V SA/Wa 2777/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA – Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E.S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności pieniężnych przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nr [...] doręczona została skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego w dniu 21 października 2013 r. Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2013 r. tut. Sąd odrzucił skargę E.S. z uwagi na jej wniesienie po upływie terminu. Postanowienie doręczone zostało skarżącemu w dniu 27 stycznia 2014 r. Pismem z dnia 8 lutego 2014 r. wniesionym za pośrednictwem organu, Skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał na okoliczności dotyczące braku informacji o miejscu pozostawienia informacji o awizacji przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję. Organ administracyjny ustosunkowując się do wniosku o przywrócenie terminu wniósł o jego odrzucenie (w przypadku gdy nie dochowano terminu do złożenia wniosku) lub oddalenie (gdyby Sąd uznał, iż należy rozpoznać wniosek merytorycznie). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz.270 t.j..) dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek (złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu) postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zdaniem Sądu w świetle zaistniałych w tej sprawie okoliczności przedmiotowy wniosek złożony został w terminie a uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy Skarżącego. Odnośnie wymogów formalnych badanego wniosku wyjaśnić należy, iż wniosek ten złożony został 7 dnia (03.02.14 r.) od daty doręczenia skarżącemu postanowienia (27.01.14 r.), z którego dowiedział się on o uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Tym samym wniosek należało rozpoznać merytorycznie dokonując jego oceny pod kątem przesłanek ustawowych. W kontekście wyjaśnień skarżącego wskazać należy, iż faktem jest (wbrew twierdzeniom organu), iż na kopercie zawierającej zaskarżoną decyzję brak jest informacji o miejscu pozostawienia informacji o awizacji przedmiotowej przesyłki. Mając tutaj na uwadze, iż skarżący okoliczność tą powołuje we wniosku o przywrócenie terminu a nie w skardze kasacyjnej, uznać należało, iż jego intencją nie jest kwestionowanie faktu uznania doręczenia zaskarżonej decyzji za skuteczne lecz wykazanie, iż o pozostawaniu zaskarżonej decyzji w jednostce nadawczej w ogóle nie wiedział i obiektywnie nie mógł się dowiedzieć. Nadto skarżący wskazywał, iż o fakcie wydania decyzji dowiedział się znacznie później w organie administracyjnym. Kierując się zatem okolicznością braku informacji o miejscu pozostawienia "awiza" Sąd uznał, iż skarżący uprawdopodobnił, iż nie miał możliwości uzyskania informacji o wydaniu i potrzebie odebrania zaskarżonej decyzji w okresie przewidzianym na jej odbiór w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Ponieważ skarżący złożył swoją skargę jeden dzień po terminie wynikającym z przedmiotowego doręczenia zastępczego i uprawdopodobnił przy tym, brak możliwości odbioru tej decyzji w okresie pozostawania przesyłki w jednostce nadawczej, uznać należało ,że dochował należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i nie można w ocenie Sądu przypisać mu winy uchybienia terminu do wniesienia skargi. W świetle powyższego Sąd uznał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za uzasadniony i na podstawie art. 89 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.