V SA/Wa 2721/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, , Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi M. z siedzibą w T.G. na rozstrzygnięcie Ministra Gospodarki zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę Ministrowi Gospodarki do ponownego rozpatrzenia protestu, 2. zasądza od Ministra Gospodarki na rzecz M. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą B. w T. złożyła [...] grudnia 2011r. do Instytucji Wdrażającej - Banku Gospodarstwa Krajowego wniosek o dofinansowanie projektu "[...]." Przedmiotowy projekt złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 Oś priorytetowa 4 - Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3- Kredyt technologiczny, zarejestrowany został pod numerem [...]. Pismem z dnia [...] marca 2012r. BGK wezwał wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku na etapie oceny formalnej. Po uzupełnieniu braków i spełnieniu wymogów formalnych wniosek przekazany został do oceny merytorycznej. Po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku, pismem z [...] lipca 2012 r. [...] Bank Gospodarstwa Krajowego zawiadomił przedsiębiorcę o odmowie przyznania premii technologicznej ze względu na stwierdzoną, w wyniku oceny merytorycznej wniosku, niezgodność projektu z przepisami ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej ( Dz. U z 2008r. Nr 116 poz. 730 ze zm. ). Zdaniem oceniających odmowa przyznania premii technologicznej jest uzasadniona negatywną oceną trzech kryteriów oceny merytorycznej. 1. Wnioskodawca posiada status mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy. 2. Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.) 3. Wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.),, stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat Zdaniem oceniających zapisy wniosku wskazują, że ubiegający się o pomoc podmiot jest powiązany z grupą osób fizycznych, w tym także wobec grupy MAHA oraz, że ich działalność gospodarcza ma miejsce na tym samym rynku właściwym lub na rynkach pokrewnych, a także charakter istniejących relacji pomiędzy ww. przedsiębiorstwami, a wnioskodawcą świadczy o wywieraniu dominującego wpływu. W związku z tym przedsiębiorca został uznany za podmiot powiązany w myśl art. 3 ust 3 Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 . Ponadto oceniający uznali, że opinia o nowej technologii nie wskazuje obiektywnych i weryfikowalnych źródeł danych potwierdzających, iż nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat, a dodatkowo opis sposobu wdrożenia technologii w Opinii o nowej technologii nie ma charakteru merytorycznego, wskazującego na wdrożenie technologii w rozumieniu ustawy lecz sprowadza się do wymienionych w ramach projektu zakupów. Opinia tym samym, jak przyjęto, nie spełnia wymogów określonych w art. 5 ust 3 pkt 1 i 2 lit b ustawy. Dalej oceniający wskazali, że przedłożony harmonogram rzeczowo finansowy (HRF) zawiera wydatki, których nie można uznać za kwalifikowalne z uwagi na ich niezgodność z art. 10 ust 5 ustawy. W powyższym piśmie zawarto jednocześnie pouczenie o prawie do złożenia w terminie 14 dni protestu do Instytucji Pośredniczącej – Ministerstwa Gospodarki za pośrednictwem Banku Gospodarstwa Krajowego i wnioskodawczyni taki protest złożyła. W proteście dotyczącym powyższych kryteriów ubiegająca się o dofinansowanie wnioskowała o dokonanie ponownej oceny, ze względu na, jak wskazała popełnione przez oceniających błędy i o uznanie, iż wymienione w piśmie BGK kryteria merytoryczne zostały spełnione. W obszernym uzasadnieniu protestu wnioskodawczyni zarzuciła niewłaściwą interpretację kryteriów poprzez uznanie, że ubiegający się o pomoc podmiot nie spełnia kryteriów MŚP, gdyż nie jest podmiotem samodzielnym. Nie zgodziła się również jakoby wskazane w projekcie wydatki nie były zgodne z art. 10 ust 5 ustawy z 30 maja 2008r., wskazując, iż mieszczą się one w zakresie pkt 3, 4 i 5 ww. normy. Odnosząc się natomiast do opinii o innowacyjności, w ocenie wnioskodawcy, w jej treści znajdują się wymagane przepisem art. 5 ust 3 pkt 1 ustawy informacje, gdyż powołuje się ona na dane firmy P. (właściciela technologii) potwierdzające, że technologia jest stosowana mniej niż 5 lat. Opinia ta zawiera, zdaniem strony również sposób, w jaki ma zostać wdrożona i jakie urządzenia winny zostać zakupione do jej właściwego wykorzystania. Opis ten zdaniem protestującej czyni zadość wymogom zawartym w art. 5 ust 3 pkt 2 lit "b" ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z [...] listopada 2012r. nr [...], wydanym na podstawie art. 30b ust 4 ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U. 2009 Nr 84 poz. 712 ze zm.) (doręczonym stronie [...] listopada 2012r.), Minister Gospodarki (Instytucja Pośrednicząca) poinformował M., iż przedmiotowy protest został uznany za niezasadny. W powyższym piśmie -informacji podano, że mimo iż zastrzeżenia przedsiębiorcy co do kryteriów merytorycznych: 1. Wnioskodawca posiada status mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy. 2 . Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.) okazały się słuszne, a ich ocena dokona przez BGK jest wadliwa - odmówiono uznania racji skarżącej w zakresie kryterium : 3. Wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.) zwanej dalej Ustawą, stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat. Instytucja Pośredniczą wskazała, iż podziela wątpliwości Instytucji Wdrażającej co do spełnienia przez Opinię o nowej technologii warunku stwierdzenia, że technologia nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat. Podniesiono, że w opinii zostało jedynie wskazane, że źródłem technologii jest Spółka P. i na podstawie jej danych został określony okres stosowania technologii krótszy niż 5 lat. Nie wskazano natomiast jakiego rodzaju są to dane, czy są zmaterializowane, czy istnieje możliwość zapoznania się z nimi lub zweryfikowania w jakikolwiek sposób. Nadto wskazano, iż w opisie przedstawionym w opinii nie można znaleźć trybu wdrożenia technologii ani formy jej wykonania, a zatem opinia nie posiada opisu wdrożenia ww. technologii o czym stanowi art. 5 ust 3 pkt 2 lit b ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Podsumowując Minister Gospodarki wskazał, że ostatecznie ocena merytoryczna wniosku w zakresie powyższego kryterium merytorycznego o dofinansowanie została przeprowadzona prawidłowo, a tym samym złożony protest jest bezzasadny. W dniu [...] grudnia 2012r. /data nadania pocztowego/ M., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą B. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wynik procedury odwoławczej i wynik oceny projektu zawarty w piśmie z [...] listopada 2012r. W skardze pełnomocnik skarżącej wniósł o jej uwzględnienie i stwierdzenie, że ocena projektu w zakresie rozstrzygnięcia podlegającemu zaskarżeniu, została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia instytucji zarządzającej i zasądzenie kosztów postępowania. Podjętemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie : 1. art. 5 ust. 3 pkt 2) lit b i c ustawy z dnia o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, w zakresie nieuznania, iż Opinia załączona przez Skarżącego do wniosku nie spełnia ww. kryteriów. 2. art. 28 Ustawy poprzez dokonanie oceny merytorycznej projektu niezgodnie z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonych uchwałą oraz naruszenie art. 25 pkt i w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 4 Ustawy poprzez naruszenie § 7 ust. 2 pkt 11) Regulaminu przeprowadzenia konkursu 4.3. POIG w związku z treścią załącznika nr i do ww. Regulaminu a w szczególności pkt. III tiret piąty kryteriów merytorycznych oraz w związku z pkt 3. "Kryteria merytoryczne przyznania premii technologicznej zawartych" w Przewodniku w zakresie w jakim zarówno Instytucja Wdrażająca jak i Pośrednicząca uznały, iż Opinia załączona przez skarżącego do wniosku nie spełnia kryteriów określonych w ww. kryteriach. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej przedstawiając przebieg postępowania, rozwinął przedstawione wyżej zarzuty podnosząc, że wbrew odmiennym twierdzeniom Instytucji Wdrażającej oraz Pośredniczącej strona uzyskała opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.) stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat. Powołując zapisy przewodnika po kryteriach wyboru nie zgodził się z dokonaną oceną wskazując, że na stronie 4. Opinii o nowej technologii wskazano, iż źródłem danych jest firma P., która jest właścicielem technologii. Wskazał, że zgodnie z treścią Instrukcji oraz Podręcznika Opinia o nowej technologii winna wskazywać źródło danych i to czyni, ani Instrukcja ani Podręcznik nie nakazuje, aby to źródło było w jakiś sposób wyspecyfikowane lub szczegółowo opisane. Nadto ani Podręcznik ani Instrukcja nie wymagają wskazywania jakiego rodzaju są to dane, czy istnieje możliwość ich weryfikacji itp. Wnioskodawca miał jedynie w opinii uzyskać stwierdzenie, że technologia jest stosowana nie dłużej niż 5 lat oraz wskazać źródło tej technologii. Nadto opinia winna posiadać stwierdzenie, iż stwierdzenia, że technologia ta nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat (ewentualnie podaje okres, od jakiego technologia ta jest stosowana, wskazując podstawy/źródła danych, na podstawie których stwierdzono okres stosowania technologii na świecie). Podkreślił przy tym, że fakt zredagowania ww. obowiązku, wskazuje, iż przede wszystkim winno znaleźć się w niej stwierdzenie, że technologia nie jest stosowana przez okres dłuższy niż 5 lat, dopiero "ewentualnie" należało dodać kolejnego dodatkowe informacje, które jednak nie są obligatoryjne. Tym samym zdaniem skarżącej nie można zarzucać, iż opinia nie spełnia ww. wymogu skoro zawiera literalne stwierdzenie, iż technologia nie jest stosowana dłużej niż 5 lat i tyle winna zawierać. W ocenie skarżącej nie jest zasadny również zarzut, iż zawarty w Opinii opis sposobu wdrożenia technologii nie ma charakteru merytorycznego, czy też, że nie został on w ogóle zawarty. Skarżąca podniosła, że na stronie 6 Opinii wskazano, iż wdrożenie technologii przebiegać będzie w czterech głównych etapach tj. najpierw dokonany zostanie zakup technologii z know — how oraz dokumentacjami technicznymi, oprogramowaniem i instrukcjami, następnie dokonany zostanie zakup 3 stanowisk i wyposażenia do produkcji instalacji, w kolejnym etapie zakupione zostanie wyposażenie magazynu w podzespoły i wyroby gotowe, a końcowym elementem wdrożenia będzie zakup i wyposażenie urządzeń do świadczenia usług montażu instalacji. Tak więc opis procesu wdrożenia, zdaniem strony, zawiera wszystkie wymagane elementy, jest logiczny i merytoryczny. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie. podtrzymując stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa). W tym miejscu należy zaznaczyć, że uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przepisach art. 30c-30d ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy). Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. W tym miejscu wskazać należy, iż jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych i NSA zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych - nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Sąd nie jest bowiem związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji. W tym miejscu wskazać wypada, że Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jest znane stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zajęte w wyroku z 12 grudnia 2011r. sygn. akt P 1/11 w zakresie konstytucyjności przepisów art. 30b i 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie jakim dopuszczają uregulowanie procedur odwoławczych poza systemem obowiązujących źródeł prawa. Trybunał Konstytucyjny stwierdził mianowicie, że art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 ustawy o z.p.p.r. w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji, jak też art. 30c ust. tej ustawy w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w aktach nie będących źródłem powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji. Orzeczenie zostało opublikowane w Dz.U. z 2011r. Nr 279 poz.1644. Trzeba jednak uwzględnić, że Trybunał Konstytucyjny wydając to orzeczenie odroczył jego wejście w życie na okres 18 miesięcy od daty ogłoszenia go w Dzienniku Ustaw. Oznacza to, że orzekając w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić okoliczności, że normy regulujące postępowanie odwoławcze w ramach PO IG 2007-2013 leżą poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa nie mniej miał obowiązek je stosować. Odnosząc się zatem do wskazanych wyżej i mających w sprawie zastosowanie regulacji, wskazać należy, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie może powołać biegłego celem uzyskania i przeprowadzenia dowodu z jego opinii w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Oznacza także, że w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić jego usług oraz wyrażonej przez niego opinii, gdyż – jak wyżej wskazano – sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii, gdyż ww. przepisy regulujące sądową procedurę kontroli legalności oceny projektów nie dają sądowi podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, jak też programie operacyjnym, a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09). Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez Instytucję Wdrażającą jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej przez Instytucję Pośredniczącą, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] listopada 2012r. nr [...], stwierdzić trzeba, iż nie odpowiadają one prawu, wobec czego skargę należało uznać za zasadną. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności postępowania z: - Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach PO IG, Priorytet 4 -Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3. Kredyt technologiczny; - Procedurą odwoławczą w ramach PO IG załącznik 4.4. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż Instytucja Pośrednicząca dokonując oceny wniosku naruszyła regulacje normujące sposób prowadzenia postępowania w ramach polityki rozwoju. Wg regulaminu Konkursu i określonych w § 7 tego dokumentu zasad dokonywania oceny wniosków procedura wyboru projektu dokonywana jest dwuetapowo: wybór ten dokonywany jest w oparciu o kryteria formalne, a następnie w oparciu o kryteria merytoryczne i po spełnieniu wszystkich tych kryteriów - wniosek jest wpisywany na listę projektów rekomendowanych do dofinansowania. Dla poszczególnych Priorytetów i działań – w tym dla działania 4.3 opracowane zostały kryteria wyboru formalne i merytoryczne przy czym co do oceny merytorycznej wskazano 4 kryteria merytoryczne przyznania premii technologicznej o zakresie określonym /nazwanym /, co do każdego z tych kryteriów. W nawiązaniu do przytoczonych wyżej regulacji przyjąć należy, że instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania tj. w niniejszym przypadku Bank Gospodarstwa Krajowego ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu (kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu także norm prawnych powszechnie obowiązujących. Załącznikiem do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG jest dokument - załącznik nr 4.4 - Procedura Odwoławcza w ramach PO IG opracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz zgodnie z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów, jakie powinny spełniać procedury odwoławcze – ustalone dla programów operacyjnych. Projekt o dofinansowanie zgłoszony przez skarżącą zakłada wdrożenie nowych technologii: 1. Technologii wtrysku w [...] , 2. Technologii [...] - dotrysk gazu [...]. Planowane do zakupu w formie licencji technologie stanowią nieopatentowaną wiedzę techniczną. Źródłem powyższej technologii jest umowa licencyjna z jej twórcą - firmą P. Proces produkcyjny będzie polegał jak wynika z opinii na montażu podzespołów według instrukcji instalacji gazowej dla poszczególnych typów pojazdów . Jak wskazano na wstępie, wniosek Spółki uzyskał pozytywną ocenę w zakresie spełnienia kryteriów formalnych, natomiast w ocenie merytorycznej, spór w sprawie niniejszej sprowadza się do ustalenia czy w sposób zgodny z prawem dokonano oceny kryterium Nr 3. Wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.) zwanej dalej Ustawą, stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat. Uzasadnieniem powyższej oceny było lakoniczne przyjęcie, że opinia o nowej technologii nie jest zgodna z art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej bowiem opiniodawca potwierdzając stosowanie technologii poniżej 5 lat powołuje się jedynie na dane firmy P., nie wskazując obiektywnych weryfikowalnych źródeł, a ponadto wbrew wymogom art. 5 ust 3 pkt 2 lit b ustawy opis wdrożenia technologii nie ma charakteru merytorycznego, wskazującego na wdrożenie technologii w rozumieniu ustawy lecz sprowadza się do wymienienia planowanych zakupów. W proteście od powyższej oceny spółka odniosła się do jej treści wnosząc o ponowne sprawdzenie zgodności wniosku o dofinansowanie z zakwestionowanymi kryteriami wyboru. Podniosła zarzuty co do błędnego, jej zdaniem uznania braku zgodności opinii z wymogami zawartymi w art. 5 ust 3 pkt 2 lit b ustawy z 30 maja 2008r. oraz niewłaściwego przyjęcia, że opinia nie wskazuje źródeł danych potwierdzających, iż jest stosowana nie dłużej niż 5 lat. Po rozpoznaniu protestu Minister Gospodarki uznał go za niezasadny. W nawiązaniu do okoliczności przytoczonych wyżej, rację należy przyznać skarżącej, iż w wyniku rozpatrzenia protestu, oceny projektu dokonano z naruszeniem prawa- §11 ust 3 Procedury odwoławczej (Załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG). W tym miejscu zauważyć należy, że zgodnie z § 7 ust. 3 Procedury odwoławczej w proteście powinny być ujęte wszystkie zarzuty dotyczące dokonanej oceny; jeśli ocena została przeprowadzona niezgodnie z więcej niż jednym kryterium, wszystkie te kryteria należy wskazać w proteście pod rygorem utraty możliwości przytoczenia nowych argumentów. Z kolei instytucja rozpatrująca protest związana jest jego zakresem (§ 9 ust.3 cyt. wyżej Procedury) i sprawdza zgodność wniosku o dofinansowanie projektu tylko z tymi kryteriami oceny, które zostały wskazane w proteście. Logiczne w związku z tym jest stwierdzenie, że jeśli w ocenie negatywnej, wskazano określone kryteria, których nie spełnia złożony – wniosek (projekt), to w proteście wnioskodawca polemizuje właśnie z tą negatywną oceną w zakresie tych zakwestionowanych kryteriów i tak też czyniła w niniejszej sprawie skarżąca polemizując w proteście z przekazaną jej nad wyraz lakoniczną informacją o negatywnej ocenie wniosku w zakresie kryterium nr 3, którą trudno uznać za prawidłowo i zgodnie z prawem w myśl art. 30 b ust 1 w związku z art. 30 a ustawy z.p.p.r. uzasadnioną, skoro nie odnosi się do konkretnych zapisów projektu i zakwestionowanej opinii. Podkreślić należy, że według powołanych wyżej przepisów, w pisemnej informacji o negatywnej ocenie projektu na danym etapie właściwa instytucja ma obowiązek zamieścić uzasadnienie tej oceny, czyli przedstawić zastrzeżenia co do wniosku o dofinansowanie projektu i je należycie uzasadnić. W ocenie Sądu informacja BGK z [...] lipca 2012r. o negatywnej ocenie projektu w zakresie kryterium nr 3 powyższych wymogów nie spełnia. Kwestia braku wskazania obiektywnych i weryfikowalnych źródeł stanowiąca zasadnicza przesłankę negatywnej oceny projektu, wobec treści opinii o nowej technologii oraz zarzut, że podany w opinii opis wdrożenia technologii nie ma charakteru merytorycznego, na tym etapie postępowania konkursowego zdaniem Sądu nie mogą zostać zaaprobowane . Odnosząc się natomiast do wyników procedury odwoławczej przyjąć należy, że stanowisko instytucji wdrażającej aprobujące negatywną ocenę projektu w zakresie spornego kryterium nr 3, z uzasadnieniem przyjętym przez Ministra Gospodarki w zaskarżonym wyniku rozpatrzenia protestu nie może się ostać. W sprawie niniejszej sporne kryterium merytoryczne nr 3 przyznania premii technologicznej dotyczy oceny wniosku w zakresie spełnienia warunku uznania, że wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust 3 ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej ( Dz. U. z 2008r. Nr 116 poz. 730 ze zm.), stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat. Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru na etapie oceny merytorycznej opinia wystawiona przez podmiot wymieniony w powołanym wyżej przepisie jest weryfikowana między innymi pod kątem przesłanek odwołujących się do treści art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy z 30 maja 2008r. tj. - nazwy i opisu technologii planowanej do wdrożenia; - wskazania, że jest to technologia w postaci prawa własności przemysłowej, usługi badawczo rozwojowej w rozumieniu PKW i U) lub nieopatentowanej wiedzy technicznej; - charakterystyki technologii; stwierdzenia , że technologia ta nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat; (ewentualnie podaje okres, od jakiego technologia ta jest stosowana, wskazując podstawy/źródła danych, na podstawie których stwierdzono okres stosowania technologii na świecie) - wskazania źródła nowej technologii ( własna , nabywana ); - opisu sposobu wdrożenia technologii; - wykazu i uzasadnienia zastosowania środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do wdrożenia technologii; - opisu towarów, procesów lub usług mających być wynikiem inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym; - opisu towarów, procesów lub usług mających być wynikiem inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym. Rację należy przyznać stronie, że zgodnie z treścią Instrukcji oraz Podręcznika Opinia o nowej technologii winna wskazywać źródło danych i to czyni. Instrukcja ani Podręcznik nie nakazuje, aby to źródło było w jakiś sposób wyspecyfikowane lub szczegółowo opisane. Nadto ani Podręcznik ani Instrukcja nie wymagają wskazywania jakiego rodzaju są to dane, czy istnieje możliwość ich weryfikacji itp. Wnioskodawca miał jedynie w opinii uzyskać stwierdzenie, że technologia jest stosowana nie dłużej niż 5 lat oraz wskazać źródło tej technologii. Treść opinii informacje te zawiera. Podmiot upoważniony do sporządzenia opinii powołując się na dane właściciela technologii (Spółki P.) potwierdził, że prace nad nową technologią ukończone zostały w 2010r., a po raz pierwszy system został zaprezentowany w 2011r. O ile jednakże w ocenie członków KK w trakcie kontroli projektu zachodziła potrzeba potwierdzenia w sposób niebudzący wątpliwości faktu posiadania nowej technologii mogła ona w trybie określonym pkt 2 Regulaminu konkursu zwrócić się o przedłożenie dodatkowych informacji i wyjaśnień do treści wniosku lub załączników ( np. opinii o nowej technologii), które mogłyby zweryfikować informacje w niej zawarte np. poprzez wskazanie weryfikowalnego źródła danych firmy P. Regulamin Konkursu daje bowiem możliwość w trakcie oceny merytorycznej zwrócenia się do wnioskodawczy o przedłożenie dodatkowych informacji i wyjaśnień. Bez wykorzystania tej możliwości, jedynie w oparciu o dane zawarte w złożonej opinii - negatywna ocena wniosku poprzez zakwestionowanie, iż opinia ta nie zawiera informacji iż wdrażana technologia jest technologią nową w rozumieniu ustawy było zatem w ocenie Sądu przedwczesne. Sąd zgadza się również z zarzutem dowolności rozstrzygnięcia przyjętego w zaskarżonym piśmie co do prawidłowości oceny tego kryterium merytorycznego w kwestii opisu sposobu wdrożenia technologii, o którym mowa w art. 5 ust 3 pkt 2 lit b ustawy. Wskazać należy, jak już wyżej podano, że z pisma o negatywnej ocenie wniosku wynika, że KK arbitralnie wskazała, że opis wdrożenia zawarty w opinii nie ma charakteru merytorycznego. Rozstrzygając protest Minister Gospodarki podzielił to stanowisko podnosząc, że w opisie przedstawionym w opinii nie można znaleźć trybu wdrożenia technologii ani formy jej wykonania. Powyższe z kolei zakwestionowała strona według której opis procesu wdrożenia, zawiera wszystkie wymagane elementy, jest logiczny i merytoryczny. Odnosząc się do powyższego w ocenie Sądu rozpoznanie protestu w tym zakresie uznać należy za niezgodne z przepisami prawa w zakresie właściwego uzasadnienia wyników oceny. Podkreślić należy, że ustawa innowacyjna w art. 5 ust. 3 pkt2 wskazuje jedynie jakie informacje powinna zawierać opinia, jednak ich surowo nie uszczegóławia. Ustawa nie wskazuje również szczegółowo jak powinna być opracowana informacja o sposobie wdrożenia technologii innowacyjnej. Minister Gospodarki odnosząc się do opinii wdrożenia technologii i kwestionując prawidłowość opisu jej wdrożenia nie wskazuje jednocześnie jakich – jego zdaniem - elementów sposobu wdrożenia technologii w niej brakuje i opiera się jedynie na stwierdzeniu, że takiego opisu nie ma, a opinia w tym zakresie zawiera jedynie elementy jakie wnioskodawczyni zamierza zakupić. Należy zgodzić się ze stwierdzeniem IRP, że "przez opis sposobu wdrożenia technologii należy rozumieć określony tryb postępowania, formę wykonania czegoś". Jednakże, zdaniem Sądu negatywna ocena przyjęta przez organy dokonana została w oderwaniu od przedmiotu projektu, wg którego procesem produkcyjnym jest nie tyle wytworzenie czegoś( nowego produktu ), a proces polegający na wykonaniu usługi - montażu podzespołów, według zakupionej wiedzy, na którą składają się: instrukcje produkcji ( montażu ) instalacji gazowych, dokumentacja techniczna do produkcji mocowań, oprogramowanie do sterowników, instrukcje montażu i testowania poszczególnych instalacji gazowych. Zatem opis przedstawiony w opinii etapów wdrożenia technologii montażu instalacji gazowej zawiera opis trybu postępowania w dojściu do rezultatu jakim jest gotowa zmontowana instalacja gazowa. Od opisu sposobu wdrożenia technologii należy bowiem odróżnić charakterystykę tejże, która opinii została zawarta , a co do której organ nie miał żadnych zastrzeżeń. W sprawie niniejszej ocena wniosku dokonana w zaskarżonym piśmie kończącym procedurę odwoławczą, wbrew obowiązkowi wynikającemu z zasad tej procedury nie odnosi się w sposób właściwy do treści zarzutów podniesionych w proteście. Strona otrzymując wynik procedury odwoławczej z pouczeniem o przysługującej możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego winna mieć przedstawione w nim jasne i wyczerpujące uzasadnienie tego stanowiska. Zaskarżona informacja, w ocenie WSA w Warszawie takiego wymogu nie spełnia. Tym samym należało uznać iż zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało z naruszeniem art. 26 ust 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez brak zapewnienia zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu. Z powyższego względu, skoro – jak wskazano wyżej – w postępowaniu dotyczącym oceny wniosku Instytucja Pośrednicząca naruszyła zasady postępowania, Sąd w oparciu o art. 30 c ust. 3 pkt.1 cyt. ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U Nr 84 poz. 712) uwzględnił skargę i przekazał sprawę Ministrowi Gospodarki w zakresie zakwestionowanego kryterium do ponownego rozpatrzenia protestu. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. | |