V SA/Wa 2785/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2014 r. sprawy ze skargi W. w S. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych wraz z odsetkami oddala skargę Przedmiotem skargi z dnia 13 listopada 2013 r., wniesionej przez W. w S. (dalej jako Skarżący, Beneficjent) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest decyzja Ministra Rozwoju Regionalnego (dalej jako Instytucja Zarządzająca, IZ PO KL) z dnia [...] października 2013 r. nr [...], uchylająca w części dotyczącej naliczenia odsetek, natomiast w pozostałej części utrzymująca w mocy decyzję Ośrodka Rozwoju Edukacji (dalej jako ORE, Instytucja Pośrednicząca, IP PO KL) z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], wydaną w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Z treści akt administracyjnych wynika, że na podstawie umowy nr [...] o dofinansowanie projektu pt. [...] zawartej w dniu [...] marca 2010 r. z Ministerstwem Edukacji Narodowej Skarżąca realizowała projekt o wartości dofinansowania 3 162 638,27 zł i okresie realizacji od 1 kwietnia 2010r. do 31 grudnia 2013r. Na potrzeby realizacji projektu Skarżąca przewidziała w szczegółowym budżecie projektu w ramach zadania 3: Przygotowanie oraz realizacja studiów zawodowych I stopnia wynajem sal do przeprowadzenia wykładów, ćwiczeń oraz sal umożliwiających zastosowanie w procesie nauczania nowoczesnych technik informacyjnych. Łączna kwota na wynajem sal, zgodnie z wnioskiem, wyniosła 339 650 zł. Zgodnie z § 20 umowy o dofinansowanie projektu przy realizacji zamówień przekraczających wyrażoną w polskich złotych równowartość kwoty 14 tys. euro (bez podatku VAT) Beneficjent powinien stosować zasadę konkurencyjności. W związku z powyższym, dnia [...] września 2010 r. Skarżąca zamieściła w siedzibie i na swojej stronie internetowej zapytanie ofertowe na wynajem sal dydaktycznych oraz przekazała zapytanie do trzech podmiotów: - Z. w S., - K. w S., - T. w S. (TWP OR), z terminem składania ofert na 30 września 2010 r. do godz. 13:00. Ze specyfikacji wynikało, że okres trwania najmu został określony na od dnia 4 października 2010 r. do dnia 30 września 2013 r. (od poniedziałku do piątku w godz. 8:00-15:00 z równoczesnym dostępem do 1 sali wykładowej, 3 sal ćwiczeniowych oraz 5 sal z dostępem do Internetu/komputerowych). W ramach postępowania o udzielenie zamówienia do Skarżącej wpłynęła tylko jedna oferta, przedstawiona przez TWP OR, z którym, po negocjacjach cenowych zawarto umowę najmu. Stawki za wynajem sal odpowiadały stawkom określonym we wniosku: 70 zł/godz. - sala wykładowa, 50 zł/godz. - sale ćwiczeniowe, 70 zł/godz. - pracownie komputerowe. Podczas weryfikacji wniosku o płatność za okres 01.10-31.12.2011 r. ORE zwrócił się do Skarżącej o przesłanie dodatkowych dokumentów związanych z wyborem wykonawcy na wynajem sal dydaktycznych. Na podstawie otrzymanych dokumentów (m.in. pismo z dnia [...] lutego 2012 r.) w informacji o wynikach weryfikacji wniosku o płatność za okres 01.01-31.03.2012 r. ORE uznał za niekwalifikowalne wydatki dotyczące wynajmu sal dydaktycznych, w związku z wątpliwościami co do prawidłowości zastosowania zasady konkurencyjności. Podobnie ORE postąpił w informacji o wynikach weryfikacji wniosku o płatność za okres 01.04-30.06.2012 r. Ostateczne stanowisko w tej sprawie ORE przedstawił w piśmie z [...] września 2012 r., w którym stwierdził, że Skarżąca naruszyła zasadę konkurencyjności przy wyborze wykonawcy na wynajem sal dydaktycznych, gdyż zawarła umowę z podmiotem powiązanym osobowo. Wskazano, że w skład organu uprawnionego do reprezentacji wykonawcy wchodziła bowiem jako członek J. G., która pełniła w tym samym czasie funkcję Kanclerza W. w S. J. G. reprezentowała także Beneficjenta przy podpisywaniu umowy o dofinansowanie projektu oraz w okresie 1 września - 31 grudnia 2010 r. pełniła funkcje kierownika projektu. ORE ustalił także, że J. G. osobiście prowadziła czynności w postępowaniu na wynajem sal dydaktycznych (podpisała zapytanie ofertowe, na jej adres e-mail miały wpływać oferty, podpisała protokół z wyboru wykonawcy, podpisała umowę z wykonawcą). Instytucja Pośrednicząca uznała, że wystąpiły uzasadnione wątpliwości co do bezstronności działań i zachowania zasad uczciwej konkurencji, a w konsekwencji naruszenia zasady konkurencyjności nałożyła korektę finansową w wysokości 50% wydatków rozliczanych przez Skarżącą i dotyczących kontrolowanego zamówienia. Beneficjent w piśmie z dnia [...] września 2012 r. stwierdził, że umowa z wykonawcą została zawarta przy uwzględnieniu zasady konkurencyjności zawartej w Wytycznych z dnia 28 grudnia 2009 r. oraz umowie o dofinansowanie projektu. Powołano się przy tym na pismo Departamentu Funduszy Strukturalnych Ministerstwa Edukacji Narodowej z dnia 29 grudnia 2010 r. informującego, że do umów z wykonawcami zawartych przed tą datą stosuje się regulacje zawarte w Wytycznych z dnia 28 grudnia 2009 r. Skarżąca zaznaczyła, że wspomniana wersja Wytycznych nie zawiera żadnych ograniczeń w zakresie wyboru wykonawcy powiązanego osobowo z beneficjentem. Wskazała, że dopiero Wytyczne obowiązujące od 1 stycznia 2012 r. wyłączyły możliwość udzielania zamówień takim wykonawcom. ORE nie uznał jednak tej i zawartej w kolejnych pismach Odwołującej argumentacji i wezwał pismem z dnia [...] listopada 2012 r. do zwrotu kwoty 88 175,71 zł wraz z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych. Skarżąca nie zgodziła się z ustaleniami ORE i m.in. pismem z [...] marca 2013r. przesłała ORE wyjaśnienia pozostałych wykonawców, do których skierowano zapytania ofertowe na wynajem sal dydaktycznych, o powodach niezłożenia oferty. I tak, Z. wyjaśnił, że dysponował odpowiednimi salami lekcyjnymi, lecz nie przedstawił oferty "ze względu na zdarzenie losowe - zawiódł czynnik ludzki, w związku z czym dyrekcja nie mogła przygotować odpowiedzi w dacie pozwalającej na dochowanie terminu składania ofert". Z kolei K. poinformowało, że "zapoznało się z wymogami oferty z dn. 20.09.2010 r. Byliśmy również w stanie odpowiedzieć na Państwa ofertę. Jednakże, w okresie kiedy została ona złożona, również po analizie oczekiwań W., postanowiliśmy zadysponować naszą infrastrukturą w inny sposób kierując się interesem ekonomicznym Liceum, który nie musi być składającemu ofertę znany." ORE w odpowiedzi na to stanowisko zwrócił w piśmie z dnia [...] maja 2013r. uwagę, że Skarżąca - mając wiedzę o terminach realizacji zamówienia jeszcze w marcu 2010 r. - przystąpiła do ogłoszenia postępowania dopiero 20 września 2010 r., podczas gdy zakres zamówienia był bardzo szeroki (zamówienie miało dotyczyć trzech lat akademickich oraz udostępnienia 19 sal). Na tej podstawie doszedł do wniosku, że takie prowadzenie postępowania uniemożliwiło złożenie oferty wielu potencjalnym wykonawcom, a tym samym ograniczało uczciwą konkurencję. Stwierdził, że "Nawet zatem jeżeli podmioty, do których wysłano zapytania ofertowe, potencjalnie dysponowały odpowiednią infrastrukturą, to trudno oczekiwać, że infrastruktura ta nie była zagospodarowana we wrześniu" oraz że "Termin wysłania zapytania ofertowego i umieszczenia jego treści na stronie internetowej Beneficjenta mogły wpłynąć nie tylko na brak ofert od podmiotów, do których zapytania zostały wysłane, ale też od innych podmiotów, które potencjalnie mogły zapoznać się z treścią zapytania na stronie internetowej." Wreszcie uznał, że pogłębiona wiedza na temat zamówienia, którą posiadał wykonawca z tytułu powiązań osobowych z Odwołującą, "mogła mieć wpływ nie tylko na cenę oferty, ale także np. pozwolić oferentowi tak zadysponować infrastrukturą, aby realizacja zamówienia (biorąc pod uwagę terminy wysłania zapytania ofertowego i terminy udostępnienia infrastruktury) była w ogóle możliwa." Następnie ORE wszczął pismem z dnia [...] maja 2013r. postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu środków przeznaczonych na realizację projektu z powodu stwierdzenia nieprawidłowości związanej z wyborem wykonawcy powiązanego osobowo z Beneficjentem. Skarżąca pismem z dnia [...] maja 2013r. wniosła m.in. o przesłuchanie strony tzn. za nią Kanclerz J. G. na okoliczność, że przy udzielaniu zamówienia na wynajem sal dydaktycznych w projekcie została zachowana zasada konkurencyjności. Organ I instancji odmówił jednak przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony argumentując, że ocena, czy zasada konkurencyjności została zachowana powinna się opierać na dowodach z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu a nie na zeznaniu strony. Powołał się przy tym na art. 86 k.p.a., w myśl którego organ może przesłuchać stronę, jeśli po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku zostały niewyjaśnione fakty istotne do rozstrzygnięcia sprawy. Tymczasem, w ocenie organu, poza ogólnie sformułowaną tezą dowodową strona nie wskazała okoliczności, faktów dotychczas niewyjaśnionych, które mogłyby zostać potwierdzone dowodem z jej przesłuchania. Ostatecznie, dnia [...] lipca 2013r. ORE jako organ I instancji wydał decyzję, na mocy której określono przypadającą do zwrotu kwotę dofinansowania w wysokości 88 175,71 PLN (słownie: osiemdziesiąt osiem tysięcy sto siedemdziesiąt pięć złotych 71/100) wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków na rachunek Beneficjenta. W uzasadnieniu swej decyzji organ I instancji wskazał, że Skarżąca naruszyła zasadę konkurencyjności przy udzielaniu zamówienia na wynajem sal dydaktycznych poprzez wybór wykonawcy powiązanego osobowo. W związku z powyższym, na podstawie Wytycznych dotyczących określania korekt finansowych za naruszenie zasady konkurencyjności dla wydatków współfinansowanych ze środków EFS ORE nałożył na wydatki poniesione w ramach ww. zamówienia korektę finansową w wysokości 50%. Wskazano ponadto te wszystkie argumenty, które wcześniej już organ przedstawiał w prowadzonym postępowaniu i stwierdzono, że IP nałożyła korektę finansową w wysokości 50 % wydatków, posiłkując się wskaźnikiem wskazanym w korekt finansowych za naruszenie zasady konkurencyjności dla wydatków współfinansowanych za środków EFS (kategoria naruszenia nr 4 "Wybór oferty złożonej przez wykonawcę powiązanego kapitałowo lub osobowo z beneficjentem dla zamówień poniżej progu określonego w art. 7 lit a dyrektywy 2004/18/WE", Wytyczne stanowiące zał. nr 11 do "Zasad finansowania POKL" z dnia 22.12.2011 r.). Decydując o zastosowaniu w tym przypadku korekty wskazanej w ww. Wytycznych, IP miała na uwadze, ze posiłkowanie się wskazaną w nich kwotą korekty za naruszenie tego rodzaju jest zgodne z zapisami zawartej z Beneficjentem umowy o dofinansowanie: zgodnie z § 13 ust 1 pkt 2 umowy, jeżeli na podstawie wniosków o płatność lub czynności kontrolnych uprawnionych organów zostanie stwierdzone, że dofinansowanie jest przez Beneficjenta wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy o finansach publicznych, Beneficjent zobowiązuje się do zwrotu całości lub części dofinansowanie wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Oznacza to, że na tej podstawie IP może żądać zwrotu całości kwoty wydatkowanej w związku ze stwierdzonym naruszeniem, a wskazany w Wytycznych wskaźnik korekty jest dla Beneficjenta w tym przypadku bardziej korzystny i ułatwia IP ustalenie, w jakiej części należy żądać zwrotu dofinansowania. Określenie zasad wymierzania korekt finansowych za naruszenie zasady konkurencyjności pozwala ujednolicić sposób postępowania w przypadku stwierdzenia naruszenia zasady konkurencyjności W związku z tymi regulacjami w dniu 09.11.2012 r. została wystawiona nota o nieprawidłowości oraz wezwanie do zwrotu środków na podstawie art. 207 ust. 8 w związku z art. 207 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, a ponieważ Beneficjent nie dokonał zwrotu środków, w sprawie zostało wszczęte postępowanie administracyjne i wydana decyzja określająca do zwrotu kwotę dofinansowania. Na decyzję z dnia [...] lipca 2013r. Skarżąca złożyła odwołanie, w którym W. w S. zarzuciła decyzji naruszenie: 1) art. 6 k.p.a. poprzez dokonanie wykładni celowościowej normy prawnej na podstawie wątpliwych i niejasnych przesłanek, z pominięciem wykładni literalnej; 2) art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez uprzedniego zebrania pełnego materiału dowodowego, mimo wniosków strony, tj.: a. nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania strony - a za stronę Kanclerz J. G. na okoliczność, czy podmiot powiązany ze Skarżącą, tj. T. w S. posiadał wiedzę w zakresie wydatków zaplanowanych w budżecie projektu na wynajem sal dydaktycznych; b. pominięcie przy ocenie materiału dowodowego dostarczonych przez Skarżącą w toku postępowania administracyjnego przed organem I instancji dokumentów stanowiących oświadczenia kierownictwa niezależnych od Odwołującej placówek oświatowych jako, zdaniem organu I instancji niewiarygodnych w szczególności brak uzasadnienia, dlaczego organ I instancji uznał tę część zgromadzonego materiału dowodowego za niewiarygodną; 3) art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niepogłębiający zaufania obywateli do organów Państwa i zinterpretowanie przepisów bez uwzględnienia słusznego interesu Skarżącej; 4) art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 oraz art. 184 ustawy o finansach publicznych, poprzez ich błędną wykładnię prowadzącą do ich bezprawnego zastosowania; 5) art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z błędnym zastosowaniem niektórych zapisów Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia 28 grudnia 2009 r. (podrozdział 3.1 pkt 8), wydanych na podstawie wskazanego przepisu, w związku z § 20 ust. 1 umowy o dofinansowanie projektu, poprzez uznanie, że wydatki w kwocie 88 175,71 zł poniesione przez Skarżącą na podstawie umowy najmu sal dydaktycznych na potrzeby projektu zostały poniesione z naruszeniem zasady konkurencyjności i przyjęcie, że w tym zakresie Skarżąca naruszyła zasadę konkurencyjności. Skarżąca tym samym wniosła o uchylenie decyzji w całości oraz o orzeczenie co do istoty sprawy przez stwierdzenie, że w niniejszej sprawie nie naruszyła zasady konkurencyjności przy udzielaniu zamówienia na wynajem sal dydaktycznych w projekcie, w związku z czym nie ma podstawy do określania przez ORE kwot dofinansowania podlegających zwrotowi przez Odwołującą. Minister Rozwoju Regionalnego decyzją z dnia [...] października 2013r. uchylił decyzję ORE w części dotyczącej naliczenia odsetek, w pozostałej zaś części decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. W uzasadnieniu Minister wskazał, że Skarżąca realizuje projekt na podstawie umowy o dofinansowanie projektu zawartej w dniu [...] marca 2010 r., zgodnie z którą zobowiązała się do realizacji projektu na podstawie wniosku (§ 3 ust. 1 umowy), a w przypadku wykorzystania środków niezgodnie z przeznaczeniem i/lub procedurami do zwrotu całości lub części dofinansowania (§ 13 ust. 1 umowy). Ponadto, zgodnie z § 3 ust. 4 tejże umowy, przy wydatkowaniu środków otrzymanych na realizację projektu zobowiązała się do stosowania aktualnie obowiązującej treści Wytycznych. Zgodnie z postanowieniami podrozdziału 3.1 pkt 8 Wytycznych z dnia 28 grudnia 2009 r. "Wydatki w ramach projektu powinny być ponoszone zgodnie z zasadą konkurencyjności, określoną w umowie o dofinansowanie projektu." Z kolei umowa o dofinansowanie projektu, w swym § 20 zatytułowanym "Konkurencyjność" zobowiązała Skarżącą m.in. do stosowania określonej procedury w przypadku realizacji zamówień przekraczających wyrażoną w złotych równowartość kwoty 14 tys. euro netto, w tym wysłania zapytania ofertowego do co najmniej trzech potencjalnych wykonawców, zamieszczenia tego zapytania na swojej stronie internetowej oraz w swojej siedzibie. W odpowiedzi na twierdzenia Skarżącej, z których wynika, że nie naruszyła zasady konkurencyjności, gdyż dochowała wszystkich formalnych wymogów zasady konkurencyjności określonych w § 20 umowy i Wytycznych obowiązujących w okresie prowadzenia postępowania na wybór wykonawcy usługi najmu sal dydaktycznych. W tym zakresie wskazała, że: - upubliczniła zapytanie ofertowe na stronie internetowej, - wysłała zapytanie ofertowe do trzech różnych i dysponujących odpowiednim potencjałem i infrastrukturą adresatów, - otrzymała jedną ofertę, co zgodnie z § 20 ust. 1 pkt 2 umowy pozwala stwierdzić, że zasada konkurencyjności została spełniona; IZ PO KL przyznała, że Skarżąca spełniła formalne wymagania nałożone na nią § 20 umowy, jednocześnie zwracając uwagę, że postanowienia § 20 dotyczą konkurencyjnego udzielania zamówień w ramach projektu, o czym świadczy sam tytuł § 20 umowy. Jednocześnie z § 30 umowy wynika, że w sprawach nieuregulowanych umową zastosowanie mają odpowiednie reguły i zasady wynikające z Programu, a także odpowiednie przepisy prawa Unii Europejskiej oraz właściwych aktów prawa krajowego, w szczególności przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny, ustawy o finansach publicznych, ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości oraz ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013r. poz. 907, z późn. zm., zwanej dalej p.z.p. ). Wybierając zatem wykonawcę usługi najmu sal dydaktycznych Skarżąca obowiązana była stosować powyższe reguły postępowania, jak również przepisy prawa cywilnego, w tym art. 65 Kodeksu cywilnego nakazujący odczytywać wolę stron w świetle zasad, zwyczaju, zamiaru i celu umowy. Mając na uwadze te przepisy, jak również treść § 20 zawartej umowy, zarówno w związku z wyraźnie wskazanym w tytule tego paragrafu sformułowaniem: "Konkurencyjność", jak i treścią ust. 1 pkt 1 i 3, należy – zdaniem Ministra - przyjąć, że są to procedury mające na celu wybranie podwykonawcy w konkurencyjnym postępowaniu tj. w okolicznościach jednakowego i jak najszerszego dostępu do zamówienia. Oznacza to udostępnienie tych samych warunków zamawiającego w tym samym czasie. Jeżeli jeden z podmiotów zainteresowanych zamówieniem ma otwartą możliwość uzyskania od przedstawiającego zapytanie ofertowe innych, większych szerszych informacji związanych z zamówieniem lub wcześniej takie informacje uzyskał, to zawsze jest to złamanie podstawowej zasady uczciwej konkurencji. Wskazano ponadto, że § 30 umowy o dofinansowanie projektu przewiduje, że "w sprawach nieuregulowanych niniejszą umową zastosowanie mają odpowiednie reguły i zasady wynikające z Programu, a także odpowiednie przepisy prawa Unii Europejskiej, w szczególności rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz uchylającego rozporządzenie nr 1260/1999" , które to rozporządzenie w art. 3 "Cele" w ust. 1 akapit 2 przewiduje "Działanie podejmowane w ramach funduszy obejmuje, na poziomie krajowym i regionalnym, priorytety Wspólnoty sprzyjające trwałemu rozwojowi poprzez wzmacnianie wzrostu, konkurencyjności, zatrudnienia i integracji społecznej oraz poprzez ochronę i poprawę jakości środowiska naturalnego". W ocenie IZ PO KL, działanie Skarżącej naruszyło ww. zasady, tym samym stanowi naruszenie przepisów prawa Unii Europejskiej, w tym Traktatu o Unii Europejskiej będącego jednym z podstawowych aktów prawa wspólnotowego. Ponadto – zdaniem Ministra - w procesie oceny prawidłowości zastosowania zasady konkurencyjności należy brać pod uwagę nie tylko literalne brzmienie § 20 umowy, lecz również jego cel i charakter oraz funkcję. Oznacza to, że nie wystarczy zbadać, czy Skarżąca spełniła wszystkie formalne obowiązki w tym zakresie, wynikające z umowy o dofinansowanie projektu, lecz równocześnie należy zapewnić osiągnięcie celu zasady konkurencyjności, tj. wybór najlepszej oferty w warunkach uczciwej konkurencji, wolny dostęp do zamówień finansowanych ze środków publicznych oraz równe traktowanie wykonawców. Przepis § 20 umowy o dofinansowanie projektu wprowadza zasadę uczciwej konkurencji jako tryb dokonywania wydatków na zakup towarów i usług w projekcie. Zasada konkurencyjności jest w pewnym sensie odpowiednikiem zamówień publicznych, mającym zastosowanie do podmiotów, które właśnie nie podlegają ustawie prawo zamówień publicznych. Jednakże wprowadzenie określonych reguł ograniczających swobodę wydatkowania środków publicznych przez podmioty realizujące projekty miało określony cel. Tym celem jest zagwarantowanie jak najszerszego dostępu do zamówień poprzez uczciwą konkurencję i równe traktowanie wszystkich podmiotów. Gdyby, tak jak domaga się Odwołująca, wypełnieniem zasady konkurencyjności było bezrefleksyjne wysłanie zapytań do minimum trzech wykonawców np. trzech podmiotów zależnych, to takie działanie stanowiłoby zaprzeczenie nie tylko sensu wprowadzania takiej zasady, ale i zasad logiki i racjonalnego działania. Tym samym IZ PO KL nie podzieliła stanowiska Skarżącej, jakoby organ I instancji naruszył art. 6 k.p.a. dokonując wykładni celowościowej, z pominięciem wykładni literalnej. IZ PO KL zauważyło ponadto, że zasada zachowania uczciwej konkurencji oraz zasada równości zostały określone w art. 7 p.z.p. Z zasadą tą wiąże się ściśle obowiązek zachowania bezstronności i obiektywności przy przygotowaniu oraz przeprowadzeniu postępowania o udzielenie zamówienia. Dochowanie zasady uczciwej konkurencji zapewnia art. 17 ust. 1 p.z.p., który przewiduje obowiązek wyłączenia z postępowania osób, wobec których istnieją wątpliwości co do ich bezstronności. Lista przyczyn, które mogą spowodować, że osoba wykonująca pewne czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego podlega wyłączeniu została określona w art. 17 p.z.p. Konieczność wyłączenia z postępowania pojawia się, gdy osoba wykonująca czynności w postępowaniu jednocześnie ubiega się o udzielenie tego zamówienia lub też pozostaje w związku małżeńskim albo w stosunku pokrewieństwa z wykonawcą, jego zastępcą prawnym lub członkami organów zarządzających albo organów nadzorczych wykonawców ubiegających się o udzielenie zamówienia. Wyłączenie może spowodować również fakt, że wykonujący czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, przed upływem 3 lat od dnia wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia, pozostawał w stosunku pracy lub zlecenia z wykonawcą lub był członkiem organów zarządzających lub organów nadzorczych wykonawców ubiegających się o udzielenie zamówienia lub też pozostaje z wykonawcą w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności tych osób. Wykluczenie z postępowania ww. osoby zapewnia zachowanie zasady uczciwej konkurencji, ponieważ w opisanych przypadkach osoba spełniająca przesłanki z art. 17 p.z.p. ma możliwość uzyskania dodatkowych informacji o postępowaniu a tym samym jej pozycja względem pozostałych wykonawców mogłaby być uprzywilejowana. Powyższe rozważania prowadzą – zdaniem Ministra - do jednoznacznego wniosku, że prowadząc postępowanie na wynajem sal dydaktycznych oraz dokonując wyboru wykonawcy Skarżąca naruszyła zasadę konkurencyjności, do której stosowania była zobowiązana na podstawie § 20 umowy. Jak wykazano wcześniej, J. G. - będąc członkiem zarządu wykonawcy - osobiście prowadziła czynności w postępowaniu na wynajem sal dydaktycznych (podpisała zapytanie ofertowe, na jej adres e-mail miały wpływać oferty, podpisała protokół z wyboru wykonawcy, podpisała umowę z wykonawcą). Zdaniem Ministra brak wyłączenia takiej osoby z postępowania zawsze oznacza naruszenie konkurencyjności przy udzielaniu zamówienia. IZ PO KL zgodziła się także z ustaleniem organu I instancji, że sposób prowadzenia przez Skarżącą postępowania o udzielenie zamówienia uniemożliwił złożenie oferty wielu potencjalnym wykonawcom, a tym samym ograniczył uczciwą konkurencję. Skarżąca mając wiedzę o terminach realizacji zamówienia jeszcze w marcu 2010 r. przystąpiła bowiem do ogłoszenia postępowania dopiero 20 września 2010 r., podczas gdy zakres zamówienia był bardzo szeroki (zamówienie miało dotyczyć trzech lat akademickich oraz udostępnienia 19 sal) i wymagał odpowiednich przygotowań, w tym "zarezerwowania" sal przed rozpoczęciem roku akademickiego. Pogłębiona wiedza na temat zamówienia, którą posiadał wykonawca z tytułu powiązań osobowych ze Skarżącą, mogła mieć wpływ nie tylko na cenę oferty, ale także np. pozwolić mu na przygotowanie się do złożenia oferty a następnie terminowego udostępnienia sal. Ostatecznie organ odwoławczy wskazał, że naruszenie zasady konkurencyjności przy udzielaniu przez Skarżącą zamówienia stanowi naruszenie procedur, o których mowa w art. 184 ust. 1 u.f.p. Tym samym została wypełniona przesłanka określona w art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p., zgodnie z którą w przypadku gdy środki są wykorzystane z naruszeniem procedur obowiązujących przy ich wykorzystaniu podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Wskazano również, że zgodnie z § 13 umowy o dofinansowanie projektu "Jeżeli na podstawie wniosków o płatność lub czynności kontrolnych uprawnionych organów zostanie stwierdzone, że dofinansowanie jest przez Beneficjenta: (...) 2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (...) Beneficjent zobowiązuje się do zwrotu całości lub części dofinansowania wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych." , a tym samym na tej podstawie, organ I instancji mógł wezwać Skarżącą do zwrotu całej kwoty poniesionej w ramach zamówienia lub części tej kwoty. Wskazano, że zgodnie z pkt 4 tabeli korekt określonej w ww. wytycznych za wybór oferty złożonej przez wykonawcę powiązanego kapitałowo lub osobowo z beneficjentem dla zamówień poniżej progu określonego w art. 7 lit. a dyrektywy 2004/18/WE nalicza się korektę finansową w wysokości 50% wydatków zamówienia, w ramach którego stwierdzono wspomniane naruszenie. Zapis ten ma zastosowanie w sprawie, ponieważ łączna wartość zamówienia na usługi wynajmu sal nie przekracza progu określonego w art. 7 lit. a dyrektywy 2004/18/WE, tj. kwoty 125 000 euro., a tym samym z tytułu naruszenia zasady konkurencyjności przez Skarżącą przy udzielaniu zamówienia na wynajem sal dydaktycznych powinna podlegać zwrotowi kwota 82 268,81 zł (164 537,60 zł x 50%). Wskazano również, że oprócz tego do zwrotu pozostaje kwota kosztów pośrednich rozliczanych ryczałtem w wysokości 5 906,90 zł. Na podstawie bowiem § 4 ust. 1 umowy Skarżącej przysługują koszty pośrednie rozliczane ryczałtem w wysokości 7,18% poniesionych, udokumentowanych i zatwierdzonych wydatków bezpośrednich. Skoro wydatki bezpośrednie w kwocie 82 268,81 zł zostały uznane za niekwalifikowalne z powodu naruszenia zasady konkurencyjności, naliczone od nich koszty pośrednie również powinny podlegać zwrotowi (82 268,81 zł x 7,18%). Stwierdzono ponadto, że na mocy art. 67 ustawy o finansach publicznych w przedmiotowej sprawie odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy Działu III Ordynacji podatkowej, z kolei w myśl art. 54 § 1 pkt 3 O.p. odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres od dnia następnego po upływie terminu, o którym mowa w art. 139 § 3 do dnia doręczenia decyzji organu odwoławczego, jeżeli decyzja organu odwoławczego nie została wydana w terminie, o którym mowa w art. 139 § 3 O.p., a tym samym – z uwagi na fakt, że IZ PO KL otrzymała odwołanie dnia [...] sierpnia br., natomiast decyzja Ministra została wydana [...] października 2013r., za okres od dnia 2 października 2013 r. (2 miesiące po otrzymaniu decyzji) do dnia doręczenia Skarżącej decyzji, nie nalicza się odsetek w wysokości jak dla zaległości podatkowych od kwoty należności podlegającej zwrotowi. Na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] października 2013r. W. w S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji - co jest niezbędne w związku z tym, że organ II instancji utrzymał tę decyzję w mocy co do jej meritum. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1) art. 7, art. 77, art. 107 § 3, art. 136 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy błędnej decyzji organu pierwszej instancji i zaniechanie przeprowadzenia w sprawie postępowania uzupełniającego polegającego na przeprowadzeniu przez organ drugiej instancji samodzielnie dowodów istotnych dla sprawy - tj.: a) nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania strony — a za stronę Kanclerz J. G. na okoliczność, czy podmiot powiązany z Beneficjentem T. w S. posiadał wiedzę w zakresie wydatków zaplanowanych w budżecie projektu na wynajem sal dydaktycznych; b) pominięcie przy ocenie materiału dowodowego dostarczonych przez Odwołującą się w toku postępowania administracyjnego przed organem I instancji dokumentów stanowiących oświadczenia kierownictwa niezależnych od Beneficjenta placówek oświatowych jako, zdaniem organu, niewiarygodnych - w szczególności brak uzasadnienia, dlaczego organ uznał tę część zgromadzonego materiału dowodowego za niewiarygodną; 2) art. 6 k.p.a. przez dokonanie wykładni celowościowej normy prawnej na podstawie wątpliwych i niejasnych przesłanek, z pominięciem wykładni literalnej; 3) art. 8 kpa, przez prowadzenie postępowania w sposób niepogłębiający zaufania obywateli do organów Państwa i zinterpretowanie przepisów bez uwzględnienia słusznego interesu Odwołującej się; 4) art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 oraz art. 184 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych poprzez ich błędną wykładnię prowadzącą do ich bezprawnego zastosowania; 5) art. 26 ust 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z błędnym zastosowaniem niektórych zapisów Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w Programie Operacyjnym Kapitał Ludzki z dnia 28 grudnia 2009 r., rozdział 3 - Ogólne zasady kwalifikowania wydatków, 3.1 Podrozdział 1 - Podstawowe zasady kwalifikowania wydatków pkt 8 wydanych na podstawie wskazanego przepisu, w związku z § 20 ust. 1 umowy nr [...] o dofinansowanie Projektu, zawartej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, pomiędzy Ministerstwem Edukacji Narodowej a W. w S., poprzez uznanie, że wydatki w kwocie 88 175,71 zł. poniesione przez Beneficjenta na podstawie umowy najmu sal dydaktycznych na potrzeby projektu zostały poniesione z naruszeniem zasady konkurencyjności i przyjęcie, że w tym zakresie Beneficjent naruszył zasadę konkurencyjności; 6) art. 17 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych poprzez błędne zastosowanie w sprawie, podczas gdy do zamówienia, którego kwalifikowalność została w niniejszej sprawie zakwestionowana przez organy administracji, przepisy tej ustawy nie mają zastosowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w sprawie Beneficjent nadal stoi na stanowisku, że procedura obowiązująca przy składaniu zamówienia w projekcie na podstawie Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia 28 grudnia 2009 r. wydanych przez Instytucję Zarządzającą POKL - Ministra Rozwoju Regionalnego została w przypadku zapytania ofertowego z dnia 20 września 2010 r. zachowana, a co za tym idzie - nie naruszono zasady konkurencyjności, gdyż: - zapytanie ofertowe zostało upublicznione na stronie internetowej Beneficjenta, - obok upublicznienia na stronie internetowej Beneficjenta zapytanie ofertowe zostało wysłane do trzech różnych - dysponujących odpowiednim potencjałem i infrastrukturą - adresatów, - adresaci zapytania ofertowego byli potencjalnie zainteresowani udzieleniem im zamówienia, - pomimo upublicznienia na stronie internetowej Beneficjenta oraz wysłania zapytania ofertowego do trzech potencjalnych wykonawców, Beneficjent otrzymał jedną ofertę, co w myśl postanowień § 20 ust. 1 pkt 2 umowy o dofinansowanie powinno prowadzić do uznania, że zasada konkurencyjności została spełniona. Wskazano ponadto, iż na podstawie obowiązujących w dacie podpisania umowy o dofinansowanie z Beneficjentem Wytycznych z dnia 28 grudnia 2009 r. nie można bezspornie stwierdzić, że podpisanie umowy z wykonawcą będącym podmiotem powiązanym osobowo z beneficjentem oznacza - tylko z tego powodu, gdyż Beneficjent dochował wszelkich wymogów - naruszenie zasady konkurencyjności obowiązującej przy kwalifikowaniu wydatków w POKL. W przedmiotowej sprawie należy mieć na względzie - zdaniem Skarżącej - że nie można czynić Beneficjentowi zarzutu z niedopełnienia celu zasady konkurencyjności jedynie w oparciu o stwierdzenie, że wyłoniony wykonawca zamówienia, jako podmiot powiązany osobowo z Beneficjentem, mógł posiadać pogłębioną wiedzę co do warunków objętych treścią zapytania ofertowego. W rozumieniu Beneficjenta ta "pogłębiona wiedza", według organu naruszająca celowość zasady konkurencyjności, miałaby polegać na tym, że powiązany osobowo oferent, mając informacje dotyczące cen zaproponowanych przez pozostałych adresatów zapytania ofertowego, mógłby przedstawić ofertę cenowo dla Beneficjenta korzystniejszą. Podkreślono przy tym, że należy pamiętać, iż w niniejszej sprawie nikt poza wyłonionym wykonawcą (powiązanym z Beneficjentem) oferty nie złożył. W związku z tym hipotetyczna przewaga wyłonionego wykonawcy nad konkurentami nie miała w przedmiotowej sprawie żadnego wpływu na to, komu zostanie udzielone zamówienie. Wskazano ponadto, że strona w już zakończonym postępowaniu przed organem pierwszej instancji wykazała, że udzieliła zamówienia na wynajem sal dydaktycznych zgodnie z obowiązującą Beneficjenta procedurą określoną w § 20 umowy o dofinansowanie oraz obowiązujących w dniu jej podpisania Wytycznych, zamieszczając ogłoszenie na stronie internetowej oraz wysyłając zapytanie ofertowe do trzech adresatów, z których każdy mógł potencjalnie mógł być wykonawcą udzielanego zamówienia, a ponadto, że mogła skierować zapytanie ofertowe, a w konsekwencji udzielić zamówienia podmiotowi powiązanemu osobowo, gdyż zakaz udzielania zamówień podmiotom powiązanym nic ma zastosowania do wydatków w ramach przedmiotowego projektu. Zdaniem Skarżącej generalnie zarzut naruszenia zasady konkurencyjności obowiązującej przy kwalifikowaniu wydatków w POKL nie może opierać się tylko na domniemaniu Instytucji Pośredniczącej i intuicji tego organu przyjętej bezrefleksyjnie za własną przez Instytucję Zarządzającą. W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju Regionalnego podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko i wniósł o oddalenie skargi z uwagi na fakt, że zarzuty przedstawione przez Skarżącą nie zasługują na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z p. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 z p. zm. – dalej: p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś - Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., str. 224). W tym celu Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Sąd stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Orzeka także o wydaniu decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych ustawach. Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływu na wynik sprawy. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał bowiem, rozpoznając niniejszą sprawę, iż organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa materialnego w stopniu, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm., dalej: u.f.p.) oraz zasady udzielania dofinansowań w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, mające zastosowanie w tym konkursie. Art. 207 ust. 1 u.f.p. stanowi, że w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, 3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9, Jednocześnie ust. 8 tego artykułu stanowi, że w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust.1, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go do: 1) zwrotu środków lub 2) do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W ust. 9 tego artykułu stwierdzono zaś, że po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków. Należy przy tym wskazać, że wykorzystanie środków niezgodnie z przeznaczeniem następuje przez zapłatę za zrealizowane zadania inne niż te, na które środki były przyznane. Chodzi o sfinansowane zadania będące poza zakresem rzeczowym projektu, na który środki zostały przekazane, wydatki niezwiązane bezpośrednio z realizacją projektu, nieprzyczyniające się do osiągnięcia celu określonego w umowie o dofinansowanie, które nie mogą zostać uznane za kwalifikowalne. Przeznaczenie oznacza określenie z góry celu, któremu ma służyć dana rzecz, przekazanie dla kogoś, na czyjś użytek, zastosowanie. Naruszenie procedur przy wykorzystaniu środków dotyczy przede wszystkim procedur wskazanych w umowie o dofinansowanie projektu, zawieranej na podstawie art. 206 u.f.p., w szczególności w zakresie zamówień publicznych. Środkami pobranymi w nadmiernej wysokości są środki otrzymane w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania, w szczególności zaliczki niewykorzystanej w całości przez beneficjenta. Środkami nienależnymi są środki udzielone bez podstawy prawnej np. przyznane na podstawie dokumentu potwierdzającego nieprawdę, przyznane beneficjentowi podlegającemu wykluczeniu z możliwości otrzymania środków, refundujące wydatki poniesione przed datą kwalifikowalności lub uprzednio zrefundowane ze środków publicznych (patrz: L. Lipiec-Warzecha, Komentarz do art. 207 ustawy o finansach publicznych, ABC 2011). Sporne między stronami jest rozumienie wynikających z zapisu zawartego w umowie z dnia [...] marca 2010r. § 20 i § 21 zatytułowanego "Konkurencyjność", jak również ustalenie, czy Skarżąca naruszyła procedury określone tymi zapisami, a tym samym zasadnie ustalono kwotę przypadającą do zwrotu. W § 3 ust. 4 zawartej przez Skarżącą umowy o dofinansowanie Skarżąca zobowiązała się do przestrzegania przy wydatkowaniu przyznanych środków aktualnie obowiązującej treści "Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL", gdzie w podrozdziale 3.1 pkt 8 zapisano (zapis znajdujący się zarówno w obowiązujących Wytycznych z dnia 28.12.2009r., jak i poprzedzających z dnia 27.03.2009 r.), że "wydatki w ramach projektu powinny być ponoszone zgodnie z zasadą konkurencyjności, określoną w umowie o dofinansowanie projektu". Ponadto zobowiązanie do stosowania zasady konkurencyjności określone zostało również w § 20 zawartej umowy, gdzie Skarżąca zobowiązała się do jej stosowania w przypadku realizacji zamówień przekraczających wyrażoną w złotych równowartość kwoty 14.000 euro. W § 20 umowy ust. 1 pkt 1 zostało określone, że Beneficjent zobowiązuje się do wysłania zapytania ofertowego do co najmniej trzech potencjalnych wykonawców, równocześnie beneficjent zobowiązany jest do zamieszczenia zapytania ofertowego (na stronie internetowej, w swojej siedzibie), a to zapytanie ofertowe powinno zawierać w szczególności opis przedmiotu zamówienia, kryteria oceny oferty oraz termin składania ofert. W pkt 3 ust. 1 jest ponadto mowa, iż beneficjent wybiera najkorzystniejszą ofertę spośród złożonych ofert w oparciu o ustalone w zapytaniu ofertowym kryteria oceny a wybór oferty jest udokumentowany protokołem. Jednocześnie z § 30 umowy z [...] marca 2010r. wynika, że w sprawach nieuregulowanych umową, oprócz przepisów cyt. ustawy o finansach publicznych, zastosowanie mają odpowiednie reguły i zasady wynikające z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki PO KL, a także odpowiednie przepisy prawa Unii Europejskiej oraz właściwych aktów praw krajowego, w szczególności przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny, ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U z 2009, Nr 84, poz. 712 z p. zm., dalej jako u.z.p.p.r.), ustawa z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009r. Nr 152, poz. 1223 z p. zm.), jak również ustawa z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007r. Nr 233, poz. 1655 z p. zm., dalej jako P.z.p.). Wybierając zatem podwykonawców do wykonania objętych wnioskiem zadań Skarżąca obowiązana była stosować powyższe reguły postępowania jak również przepisy prawa cywilnego, w tym art. 65 k.c. nakazujący odczytywać wolę stron w świetle zasad, zwyczaju, zamiaru i celu umowy. Stosując te przepisy jak również treść § 20 zawartej umowy, zarówno w związku z wyraźnie wskazanym w tytule tego paragrafu sformułowaniem: "konkurencyjność", jak i treścią ust. 1 pkt 1 i 3, należy przyjąć, że są to procedury mające na celu wybranie podwykonawcy w okolicznościach jednakowego i jak najszerszego dostępu do zamówienia. Wyjaśnić tutaj należy, iż jednakowość i równość dostępu do zamówienia zawsze oznacza udostępnienie tych samych warunków zamawiającego w tym samym czasie. Jeżeli jeden z podmiotów zainteresowanych zamówieniem ma otwartą możliwość uzyskania od przedstawiającego zapytanie ofertowe innych, większych, szerszych informacji związanych z zamówieniem lub wcześniej takie informacje uzyskał, to zawsze jest to złamanie podstawowej zasady uczciwej konkurencji (patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 maja 2013r., sygn. akt V SA/Wa 1098/13; z dnia 31 stycznia 2013r. sygn. akt V SA/Wa 2122/12, opubl. w: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak już wcześniej wskazano, stosownie do art. 207 ust. 1 ustawy o finansach publicznych z 2009 r. w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji określającej kwotę przypadającą do zwrotu. Natomiast stosownie do art. 184 ust.1 u.f.p. wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. W rozpoznanej sprawie zawarcie umowy o dofinansowanie Projektu i poprzedzający jej zawarcie Konkurs odbyły się m.in. w oparciu o regulacje prawne z ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz w oparciu o przepisy wydane na podstawie tej ustawy, w tym Wytyczne w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 28 grudnia 2009 r. w wersji obowiązującej w dacie realizacji zamówienia. Podstawą prawną wydania Wytycznych był art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 35 ust. 3 pkt 4a oraz art. 26 ust. 1 pkt 5 u.z.p.p.r. Wytyczne w rozdziale 3, podrozdział 3.1 punkt 8 stanowią, że wydatki w ramach projektu powinny być ponoszone zgodnie z zasadą konkurencyjności, określoną w umowie o dofinansowanie projektu. Powyższe regulacje są tymi "innymi procedurami obowiązującymi przy wykorzystaniu środków" finansowych, o których jest mowa w r. w art. 184 ustawy o finansach publicznych z 2009 r. (jak również w art. 208 ust. 1 poprzedzającej ustawy o finansach publicznych z 2005r.). Przytoczona regulacja z Wytycznych wskazuje, że zasada konkurencyjności winna być określona w umowie o dofinansowanie projektu. Jak wynika z akt sprawy oraz stanu faktycznego prawidłowo ustalonego przez organy orzekające, Skarżąca W. w S. dnia [...] marca 2010 r. zawarła z Ministerstwem Edukacji Narodowej, umowę o dofinansowanie projektu "[...]" (dalej: Projekt). W § 3 umowy zawarte jest oświadczenie Beneficjenta, że zapoznał się z treścią Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki oraz zobowiązuje się stosować Wytyczne przy wydatkowaniu środków przyznanych w ramach Projektu. Zgodnie z § 20 umowy zatytułowanym "Konkurencyjność", w przypadku realizacji zamówień przekraczających wyrażoną w złotych równowartość kwoty 14 tys. euro netto, wykonywanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, w celu zapewnienia zgodności z zasadą konkurencyjności beneficjent ma obowiązek wysłania zapytania ofertowego do co najmniej trzech potencjalnych wykonawców, o ile na rynku istnieje trzech potencjalnych wykonawców danego zamówienia. Jednocześnie beneficjent zobowiązany jest do zamieszczenia na swojej stronie internetowej (o ile posiada taką stronę) oraz w swojej siedzibie powyższego zapytania ofertowego. Zapytanie ofertowe powinno, zawierać w szczególności opis przedmiotu zamówienia, kryteria oceny oferty oraz termin składania ofert. Beneficjent jest zobowiązany do wyboru najkorzystniejszej spośród złożonych ofert w oparciu o ustalone w zapytaniu ofertowym kryteria oceny. Ponadto beneficjent jest zobowiązany do udokumentowania protokołem wyboru oferty oraz do dołączenia do protokołu zebranych ofert. Zgodnie z zapisami wniosku o dofinansowanie stanowiącego załącznik nr 1 do umowy o dofinansowanie projektu Beneficjent zaplanował organizację studiów zawodowych I stopnia na kierunku pedagogika wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej dla 90 studentów. Zgodnie z harmonogramem zajęcia dydaktyczne miały rozpocząć się od października 2010 roku i potrwać do końca III kwartału 2013 roku. W celu realizacji zajęć Beneficjent na cały okres ich trwania zaplanował wynajęcie sal dydaktycznych (wykładowych, ćwiczeniowych, pracowni komputerowych). Zgodnie z budżetem projektu łączna kwota usługi została oszacowana na 339 650 zł (szczegółowy budżet projektu, poz. 44-46 w ramach zadania 3). Jako kryterium oceny ofert przyjęto w 100% cenę. Biorąc pod uwagę szacowaną wartość zamówienia, Beneficjent zobowiązany był do wyboru wykonawcy zgodnie z procedurą zasady konkurencyjności opisaną w § 20 umowy o dofinansowanie. Zapytanie ofertowe na wynajem sal dydaktycznych zostało umieszczone w dniu 20 września 2010r. na stronie internetowej i w siedzibie Beneficjenta oraz przekazane do następujących trzech podmiotów: - Z. w S., - K. w S., - T. w S. (TWP OR). W odpowiedzi na przesłane zapytanie ofertowe wpłynęła tylko jedna oferta - złożona przez TWP OR. Z tym wykonawcą w dniu 1 października 2010 r., po negocjacjach cenowych, podpisano umowę najmu sal dydaktycznych na okres od 4 października 2010 r. do 30 września 2013 r. po stawkach godzinowych identycznych jak w zatwierdzonym wniosku o dofinansowanie (stawki brutto: 70 zł/godz. sala wykładowa, 50 zł/godz. sale ćwiczeniowe, 70 zł za godz. pracownie komputerowe), które to stawki były tożsame ze stawkami określonymi we wniosku o dofinansowanie. W tym miejscu należy wskazać, że umowę najmu zawarto z podmiotem, w którego skład organu uprawnionego do reprezentacji (Zarządu Regionalnego [...]), zgodnie z odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnym w okresie przeprowadzania procedury wyboru wykonawcy, wchodziła jako członek J. G. Osoba ta w tym samym czasie pełniła funkcję Kanclerza W., a ponadto wskazana była we wniosku o dofinansowanie projektu jako osoba uprawniona do podejmowania decyzji wiążących w imieniu projektodawcy, była także osobą podpisującą ze strony Beneficjenta umowę o dofinansowanie. Ponadto w okresie od 1 września 2010 r. do 31 grudnia 2010 r. na podstawie umowy zlecenia nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. pełniła funkcję Kierownika projektu. Na podstawie kolejnych przekazanych przez Beneficjenta informacji organ ustalił też, że J. G. osobiście prowadziła czynności w postępowaniu dotyczącym procedury najmu sal dydaktycznych. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ orzekający stwierdził, że z formalnego punktu widzenia oraz w myśl literalnego brzmienia zapisów dotyczących zachowania konkurencyjności Beneficjent udokumentował procedurę wyboru wykonawcy wynikającą z zasady konkurencyjności. Jednak zarówno w opinii organu I instancji jak i organu II instancji Beneficjent naruszył zasadę konkurencyjności w znaczący sposób ze względu na jej cel, tj. zapewnienie konkurencyjnego uczestnictwa podmiotów w zamówieniu finansowanym ze środków publicznych. Zasadnie organy wskazały, że w przedmiotowej sprawie bez znaczenia jest fakt, iż na zapytanie ofertowe wpłynęła tylko jedna oferta, tj. oferta podmiotu powiązanego osobowo. Bezspornym jest fakt, ze Kanclerz W. bezpośrednio uczestniczyła w procedurze wyboru wykonawcy usługi najmu sal dydaktycznych. J. G. podpisała kierowane do trzech podmiotów zapytania ofertowe, była wskazana w zapytaniach i ogłoszeniu jako osoba udzielająca szczegółowych informacji w sprawie, jej adres mailowy został w zapytaniu wskazany jako adres, ma który można było przesłać ofertę, Kanclerz podpisała także protokół z wyboru wykonawcy. Bezpośrednie zaangażowanie Kanclerz (w okresie od 1 września 2010 do 31 grudnia 2010 r. pełniącej także funkcję kierownika projektu) w wybór wykonawcy rodzi zatem uzasadnione wątpliwości co do bezstronności działań i zachowania w tym przypadku zasad uczciwej konkurencji. Zdaniem Sądu należy też podzielić wątpliwości organów odnośnie terminu prowadzenia postępowania oraz okresu trwania i zakresu umowy najmu. Wymaga zaznaczenia, że zgodnie z harmonogramem realizacji projektu zawartym we wniosku o dofinansowanie (projekt rozpoczął się 1 kwietnia 2010 r., umowa o dofinansowanie została podpisana wcześniej tj. [...] marca 2010 r.) zajęcia dydaktyczne, wymagające zapewnienia sal, rozpoczynały się z początkiem października 2010 r. Nie jest w takim razie zrozumiałe - zarówno dla organów, jak i dla Sądu - dlaczego Beneficjent, mając pełną wiedzę o terminach realizacji zamówienia, przystąpił do ogłoszenia postępowania dopiero w dniu 20 września 2010 r., co jest tym bardziej zastanawiające, że wynajem sal miał w założeniu potrwać aż trzy lata akademickie tj. do 30 września 2013 r., a wybrany wykonawca, zgodnie z ogłoszeniem, miał zapewnić w tym czasie (od poniedziałku do piątku w godz. od 8.00 do 15.00) równoczesny dostęp 1 sali wykładowej, 3 sal ćwiczeniowych oraz 5 sal seminaryjnych/ćwiczeniowych z dostępem do internetu/komputerowych (łącznie powinien udostępniać 19 sal). Biorąc pod uwagę termin wszczęcia postępowania, a także jego zakres, uzasadnione jest twierdzenie, że uniemożliwiały one złożenie oferty wielu potencjalnym wykonawcom, a tym samym ograniczały uczciwą konkurencję. Należy też zgodzić się z organami, że niczym nie uzasadniony tak późny termin wysłania zapytania ofertowego i umieszczenia jego treści na stronie internetowej Beneficjenta, a także zakres wymagań mogły wpłynąć nie tylko na brak ofert od podmiotów, do których zapytania zostały wysłane, ale też od innych podmiotów, które potencjalnie mogły zapoznać się z treścią zapytania na stronie internetowej. Nie można jednak wykluczyć, że wiedzą na temat terminów i zakresu realizacji usługi dysponował podmiot powiązany, który mógł odpowiednio wcześniej tak zagospodarować swoją infrastrukturę, aby od października 2010 r. udostępnić jej część Beneficjentowi na okres 3 lat. Należy też zwrócić uwagę na fakt, iż stawki zaproponowane prze TWP OR w odpowiedzi na zapytanie ofertowe były tożsame ze stawkami godzinowymi zatwierdzonymi we wniosku Skarżącej o dofinansowanie. Prawidłowo zatem - zdaniem Sądu - organy orzekające wskazały, że powiązania istniejące pomiędzy stroną a wykonawcą powodowały, że wykonawca dysponował dokładną wiedzą, co będzie przedmiotem zapytania z większym wyprzedzeniem czasowym, niż inni oferenci. Nie wystarczy bowiem zbadać, czy strona spełniła formalne obowiązki w zakresie konkurencyjności, lecz należy zapewnić osiągnięcie celu zasady konkurencyjności (patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 marca 2012r., sygn. akt V SA/Wa 20/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podziela stanowisko organów orzekających w części, w której uznały one, że doszło do naruszenia zasady konkurencyjności ze względu na jej cel, tj. obowiązek zapewnienia wszystkim potencjalnym wykonawcom możliwości złożenia oferty na takich samych warunkach, tj. między innymi w oparciu o taką samą wiedzę. Możliwość uzyskania przez jeden podmiot biorący udział w przetargu (również w trybie zapytania ofertowego) wcześniej wiedzy o warunkach tego zapytania jest niewątpliwie złamaniem konkurencyjności. Należy bowiem podkreślić, że zasada konkurencyjności do której odwołano się w § 20 umowy o dofinansowanie projektu oraz w wymienionych Wytycznych ma zarówno określoną treść, jak i realizuje określony cel, co w kontekście na wstępie poczynionych uwag ogólnych nie mogło nie być znane Skarżącej. Za elementy ogólnej zasady konkurencyjności ponad wszelką wątpliwość uznać należy bowiem zasadę uczciwości oraz zasadę równości (równorzędności podmiotów) w zakresie odnoszącym się do traktowania wykonawców, do których adresowana jest konkretna oferta na realizację określonego w niej zamówienia. Ma to bowiem podstawowe znaczenie z punktu widzenia jego finansowania ze źródła, którym są środki publiczne, a w konsekwencji gwarantowania wolnego i równego dostępu do zamówień finansowanych z tego właśnie źródła. W tym też kontekście, za jej element uznać należy również zasadę jawności w wymiarze i zakresie, w jakim odnosi się ona do ujawniania potencjalnych powiązań (osobowych, kapitałowych) między zamawiającym i potencjalnym wykonawcą zamówienia, których istnienie mogłoby zakłócić wolny i równy dostęp do zamówień finansowanych ze środków publicznych. Istotę oraz sens tak rozumianej zasady konkurencyjności, a także jej cel podważa więc sytuacja taka jak ta, która zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Kierowanie przez Beneficjenta projektu finansowanego ze środków publicznych, jako zamawiającego, pisemnej oferty na wykonanie zadania w ramach tego projektu do podmiotu, w którym pełni funkcje zarządcze nie może być ocenione inaczej, jak tylko naruszenie zasady konkurencyjności we wskazanym powyżej jej rozumieniu. Zwłaszcza, gdy w tym względzie podkreślić również - jako nie pozbawioną istotnego znaczenie dla oceny tej sytuacji - i tę okoliczność, która odnosi się do wiedzy o tym, jaki był zakres zapytania ofertowego. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy źródłem tej niezbędnej wiedzy, którą dysponowała Skarżąca jako zamawiający (w osobie Kanclerza W.), i jednocześnie jako osoba pełniąca funkcję zarządczą u potencjalnego wykonawcy zlecenia, do którego skierowane zostało pisemne zapytanie ofertowe, i która jednocześnie nie była dostępna dwóm innym potencjalnym wykonawcom, do których zapytanie to zostało adresowane, był wniosek strony o dofinansowanie projektu, złożony w odpowiedzi na konkurs ogłoszony w ramach PO KL. Zwłaszcza zaś dane zawarte w tym wniosku, który został przecież zakwalifikowany do dofinansowania, dotyczące okresu realizacji zadania, jak również niezbędnej bazy co do ilości sal wykładowych. W związku z tym, argumentacja Skarżącej zmierzająca do wykazania, że dwa inne podmioty do których, jako potencjalnych wykonawców skierowane zostały pisemne zapytania ofertowe posiadały w tym samym czasie tę samą wiedzę i działały w związku z tym w takich samych warunkach udzielając odpowiedzi na te zapytania, jest nie do przyjęcia (patrz: wyrok NSA z dnia 24 lipca 2013r., sygn. akt II GSK 1258/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym, na podstawie wyżej wyłożonych argumentów Sąd uznał, że Skarżąca udzielając zamówienia na wynajem sal dydaktycznych naruszyła zasadę konkurencyjności, w konsekwencji czego doszło do wykorzystania środków finansowych z naruszeniem obowiązujących procedur, nieuzasadnione są podniesione w skardze zarzuty o naruszeniu przez organy orzekające przepisów art. 207 ust. 1 pkt 2 i art. 184 ustawy o finansach publicznych i § 20 ust.1 umowy. Nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia przepisu art. 7, art. 77, art.107 § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Postępowanie dowodowe zostało prawidłowo przeprowadzone, zaś uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji jest prawidłowe, uzasadnienie prawne odnosi się do prawidłowo zastosowanych przepisów ustawy o finansach publicznych z 2009r. Sąd nie stwierdził również aby w sprawie doszło do naruszenia określonej w art. 8 k.p.a. zasady zaufania, w szczególności nie stanowi o naruszeniu tego przepisu w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy, fakt zinterpretowania przepisów m.in. ustawy o finansach publicznych bez uwzględnienia słusznego interesu Skarżącej. Orzekając w sprawie Sąd uznał, że organy nie naruszyły procedury nie przeprowadzając dowodu z przesłuchania strony (za Skarżąca Kanclerz J. G.) i pomijając dokumenty w postaci oświadczeń pozostałych dwóch jednostek, do których były skierowane oferty, albowiem okoliczności te nie wskazują, w świetle powyższych rozważań, iż w postępowaniu nie doszło do naruszenia zasady konkurencyjności zarówno pod względem formalnym jak i osiągnięcia celu tej zasady. Zdaniem Sądu Skarżąca naruszyła procedurę określoną treścią § 20 ust. 1 pkt 1 oraz 3 umowy w związku z treścią § 3 ust. 2 i 4 umowy, a także § 30 zawartej umowy oraz podrozdział 3.1 pkt 8 Wytycznych z dnia 28 grudnia 2009 r. Naruszenia te stanowią naruszenie procedur obowiązujących przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, o których mowa w art. 184 u.f.p. Spełniona zatem została dyspozycja normy z art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p., zgodnie z którą w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków. Z tych samych powodów Sąd nie uznał, że organy działały z naruszeniem przepisu art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Nie można również podzielić zarzutu naruszenia przez organy art. 17 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, albowiem organy nie orzekały w oparciu o ten przepis, a wskazywały na niego tylko pomocniczo. Sąd stwierdza ponadto, że w świetle powyższych wskazań jest niezasadnym zarzut Skarżącej odnoszący się do naruszenia przepisu art. 6 k.p.a. w zakresie określonym w skardze. Tym samym - mając na uwadze zarzuty skargi dotyczące naruszenia zasad postępowania administracyjnego przez organ I jak i II instancji - Sąd uznał, że organy te wydając zaskarżone decyzje odniosły się zarówno do zgromadzonego materiału dowodowego, jak i twierdzeń Strony skarżącej. Spowodowało to – zdaniem Sądu - brak podstaw do uznania, że doszło do naruszenia zasad ogólnych k.p.a. wskazywanych w skardze, jak również zasad dotyczących zgromadzenia i oceny materiału dowodowego w sposób, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia sprawy. Należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy. Organ w wyczerpujący sposób zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, zaskarżona decyzja zawiera ponadto wszystkie elementy przewidziane przepisami procedury administracyjnej, uzasadnienie zawiera szczegółowe wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Sąd nie dopatrzył się ponadto naruszenia przez organ innych przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. powinno prowadzić do uwzględnienia skargi. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.