V SA/Wa 2778/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 18 października 2023 r., nr 1401-IOC.4310.10.2023 w przedmiocie określenia kwoty należności celno-podatkowych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej M. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. kwotę 322 zł (słownie: trzysta dwadzieścia dwa złote) uiszczoną tytułem wpisu od skargi, wpisaną do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 13 listopada 2023 r. pod poz. 35542. Pismem z 14 listopada 2023 r. M. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. (dalej: Skarżąca), reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 18 października 2023 r., nr 1401-IOC.4310.10.2023. Pełnomocnik Skarżącej, zarządzeniem z 21 grudnia 2023 r. została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania spółki i udzielenia pełnomocnictwa procesowego, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pełnomocnik Skarżącej została poinformowana, że dołączony do skargi odpis KRS nie dotyczy skarżącej spółki M. Sp. z.o.o., która powstała w wyniku przekształcenia M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp.k. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej spółce w dniu 12 marca 2024 r. (k. 52 akt sądowych). Pełnomocnik Skarżącej przy piśmie z 16 lutego 2024 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 14 marca 2024 r.) nadesłała KRS tożsamej treści, jaki znajdował się w aktach sprawy, niedotyczący skarżącej spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. art. 28 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: ppsa) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 ppsa przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że wniesiona skarga została podpisana przez osobę (osoby) uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej. Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Podstawowe znaczenie będzie miał KRS. Zaniechanie w zakresie załączenia do skargi takiego dokumentu stanowi jej brak formalny, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 ppsa. W sytuacji, gdy strona nie uzupełni w terminie braku formalnego skargi, mimo prawidłowego w tym zakresie wezwania, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Sąd stwierdził, że skarga podlega odrzuceniu. Pełnomocnik Skarżącej spółki bowiem w terminie do dokonania czynności, który upłynął w sprawie z dniem 26 lutego 2024 r. nie uzupełnił braku formalnego skargi (odpisu z KRS). Pełnomocnik nadesłał wprawdzie odpis KRS, lecz dotyczył on innego podmiotu niż Skarżąca spółka. Nadesłany odpis KRS dotyczy M. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. (NIP (...)) podczas, gdy Skarżącą w sprawie jest M. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. (wskazany w skardze NIP spółki (...)). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa – w punkcie 1 sentencji postanowienia. Stosownie zaś do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.