V SA/Wa 2789/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Andrzej Kania, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi L. W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Ł. W. (Strona, Skarżący) jest postanowienie Ministra Finansów (MF, organ II instancji) z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...]utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] (Dyrektor, organ I instancji) z dnia [...] sierpnia 2015r. oddalające skargę Strony na czynności egzekucyjne. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] działając jako organ egzekucyjny, wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku Ł. W. na podstawie tytułów wykonawczych nr: [...] z dnia [...] grudnia 2008r., wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...], Biuro Terenowe w [...]. Tytuły te obejmowały zaległe składki na ubezpieczenie zdrowotne za miesiące od czerwca do września 1999r. Zawiadomieniem z dnia [...] maja 2009r. nr [...] organ egzekucyjny dokonał zajęcia renty w KRUS Oddział Regionalny w [...]. Zajęcie to wraz z tytułami wykonawczymi zostało doręczone Stronie w dniu 11 maja 2009r. Zastosowany środek okazał się nieskuteczny, jak też nieskuteczne były działania poborcy skarbowego, który udał się do Strony w dniu 22 września 2011r. Postanowieniem z dnia [...] marca 2013r. nr [...] Naczelnik US zawiesił prowadzone postępowanie egzekucyjne w związku z wnioskiem Strony o umorzenie zaległych należności. Następnie postępowanie zostało podjęte w związku z wnioskiem Wierzyciela z dnia 2 września 2013r., który podanie o umorzenie składek na ubezpieczenie zdrowotne rozpatrzył odmownie. W toku dalej prowadzonego postępowania organ egzekucyjny dokonał skutecznego zajęcia wierzytelności Strony z rachunku bankowego realizując zaległe składki w całości. Skierował do Banku Spółdzielczego w [...] zawiadomienie z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...]. W dniu 25 czerwca zawiadomienie to zostało doręczone także Stronie. W związku z powyższym, Naczelnik US otrzymał z Banku Spółdzielczego kwotę 1.156,80 zł, którą rozliczył i przekazał Wierzycielowi. Strona złożyła w dniu 7 lipca 2015r. skargę na czynności zajęcia rachunku bankowego. Stwierdziła w niej, że komornik bezprawnie pobrał pieniądze z konta. Podniósł, że w dniu kontroli 22 czerwca 2006r. nie prowadził działalności gospodarczej, że zgodnie z informacją kierownika ZUS, nie miał żadnych zobowiązań i w 1999r. nie był zobowiązany do odprowadzania składek, że Prezes ZUS został wprowadzony w błąd, a wirtualne składki zdrowotne są przedawnione, że mataczenie pracowników ZUS nie pozwoliło Stronie w terminie skorzystać z emerytury, że wprowadzono go w błąd w związku z ustawą abolicyjną i że mimo monitów brak jest odpowiedzi i zwrotu legitymacji ubezpieczeniowej z Oddziału ZUS w [...] Dyrektor IS w [...] skargę oddalił. W związku z wniesionym przez Stronę zażaleniem , MF postanowieniem z dnia 4 sierpnia utrzymał w mocy rozstrzygniecie organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotem postępowania jest postanowienie wydane na podstawie art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W ramach tego środka można wnosić jedynie zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego bądź egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania czynności egzekucyjnych w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym. Podkreślił, iż organ egzekucyjny stosując środki egzekucyjne przewidziane w ustawie, zawiadomieniem z dnia [...]. 06. 2015r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku [...] . Zajęcia wierzytelności dokonano zgodnie z art. 80 § 1 ustawy poprzez doręczenie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej Zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie płatności dochodzonych zaległości wraz z kosztami egzekucyjnymi. Zawiadomienie o zajęciu zostało doręczone Zobowiązanemu w dniu [...].06. 2015r. Do zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego wykorzystano druk odpowiadający wzorowi określonemu dla druków tego rodzaju w rozporządzeniu MF z dnia 16 maja 2014r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz.U. z 2014r. poz. 655). Czynność egzekucyjna polegająca na zajęciu prawa majątkowego stanowiącego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Organ podniósł również, że odpisy tytułów wykonawczych zostały Stronie doręczone w dniu [...].05. 2009r. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru przy czynności egzekucyjnej dokonanej zawiadomieniem z dnia [...].05. 2009r. na którym widnieje własnoręczny podpis Strony. Dlatego też, kolejna czynność egzekucyjna dokonana zawiadomieniem z dnia 18.06. 2015r., skierowana do majątku Zobowiązanego nie wymagała ponownego doręczania odpisów tytułów wykonawczych przez organ egzekucyjny. Wskazał też, że w niniejszej sprawie postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych nr: [...] z dnia [...] grudnia 2008r., zostało zakończone w dniu [...].06. 2015r. w związku z wyegzekwowaniem należności pieniężnych. W skardze na powyższe postanowienie, wniesionej do WSA, Skarżący zarzucił organowi brak staranności w badaniu sprawy. Wskazał, iż nigdy nie czuł się zobowiązany do zapłacenia należności wykazanych w przedmiotowych tytułach wykonawczych. Podniósł, iż w dniu [...].05. 2009r. nie podpisywał zawiadomienia [...]. Nadto wskazał, że zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego sygn. akt VI 1745/11 nie miał obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne. Zarzucił też nieprawidłowe działanie, zmierzające do pozbawienia go własności, urzędników starostwa działających przy pomocy policji i niektórych prokuratorów. To wszystko, jego zdaniem, miało wpływ na wynik rozpoznania jego sprawy. W związku z zarzutami, Skarżący wniósł o uznanie skargi za zasadną i ,,pełną rehabilitację oraz wypłacenie stosownego zadośćuczynienia’’. W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Finansów (poprzednio: Minister Finansów) wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. art.. 1§ 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr. 153, poz. 1269) oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2014r., poz. 1647 z pózn. zm.), dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, pamiętając, że zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a., sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawa prawna, uznał, że skarga nie jest zasadna. Stan faktyczny został ustalony przez organ prawidłowo. Stronie doręczono odpisy tytułów wykonawczych nr [...] w dniu [...].05. 2009r za zwrotnym potwierdzeniem odbioru przy czynności egzekucyjnej dokonanej zawiadomieniem z dnia [...].05. 2009r. nr [...], na którym widnieje własnoręczny podpis Zobowiązanego. Podstawą rozstrzygnięcia w formie postanowienia przez organ żądania Strony jest przepis art. 54 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014r. poz. 1619 z póżn. zm.) dalej: u.p.e.a.. Ma on na celu ocenę prawidłowości dokonanych przez organ egzekucyjny czynności o charakterze wykonawczym, wiec w ramach takiej skargi na czynności egzekucyjne można jedynie podnosić kwestie formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego. W tym postępowaniu nie orzeka się ani o zasadności ani też o prawidłowości jego prowadzenia. Organ, stosując środki egzekucyjne przewidziane w ustawie (art. 7 u.p.e.a.) zawiadomieniem z dnia [...].06. 2015r. nr [...] dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku [...]. Ten środek egzekucyjny wymieniony jest w art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a. – egzekucja z rachunku bankowego. Czynność egzekucyjna została dokonana z zachowaniem reguł przewidzianych w art. 80 § 1 u.p.e.a. Doręczono do banku zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej Zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie płatności dochodzonych zaległości oraz kosztami egzekucyjnymi. Wezwano dłużnika, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wpłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu albo zawiadomił organ egzekucyjny w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty. Zawiadomienie o zajęciu zostało doręczone Stronie w dniu [...].06. 2015r. Do przedmiotowego zajęcia wykorzystano prawidłowy druk, to jest odpowiadający wzorowi określonemu dla druków tego rodzaju w rozporządzeniu MF z dnia 16 maja 2014r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz.U. z 2014r. poz. 655) - ,,Zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego’’. Czynność egzekucyjna została dokonana zawiadomieniem spełniającym wymogi z art. 67 § 2 u.p.e.a. Sąd stwierdza również, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest wyczerpujące, odnosi się do podniesionych zarzutów, wskazuje podstawę prawną i faktyczną przyjętego rozstrzygnięcia. Nie zaistniała w sprawie sytuacja, w której organ naruszył przepisy obowiązującego prawa, a postępowanie administracyjne było obarczone jakąś wadą. Nadto Sąd wskazuje, że w skardze Strona wyraża ogólnie niezadowolenie z działania organów administracji publicznej, co wykracza poza zakres niniejszej sprawy. Wobec powyższego na zasadzie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.