V SA/Wa 2723/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2014 r. sprawy ze skargi [....] Sp. z o.o. w [...] na rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi złożonej przez W. Sp. z o.o. w P. (zwanej dalej: spółką, skarżącą lub stroną) jest rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji (zwanego dalej: Ministrem lub organem) zawarte w piśmie z [...] września 2014r., nr [...] stwierdzające, że protest nie został uwzględniony. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. W odpowiedzi na konkurs skarżąca w dniu [...] stycznia 2014r. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Stworzenie systemu B2B automatyzującego usługi świadczone przez W. dla firm z branży motoryzacyjnej" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Priorytet 8 "Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki", Działania 8.2 "Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B". Wnioskowi nadano nr [...] Po usunięciu uchybień formalnych Regionalna Instytucja Finansująca - W. Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości Sp. z o.o. w P. pismem z [...] lutego 2014r. (zwana dalej: WARP lub RIF) poinformowała, że wniosek spółki uzyskał pozytywną ocenę w wyniku weryfikacji zgodności z kryteriami oceny formalnej i został skierowany do oceny merytorycznej. Pismem z [...] kwietnia 2014r. RIF poinformowała spółkę, że w wyniku dokonanej oceny merytorycznej obligatoryjnej wniosek strony nie uzyskał pozytywnej oceny. Zdaniem WARP wniosek nie spełniał kryterium oceny obligatoryjnej nr 4 "Planowane wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" oraz nr 6 "Wskaźniki produktu i rezultatu są: obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia". RIF uznała za niekwalifikowalne wydatki w łącznej wysokości 148.000 zł i ponieważ wartość przedmiotowych wydatków przekracza 10% całkowitych wydatków kwalifikowalnych w projekcie, wniosek oceniono negatywnie. WARP zauważyła, że skarżąca w pkt 5 i 8 Biznes Planu nie podała istotnych informacji, uzasadniających konieczność poniesienia wydatków wskazanych we wniosku o dofinansowanie. Ponadto RIF stwierdziła, że spółka nie przedstawiła właściwie wskaźnika rezultatu Średni miesięczny zysk z działalności operacyjnej. W wyniku rozpoznania protestu Minister Administracji i Cyfryzacji działający jako Instytucja Pośrednicząca I Stopnia pismem z [...] września 2014r. nie uwzględnił złożonego przez spółkę protestu. Z treści rozstrzygnięcia wynika, że zdaniem organu ocena w ramach kryterium obligatoryjnego nr 4 została dokonana prawidłowo. Instytucja Pośrednicząca (IP) stwierdziła w odniesieniu do wydatku 6.1, że skarżąca uzasadnia konieczność powierzenia testowania oprogramowania zewnętrznemu podmiotowi. Jednakże IP zauważyła, że powyższe nie wynika z Biznes Planu. Uzasadnienie tego wydatku w Biznes Planie jest bardzo ogólne i nie odnosi się do kwestii powierzenia tej czynności podmiotowi zewnętrznemu. Wnioskodawca porusza tę kwestie dopiero w proteście. Wyjaśnienia te stanowią zatem rozszerzenie zakresu merytorycznego wniosku dokonane po zakończeniu naboru i nie mogą wpłynąć na wynik oceny. W odniesieniu do wydatków 8.1 - 8.2 Minister stwierdził, że opis tych wydatków jest zbyt ogólnikowy. Wnioskodawca rzeczywiście podaje stawkę za 1 str. tłumaczenia, jednak nie określa, ile tych stron miałoby być, co nie pozwala zweryfikować poprawności kalkulacji. Ponadto nie wskazuje, jakie materiały promocyjne miałyby być tłumaczone. W podobny sposób Instytucja Pośrednicząca dokonała oceny wydatków 10.1-10.4 i wskazała, że skarżąca również w zakresie tych pozycji szczegółowo nie uzasadniła konieczności ponoszenia wydatków. Organ zauważył, że spółka nie przedstawiła założeń co do celów promocji i jej efektywności w ramach poszczególnych grup docelowych, dlatego też nie można było ocenić, czy zaplanowany wydatek jest racjonalny i adekwatny do zakładanych celów projektu. W zakresie wydatku 12.1 IP wskazała, że skarżąca dopiero na etapie protestu wyjaśniła konieczność jego poniesienia i sposób kalkulowania. Jednakże ponownie Minister stanął na stanowisku, że podanie tych informacji dopiero na etapie protestu nie mogło wpłynąć na ocenę wydatku. Dokonując oceny zasadności protestu w zakresie kryterium obligatoryjnego merytorycznego nr 6 Instytucja pośrednicząca również uznała to kryterium za niespełnione. Organ stwierdził, że z analizy Biznes Planu jednoznacznie wynika, że do określenia wartości bazowej wskaźnika wykorzystano wyłącznie dane za rok 2013, pomijając prognozy na I półrocze 2014 r. Zatem zdaniem Ministra przedstawione dane nie pozwalają uznać ww. błędu za omyłkę pisarską. Założenie, jakoby do kalkulacji przyjęte zostały prognozy na 2014 r. (w kwotach równych przychodom z 2013 r.) pojawiło się dopiero w proteście, nie mogło wpłynąć na wynik rozstrzygnięcia. Dodatkowo IP odnosząc się do wartości zerowych w pkt. 19 Biznes Planu i tłumaczeń skarżącej wskazujących, że ten sposób wypełniania tego punku został uzgodniony z pracownikami RIF wyjaśniła, że tłumaczenie to nie zostało uwiarygodnione. Podniosła, że zastosowane rozwiązanie jest wyraźnie niezgodne z instrukcją wypełniania Biznes Planu, gdzie wskazano, że w przypadku wniosków składanych w pierwszym miesiącu roku obrachunkowego (zazwyczaj będzie to styczeń) należy przygotować prognozę za okres od początku roku obrachunkowego do końca tego miesiąca. Tym samym plan finansowy został przygotowany niezgodnie z wymogami. W związku z powyższym Instytucja Pośrednicząca uznała protest za niezasadny. Pismem z [...] września 2014r. spółka złożyła skargę na rozstrzygnięcie z [...] września 2014r. wnosząc o uwzględnienie skargi oraz stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie jednocześnie sprawy do ponownego rozpatrzenia RIF. Ponadto wniosła o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: - naruszenia art. 26 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30b ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. (tekst jednolity Dz.U. z 2009, Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: u.z.p.p.r.) poprzez odmowę przyznania dofinansowania dla projektu skarżącej pomimo spełnienia przez projekt wszystkich kryteriów (wymogów) formalnych oraz merytorycznych wskazanych w Programie, a negatywna ocena projektu wywołana jest wyłącznie na skutek dowolnej, nieuzasadnionej oceny; - naruszenie art. 29 ust. 2 pkt 6 u.z.p.p.r. poprzez niejasne, niejednoznaczne dokonanie wyboru kryteriów, którym winien odpowiadać projekt ubiegającego się o dofinansowanie, co umożliwia subiektywną, nieuzasadnioną odmowę dofinansowania projektu skarżącego pomimo spełnienia wszelkich wymogów formalnych oraz merytorycznych, a także przy braku dostatecznego uzasadnienia określającego z jakich przyczyn w ocenie IP projekt otrzymał ocenę negatywną w sytuacji, gdy prawidłowość formalna zgłaszanego projekty była konsultowana z pracownikiem Instytucji; - dokonanie oceny projektu skarżącej w sposób dowolny, z przekroczeniem zasad swobodnej oceny dowodów, wbrew logice, przy braku dostatecznego uzasadnienia w przedmiocie rozstrzygnięcia, co skutkowało nieuwzględnieniem protestu i odmową dofinansowania projektowanego przedsięwzięcia, nadto sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia, której jest wewnętrznie sprzeczne gdyż w końcowej części rozstrzygnięcia zawarte jest stwierdzenie, iż cyt. "Instytucja Pośrednicząca uznaje protest w ramach omawianego kryterium za zasadny", a dalej cyt. "biorąc pod uwagę przedstawioną powyżej analizę ocenianych negatywnie kryteriów przedmiotowy protest nie zostaje uwzględniony", co uniemożliwia merytoryczną ocenę rozstrzygnięcia i świadczy o braku dokonania właściwych ocen. W uzasadnieniu w odniesieniu do kryterium nr 6 skarżąca wskazała, iż kwestię wartości zerowych w okresie bieżącym (dwa tygodnie stycznia w chwili przygotowywania danych finansowych) konsultowała telefonicznie z pracownikiem [...] Sp. z o.o. Problem polegał na trudności w przedstawieniu danych dotyczących jedynie części stycznia, w sytuacji gdy miesiąc nie został jeszcze zamknięty. Skarżąca wystawia faktury na ogół w drugiej części każdego miesiąca, w związku z tym faktyczne wartości danych finansowych na moment sporządzania przedmiotowego wniosku o dofinansowanie wynosiły 0. W trakcie rozmowy spółka ustaliła, że ze względu na te okoliczności nie zostanie to uznane za błąd, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że w kolejnej kolumnie danych finansowych przedstawiana jest prognoza na cały rok 2014. Na dowód przedstawiła oświadczenia Ł. C. W odniesieniu do zarzutu nieprawidłowego ustalenia roku wartości docelowej wskaźnika "Średni miesięczny zysk z działalności operacyjnej", skarżąca powołała się na zapisy w instrukcji wypełnienia wniosku i wskazała, że w jej ocenie "rokiem kolejnym po roku zakończenia realizacji projektu" w tym przypadku nie będzie okres 01.07.2015-30.06.2016, lecz rok 2016 - ponieważ zakończenie przedmiotowego projektu było planowane na rok 2015. Skarżąca wyjaśniła także, że kalkulacji wartości bazowej wskaźnika "Średni miesięczny zysk z działalności operacyjnej", dokonała na podstawie 12 miesięcy poprzedzających projekt z założeniem, iż przychody z działalności opisywanej w projekcie uzyskane w roku 2013 nie ulegną zmianie w odpowiednim okresie roku 2014. Ponownie podkreśliła, że wskazanie roku 2013, jako roku bazowego, jest omyłką pisarską - skarżąca wyraźnie wskazała, że wykorzystała dane z 2013, aby stworzyć prognozę na miesiące bezpośrednio poprzedzające rozpoczęcie projektu, stąd taki błąd we wniosku o dofinansowanie i Biznes Planie. Odnośnie natomiast kryterium nr 4 i zakwestionowanych wydatków, to skarżąca nie zgodziła się z twierdzeniami organów wskazujących na brak uzasadnienia. Jej zdaniem IP nie przeanalizowała wskazanej w proteście argumentacji, o czym świadczy m.in. wewnętrzna sprzeczność w treści uzasadnienia wskazana w trzecim zarzucie oraz brak merytorycznego odniesienia się do przedstawionej argumentacji. W odpowiedzi na skargę Minister Administracji i Cyfryzacji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Ponadto wyjaśnił, że nastąpiło wyczerpanie alokacji na Działanie 8.2, gdyż na dzień 29 września 2014r. stan zakontraktowania środków wyniósł 123,76% alokacji na ww. Działanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważy, co następuje: Skarga jest niezasadna Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30c i 30i u.z.p.p.r., w związku z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 i 30i pkt 2 u.z.p.p.r., sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą lub bez przekazania w wypadku wyczerpania alokacji na realizację działania. Wprowadzając w art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych rozstrzygających powyższe sprawy wskazuje, że przy interpretacji przepisów u.z.p.p.r., przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uznać należy, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, że prawo, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez Ministra, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z [...] września 2014 r., stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania IP z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju; - rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. 2007 - 2013 (Dz. U. poz. 412; dalej: Rozporządzenie MRR); - Regulaminem konkursu; - Załącznikiem 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, dalej: Procedura odwoławcza POIG; - Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (dalej: "Przewodnik po kryteriach"), - Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Działanie 8.2 Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B (dalej: "Instrukcja wypełniania wniosku"); - Instrukcją wypełniania Biznes Planu zamieszczonej w Biznes Planie dla tego Działania. Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że projekt skarżącej nie spełnił kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 4 "Planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" oraz nr 6 "Wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia". W tym miejscu trzeba wyjaśnić, że zgodnie z Zasadami dokonywania oceny merytorycznej zawartymi w Regulaminie konkursu, ocena merytoryczna jest dwuetapowa. Pierwszym etapem oceny merytorycznej jest ocena merytoryczna obligatoryjna, drugim – ocena merytoryczna fakultatywna. Ocena merytoryczna obligatoryjna dokonywana jest w systemie "zero-jedynkowym". Wnioski o dofinansowanie nie spełniające wszystkich kryteriów oceny merytorycznej obligatoryjnej podlegają odrzuceniu, a Wnioskodawca informowany jest pisemnie o szczegółowych powodach odrzucenia wniosku. Informacja zawiera pouczenie o przysługującym środku odwoławczym i nie stanowi decyzji w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Wnioski o dofinansowanie, które spełniły wszystkie kryteria oceny merytorycznej obligatoryjnej poddawane są ocenie merytorycznej fakultatywnej. Aby zatem wniosek mógł zostać poddany ocenie merytorycznej fakultatywnej musi spełnić wszystkie kryteria oceny merytorycznej obligatoryjnej. W związku z niespełnieniem przez projekt skarżącej kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 4 i 6 Sąd dokona oceny prawidłowości rozstrzygnięcia Ministra w tym zakresie. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z zapisem § 8 ust. 11 Procedury odwoławczej PO IG w trakcie rozpatrywania protestu Instytucja Pośrednicząca zobowiązana jest do: 1) zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu, 2) zapoznania się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawcę wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności do wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych zarzutów, 3) dokonania ponownej oceny projektu w zakresie objętym protestem, jeżeli zarzuty podniesione przez wnioskodawcę w proteście są uzasadnione. Ponowna ocena odbywa się w ramach kryteriów objętych protestem. 4) pisemnego ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w proteście i do uzasadnienia swojego stanowiska. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu dokonana przez Ministra ocena wniosku o dofinansowanie projektu w wyniku rozpoznania protestu spółki została dokonana prawidłowo, a zatem zgodnie z prawem. Sąd w całości aprobuje stanowisko Ministra zawarte w zaskarżonym piśmie z [...] września 2014r. Zgodnie z opisem kryterium nr 4 zamieszczonym w Przewodniku po kryteriach sprawdzeniu podlega, czy przedstawione we wniosku o dofinansowanie wydatki kwalifikowalne zostały określone prawidłowo, tj. zgodnie z definicjami i katalogiem wydatków kwalifikowalnych dla Działania zgodnie z zapisami: - Rozporządzenia, - Wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programowania 2007-2013, - Wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG, 2007-2013, - Szczegółowego opisu priorytetów PO IG, 2007-2013, Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na lata 2007-2013. Sprawdzeniu podlega, czy przedstawione w projekcie wydatki są dostatecznie uzasadnione i racjonalne z punktu widzenia realizacji danego projektu oraz adekwatne do jego zakresu i celu, np. czy są niezbędne do prawidłowej i efektywnej realizacji projektu oraz osiągnięcia założonych celów projektu. Nie mogą być uznane za kwalifikowalne wydatki, które zostały zaprezentowane we wniosku o dofinansowanie w sposób niedostatecznie konkretny i uniemożliwiający pełną ocenę wszystkich aspektów kwalifikowalności. Wymagany stopień szczegółowości opisu poszczególnych wydatków został wskazany w Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie projektu oraz w wewnętrznych polach instrukcji Biznes Planu. Sprawdzeniu podlega metodologia oszacowania poszczególnych wydatków - czy wydatki nie zostały przeszacowane? Sprawdzenie projektu może prowadzić do zmniejszenia budżetu wydatków kwalifikujących się objęcia wsparciem z powodu ich niekwalifikowalności (w tym przeszacowania). Aby kryterium było spełnione, łączne zmniejszenie może wynosić nie więcej niż 10% wartości wydatków kwalifikowalnych w projekcie. Zmniejszenie może polegać na przesunięciu wydatków do zakresu niekwalifikowanego projektu lub na całkowitym usunięci wydatków z projektu jako zbędnych. Modyfikacja ta nie może powodować niewykonalności projektu. W myśl Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie części opisowe wniosku powinny być możliwie zwięzłe, treściwe i konkretne. Należy unikać ogólnikowych, nie wnoszących dodatkowych informacji stwierdzeń oraz powielania tych samych informacji w różnych częściach wniosku. Ponadto instrukcja wskazuje, że projekty opisane w sposób ogólnikowy, niespójny lub niejednoznaczny nie mogą zostać ocenione pozytywnie. Z kolei Instrukcja wypełniania Biznes Planu dla pkt 8 Biznes Planu wskazuje, że w punkcie tym należy uzasadnić konieczność poniesienia poszczególnych wydatków kwalifikowalnych w powiązaniu z celami projektu. Opis powinien dotyczyć wszystkich wydatków kwalifikowalnych wskazanych w Przebiegu rzeczowo-finansowym we wniosku o dofinansowanie. Należy odnieść się do poszczególnych wydatków, wskazując przeznaczenie danego zakupu i uzasadniając jego niezbędność dla projektu. Opis i uzasadnienie powinny odnosić się również do liczby i sposobu oszacowania wartości wydatku. Uzasadnienie odnoszące się do liczby i sposobu oszacowania wartości wydatków powinno być przedstawione możliwie szczegółowo i konkretnie, np. poprzez wskazanie odpowiednio: - ilości zakupywanych dóbr, - wymaganej wydajności / innych istotnych wymagań technicznych zakupywanych elementów infrastruktury informatycznej, - pracochłonności usług planowanych do zlecenia firmom zewnętrznym, - wstępnej wyceny dóbr/usług dokonanej przez potencjalnych wykonawców/dostawców (nazwy tych przedsiębiorców, wskazana przez nich cena i jej uzasadnienie), - raportów lub analiz rynkowych i innych opracowań, wraz miejscem ich publikacji (adresy stron internetowych), na podstawie których została oszacowana wysokość wydatków, itp. Brak informacji pozwalających na weryfikacje przedstawionego oszacowania skutkować będzie uznaniem wydatku za niekwalifikowany. Informacje powinny być przedstawione w sposób klarowny, nie budzący wątpliwości co do zakresu i celowości zaplanowanych działań oraz kwalifikowalności ponoszonych w projekcie wydatków. Zgodnie ze słowniczkiem zamieszczonym w § 3 pkt 15 Rozporządzenia MRR wydatki kwalifikujące się do objęcia wsparciem to wydatki określone w rozporządzeniu, faktycznie poniesione i udokumentowane, bezpośrednio związane z projektem i niezbędne do jego realizacji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług, z wyjątkiem sytuacji, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podmiotom, o których mowa w § 4 ust. 2, § 9 ust. 2 oraz § 14, nie przysługuje prawo do jego zwrotu lub odliczenia od należnego podatku od towarów i usług. W związku z powyższym, zdaniem Sądu, uzasadniając wydatek należy podać wiarygodny sposób oszacowania jego wysokości. Dokonując analizy Biznes Planu skarżącej należy wskazać, że sposób uzasadnienia wydatków w projekcie nie odpowiadał wymogom instrukcji wypełniania Biznes Planu. Zgodzić się należy z Instytucją Wdrażającą i Instytucją Pośredniczącą, że strona skarżąca wypełniając Biznes Plan wskazała jedynie w sposób bardzo ogólny wydatki jakie zostaną poniesione. Powyższe dotyczy 4 wydatków: 1) nabycie usług informatycznych i technicznych związanych z instalacją infrastruktury technicznej i oprogramowania - poz. 6.1 Przebiegu rzeczowo-finansowego (testowanie platformy B2B), 2) usługi doradcze i eksperckie – poz. 8.1-8.2 (tłumaczenia platformy B2B i materiałów promocyjnych), 3) promocja projektu - poz. 10.1 - 10.4 (kampania reklamowa, pozycjonowanie [x 2], usługa prezentacji systemu B2B), 4) szkolenia specjalistyczne - poz. 12.1 (szkolenie specjalistyczne w zakresie funkcjonalności systemu B2B dla pracowników wnioskodawcy).  W ocenie Sądu organy orzekające słusznie zanegowały wskazane wyżej wydatki opisane w pkt 8 Biznes Planu i odnoszące się do pkt 18 wniosku o dofinansowanie (Przebieg rzeczowo-finansowy). Skarżąca dokonała ich opisu w sposób bardzo lakoniczny. W zakresie wydatku z poz. 6 Biznes planu spółka wskazała, cyt. "Testowanie platformy B2B: koszt na podstawie kalkulacji przygotowanej przez (...) (Czas realizacji 3 - m-ce, liczba roboczogodzin za całość: 160, stawka testera 50 zł). W odniesieniu do wydatku z poz. 8 opis skarżącej ograniczył się do czterech bardzo ogólnych wersów, cyt. "a) Tłumaczenie platformy B2B na język angielski i niemiecki b) Tłumaczenie materiałów promocyjnych na język angielski i niemiecki. W obu przypadkach wnioskodawca wykorzystał kalkulację firmy (...). Stawka 55 zł za stronę". Podobnie sytuacja przedstawia się w dwóch pozostałych zakwestionowanych wydatkach, w odniesieniu do poz. 10 cyt. "przygotowanie kampanii reklamowej w Internecie, b) pozycjonowanie, c) Zakup usługi prezentacji systemu B2B. Koszty podpunktów a-c na podstawie oferty przygotowanej przez (...)", natomiast w odniesieniu do poz. 12 cyt. " Szkolenie specjalistyczne w zakresie funkcjonalności systemu B2B: Koszt na podstawie oferty przygotowanej przez (...) – szkolenie powinno zostać przeprowadzone przez firmę wykonującą elementy systemu B2B". Słusznie zatem RIF wskazała, a Minister to potwierdził, że powyższy zapis jest bardzo ogólny i lakoniczny, przez co jego poprawność nie daje się skontrolować w kontekście zaplanowania tych wydatków w sposób oszczędny i racjonalny i co więcej w powiązaniu z celami projektu. Brak jest wymaganego instrukcją opisu uzasadnienia poniesienia tych wydatków, celów i powodów jego ponoszenia. Brak jest także opisów dotyczących uzasadnienia wskazanych wartość pod kątem ich adekwatności w realizowanym projekcie. Prawidłowo Instytucja Pośrednicząca zauważyła, że dopiero na etapie protestu powyżej cytowane uzasadnienie poniesienia wydatków zostało rozbudowane, jednakże jak słusznie zauważył Minister, nie mogło to już wpłynąć na ocenę projektu. W rozstrzygnięciu bowiem ocenie podlega tylko wniosek wraz załącznikami w postaci, w jakiej został złożony, co jasno wynika z cyt. wyżej § 8 ust. 11 pkt 3 Procedury odwoławczej PO IG. Niedopuszczalna bowiem jest późniejsza modyfikacja wniosku, np. na etapie protestu, gdyż naruszałoby to zasadę równego traktowania wszystkich beneficjentów, a poza tym stanowiłyby to przedłużenie terminu na składanie wniosku dla niektórych uczestników konkursu. Warto także wskazać, że zarówno na etapie protestu jak i skargi skarżąca nie wskazywała na konkretne zapisy Biznes planu, które w jej ocenie stanowiłyby uzasadnienie poniesienia wydatku. W późniejszych bowiem pismach skarżąca dokonuje dopiero ich uzasadnienia, a więc także strona skarżąca pośrednio zauważa swój błąd w odniesieniu do uzasadnienia wydatków. Słusznie również IP wskazała w odniesieniu np. do Testowania platformy B2B, że nie kwestionowała wydatku jako takiego, uznając go - co do zasady - za celowy. Jednakże zasadnie wskazała na brak skonkretyzowanego, w realiach projektu spółki, uzasadnienia traktującego o wysokości wydatku, przyjętej pracochłonności itd. Należy także podkreślić, że skarżąca, mimo odwoływania się do określonej oferty nie wskazała istotnych szczegółów tej oferty. Skarżąca nie przedstawiła takiego zakresu niezbędnych informacji, które umożliwiłyby ocenę kwalifikowalności wydatków. Brak jest jakiejkolwiek możliwość weryfikacji tych danych, gdyż skarżąca w ogóle nie uzasadniła wskazanych cen. Słusznie zatem Instytucja Wdrażająca i Minister zauważyli, że mimo obowiązku wynikającego z pkt 8 Biznes Planu dotyczącego konkretnego uzasadnienia każdego wydatku, spółka z tego się nie wywiązała. Powyższe twierdzenia wprost odnoszą się do pozostałych zakwestionowanych wydatków. Podobnie w zakresie usług doradczych i eksperckich, zabrakło w Biznes planie konkretnego uzasadnienia, gdyż nie przedstawiono jakie materiały promocyjne miałyby zostać nabyte (i następnie przetłumaczone), jaka jest ilość stron do tłumaczenia itp. Powyższe uniemożliwia ocenę kwalfikowalności wydatku na tłumaczenie ww. materiałów. Skarżąca w skardze wyjaśnia, że nie podała ilości stron, gdyż łatwo ją obliczyć poprzez podzielenie kwoty wydatku (22 tys. zł) przez stawkę za tłumaczenie (55 zł), co daje kwotę 400 stron. Jednakże skarżąca zdaje się, że nadal nie dostrzega faktu, iż nie uzasadnia powodów tłumaczenia takiej a nie innej ilości stron. Dlatego też prawidłowo uznano ten wydatek za niekwalifikowany. W zakresie wydatków za pozycjonowanie słusznie podmioty orzekające wskazały, że spółka w ogóle nie przedstawiła założeń tego procesu. Brak jakichkolwiek informacji odnośnie tego jak będzie prowadzona kampania reklamowa. Podobnie nieznany jest sposób i forma prezentacji systemu. Powyższe powoduje, że brak jest możliwości dokonania kontroli zasadności (racjonalności, oszczędności) ponoszenia tego wydatku. Skarżąca nie przedstawiła prawidłowego uzasadnienia poszczególnych wydatków pod kątem ich niezbędności dla realizacji celów projektu. W taki sam sposób również należy ocenić wydatek na szkolenia, gdyż skarżąca podając koszty planowanych szkoleń nie określiła ani czasu ich trwania, ani liczby osób do przeszkolenia, ani też stawki godzinowej szkolenia, do czego była zobowiązana wewnętrzną instrukcją wypełniania Biznes Planu. W tej sytuacji zasadnie przyjęto, że lakoniczne zapisy pkt 8 Biznes Planu w odniesieniu do powyższych wydatków nie wskazują na prawidłowość oszacowania wysokości wydatków oraz nie podają metodologii ich oszacowania, która pozwoliłaby na ocenę racjonalności i adekwatności wydatków do zakresu projektu. W związku z powyższym prawidłowo przyjęto, że przedmiotowe wydatki nie mogą być uznane za kwalifikowalne. Mając powyższe na uwadze, zasadnie, tj. w sposób właściwy - logicznie oceniony i uzasadniony Minister Administracji i Cyfryzacji wskazał w zaskarżonym rozstrzygnięciu, iż nie można uznać, że planowane wydatki są kwalifikowane i uzasadnione, a środki wykorzystane będą w sposób efektywny. Właściwie zatem przyjął, iż w zakresie zakwestionowanego kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 4 ocena wniosku została przeprowadzona prawidłowo. Należy także podkreślić, że całkowita suma wydatków kwalifikowanych skarżącej zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie wynosiła 628.600 złotych i tym samym zakwestionowanie powołanych wyżej wydatków w łącznej wysokości 148.000 złotych było wystarczające do wydania negatywnej oceny projektu w tym kryterium, gdyż łączne zmniejszenie przekroczyło 10% wartości wydatków kwalifikowalnych w projekcie i stanowiło 23,54 % wszystkich wydatków kwalifikowanych. Jednakże Sąd przyznaje racje instytucjom orzekającym w sprawie również co do zakwestionowanego kryterium nr 6. Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach w zakresie kryterium nr 6 sprawdzeniu podlega prawidłowość informacji dotyczących wskaźników produktu i rezultatu, mając na uwadze specyfikę działań przewidzianych w ramach projektu oraz spójność wskaźników z całym projektem. Badaniu będzie podlegało, czy wskaźniki odpowiednio odzwierciedlają deklarowane efekty projektu oraz czy są możliwe do zmierzenia (na podstawie danych, gromadzonych w tym celu przez Wnioskodawcę/Beneficjenta oraz danych ogólnodostępnych z jednoznacznie zidentyfikowanych, wiarygodnych źródeł). Sprawdzamy, czy określono wskaźniki produktu i rezultatu zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie oraz wewnętrzną instrukcją Biznes Planu. Sprawdzeniu podlega, czy Wnioskodawca podał wartość dla wszystkich czterech obligatoryjnych wskaźników produktu. Ponadto sprawdzamy, czy Wnioskodawca określił wartość czterech obligatoryjnych wskaźników rezultatu oraz przedstawił prawidłowo korespondujące cele na poziomie rezultatu. Specyfika konkretnego projektu może narzucać konieczność określenia również dodatkowych wskaźników rezultatu oraz przedstawienia opisu powiązanych z nimi celów na poziomie rezultatu. Przyjęte wartości dla wszystkich wskaźników produktu i rezultatu projektu muszą być realne i możliwe do osiągnięcia przez Wnioskodawcę. Kwestie związane ze wskaźnikami produktu i rezultatu regulowane są także w instrukcji wypełniania wniosku (strona 20-22 instrukcji) oraz w wewnętrznej instrukcji wypełniania Biznes Planu odnoszącej się do pkt 12 i 13 i Sąd w odniesieniu do określonych twierdzeń w dalszej części uzasadnienia przytoczy konkretne treści tych dokumentów. Sąd dokonując oceny konkretnych zarzutów RIF i IP do ocenianego wniosku w zakresie wskaźnika Średni miesięczny zysk z działalności operacyjnej uznał je za zasadne. Skarżąca bowiem błędnie przyjęła okres odniesienia dla obliczenia wartości (bazowej) tego wskaźnika. Prawidłowo Minister wskazał w rozstrzygnięciu, że zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie okres ten powinien, co do zasady, dotyczyć okresu 12 miesięcy przed datą rozpoczęcia projektu (zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku o dofinansowanie projekt rozpocząć się miał 1 lipca 2014 r., a zakończyć 30 czerwca 2015r.). Obliczenia powinny się przy tym, zgodnie z ww. Instrukcją, w braku danych historycznych, opierać na przewidywaniach (prognozach). Odniesienie się do innego okresu powinno być uzasadnione, czego w sprawie zabrakło, gdyż w Biznes planie brak było takiego uzasadnienia. Zasadnie IP wskazała w odniesieniu do twierdzeń skarżącej wskazującej na omyłkę pisarską (wpisano jako rok bazowy wskaźnika 2013 zamiast 2014), że nie mogła uznać tego błędu za omyłkę pisarską. Byłoby to możliwe jedynie w takim przypadku, gdyby w kontekście całego uzasadnienia w pkt 13 Biznes Planu, informacja w tym zakresie w sposób oczywisty była błędna. Strona skarżąca natomiast do określenia wartości bazowej przyjęła wyłącznie dane za rok 2013, pomijają prognozy za pierwsze półrocze 2014r. Zatem nie przyjęła danych wymaganych instrukcją, skoro realizacja projektu miała odbyć się od 1 lipca 2014r. Błąd w tym zakresie jest istotny, gdyż działalność i przychody przedsiębiorstwa zmieniają się w czasie, co winno mieć swoje odzwierciedlenie wartość bazową wskaźnika. Prawidłowo również instytucje oceniające wniosek zakwestionowały sposób ustalenia okresu odniesienia dla obliczenia wartości docelowej (rok 2016 zamiast wskazywanego przez RIF okresu 1 lipca 2015 do 30 czerwca 2016). Zgodnie z wewnętrzną instrukcją do pkt 13 Biznes Planu dane dla weryfikacji wartości docelowej wskaźnika będą gromadzone przez Beneficjenta na przestrzeni kolejnych 12 miesięcy po miesiącu zakończenia realizacji projektu (będzie to wartość średniomiesięczna z tego okresu). Okres realizacji projektu został określony na daty 1 lipca 2014 r. do 30 czerwca 2015r. Zatem z powyższego wprost wynika, że okresem, dla którego określana i następnie badana jest wartość docelowa, jest okres roku (12 miesięcy) liczony od miesiąca zakończenia realizacji projektu, tj. od lipca 2015r. Skarżąca również nieprawidłowo, co nie jest obecnie przedmiotem sporu, wpisała w kolumnach dotyczących okresu bieżącego roku n zamiast prognozy dotyczącej pierwszego miesiąca roku obrachunkowego, wartość "0". Już tylko na marginesie Sąd wyjaśnia, że instrukcja wewnętrzna Biznes planu w pkt 16 wskazuje, że dane z okresu bieżącego roku n to dane za okres od początku bieżącego roku obrachunkowego do ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku o dofinansowanie. W przypadku wniosków składanych w pierwszym miesiącu okresu obrachunkowego (zazwyczaj będzie to styczeń) należy przygotować prognozę za okres od początku roku, obrachunkowego do końca tego miesiąca. Dlatego też w odniesieniu do kontrolowanego wniosku należało podać prognozę za miesiąc styczeń 2014r., czego skarżąca nie uczyniła. Należy zauważyć, że w zakresie podania wartości 0 obecnie przedmiotem sporu jest kwestia uzyskania takiej informacji od pracownika RIF, na co skarżąca składa stosowne oświadczenia. Odnosząc się do powyższego trzeba wprost wskazać, że skarżąca nie dysponuje jakimkolwiek dowodem potwierdzającym uzyskanie w tym zakresie mylnej informacji. Za dowód taki w żaden sposób nie może być traktowane oświadczenie złożone do skargi. Oświadczenie to Sąd traktuje nie jako dokument, z którego możnaby było przeprowadzić dowód na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., tylko jako wypowiedź skarżącej w tym zakresie. Zatem brak jakiegokolwiek potwierdzenia uzyskania mylnej informacji wyklucza możliwość uwzględnienia twierdzeń skarżącej. Należy podkreślić, że zasadą jest, iż skutki prawne udzielenie nieprawidłowej informacji nie powinny obciążać strony, dlatego też aby mogła powoływać się ona na wadliwe działania powinna zadbać o to, aby instytucja udzielająca informacji dokonała jej w formie pisemnej. W przedmiotowej zaś sprawie skarżąca o udzielenie w takiej formie informacji się nie zwracała. Dlatego też zasadnie zakwestionowano te zapisy. Minister w odpowiedzi na skargę podał także szereg innych uchybień zawartych w Biznes Planie, które jednak, ze względu na niemożność odniesienia się przez skarżącą na wcześniejszych etapach postępowania, nie będą stanowić rozważań Sądu. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi trzeba wskazać, że ostatni trzeci zarzut dotyczący wewnętrznej sprzeczności rozstrzygnięcia Ministra, jest ewidentną omyłką pisarską. IP w swoim rozstrzygnięciu jasno bowiem wskazała na zauważone nieprawidłowości w zakresie kryterium nr 6. Zatem zdanie podsumowujące twierdzenia organu w tym zakresie i wskazujące, że Instytucja Pośrednicząca uznaje protest w ramach omawianego kryterium za zasadny jest oczywistą omyłką. W ten sam sposób, co Sąd i Minister, sama skarżąca odczytała to rozstrzygnięcie, gdyż w skardze kwestionuje ocenę w zakresie dwóch kryteriów merytorycznych obligatoryjnych. Bezzasadne są także zarzuty naruszenia art. 26 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 30b u.z.p.p.r. Art. 26 ust. 1 pkt 4 u.z.p.p.r. stanowi, że do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności wybór, w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt 3, projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego. Natomiast art. 30b u.z.p.p.r. odnosi się do środka odwoławczego jakim jest protest. Należy wprost wskazać, że poczyniona ocena zarówno przez RIF jak i Instytucję Pośredniczącą dokona została zgodnie z przepisami powszechnie obowiązującymi i dokumentami mającymi zastosowanie w konkursie. Ocena ta znalazła swoje odzwierciedlenie w informacji o negatywnej oceny projektu oraz następnie rozstrzygnięciu Ministra. Ocena ta nie ma charakteru dowolnego, co zostało również wykazane w uzasadnieniu wyroku. Zasadnie również Minister odniósł się do kwestii związanych z możliwością uzupełniania wniosków. Nie powtarzając argumentacji IP trzeba jedynie wskazać, że jest ona prawidłowa i dodać należy, że żaden z przepisów powszechnie obowiązujących oraz żaden z dokumentów mających zastosowanie do ogłoszonego konkursu nie nakłada obowiązku wezwania skarżącej do złożenia informacji. Podkreślić wypada także, że skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Nie uzasadnione są także zarzuty dotyczące naruszenia art. 29 ust. 2 pkt 6 u.z.p.p.r., który stanowi, że ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1 (ogłoszenie o konkursie), zawiera informacje obejmujące kryteria wyboru projektów. Sąd dokonał sprawdzenia powyższych informacji na stronie internetowej PARP (http://poig.parp.gov.pl/index/index/747) i stwierdził, że w ogłoszeniu o konkursie wskazano kryteria oceny projektów. Według tych kryteriów został oceniony projekt skarżącej. Na zakończenie należy zauważyć, że Minister w swoim rozstrzygnięciu w całości odniósł się do zarzutów protestu. Spełnił tym samym wymogi Procedury odwoławczej w szczególności określone w cytowanym § 8 ust. 11 Procedury odwoławczej PO IG. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji