V SA/Wa 2753/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA – Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. R. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą H. F. T. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr. [...] w przedmiocie wymierzenie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem procesowym z dnia 26 maja 2015 r. skarżący T. R. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą H. T. R. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. Uzasadniając wniosek wskazał, że nałożono na niego obowiązek zapłaty kwoty 12.000,00 zł z tytułu kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem gry. Zaznaczył, że jest drobnym przedsiębiorcą którego miesięczny obrót jest niewielki a konieczność uiszczenia kary we wskazanej wyżej kwocie będzie znacznym obciążeniem. Wskazał, że w chwili obecnej jego sytuacja finansowa jest na tyle zła, że konieczność zapłacenia kwoty 12.000,00 zł spowoduje utratę płynności finansowej i niemożności przedsiębrania jakichkolwiek dalszych działań, w tym zapłaty swoich wymagalnych zobowiązań. W konsekwencji może to doprowadzić do konieczności zakończenia prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i ogłoszenie upadłości. Skarżący podniósł, że jak wynika z załączonego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2014 uzyskał dochód w wysokości jedynie 20.453,48 zł, z czego kwota 3.210,00 została przeznaczona na pokrycie straty z lat ubiegłych. Tym samym podstawę opodatkowania w roku 2014 stanowiła kwota 17. 243,48 zł. W ciągu ostatnich miesięcy jego sytuacja majątkowa jeszcze bardziej się pogorszyła, na co wskazuje załączony do niniejszej skargi wydruk z dokumentu księgowego – zestawienia Roczna struktura przychodu. Skarżący podkreślił, że z ww. dokumentu wynika, iż w ostatnich trzech miesiącach skarżący osiągnął stratę na prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 2.700,76 zł. Zaznaczył, że środki stanowiące nadwyżkę przychodu nad kosztami zostały już spożytkowane na bieżące wydatki. Tym samym nie posiada środków na zapłacenie nałożonej na nią kary pieniężnej bez narażenia się na utratę płynności finansowej i w konsekwencji ryzyko upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). Skarżący we wniosku o wstrzymanie wskazał, że w chwili obecnej jego sytuacja finansowa jest na tyle zła, że konieczność zapłacenia kwoty 12.000,00 zł spowoduje utratę płynności finansowej i niemożności przedsiębrania jakichkolwiek dalszych działań, w tym zapłaty swoich wymagalnych zobowiązań. W konsekwencji może to doprowadzić do konieczności zakończenia prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i ogłoszenie upadłości. Co potwierdzają załączone przez skarżącego dokumenty. W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącej, w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Konsekwencją wykonania decyzji jest w ocenie Sądu, możliwość spowodowania trudnej sytuacji materialnej, a ponadto wykonanie decyzji może spowodować ciężkie nieodwracalne konsekwencje, których w większości skarżący nie będzie mógł odwrócić nawet w sytuacji uwzględnienia skargi. Argumentacja skarżącego jest słuszna i w ocenie Sądu stanowi przesłankę umożliwiającą zastosowanie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.