V SA/Wa 2743/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA – Ewa Wrzesińska-Jóźków po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenie postępowania odwoławczego od decyzji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 7 listopada 2013 r. (data nadania) E. C. (zwany dalej: skarżącym) wniósł skargę na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]10.2013 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia (sprawa zarejestrowana pod sygn. akt V SA/Wa 2716/13) oraz na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa opisaną w komparycji postanowienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.; zwanej dalej: p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Treść przepisu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., stanowi zatem zasadę niedopuszczalności skargi w sytuacji zaistnienia powagi rzeczy osądzonej. Wyjaśnienia przez Sąd wymaga, że w ujęciu tego przepisu powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). W ocenie Sąd w niniejszej sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., bowiem wskazana w komparycji postanowienia Sądu decyzja Prezesa ARiMR z dnia [...] września 2013 r., Nr [...] była już przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej, ze skargi E. C., czego wyrazem jest wydane w sprawie postanowienie Sądu z dnia 16 kwietnia 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 35/13 dotyczące wspomnianej powyżej decyzji Prezesa ARiMR z dnia [...] września 2012 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Mając powyższe na uwadze oraz uwzględniając wniosek pełnomocnika organu zawarty w odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.