pomocy z uwagi na zrealizowanie operacji niezgodnie z warunkami umowy o dofinasowanie oraz przepisami prawa. Następnie pismem z dnia 8 maja 2013 r. strona zwróciła się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, który pismem z dnia [...] lipca 2014 r. Agencja rozpatrzyła negatywnie. Strona pismem dnia 20 sierpnia 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...]. W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o odrzucenie skargi ze względu na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada, w pierwszej kolejności, dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) dalej: p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sąd wskazuje, że w przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła skargę na pismo ARiMR z dnia [...] września 2013 r. dotyczące korekty kwoty środków do wypłaty na etapie autoryzacji wniosku o płatność. Nie ulega wątpliwości, iż wskazany przez skarżącą przedmiot zaskarżenia nie stanowi podejmowanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ocena prawidłowości realizacji zobowiązań wynikających z umowy cywilnoprawnej – jaką niewątpliwie była umowa zawarta w dniu 29 czerwca 2012 r. pomiędzy skarżącym a Agencją – przez jej strony wraz ze wszystkimi kontraktowymi konsekwencjami dokonania takiej oceny, podlega kontroli sądów powszechnych w razie zaistnienia sporu w tej kwestii, a nie sądów administracyjnych. W omawianym zakresie ARiMR jako instytucja publiczna nie ma kompetencji do określania w sposób władczy i jednostronny sytuacji prawnej indywidualnie oznaczonych adresatów. Zakwestionowane przez skarżącego pismo z dnia 29 lipca 2014 r. nie stanowi autorytatywnej wypowiedzi władzy administracyjnej, lecz dotyczy konsekwencji niewykonania przez skarżącego zobowiązań przewidzianych ww. umową zawartą. Agencja, odmawiając wypłaty pomocy udzielonej na podstawie umowy, działa jako strona stosunku cywilnoprawnego, realizująca swoje uprawnienia kontraktowe, a nie jako organ administracji publicznej. Co istotne, w przypadku braku porozumienia pomiędzy Agencją a beneficjentem wszystkie spory, w myśl § 18 umowy, rozstrzygane będą przez sąd powszechny właściwy dla siedziby Agencji. Oczywistym jest zatem, że ewentualne roszczenia beneficjenta o wypłatę pomocy w zakresie objętym korektą podlegają dochodzeniu na drodze postępowania cywilnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 czerwca 2011 r. sygn. akt II GSK 7779/11). W związku z powyższym w ocenie Sądu nie powinno budzić wątpliwości to, że spór zaistniały między Agencją a skarżącym jest sprawą cywilną, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W konsekwencji stwierdzić należy, iż na pismo z dnia [...] lipca 2014 r. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, co stanowi przesłankę do odrzucenia skargi będącej przedmiotem niniejszego postępowania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.