V SA/Wa 2753/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2015 r. sprawy ze skargi P. p. Ś.. J. A. w J. na rozstrzygnięcie Samorządu Województwa Mazowieckiego zawarte w piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę W dniu 26 sierpnia 2013 r. Lokalna Grupa Działania "R. W." złożyła w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Mazowieckiego w W. wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju dla małych projektów, tj. operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działań Osi 3 Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (dalej: PROW) 2007-2013, ale przyczyniają się do osiągnięcia celów tej osi (art. 12 ust.1 pkt 1 lit.b ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich - Dz.U. z 2013 r., poz.173, dalej: "ustawa o wspieraniu"). Wniosek dotyczył operacji "P. R.– J. 2014". Pismem z dnia 04 marca 2014 r. znak P-3/017 wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia stwierdzonych we wniosku o przyznanie pomocy nieprawidłowości i braków, które w sposób szczegółowy wymieniono w załączniku do pisma. W odpowiedzi wnioskodawca uzupełnił jedynie w części wskazane uchybienia. W związku z powyższym w piśmie z dnia 29 kwietnia 2014 r. znak P-3/017 ponownie wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia stwierdzonych uchybień w zakresie wskazanym w pkt 3, 4, 6, 7 i 8. Wnioskodawca odebrał pismo 05 maja 2014 r. i w terminie 14 dni kalendarzowych licząc od dnia doręczenia wezwania, tj. do dnia 19 maja 2014 r. powinien dokonać uzupełnień wszystkich pozostałych braków. Pomimo ponownego złożenia przez wnioskodawcę uzupełnień wniosek nadal zawierał nieprawidłowości uniemożliwiające pozytywne rozpatrzenie sprawy i podpisanie umowy. Mając powyższe na uwadze, pismem z dnia 12 czerwca 2014r. znak P-7/017 poinformowano wnioskodawcę o odmowie przyznania pomocy podając przyczyny podjętej decyzji. W uzasadnieniu wskazano m.in., iż odmowa przyznania pomocy nastąpiła na podstawie § 11 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2013 r., poz. 1163, dalej: "rozporządzenie"), zgodnie z którym, jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania, nie usunął w terminie pozostałych nieprawidłowości lub braków, pomocy nie przyznaje się. Organ wyjaśnił, iż z informacji zamieszczonych we wniosku o przyznanie pomocy wynika, że przedmiotowa operacja obejmuje wynagrodzenie rzeźbiarzy z całej Polski. Projekt zatem nie wpisuje się w zakres realizacji małych projektów zawarty w załączniku Nr 1 do rozporządzenia, tj. rozwijanie aktywności społeczności lokalnej poprzez promocje i organizacje lokalnej twórczości kulturalnej lub aktywnego trybu życia, z wyłączeniem remontu i budowy budynków mieszkalnych. Z uwagi na fakt, że przedmiotowa operacja zgodnie z uzasadnieniem zgodności zakresu operacji polega na promocji rzeźbiarzy z całej Polski, a nie lokalnej twórczości, pomoc w ramach w/w zakresu nie może zostać przyznana Dalej wyjaśniono, iż zakres operacji nie stanowi uzasadnienia do poniesienia kosztów. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia pomoc na małe projekty przyznaje się w formie refundacji części kosztów, które są uzasadnione zakresem realizacji małego projektu, niezbędne do osiągnięcia jego celu oraz racjonalne. Projekt zakłada prace 13 rzeźbiarzy, przez 64 godzin natomiast impreza która może zostać zakwalifikowana w ramach wskazanego zakresu będzie trwała przez 4,5 godziny i polegać będzie na zaprezentowaniu wykonanych rzeźb. W związku z powyższym, zatrudnienie 13 rzeźbiarzy przez okres 8 dni w tym koszt noclegów oraz wyżywienia jest nieuzasadniony do zakładanego efektu. Organ podkreślił także, iż wnioskodawca dwukrotnie został poproszony o usunięcie kosztu koordynatora projektu, ponieważ usługa zawierała koszty niekwalifikowane (m.in. opracowanie wniosku o przyznanie pomocy oraz rozliczenie). W odpowiedzi zmieniono zakres prac. Pomimo tego wnioskodawca nieprawidłowo naliczył kwotę kosztów pracy własnej - na podstawie §4 ust. 3 pkt. 2a rozporządzenia wartość pracy oraz usług świadczonych nieodpłatnie stanowi iloczyn liczby przeprowadzonych godzin oraz ilorazu przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w drugim roku poprzedzającym rok, w którym złożono wniosek o przyznanie pomocy na małe projekty. Kierując się powyższym dla wniosków złożonych w 2013 roku stawka za godzinę pracy wynosi 20,23 zł. Natomiast wnioskodawca zastosował niewłaściwą jednostkę miary - jeden komplet. Wnioskodawca nie wskazał sposobu rekrutacji artystów. Natomiast cel operacji informuje że jest to amatorska rzeźba. W związku z czym, koszt wynagrodzenia rzeźbiarzy jest nieuzasadniony. Wskazano również na brak spójności danych - zgodnie z sekcją V publikacja zawiera 12 stron, natomiast z sekcji VI wynika, że informator będzie zawierał 24 strony. Wnioskodawca nieprawidłowo także naliczył w sekcji VI koszty inwestycyjne - zadanie "wydanie informatora plenerowego" zostało zakwalifikowane jako koszt inwestycyjny. Nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem, pismem z dnia 26 czerwca 2014r. wnioskodawca wezwał Samorząd Województwa do usunięcia naruszenia prawa. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, organ pismem z dnia 25 sierpnia 2014r. poinformował wnioskodawcę o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Podniesiono następujące zarzuty: naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: -§11ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego PROW na lata 2007-2013, załącznika nr 1 do w/w rozporządzenia naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 7, art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2013 r., poz.267 ze zm., dalej: "k.p.a.") poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy oraz poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy, art. 80 k.p.a., poprzez niewzięcie pod uwagę całokształtu materiału dowodowego w sprawie, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, W motywach skargi skarżący podniósł, iż złożony wniosek odpowiada warunkom programu i wpisuje się w zakreślone przez obowiązujące w tym zakresie przepisy ramy świadczące za zasadnością przyznaniu rzeczonego dofinansowania. Wskazano, iż podjęcie decyzji o odmowie przyznania pomocy powinno być poprzedzone wszechstronną oceną materiału, co w przedmiotowej sprawie nie nastąpiło. Inicjatywa dowodowa zaś należała do organu, który nie podjął i nie uwzględnił wszelkich dowodów znajdujących się w aktach sprawy świadczących o złożeniu przez wnioskodawcę prawidłowego wniosku, które mogły się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a co za tym idzie przyznaniu wnioskowanej pomocy. Skarżący podniósł ponadto, że naruszenie art. 80 k.p.a. polegało m.in. na tym, iż organ w sposób wadliwy ustalił, że wnioskodawca pomimo ponownego wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy, nie uzupełnił wszystkich nieprawidłowości i braków. Operacja "P. R. – J. 2014" została błędnie zinterpretowana przez oceniającego, gdyż głównym założeniem całej operacji, pleneru, a także imprezy poplenerowej z prezentację gotowych rzeźb, była promocja lokalnej twórczości kulturalnej, organizacja aktywnego trybu życia, a także wypromowanie miejscowości Jadów. Błędnie założono, że przedmiotowa operacja obejmuje tylko wynagrodzenie, promocję rzeźbiarzy z całej Polski, błędnie również założono, że to grupa rzeźbiarzy skorzysta najbardziej na operacji. Strona skarżąca wskazała także, iż celem projektu jest nauka, aktywizacja i rozwijanie zainteresowań miejscowej ludności, nie wykona się tego podczas trwającej kilka godzin wystawy ani poprzez zamówienie rzeźb poza docelową miejscowością i jej mieszkańcami, dla której przygotowany był cały program – J. W opinii skarżącego, za racjonalny koszt należy uznać wydatki na koordynatora. Wnioskodawca, uzupełniając wniosek zgodnie z wezwaniami organu, wyjaśnił w sposób racjonalny, dokładny, logiczny i nie budzący wątpliwości zarówno sam fakt poniesionych kosztów jak i sposób rekrutacji artystów (rzeźbiarzy) oraz kosztów wydania informatora. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracyjnej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt. 1- 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na co wskazuje treść art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej :"p.p.s.a."). Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno akty, jak i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniający skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd stwierdza czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Sąd zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli i legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia wydanego przez Samorząd Województwa Mazowieckiego w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego, Sąd uznał, iż nie narusza ono przepisów prawa materialnego oraz, że przy jego wydawaniu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Na wstępie zaznaczenia wymaga, że w przypadku działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, w którym określone zostały warunki i tryb przyznawania, wypłaty lub zwracania pomocy finansowej, oraz przepisy unijne zawarte w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U.UE L z 2005 r. Nr 277, str.1). Zgodnie z art. 12 ust.1 pkt 1 lit b ustawy o wspieraniu pomoc w ramach działania, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 21, jest przyznawana na operacje wybrane zgodnie z art. 62 ust. 4 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 przez lokalną grupę działania wybraną do realizacji opracowanej przez nią lokalnej strategii rozwoju, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 17- 20. Lokalna Grupa Działania dokonuje wyboru małych projektów pod względem zgodności z Lokalną Strategią Rozwoju na podstawie § 9 ust. 1 rozporządzenia w związku z art. 62 ust. 4 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005. W rozpoznawanej sprawie Uchwałą Rady Lokalnej Grupy Działania "R. W." z dnia 22 sierpnia 2013 r. wybrano projekt złożony przez Parafię pw. Św. J. A. w J. o nazwie "P. R.– J. 2014". Na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia postępowanie w sprawie przyznania pomocy prowadzi właściwy organ samorządu województwa. Zgodnie z §11 rozporządzenia, jeżeli złożony wniosek o przyznanie pomocy jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera braki, samorząd województwa wzywa wnioskodawcę, na piśmie, do usunięcia nieprawidłowości lub braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania, nie usunął w terminie wszystkich nieprawidłowości lub braków, wzywa się go ponownie, na piśmie, do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli wnioskodawca pomimo ponownego wezwania nie usunął w terminie pozostałych nieprawidłowości lub braków pomocy nie przyznaje się, o czym właściwy organ samorządu województwa informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca został dwukrotnie wzywany przez organ do uzupełnienia wniosku. Braki i nieprawidłowości były szczegółowo przez organ wymieniane w załącznikach do wezwań. Zdaniem organu, pomimo ponownego złożenia przez wnioskodawcę uzupełnień, wniosek nadal zawierał nieprawidłowości uniemożliwiające pozytywne rozpatrzenie sprawy i podpisanie umowy o przyznaniu pomocy. W ocenie Sądu, organ zasadnie uznał, iż wniosek o przyznanie pomocy złożony przez stronę skarżącą nie zasługuje na uwzględnienie. Przyczyny odmowy przyznania pomocy zaistniały z powodu nieprawidłowości i braków po ponownym wezwaniu do ich usunięcia w zakresie wskazanym w pkt 3, 4, 6, 7 i 8 pisma o ponownym uzupełnieniu z dnia 29 kwietnia 2014r. W piśmie informującym o odmowie przyznania pomocy szczegółowo przedstawiono nieprawidłowości, które wskazywały na niewłaściwe uzupełnienie wniosku, w tym w szczególności na brak zgodności operacji z rozporządzeniem. Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów natury procesowej należy zaznaczyć, iż na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy o wspieraniu do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie organ rozpatrzył zebrany w sprawie materiał dowodowy w sposób wszechstronny i wyczerpujący. Sąd nie dopatrzył się w tym zakresie żadnych uchybień. Natomiast podkreślił należy, iż ciężar dowodu spełnienia warunków przyznania pomocy spoczywał na wnioskodawcy. To wnioskodawca nie wykazał spełnienia warunków przyznania pomocy, w skutek czego odmowa przyznania pomocy była prawnie uzasadniona. Zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy o wspieraniu, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust.2 są obowiązane przedstawić dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek: ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Zatem w przedmiotowej sprawie spoczywający na P. pw. Św. J. A. w J. ciężar dowodu obligował ją do przedłożenia kompletnych uzupełnień do wniosku o przyznanie pomocy, które w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości wskazywałyby na zgodność operacji z rozporządzeniem, w szczególności na zgodność operacji z zakresem realizacji małych projektów. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że zakres realizacji małych projektów został określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Zgodnie z § 3 ust.1 pkt 1 rozporządzenia pomoc na małe projekty jest przyznawana, jeżeli mały projekt, oprócz warunków określonych w art. 12 ust.1 pkt 1 lit. b ustawy o wspieraniu będzie realizowany w zakresie określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia, a jego całkowity planowany koszt wynosi co najmniej 4,5 tys. złotych, lecz nie więcej niż 100 tys. złotych. Jednocześnie § 4 ust. 1 rozporządzenia wskazuje, iż pomoc na małe projekty przyznaje się w formie refundacji części kosztów, które są uzasadnione zakresem realizacji małego projektu, niezbędne do osiągnięcia jego celu oraz racjonalne. Zatem wnioskodawca zobligowany jest do zapewnienia racjonalności kosztów w stosunku do zakładanych efektów. Jak wynika z akt administracyjnych, w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operację pt. "P. R. — J. 2014". Wnioskodawca wskazał, iż celem operacji jest "Rozwój aktywności społeczności lokalnej poprzez organizację P. R. – J. 2014 popularyzującego i promującego amatorską r. l. i szerzącego wiedzę o walorach turystycznych, przyrodniczych i kulturowych (...). Pozwoli to podnieść atrakcyjność regionu oraz wypromuje lokalną amatorską rzeźbę" (Sekcja III, pkt 13.2.1 wniosku). W zakresie operacji (Sekcja III, pkt 15 wniosku) zaznaczono, iż chodzi o: "rozwijanie aktywności społeczności lokalnej poprzez promocję i organizację lokalnej twórczości kulturalnej lub aktywnego trybu życia (...)" w ramach zakresu wskazanego w pkt 2 lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia. W opisie operacji (Sekcja V wniosku) wnioskodawca wyjaśnił, iż operacja przyczyni się do rozwinięcia aktywności społeczności lokalnej (dzięki możliwości podziwiania twórczości lokalnych a także ogólnopolskich przedstawicieli rzeźbiarstwa podczas wykonywania rzeźb oraz jednodniowego wernisażu a także w późniejszym czasie dzięki ustawieniu rzeźb wokół S. P. w. Św. J. A. w J.. Wnioskodawca stwierdził również, iż plener będzie miał charakter otwartych warsztatów, w których będą mogli uczestniczyć wszyscy zainteresowani mieszkańcy z terenów Gminy Jadów oraz turyści. We wniosku o przyznanie pomocy brak było jednocześnie programu warsztatów, natomiast sam fakt umożliwienia mieszkańcom przyglądaniu się pracy rzeźbiarzy oraz podziwiania rzeźb po jej zakończeniu, nie był wystarczający do stwierdzenia, iż operacja w wymierny sposób przyczyni się do rozwinięcia aktywności społeczności lokalnej. Ponadto wnioskodawca nie wykazał kryteriów, na podstawie których dokonał wyboru artystów oraz nie przedstawił ich kwalifikacji a także innych dokumentów, które uzasadniałyby racjonalność zaproponowanych kosztów ich wynagrodzenia. Mając powyższe na uwadze organ miał podstawy, aby stwierdzić, że operacja wskazana we wniosku o przyznanie pomocy nie przyczyni się do realizacji określonego przez wnioskodawcę zakresu operacji (pkt 2 lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia), ponieważ oprócz ogólnych stwierdzeń nie udokumentowano powyższego. Natomiast informacje zawarte w części opisowej wniosku były sprzeczne z planem finansowym operacji i zawartymi w zestawieniu rzeczowo-finansowym kosztami kwalifikowalnymi. Odnosząc się do zarzutu skargi w zakresie błędnego zinterpretowania operacji przez oceniającego, która w zamyśle miała posłużyć do nauki, aktywizacji i rozwijania zainteresowań miejscowej ludności oraz stwierdzenia, iż nastąpi to na podstawie przygotowanego programu należy podkreślić, iż to wnioskodawca zobligowany na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy o wspieraniu do przedstawienia wszelkich dokumentów i dowodów w sprawie, nie przedstawił powyższego programu określającego zasady uczestnictwa społeczności lokalnej w projekcie. Skutkiem czego, materiał dowodowy sprawy nie zawierał wystarczających dowodów potwierdzających zamysł wnioskodawcy. Odnośnie zarzutu dotyczącego błędnego założenia samorządu województwa, iż przedmiotowa operacja obejmuje tylko wynagrodzenie i promocję rzeźbiarzy z całej Polski oraz tego, że to grupa rzeźbiarzy skorzysta najbardziej na operacji, Sąd wskazuje, iż zestawienie rzeczowo-finansowe zawarte we wniosku o przyznanie pomocy szczegółowo określa zakres kosztów kwalifikowalnych, z czego 68% stanowi wyłącznie wynagrodzenie, wyżywienie oraz opłacenie kosztu noclegów dla artystów rzeźbiarzy. A zatem założenie organu było zasadne. W zakresie zakwestionowania przez organ kosztów sposobu rekrutacji artystów (rzeźbiarzy) należy się zgodzić, iż wnioskodawca nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości kryteriów, na podstawie których został dokonany wybór artystów. Natomiast przedstawione w zestawieniu rzeczowo-finansowym koszty świadczą o tym, iż artystów zatrudniono w celu wykonania konkretnej usługi. Zasadnie organ wskazał również na nieprawidłowości przy zakwalifikowaniu kosztów wykonania informatora jako zadania inwestycyjnego, ponieważ wydanie publikacji nie stanowi środka trwałego. Odnosząc się do kwestii związanej z pracą koordynatora należy podkreślić, iż w toku postępowania wyjaśniającego wnioskodawca był dwukrotnie wzywany do usunięcia tych kosztów. W odpowiedzi, na etapie ponownych uzupełnień, dokonano jedynie zmiany zakresu obowiązków koordynatora pozostawiając jednocześnie nieprawidłowo wyliczoną stawkę pracy i usług świadczonych nieodpłatnie, co zostało wyraźnie wskazane w piśmie informującym o odmowie przyznania pomocy. Reasumując, wydany w niniejszej sprawie akt Samorządu Województwa Mazowieckiego wydany został zgodnie z prawem. Stanowisko organu w przedmiocie odmowy przyznania pomocy z uwagi na nieuzupełnienie braków i nieprawidłowości wniosku należy uznać za całkowicie słuszne. Postępowanie prowadzące do wydania rozstrzygnięcia było prawidłowe a uzasadnienie zaskarżone aktu wyczerpujące i przekonywujące, co do swojej zasadności. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.