V SA/Wa 2755/10

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi E. w W. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... września 2010 r. Nr ...; ... w przedmiocie określenia wysokości dofinansowania przypadającego do zwrotu p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych; 2. ustanowić radcę prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Strona skarżąca złożyła na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. We wniosku wskazano, iż strona skarżąca jest stowarzyszeniem, którego celem jest: • prowadzenie działalności pożytku publicznego, • działania na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów i współpracy między społeczeństwami m.in. poprzez budowanie trwałych kontaktów, więzów przyjaźni, zrozumienia i braterstwa między młodymi ludźmi, dzięki prowadzeniu współpracy i wymiany międzynarodowej, • działalność w sferze nauki, edukacji, oświaty i wychowania dzieci i młodzieży oraz upowszechniania kultury fizycznej i sportu, • działania na rzecz przeciwdziałania bezrobociu i tworzenia nowych miejsc pracy oraz realizacji programów i zadań z zakresu problematyki spraw społecznych i polityki socjalnej. Stowarzyszenie nie posiada żadnego majątku, w tym również środków pieniężnych i nie uzyskuje żadnych dochodów. Jego dramatyczna sytuacja finansowa jest wynikiem decyzji Wojewódzkiego Urzędu Pracy o wstrzymaniu wypłat należnych stowarzyszeniu, co jest związane z zaskarżoną decyzją Ministra Rozwoju Regionalnego. Strona skarżąca oświadczyła, iż na rachunku bankowym nie ma żadnych środków pieniężnych, a z nadesłanego zaświadczenia bankowego, wynika, iż rachunek ten jest objęty zajęciem egzekucyjnym. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Na wstępie podkreślenia wymaga, iż zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym – gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 ustawy p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskującej strony i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika, uznać należało, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy zgodnie z żądaniem wniosku. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia w szczególności to, iż stowarzyszenie jest organizacją realizującą określone cele społeczne, nie prowadzi działalności zarobkowej i nie posiada żadnego majątku. Wobec takiego charakteru działalności, jak również mając na uwadze, iż skarżący nie posiada środków majątkowych (pieniężnych) na pokrycie kosztów postępowania, uznać należało, że wykazana została obligatoryjna przesłanka udzielenia prawa pomocy w zakresie całkowitym. Odnosząc się do wniosku o wyznaczenie radcy prawnego w osobie S. B. z B. wskazać należy, iż zgodnie z art. 253 ustawy p.p.s.a. o wyznaczenie (...) radcy prawnego (...) sąd zwraca się do właściwej (...) rady okręgowej izby radców prawnych (...) – w niniejszej sprawie jest to Rada Okręgowa Izby Radców Prawnych w W. Jeżeli (...) radca prawny (...) ustanowiony w ten sposób ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, właściwa (...) rada okręgowej izby radców prawnych (...), na wniosek ustanowionego (...) radcy prawnego (...) wyznaczy w razie potrzeby (...) radcę prawnego (...) z innej miejscowości. W związku z powyższym na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.