V SA/Wa 2785/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. w S. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych wraz z odsetkami postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] października 2013 r. Uzasadniając wniosek wskazała, że ze względu na niż demograficzny jej przychód regularnie maleje w stosunku do roku 2013 i do roku 2012. Na potwierdzenie tego stanu rzeczy do wniosku dołączono dokumenty księgowe w postaci wyciągu z planu finansowego skarżącej uczelni na rok akademicki 2013/2014 oraz rachunek zysków i strat za rok akademicki 2012/2013. Skarżąca wskazała następnie, że w ostatnich dwóch latach zakończyła okresy sprawozdawcze z ujemnym wynikiem finansowym oraz z ujemnymi przepływami pieniężnymi, tym samym skonsumowane zostały środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym w latach wcześniejszych. W aktualnym roku akademickim 2013/14 ponoszone wydatki są w całości finansowane z bieżących przychodów. Plan finansowy uczelni na rok 2013/14 zakłada wynik na poziomie zbliżonym do 0 zł, bieżące miesięczne przychody (w przeważającej części wpłaty z tytułu czesnego za studia) w każdym z miesięcy praktycznie pokrywają się z miesięcznymi wydatkami. W przypadku wszczęcia wobec skarżącej egzekucji wskazanej w zaskarżonej decyzji kwoty ok. 120 000 zł (należność główna + odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych), doszłoby zatem do utraty przez skarżącą płynności finansowej. W konsekwencji byłaby także zagrożona wypłata wynagrodzeń dla ponad trzystu osób zatrudnionych przez skarżącą uczelnię. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wskazała, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. W aktualnym roku akademickim jej wydatki są finansowane w całości z bieżących przychodów. Plan finansowy skarżącej na rok 2013/14 zakłada więc wynik na poziomie zbliżonym do 0 zł. W tej sytuacji egzekucja należności określonych w zaskarżonej decyzji (około 120.000 zł) pociągnie za sobą trudne do odwrócenia skutki w postaci utraty przez skarżącą płynności finansowej. Taki stan będzie zaś bezpośrednio skutkował pogorszeniem się sytuacji pracowników zatrudnianych przez skarżącą. W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu p.p.s.a. i wniosku strony skarżącej, w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Konsekwencją wykonania decyzji jest bowiem możliwość spowodowania trudnej sytuacji materialnej, a ponadto wykonanie decyzji może spowodować ciężkie nieodwracalne konsekwencje (np. w postaci wstrzymania wypłaty wynagrodzeń dla zatrudnionych przez skarżącą osób), których w większości skarżąca nie będzie mogła odwrócić nawet w sytuacji uwzględnienia skargi. Argumentacja skarżącej jest słuszna i w ocenie Sądu stanowi przesłankę umożliwiającą zastosowanie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.