V SA/Wa 2750/15

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. U.-H.D.W. I. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) kwietnia 2015 r. (...) w przedmiocie odmowy dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych p o s t a n a w i a: - przyznać Skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym tj.: 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. I. W., dalej: "Skarżący" wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż prowadzi gospodarstwo domowe z żoną, a jedynym źródłem utrzymania rodziny jest świadczenie przedemerytalne otrzymywane przez jego żonę w wysokości 837 zł. Skarżący nie wykazał żadnego majątku. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie uzyskuje dochodu ze względu na orzeczona całkowitą niezdolność do pracy. W piśmie z 1 października 2015 r. (data nadania) Skarżący wyjaśnił, że nie posiada rachunków bankowych, lokat i oszczędności. Jego żona posiada rachunek bankowy, na który wpływa jedynie świadczenie przedemerytalne. Wskazał również, że małżonkowie nie otrzymują pomocy finansowej od rodziny oraz osób trzecich, mieszkają w domu córki i współuczestniczą w kosztach utrzymania domu. Trudności finansowe uniemożliwiają Skarżącemu kupno zalecanych leków. Skarżący przedstawił własne zeznanie podatkowe PIT-36 za rok 2013, rozliczenie roczne PIT-40 za rok 2014 sporządzone dla jego żony przez organ rentowy, kartę leczenia szpitalnego, decyzję z 26 maja 2015 r. przyznającą jednorazowy specjalny zasiłek celowy w kwocie 100 zł na pokrycie wydatków związanych z leczeniem, orzeczenie z 29 stycznia 2015 r. lekarza orzecznika przy ZUS Oddział w J. stwierdzające całkowitą niezdolność do pracy Skarżącego, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z 5 maja 2015 r. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W ocenie referendarza sądowego wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości. Wskazać należy, że podstawą utrzymania dwuosobowego gospodarstwa domowego jest świadczenie przedemerytalne wypłacane żonie Skarżącego. W decyzji z 26 maja 2015 r. Burmistrz Gminy J. przyznał Skarżącemu jednorazowy specjalny zasiłek celowy w kwocie 100 zł na pokrycie wydatków związanych z leczeniem. W decyzji stwierdzono, że dochód na osobę w rodzinie wynosi 509,67 zł i jest niższy od kryterium dochodowego, które wynosi 912 zł. Ponadto Skarżący złożył kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności zaliczające Skarżącego do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Wynika z niego, że Skarżący jest osobą o naruszonej sprawności organizmu, zdolną do pracy w warunkach chronionych lub na stanowisku przystosowanym. Lekarz orzecznik ZUS w orzeczeniu z 29 stycznia 2015 r. stwierdził, że Skarżący jest osobą całkowicie niezdolną do pracy. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Przedstawione okoliczności przemawiają za uznaniem wnioskodawcy za osobę, która nie posiada środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a stan zdrowia ogranicza możliwość osobistego udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W związku z powyższym postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.