V SA/Wa 2782/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 19 września 2022 r. nr RzPP-DPR-WPL.431.31.560.2022 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia kompensacyjnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 26 października 2022 r. [...] (dalej jako: "skarżący" lub "strona"), zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę opisaną w komparycji decyzję Rzecznika Praw Pacjenta (dalej jako: "RPP" lub "organ") w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia kompensacyjnego. Zarządzeniem z 13 grudnia 2022 r. wezwano pełnomocnika strony do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podpisanego osobiście (własnoręcznie) przez pełnomocnika egzemplarza skargi z 26 października 2022 r. Wyjaśniono, że zarówno oryginał jak i odpis skargi przekazany do Sądu nie zawierał podpisu pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej jako: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest terminowe uzupełnienie jej braków formalnych. Z uwagi na niepodjęcie przez pełnomocnika skarżącego, pomimo dwukrotnej awizacji, przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, sporządzone w wykonaniu zarządzenia z 13 grudnia 2022 r., zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. uznano ją za skutecznie doręczoną z dniem 25 stycznia 2023 r. i pozostawiono w aktach sprawy (k. 39 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał zatem z dniem 1 lutego 2023 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił jednak ww. braku formalnego skargi. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.