V SA/Wa 2788/08

WyrokWSA w Warszawie2009-05-25

Skład orzekający: Izabella Janson, Piotr Piszczek, Krystyna Madalińska - Urbaniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR prawidłowo odmówił przyznania płatności ONW na rok 2007 i nałożył sankcję pieniężną, gdy różnica między zadeklarowaną a stwierdzoną powierzchnią działek rolnych przekroczyła 50%?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Organ prawidłowo odmówił przyznania płatności ONW i nałożył sankcję pieniężną, ponieważ różnica między zadeklarowaną (4,23 ha) a stwierdzoną (0 ha) powierzchnią działek rolnych wyniosła 100%, co przekracza 50% dopuszczalnej różnicy określonej w art. 16 ust. 3 i 6 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006. Skarżący nie usunął braków formalnych wniosku i nie przedstawił wymaganych wyjaśnień.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności ONW na rok 2007. W związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi (brak załączników graficznych) został wezwany do ich usunięcia, jednak nie przedstawił wymaganych wyjaśnień i oświadczył, że korekty nie uznaje. Organ pierwszej instancji odmówił przyznania płatności i nałożył sankcję pieniężną z powodu niezgodności powierzchni działek. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR. Skarżący wniósł skargę do WSA, kwestionując ustalenia dotyczące obszaru działek oraz ich posiadania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Protokolant - Urszula Chojnacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2009 r. ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. 1. Oddala skargę; 2. Zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adw. M. S. (Sp. Adwokacka P., S., ul. [...], [...] W.), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 292, 80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) i tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), a nadto 17 zł (siedemnaście złotych) tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Przedmiotem skargi z 5 września 2008 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez K. G. (dalej: Skarżący) jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: Dyrektor Oddziału) nr [...] z [...] sierpnia 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję nr [...] z [...] lipca 2008r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: K.G. pismem nadanym w urzędzie pocztowym [...] maja 2007r. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2007. W związku ze stwierdzeniem braków formalnych w ww. wniosku (brak załączników graficznych) pismem z [...] czerwca 2007r. organ wezwał Skarżącego do ich usunięcia, z pouczeniem, iż nie usunięcie braków w zakreślonym terminie spowoduje pozostawienie wniosku o przyznanie płatności bez rozpoznania w całości lub w części. Odpowiadając na wezwanie Skarżący nadesłał pismo z [...] czerwca 2007r., którego treść nie zawierała żądanych wyjaśnień. Kolejnym pismem z [...].06.2007r. organ poinformował wnioskodawcę o konieczności złożenia korekty wniosku na odpowiednim formularzu W-1/01, zaznaczając pola korekta wniosku. Pouczył również, iż załączniki graficzne, wnioskodawca może otrzymać w Biurze Powiatowym składając stosowny formularz. Skarżący pismem z [...].06.2007r. wskazał m.in., iż swój wniosek z [...] maja 2007r. już wypełnił i "korekty nie uznaje". Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i zapewnieniu stronie czynnego w nim udziału, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wydał decyzję z [...] lipca 2008r. nr [...], którą odmówił przyznania K.G. płatności ONW na rok 2007 i nałożył dodatkowo sankcję pieniężną. W uzasadnieniu organ wskazał, iż przyczyną odmowy przyznania płatności były niezgodności (zawyżenie) pomiędzy zadeklarowaną sumą powierzchni działek rolnych, a powierzchnią stwierdzoną w wyniku kontroli administracyjnej. Organ uznał, iż wobec braku żądanych wyjaśnień powierzchnie wszystkich działek rolnych należy wykluczyć z wniosku strony. Od tej decyzji wnioskodawca złożył odwołanie. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. wydał decyzję z [...] sierpnia 2008r. nr [...], którą utrzymał zaskarżoną decyzję mocy, uznając jej słuszność pod względem merytorycznym i prawnym. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał m.in., iż procentowa różnica pomiędzy obiema wskazanymi powierzchniami, liczona w odniesieniu do powierzchni stwierdzonej wyniosła 100%. A zatem, na podstawie art.16 ust.3 i ust.6 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzania procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.Urz.UE L 386 z dnia 23.12.2006r.) odmówiono stronie przyznania płatności ONW na rok 2007, nakładając dodatkowo sankcje pieniężne trzyletnie. Jak dalej wyjaśnił organ, powyższe przepisy stanowią o odmowie przyznania płatności i dodatkowo o zastosowaniu sankcji trzyletnich w wysokości wynikającej z różnicy pomiędzy obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym, w przypadku, gdy procentowa różnica pomiędzy obydwoma obszarami, liczona w odniesieniu do obszaru stwierdzonego przekracza 50%. Organ podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie różnica, o której mowa powyżej wyniosła 100%. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, wskazując na brak rzetelnych ustaleń w zakresie obszaru działek oraz w kwestii dotyczącej ich posiadania i współwłasności. Powyższe zagadnienia podnoszone były również w późniejszych pismach procesowych Skarżącego przesyłanych do Sądu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo też przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, ustalenia dokonane przez organ są prawidłowe a oparte na nich wnioski są spójne i logiczne. Na wstępie należy wyjaśnić, iż płatności ONW przyznawane są w trybie Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U.2007.68.448). W myśl § 3.1. w/w Rozporządzenia wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności na 1 ha gruntu rolnego i powierzchni deklarowanej przez rolnika do płatności ONW na działkach rolnych. Zgodnie zaś z § 5 ust. 2 w/w Rozporządzenia płatność ONW przyznaje się wyłącznie na wniosek zainteresowanego. A zatem postępowanie o przyznanie płatności ONW inicjowane jest przez rolnika. Na podstawie art.61 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - powoływanej dalej jako "k.p.a.") postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W sytuacji wszczęcia postępowania na wniosek strony, a taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, tylko i wyłącznie strona określa zakres skierowanego do organu żądania. Organ związany jest zakresem żądania strony zakreślonym we wniosku, jednocześnie jednak zobowiązany jest do ustalenia, czy strona spełnia przesłanki otrzymania płatności ONW. W przypadku braków we wniosku, organ administracji zobowiązany jest wezwać stronę do ich usunięcia, wyznaczając stronie na dokonanie tejże czynności określony termin. Zobowiązany jest również do wskazania skutków niedokonania czynności. Jak wynika z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wniosek złożony przez K. G. zawierał braki formalne, które pomimo prawidłowego wezwania organu nie zostały przez wnioskodawcę usunięte. W przedmiotowej sprawie w odniesieniu do deklaracji wszystkich działek ewidencyjnych i położonych na nich działek rolnych stwierdzono, po porównaniu z danymi z ewidencji gruntów, nieprawidłowości, które nie zostały przez stronę w toku postępowania wyjaśnione. Organ zasadnie więc, mając na względzie przepis art. 7 k.p.a. uzyskał aktualne wypisy z rejestru gruntów dotyczące działek ewidencyjnych: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] C. obręb R.), oraz pismo ze Starostwa Powiatowego w S. z dnia [...].05.2008r. dotyczące zadeklarowanego przez K. G. do płatności ONW gruntu rolnego położonego na działce o nr ewidencyjnym [...] we wsi R. Organ jednak, prawidłowo nie dokonał korekty wniosku strony, jako, iż tylko strona może określić zakres swego żądania i tylko w gestii strony leży złożenie oświadczenia korygującego pierwotne żądanie. Podkreślić przy tym należy, iż wnioskodawcy znane były zasady pomocy finansowej ONW, o czym stanowi oświadczenie zawarte w sekcji VIII ("oświadczenia i zobowiązania") wniosku, złożone przez samego wnioskodawcę. Słusznie zatem organ dokonał wykluczenia z wniosku działek, w odniesieniu do których nie uzyskał wyjaśnień wnioskodawcy. Powierzchnia działek rolnych zadeklarowana do płatności ONW na rok 2007 przez K. G. wynosiła 4,23 ha. W wyniku przedmiotowego postępowania organ ustalił powierzchnię stwierdzoną na 0 ha. Procentowa różnica pomiędzy obiema wskazanymi powierzchniami, liczona w odniesieniu do powierzchni stwierdzonej, wyniosła 100 %. W związku z powyższym, na podstawie art. 16 ust. 3 i ust. 6 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzania procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.Urz. UEL 386 z dnia 23.12.2006 r.) Skarżącemu odmówiono przyznania płatności ONW na rok 2007, nakładając dodatkowo sankcje pieniężne trzyletnie. Wskazany przepisy stanowią o odmowie przyznania płatności i dodatkowo o zastosowaniu sankcji trzyletnich w wysokości wynikającej z różnicy pomiędzy obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym, w przypadku, gdy procentowa różnica pomiędzy obydwoma obszarami, liczona w odniesieniu do obszaru stwierdzonego przekracza 50 %. W przedmiotowej sprawie różnica procentowa, o której mowa wyżej wyniosła 100 % zaś różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym stwierdzonym- 4,23 ha. Jako, iż stawka płatności za 1 ha gruntu rolnego położonego na obszarze nizinnym strefy I wyniosła 179 złotych (na podstawie Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013(Dz.U.2007.68.448), kwota sankcji wyniosła 757,17 złotych ( iloczyn stawki i różnicy pomiędzy powierzchniami). W tym miejscu należy podkreslić, iż załączniki graficzne, o które między innymi zwrócił się organ I instancji do Skarżącego, nie są obligatoryjne dla wniosku o przyznanie płatności ONW. Tym niemniej Skarżący nadesłał pismo, które nie zawierało żadnych z żądanych wyjaśnień. Ponadto Skarżący w dniu [...] lipca 2007r., po pisemnym powiadomieniu przez organ o konieczności złożenia korekty wniosku na odpowiednim formularzu, oświadczył, iż korekty nie uznaje. Reasumując - w ocenie Sądu - zaskarżona decyzja wydana została na podstawie przepisów prawa i zawiera - zgodnie z dyspozycją art.107 § 3 k.p.a. wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne, oparte na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekającego w sprawie organu, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art.80 k.p.a. Organy obu instancji zapewniły również stronie czynny udział w postępowaniu, a przed wydaniem decyzji umożliwiły wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art.10 k.p.a.). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło