V SA/Wa 2751/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P. S.A. w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia ... marca 2008 r. Nr ... w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. P. S.A. w W. w skardze z 9 maja 2008 r. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z ... marca 2008 r. (utrzymujące w mocy postanowienie własne z ... lutego 2008 r. o stwierdzeniu niedopuszczalności zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonana zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 wymienionego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Wskazać także trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego skarżący zobowiązany jest wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Strona wnosząca o wstrzymanie wykonania winna więc wykazać okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane, poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do zainteresowanego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści omawianego przepisu i przesłanek z niego wynikających. W postanowieniu z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd stwierdza, że Spółka wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w żaden sposób nie uzasadniła swego wniosku, co czyni niemożliwym jego ocenę w kontekście przesłanek z ww. art. 61 § 3. Sąd zauważa również, iż przesłanką niezbędną wstrzymania wykonania jest możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (v. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122), nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (v. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz wyd. PWN, Warszawa 2005, s. 296). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia z ... marca 2008 r. utrzymującego w mocy postanowienie z ... lutego 2008 r. stwierdzające niedopuszczalność zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym na podstawie art. 34 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji [tj. Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.]. Wniosek ten dotyczy zatem postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym, które nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków nadających się do wykonania dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Przedmiotowemu postanowieniu brak więc przymiotu wykonalności, a tym samym wstrzymanie jego wykonania nie jest możliwe. Z wymienionych powodów Sąd nie znalazł podstaw do pozytywnego załatwienia rozpoznawanego wniosku i na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji