V SA/Wa 2762/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. W. i M. S.– wspólników P.H.P.U. "..." spółki cywilnej na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia ... lipca 2014 r. Nr ... w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania. A. W. i M. S. wezwane solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wystąpiły z wnioskiem z dnia 12 listopada 2014 r. o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2014 r. wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu oznaczonym symbolem PPF – w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie wraz z załączonym formularzem PPF zostało przesłane pełnomocnikowi skarżącej i doręczone w dniu 30 grudnia 2014 r. (potwierdzenie na k. 48 akt sądowych), jednakże brak formalny wniosku nie został uzupełniony w zakreślonym terminie. Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2015 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania, podnosząc w uzasadnieniu, iż skarżąca mimo wezwania nie złożyła wniosku na urzędowym formularzu PPF. Pełnomocnik wnioskodawczyni wystąpił ze sprzeciwem z dnia 23 lutego 2015 r. podnosząc, iż rozstrzygnięcie referendarza sądowego jest błędne, bowiem złożony przez skarżącą wniosek jest kompletny i wystarczający. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") – wniesienie sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc a wniosek skarżącego podlega ponownemu rozpatrzeniu. W myśl art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosowanie do treści art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w art. 256 pkt 1 p.p.s.a., Rada Ministrów wydała w dniu 16 grudnia 2003 r. rozporządzenie w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Zgodnie z § 1 pkt 1 tego rozporządzenia, ustalony został wzór formularza wniosku oznaczonego symbolem "PPF", dla wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Jednocześnie, w myśl art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został zawarty w piśmie skarżącej z dnia 12 listopada 2014 r. (vide: k. 31 akt). Wnioskodawczyni została następnie wezwana – stosowanie do treści art. 252 § 2 p.p.s.a. – do złożenia wniosku na urzędowym formularzu oznaczonym symbolem "PPF", którego druk został załączony do pisma z dnia 22 grudnia 2014 r., sporządzonego w wykonaniu zarządzenia z dnia 19 grudnia 2014 r. (vide: k. 47 akt). Wobec tego, że mimo wezwania skarżąca nie złożyła wniosku sporządzonego na wymaganym formularzu, jak również nie został on załączony do sprzeciwu z dnia 23 lutego 2015 r., należało pozostawić wniosek bez rozpoznania. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie opierając się na przepisie art. 257 i art. 260 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.