V SA/Wa 2780/15

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania z tytułu dotacji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. M. B. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczyła, iż uzyskuje dochód z tytułu umowy zlecenia w wysokości 150 zł miesięcznie. W uzasadnieniu podniosła, iż od 5 lat jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, natomiast od połowy lipca 2015 r. podejmuje prace dorywcze na umowę zlecenia. Dodatkowo oświadczyła, iż pomaga jej koleżanka, u której zamieszkuje, ponosi miesięczne wydatki na mieszkanie w wysokości 50 zł oraz na żywność w wysokości 100 zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawczyni nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W szczególności stwierdzić należało, iż skarżąca utrzymuje się z prac dorywczych, uzyskując niewielki dochód w wysokości 150 zł, które to środki w całości pożytkuje na niezbędne utrzymanie. Wzięto także pod uwagę, iż korzysta z pomocy koleżanki, nie posiada nieruchomości, oszczędności, nie dysponuje również zasobami pieniężnymi, które mogłaby przeznaczyć na koszty sądowe. W tej sytuacji uznać należało, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.