V SA/Wa 2742/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Protokolant - Urszula Chojnacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2009 r. ze skargi K. G. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia 1. Oddala skargę; 2. Zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adw. R. K. (Kancelaria Adwokacka, ul. [...]), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 292, 80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) i tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), a nadto 17 zł (siedemnaście złotych) tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Przedmiotem skargi z 9 września 2008 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez K.G. jest postanowienie Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: Dyrektor Oddziału) nr [...] z [...] sierpnia 2008 r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie nr [...] z [...] maja 2008 r. w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika na żądanie strony. Skarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: K.G. pismem z 13 maja 2008 r. złożył do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S.P. wniosek o wyłączenie pracownika Biura – Pana M.P. od udziału w postępowaniu w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2006. W uzasadnieniu wskazał, iż ojciec Pana M.P. jest pracownikiem Starostwa Powiatowego w S.P., co powoduje stronniczość w postępowaniu administracyjnym. Ponadto wnioskodawca podniósł, iż Pan M.P. nie powinien prowadzić sprawy, ponieważ brał udział przy wydaniu poprzednich decyzji w sprawie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2005 oraz w sprawie wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania na rok 2005, uchylonych następnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokami z 13 listopada 2007 r. W wyniku rozpoznania wniosku Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S.P. wydał postanowienie z [...] maja 2008 r. nr [...], którym odmówił wyłączenia pracownika na żądanie strony. Organ przytaczając treść art. 24 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - powoływanej dalej jako "k.p.a.") wyjaśnił, iż ww. przepis nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ dotyczy on sytuacji brania udziału tego samego pracownika w postępowaniu zarówno w I jak i w II instancji, a taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie miała miejsca. Ponadto organ wyjaśnił, iż również fakt zatrudnienia w Starostwie Powiatowym ojca pracownika Biura Powiatowego nie wpływa w żaden sposób na bezstronność pracownika, nie ma również znaczenia dla sprawy płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2005 oraz płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania na rok 2005. Jednocześnie w pouczeniu organ wskazał, iż na postanowienie w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika zażalenie nie przysługuje, a zatem zgodnie z art.142 k.p.a. strona może to postanowienie zaskarżyć wyłącznie w odwołaniu od decyzji w sprawie. Pismem z 30 maja 2008 r. K.G. wniósł o uchylenie ww. postanowienia. Następnie postanowieniem z [...] sierpnia 2008 r. nr [...] Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W., działając na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność zażalenia z 30 maja 2008 r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika na żądanie strony, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji w sprawie. Decyzje w przedmiocie przyznania stronie płatności bezpośrednich i ONW na rok 2005 wydane zostały przez organ I instancji w dniu [...] czerwca 2008 r. oraz [...] czerwca 2008 r. i doręczone stronie w dniu 4 lipca 2008 r. Reasumując organ podkreślił, iż strona złożyła przedmiotowe zażalenie jeszcze przed datą wydania decyzji w sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Podniósł kwestię powiązań rodzinnych pomiędzy pracownikiem Biura Powiatowego – Panem M.P. i pracownikiem Starostwa Powiatowego w S.P.. Wskazał również na brak rzetelnych ustaleń w zakresie obszaru działek i ich współwłasności. W odpowiedzi na skargę Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo też przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Oddziału, działając na podstawie art.134 k.p.a., stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Jak wynika z akt sprawy Skarżący złożył zażalenie od postanowienia o odmowie wyłączenia pracownika organu na żądanie strony. Tymczasem żaden przepis Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewiduje dla tego postanowienia środka zaskarżenia. W myśl art.141 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W sytuacji wydania postanowienia, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć takie postanowienie tylko w odwołaniu od decyzji w sprawie (art.142 k.p.a.). W niniejszej sprawie Skarżącemu nie przysługiwało zażalenie na postanowienie, a zatem mógł je zaskarżyć wyłącznie w trybie określonym w art.142 k.p.a., o czym został prawidłowo pouczony. Tymczasem Skarżący jeszcze przed wydaniem merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, które miało miejsce [...] i [...] czerwca 2008 r., złożył zażalenie z 30 maja 2008r. wnosząc o uchylenie postanowienia o odmowie wyłączenia pracownika organu na żądanie strony. A zatem Dyrektor Oddziału zasadnie stwierdził jego niedopuszczalność. Sąd wyjaśnia ponadto, iż postanowienie o niedopuszczalności zażalenia, wydane w trybie art. 134 k.p.a., ma charakter wyłącznie procesowy. Błędne jest zatem zamieszczanie w jego uzasadnieniu treści dotyczącej uzasadnienia kwestionowanego przez stronę postanowienia, treść taka bowiem dotyczy kwestii merytorycznych, które nie mogą być rozstrzygane w drodze postanowienia wydanego w oparciu o przepis art. 134 k.p.a. Wobec powyższego zasadnie organ pominął merytoryczną analizę przesłanek wyłączenia pracownika organu i stwierdził niedopuszczalność przedmiotowego zażalenia. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 151 i 250 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.