V SA/Wa 2744/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... kwietnia 2015 r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić M. P. kwotę 106,00 zł (słownie: sto sześć złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego, wpisaną do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pod poz. ..., dnia ... lipca 2015 r. Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego. Pismem procesowym z dnia 13 lipca 2015 r. pełnomocnik wskazał, iż wykonując zobowiązanie Sądu z dnia 2 lipca 2015 r. przedkłada pełnomocnictwo upoważniające do wniesienia skargi oraz do działania przed sądem administracyjnym. Do pisma załączył kopię pełnomocnictwa bez wskazanej daty jego udzielenia oraz kopię polecenia przelewu kwoty 106 zł na rachunek bankowy Sądu tytułem wpisu sądowego. W dniu 17 lipca 2015 r. do Sądu wpłynęło kolejne pismo pełnomocnika, do którego załączył oryginał pełnomocnictwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braku formalnego poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego. W pierwszej kolejności przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zaznaczyć trzeba, że złożenie skargi jest pierwszą czynnością procesową, wobec czego obowiązek wynikający z powyższego przepisu spoczywa na pełnomocniku. Ponadto wskazać należy, iż omawiany przepis zawiera stwierdzenie "do akt sprawy" zatem do tych akt, które zostały założone w związku z postępowaniem zainicjowanym złożoną skargą. Stanowisko to wzmacnia dodatkowo treść art.46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż pełnomocnik nie złożył wraz ze skargą dokumentu pełnomocnictwa przed sądem. Na wezwanie wykonane zgodnie z zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2015 r. pełnomocnik przedłożył kopię pełnomocnictwa, zatem dokument nie będący ani oryginałem pełnomocnictwa ani jego wierzytelnym odpisem. Wobec tego, iż mimo wezwania pełnomocnik nie uzupełnił w zakreślonym terminie 7 dni barku formalnego skargi, Sąd zobowiązany był skargę odrzucić. Wskazać należy, iż bez znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia pozostaje okoliczność, iż do akt sądowych pełnomocnik dołączył następnie oryginał pełnomocnictwa. Zauważyć bowiem trzeba, iż czynność ta dokonana została już po upływie terminu zakreślonego w zarządzeniu z dnia 30 czerwca 2015 r. i nie mogła wywrzeć skutku w postaci uzupełnienia braku formalnego skargi. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie wykonane zgodnie z zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2015 r. zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 6 lipca 2015 r. (potwierdzenie na k. 17 akt sądowych), wobec czego zakreślony nim siedmiodniowy termin upłynął z dniem 13 lipca 2015 r. Natomiast korespondencja obejmująca oryginał pełnomocnictwa została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 15 lipca 2015 r. (vide: koperta na k. 27 akt sądowych), zatem już po upływie wskazanego terminu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Stosując przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zwrócił stronie skarżącej cały uiszczony wpis, o czym orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia.