V SA/Wa 2770/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M.R.- [...] na pismo Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na rzecz dywersyfikacji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z 28 października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. R. - [...] na pismo Agencji Rynku Rolnego z [...] sierpnia 2010r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na rzecz dywersyfikacji, z uwagi na błędne oznaczenie pisma podlegającego zaskarżeniu do Sądu. Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu w dniu [...] listopada 2010r., zaś pismem z [...] listopada 2010r. (data nadania [...] listopada 2010r.) złożył on wniosek do organu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na pismo Agencji Rynku Rolnego z [...] czerwca 2010r. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że został źle pouczony przez organ o możliwości złożenia skargi, a z uwagi na brak wykształcenia prawniczego nie posiadał stosownej wiedzy, by prawidłowo zredagować skargę. Agencja Rynku Rolnego pismem z [...] listopada 2010r. przekazała Sądowi wniosek producenta, skargę na odmowę przyznania pomocy z [...] listopada 2010r. oraz odpowiedź na skargę. W treści pisma pełnomocnik organu wskazał, że jego zdaniem wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Jak podkreślił jego autor, organ prawidłowo pouczył skarżącego o środkach zaskarżenia w informacji o odmowie przyznania pomocy zawartej w piśmie z [...] czerwca 2010r. W opinii pełnomocnika organu, gdyby skarżący działał w błędnym przeświadczeniu, to swoją skargę winien skierować przeciwko obu pismom tj. z [...] czerwca i [...] sierpnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek złożony przez pełnomocnika skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 cytowanej ustawy). W tym miejscu należy zważyć, że brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). W ocenie Sądu okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku. W ocenie Sądu, skarżący wbrew treści art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Pismo Agencji Rynku Rolnego podlegające zaskarżeniu z [...] czerwca 2010r. zawierało prawidłowe pouczenie, o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od powyższego rozstrzygnięcia w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Producent zapoznał się z treścią pouczenia, gdyż w ustawowym terminie skierował do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie Sądu treść pouczenia zawartego w zaskarżonym piśmie o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie wymaga dla jego zrozumienia wiedzy prawniczej, na co powoływał się skarżący. Trudno zatem uznać, jak chciałby skarżący, że pismo z [...] sierpnia 2010r. podlegało zaskarżeniu, co wynika jego zdaniem z błędnej konstrukcji pouczenia w nim zawartego. W odpowiedzi organu na wezwanie od usunięcia naruszenia prawa zostało jedynie powtórzone pouczenie, co jest zgodne z regulacjami prawnymi odnoszącymi się do trybu i terminu wnoszenia skargi na akt lub czynność z zakresu administracji publicznej (art. 52 – 53 cyt. ustawy), którym było pismo ARiMR z [...] czerwca 2010r. odmawiające – przyznania pomocy finansowej wobec czego zarzut dotyczący zawarcia w nich błędnego pouczenia o przysługującej skardze nie mógł zostać przez Sąd uwzględniony. Błąd popełniony przez skarżącego, polegający na tym, że błędnie oznaczył pismo podlegające zaskarżeniu, w sytuacji gdy został prawidłowo pouczony o możliwości wniesienia środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Nieuwagi lub zaniedbania nie można bowiem kwalifikować jako braku winy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2008 r. sygn. akt I OZ 307/08 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.